Het is weer tijd voor de jaarlijkse hoogmis van de cinema in Gent: Film Fest Gent. Wij geven je alvast onze (31) aanraders mee.
De korte inhouden zijn overgenomen van filmfestival.be. Als je op de titel van een film klikt, ga je rechtstreeks naar de bijpassende pagina waar je ticket kan kopen.
After The Hunt
Plot: Op de prestigieuze campus van Yale staat professor Alma Imhoff (Julia Roberts in topvorm) plotseling voor een crisis die haar carrière én haar geweten op de proef stelt. Wanneer haar favoriete studente (Ayo Edebiri) een collega en oude vriend (Andrew Garfield) beschuldigt van grensoverschrijdend gedrag, komt Alma’s zorgvuldig opgebouwde reputatie onder druk te staan. Terwijl de academische wereld verdeeld raakt en generaties botsen over macht, moraal en waarheid, dreigt ook een duister geheim uit Alma’s verleden aan de oppervlakte te komen.
Waarom zien: Soms lijkt het bijna overbodig om te schrijven waarom je een film moet zien. Luca Guadagigno volgt in sneltempo z’n vorige release Queer op met opnieuw een film die de moeilijke thema’s niet lijkt te schuwen. Met kleppers als Julia Roberts en Andrew Garfield, en rijzende ster Ayo Edebiri is de cast ook zeker niet de minste.
Blue Moon
Plot: Blue Moon van Richard Linklater speelt zich af tijdens één nacht in maart 1943 in Sardi’s Restaurant in New York, terwijl even verderop de musical Oklahoma! in première gaat. Centraal staat Lorenz Hart, ooit de briljante librettist van Rodgers & Hart, nu gekweld door alcoholisme, depressie en het succes van zijn voormalige partner die verdergaat met Oscar Hammerstein II. Ethan Hawke belichaamt Hart als charmant maar gebroken, gevangen tussen geestige opmerkingen en stille wanhoop. Margaret Qualley verschijnt als Elizabeth, een jonge vrouw die kortstondig hoop biedt, terwijl Andrew Scott schittert als Rodgers, symbool van een succes dat Hart door de vingers heeft laten glippen.
Waarom zien: Ook Richard Linklater laat er geen gras over groeien want hij is vertegenwoordigd in het programma met twee films. In Blue Moon werkt hij voor het eerst sinds Boyhood terug samen met Ethan Hawke. Daarnaast zijn ook Margaret Qualley en Andrew Scott namen die ons kunnen bekoren. Volgens de website van FFG zou de film als een intiem toneelstuk aanvoelen, en daar zijn wij toch benieuwd naar.
Bugonia
Plot: Twee mannen ontvoeren de CEO van een groot bedrijf. Ze zijn er volledig van overtuigd dat zij een alien is die op het punt staat de aarde te vernietigen. De “alien” in kwestie? De fenomenale Emma Stone, die voor de vierde keer de krachten bundelt met de geliefde Griek Yorgos Lanthimos. Slapstick, nihilisme en politiek activisme tuimelen over elkaar heen in deze krankzinnige kidnapthriller.
Waarom zien: Drie productieve regisseurs na elkaar zo blijkt. Yorgos Lanthimos releasete vorig jaar nog maar Kinds of Kindness en het jaar daarvoor Poor Things, of daar is hij alweer! De film gooide al hoge ogen op het filmfestival van Venetië. Daarnaast heeft de samenwerking tussen Lanthimos en Stone nog niet vaak teleurgesteld, en staat de stijl van Lanthimos garant voor een film die zeker niet saai zal zijn.
Christy
Plot: De 17-jarige Christy heeft al een turbulent leven achter de rug. Nu hij ook door zijn pleeggezin op straat is gezet, trekt hij in bij zijn oudere halfbroer Shane in Cork, die door zijn prille vaderschap geen zin heeft in een rebelse tiener in huis en hem liefst ook terug doorverwijst. Ondanks zijn slechte reputatie en een nog troebeler verleden, begint Christy zich thuis te voelen en vrienden te maken.
Waarom zien: De Ierse cinema heeft ons de voorbije jaren al weten te charmeren op Film Fest Gent. Zo was er The Quiet Girl een paar jaar geleden en vorig jaar nog Kneecap. Ook deze film wordt omschreven als een warm coming-of-ageverhaal, en dat kunnen we allemaal wel gebruiken.
The Chronology of Water
Plot: In haar langverwachte, gedurfde regiedebuut brengt gevierde actrice Kristen Stewart de rauwe, poëtische memoires van Lidia Yuknavitch naar het witte doek. Met Imogen Poots als Lidia, ex‑olympische zwemster, begint een turbulente reis waarin ze ontsnapt aan een gewelddadig gezin en wordt geconfronteerd met verslaving en zelftwijfel. In fragmentarische hoofdstukken herbeleeft de film haar trauma’s, haar zoektocht naar troost in drugs, seksualiteit en schrijven, en haar wederopstanding als auteur, docente, partner en moeder.
Waarom zien: Als acteurs achter de camera kruipen, levert dat vaak verrassende resultaten op. Kristen Stewart heeft haar eerste rol in Twilight allang achter zich gelaten met een bloeiende en boeiende carrière en waagt zich nu dus aan een nieuwe stap. Ze mocht ermee naar het filmfestival van Cannes, waar de film hartelijk onthaald werd. Het verhaal klinkt alvast intrigerend, dus wij willen deze nieuwe carrièrezet zeker niet missen.
Die, My Love
Plot: De verfilming van Ariana Harwicz’ gelijknamige novelle focust op het wel en – vooral – wee van Jack en Grace, een koppel dat stilaan de pedalen op de werkelijkheid verliest na de geboorte van hun eerste kind. Vooral Grace worstelt met haar nieuwe identiteit en realiteit. Een postnatale depressie heeft de jonge moeder stevig in haar greep. Wat volgt is een vrijwel animalistisch schouwspel waarin de tol van het moederschap zonder enige reserve wordt geëxploreerd.
Waarom zien: In tegenstelling tot de regisseurs van de eerste drie films neemt Lynne Ramsay haar tijd om films uit te kiezen om te maken. Haar laatste was You Were Never Really Here met Joaquin Phoenix in 2017 alweer, die we toen ook op FFG zagen. Nu weet ze Jennifer Lawrence en Robert Pattinson te strikken, toch twee van de meest interessante jonge acteurs van de laatste jaren. Vooral Lawrence kreeg veel lof na de vertoning in Cannes.
Dossier 137
Plot: Tijdens de ‘gele hesjes’-protestbeweging in Frankrijk in 2018 maakten de ordediensten hardhandig gebruik van oorverdovende rubberen kogels in LBD-wapens (lanceur de balles de défense). Verschillende betogers raakten bijna dodelijk gewond. In de nasleep daarvan opende het Franse parket meer dan 200 onderzoeken naar politiegeweld. Het fictieve Dossier 137 is gebaseerd op één zo’n zaak. Voor Stéphanie Bertrand van de Algemene Inspectie van de Nationale Politie lijkt dat eerst een gewone zaak, tot het een onverwachte wending neemt.
Waarom zien: De grote festivals zijn altijd een goeie leidraad om straffe films te vinden die misschien minder bekend zijn bij het grote publiek. Zo dong deze film daar mee naar de Gouden Palm en dat zegt ook veel. De hoofdrol is weggelegd voor de immer indrukwekkende Léa Drucker (die wij vooral kennen van War of the Worlds).
Dreams
Plot: Centraal staat Fernando, een Mexicaanse balletdanser die in de wereld belandt van Jennifer (Jessica Chastain), een Amerikaanse filantrope. Wat begint als een vurige aantrekkingskracht, groeit uit tot een explosieve relatie, doordrenkt van klassenverschillen, racisme en machtsmisbruik. Jennifers luxe en imago als weldoener worden door Franco genadeloos ontmaskerd: haar liefde blijkt een vorm van controle, haar empathie een façade.
Waarom zien: Michel Franco is misschien niet de bekendste naam maar kon met z’n eerste films al heel wat prijzen wegkapen. Hij werkte in 2023 al eens samen met Jessica Chastain aan Memory, met ook Peter Sargaard, en was ook co-producer van de deels Belgische film La Civil, de openingsfilm in 2021. Wij zijn fan van Chastain, en dus is zij een grote trekpleister. Maar daarnaast maakte de film ook kans op de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn.
Dreams (Sex Love)
Plot: Wie had er als leerling niet eens een crush op een leerkracht? De 17-jarige Johanne, smoor op haar Franse lerares, schrijft de fantasieën van zich af in dagboekvorm – misschien eveneens herkenbaar? Alleen schrijft Johanne zo goed dat haar moeder en grootmoeder er een debuutroman in zien.
Waarom zien: Begin dit jaar won Dreams (Sex Love) de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn. Eigenlijk is dit het tweede luik in een trilogie met als eerste film Sex, gevolgd door deze Dreams om te eindigen met Love. Het idee van deze Noorse films is geïnspireerd op het Franse Trois Colours waarin elk deel op zich staat en hetzelfde thema vanuit een ander standpunt bekijkt.
Exit 8
Plot: Vastzitten in een videospel is frustrerend, maar veel erger is vastzitten in een levensecht videospel. Het overkomt het hoofdpersonage in Exit 8, gebaseerd op de gelijknamige game die in thuisland Japan werd overladen met prijzen. Net als in het spel zit het personage gevangen in een schijnbaar eindeloze metrogang en biedt het volgen van de spelregels de enige kans op een uitweg.
Waarom zien: Voor iedereen die al ooit het gevoel had dat de metrogangen onder het centraal station van Antwerpen eindeloos leken door te gaan en hun weg naar dat ene perron richting de Meir niet meer teruggevonden hebben en daardoor zelf een spookachtige verschijning geworden is langs de witte muren. Of, soms mag het ook eens simpel en eng zijn.
Father Mother Sister Brother
Plot: Zoals in Night on Earth en Coffee and Cigarettes last Jim Jarmusch verschillende verhalen losjes aaneen. Over een vader in de VS, een moeder in Frankrijk en een tweeling in Ierland. Alle drie draaien ze om de gespannen relaties tussen nogal afstandelijke ouders en hun volwassen kinderen. In zijn geliefkoosde en ongehaaste stijl brengt de iconische cineast het geheel op smaak met snuifjes droge humor, natuurlijke cool en onverwachte tederheid.
Waarom zien: De films van Jim Jarmusch zijn bij ons niet altijd een onverdeeld succes. Sommige liggen ons niet, terwijl we van The Dead Don’t Die op FFG 2019 dan wel weer fan waren. De regisseur heeft dan ook z’n geheel eigen stijl. Die haalt hij hiervoor naar verluidt ook weer boven. De film won de Gouden Leeuw in Venetië, maar ten nadele van The Voice of Hind Rajab volgens velen. De cast is alleszins veelbelovend met onder andere Cate Blanchett, Adam Driver, Tom Waits, Charlotte Rampling en Vicky Krieps. Nu kunnen we dus zelf beoordelen of het een waardige winnaar was.
Julian
Plot: De smoorverliefde Fleur en Julian hebben belangrijk nieuws: ze gaan trouwen. ‘s Avonds stelt Fleur voor dat ze trouwen overal waar ze kunnen, in elk land waar het is toegestaan. Wat begint als een wilde droom, groeit uit tot een ambitieus plan: Project 22, een ultiem bewijsstuk van grenzeloze liefde. Gedreven door een alsmaar groeiend gevoel van noodzaak, wagen ze de sprong en beginnen ze aan hun unieke huwelijksreis. Na slechts vier ceremonies komt hun project tot een onvermijdelijke, pijnlijke stilstand.
Waarom zien: Het feit dat dit de openingsfilm is, maakt het al een aanrader op zich. Maar daarnaast is het ook het regiedebuut van de Vlaamse Cato Kusters, die het scenario schreef met Angelo Tijssens (Close, Girl). LGBTQIA+-verhalen blijven bovendien nodig als je naar de staat van de wereld kijkt.
Köln 75
Plot: Vera Brandes is een Duitse jazzliefhebber met een wild plan: ze wil pianist Keith Jarrett in het Operahuis van Keulen krijgen als manager-in-wording. Alles beter dan tandarts worden, zoals haar vader het wil. Kan Brandes haar ambities waarmaken in Köln 75?
Waarom zien: Köln 75 is een waargebeurd verhaal dat nog eens over muziek gaat. Zowel voor de muziekliefhebber als voor de filmliefhebber zal hier dus wel wat te rapen vallen. Buiten een Duitse cast draven er ook enkele Amerikaanse acteurs op zoals Michael Chernus en John Magaro. Celine Song werkte in haar beide films (Past Lives en Materialists) reeds samen met Magaro, waardoor we er al van kunnen uitgaan dat er naar echt talent gekeken werd.
La Petite Dernière
Plot: In La petite dernière volgen we, over een periode van een jaar, de coming-out van Fatima op de voet. Omringd door een onstuimige bende vrienden en een warm, maar traditioneel gezin zoekt de jonge lesbienne naar een manier om haar geaardheid te rijmen met haar geloof, en de verwachtingen van haar omgeving.
Waarom zien: Deze film zal vooral bekend in de oren klinken door hun passage op het filmfestival van Cannes. Hoofdrolspeelster Naida Melliti kreeg daar de prijs voor Beste Actrice en regisseur Hafsia Herzi de Queer Palm. Zoals we al zeiden, blijven dit soort verhalen nodig. Zeker om jongeren die met hun identiteit worstelen, en waarbij geloof ook een rol speelt, een spiegel voor te houden en te laten zien dat ze niet alleen zijn.
The Librarians
Plot: In 2021 deelde Texaans congreslid Matt Krause een lijst van 850 boeken met volgens hem een schadelijke invloed op jonge lezers. De lijst bleek vooral gericht te zijn tegen queer thema’s en raciale kwesties. Kort daarop eiste de gouverneur van Texas de onmiddellijke verwijdering van alle boeken uit de schoolbibliotheken en andere staten volgden. De onthullende documentaire The Librarians laat zien hoe bibliothecarissen en betrokkenen daarmee het doelwit werden van conservatief Amerika in een heksenjacht die beangstigende parallellen oproept.
Waarom zien: Als je naar het nieuws kijkt, kan je er niet omheen dat het in de VS alsmaar slechter gaat. Onder invloed van Trump komen allerlei bijna vanzelfsprekende vrijheden onder druk te staan. Dat boeken geviseerd worden, is een akelige parallel met het verleden. Als iemand die graag leest, kan je dit zeker niet onberoerd laten.
L’intérêt D’Adam
Plot: Voor haar tweede langspeler blijft de Belgische filmmaker Laura Wandel dicht bij de leefwereld van kinderen. Deze keer verruilt ze de heftige schoolomgeving uit Un monde (FFG2021) voor een onderbezette afdeling pediatrie. Daar vinden de toegewijde verpleegkundige Lucy en de jonge moeder Rebecca elkaar in hun strijd om gehoord te worden in een uitgeput zorgsysteem. Lucy staat in voor de vierjarige Adam, het zoontje van Rebecca, die met ernstige ondervoeding wordt opgenomen.
Waarom zien: Het debuut van Laura Wandel maakte enorm veel indruk en was daarom ook onze Oscarinzending. Haar nieuwe film ging in première op het filmfestival van Cannes, waar die ook veel lof oogstte. Dit is de tweede film op het programma met Léa Drucker, en ook hiervoor gooit ze hoge ogen.
Nouvelle Vague
Plot: Richard Linklater brengt op zijn eigen charmante, ontwapenende manier ode aan een van de meest invloedrijke films ooit gemaakt: À bout de souffle (1960). Nouvelle Vague is geen intellectualistisch docudrama, wel een geestige hangout movie die toont hoe Jean-Luc Godard erin slaagde om samen met Jean-Paul Belmondo en Jean Seberg de 20ste-eeuwse cinema op z’n kop te zetten.
Waarom zien: Als je eenzelfde regisseur niet 1 maar 2 keer op hetzelfde festival krijgt, moet er toch iets van aan zijn. We kunnen Linklater als een regisseur van de lange commitment (zoals met Boyhood en de Before-trilogie), maar ook van de coming-of-agefilms (Dazed and Confused en Everybody Wants Some) of van de uniekere animaties (A Scanner Darkly en Apollo 10½: A Space Age Childhood) of van de gewoon leuke tussendoortjes (School of Rock en Hit Man). Valt het op dat we nogal fan zijn van Linklater? Met Nouvelle Vague maakt hij een film over film. Vaak vervallen dit soort prenten in Oscar-bait, maar met Linklater aan het stuur, heb ik er wel een goed oog in.
The Mastermind
Plot: Een familiebezoek aan het (fictieve) Framingham Museum of Art in Massachusetts, ergens in de jaren 1970. Terwijl echtgenote Terri (Alana Haim van de Haim-zusjes) en de twee kinderen de kunstwerken bekijken, houdt James B. Mooney (nieuwbakken arthouse- en Hollywood-heartthrob Josh O’Connor) vooral de beveiliging in de gaten om later zijn slag te slaan: het stelen van een aantal werken van de Amerikaanse abstracte schilder Arthur Dove. Achter James’ seventies kleren en uiterlijke cool schuilt een eenzame, werkloze timmerman die zichzelf meer en meer buiten de maatschappij zet en vervreemdt van zijn gezin. Bovendien parasiteert hij graag op het geld van zijn moeder en de status van zijn vader die een hooggeplaatste rechter is. Zelfs de politieke protesten doen hem weinig. Terwijl het leven van vele Amerikanen gelittekend wordt door de oorlog in Vietnam, glijdt ook Mooney langzaam af in een put die hij deels zelf gegraven heeft.
Waarom zien: Regisseur Kelly Reichardt is sowieso altijd een naam om in de gaten te houden. Haar vorige film op het festival, First Cow, was een serene, bloedmooie film waar we helemaal weg van waren. Ook deze film zal misschien niet zo mainstream zijn, maar we zijn benieuwd naar een Reichardt-heistfilm. En met een cast zoals Alana Haim, Bill Camp, Gaby Hoffmann en vooral Josh O’Connor kan het bijna niet misgaan.
Omaha
Plot: Omaha, het speelfilmdebuut van Cole Webley, is een rauwe en indringende roadmovie die de pijnlijke schaduwzijden van de Amerikaanse droom blootlegt. Tegen de achtergrond van de Midwest en in de nasleep van de economische crisis van 2008, volgt Omaha een vader die wanhopig probeert zijn kinderen te beschermen in een wereld die hem vrijwel alles heeft afgenomen.
Waarom zien: Aangezien de regisseur z’n debuut maakt, mag ik toch echt wel zeggen dat hoofdrolspeler John Magaro de trekpleister is voor deze film. Met films als Materialists, September 5, Past Lives en First Cow op z’n palmares is hij toch de ultieme indiekoning en een betrouwbare sterkhouder geworden. We vertrouwen intussen op zijn oordeel, want het plot lijkt op z’n lijf geschreven.
Peter Hujar’s Day
Plot: In Peter Hujar’s Day toont regisseur Ira Sachs (Love Is Strange, Passages) één enkele dag uit het leven van de briljante Amerikaanse fotograaf Peter Hujar. De dagindeling: een intiem gesprek met schrijfster Linda Rosenkrantz (gebaseerd op een interview uit 1974). De film speelt zich af in een New Yorks appartement, waar acteurs Ben Whishaw en Rebecca Hall in een fijnzinnig en geladen samenspel de nuances van een interessante conversatie vatten.
Waarom zien: We waren erg gecharmeerd door de film Love Is Strange van regisseur Ira Sachs. Z’n recenter werk is ons een beetje ontgaan, maar daar zal nu weer verandering in komen en dat is toch vooral te danken aan de hoofdrolspelers. Ben Whishaw is bij het grote publiek vooral gekend als de stem van Paddington en de Bondfilms maar z’n kleinere films zijn misschien nog het meest interessant van al. Daarnaast is Rebecca Hall een actrice die we ontzettend graag bezig zien, dus als je die twee samen zet, lijkt ons dat een boeiende praatfilm met een meer dan intrigerende opzet.
Roofman
Plot: In de categorie ‘ongelooflijk maar waargebeurd’ is er het verhaal van Jeffrey Manchester. Om zijn dochter te onderhouden beroofde de zogenoemde Roofman eind jaren 1990 in de VS tot zestig McDonald’s-filialen door een gat in het dak te maken. Dankzij zijn hartelijke gedrag groeide de overvaller uit tot een volksheld. En dan is er nog hoe hij ontsnapte aan de politie door zich maanden te verstoppen in een speelgoedwinkel van Toys “R” Us.
Waarom zien: Bijna elk jaar mag in het programma van FFG wel rekenen op een prettig gestoorde, meer mainstream publiekslieveling. In het verleden behoorden films als Logan Lucky, Kneecap, The Holdovers en Pig tot deze categorie. Dit jaar lijkt het deze te zijn. Net als in Logan Lucky speelt Channing Tatum de hoofdrol, die we graag in dit soort rollen zien. Regisseur Derek Cianfrance, die toch vooral bekend is van eerder donkerder werk als Blue Valentine, The Place Beyond the Pines en I Know This Much Is True, gooit het dus over een heel andere boeg.
Roomies 2
Plot: De geliefde Roomies Bibi (Ahlaam Teghadouini) en Ama (Laura De Geest) zijn terug! De pas afgestudeerde interieurvormgevers delen opnieuw een thuis, ditmaal op de vijfde verdieping van een oud crèchegebouw. In acht sprankelende afleveringen volgen makers Kato De Boeck en Flo Van Deuren hun zoektocht naar liefde, werk en vriendschap terwijl ze volwassen worden in hartje Brussel.
Waarom zien: We waren erbij toen het eerste seizoen in première ging op FFG in 2022 en waren meteen mee. “Eerlijk, zacht en pakkend: een prachtige reeks waar je vrijwel meteen zal van houden” was onder andere ons verdict. We zijn dus benieuwd of dit tweede seizoen dat weer kan waarmaken en de hoge verwachtingen kan inlossen.
Resurrection
Plot: Als een kaars die niet brandt en dus nooit uitdooft, heeft de mensheid in het verhaal van Resurrection de daad van het dromen opgegeven om eeuwig te kunnen leven. Wie dat in het geheim toch blijft doen, verstoort de stroom van de tijd en dient daarom uit de slaap te worden gehaald. Belast met zo’n taak is een vrouw (de gevierde Taiwanese actrice Shu Qi) met de gave om waarheid te onderscheiden van illusie. Wanneer ze stoot op een monsterlijke man (de Chinese superster Jackson Yee), gekweld zoals de klokkenluider van Notre Dame, met dan wel geen bult maar een filmprojector in z’n rug, besluit ze uit medelijden diep in zijn droomwereld te duiken.
Waarom zien: Op Cannes won deze film al de Prix Spécial. Met voor de rest een zeer interessant plot waar de menselijke zintuigen centraal staan, is de interesse in ieder geval gewekt.
Sane Inside Insanity
Plot: Lang voor dat een ding werd online, ging The Rocky Horror Picture Show ‘viraal’ via middernachtvertoningen over de hele wereld. Nog steeds geven miljoenen fans zich samen onverzadigbaar over aan de meest succesvolle cultfilm aller tijden met een bevrijdend camp-, rock- en queer gehalte. Vier de 50ste verjaardag mee met de docu-achter-de-schermen Sane Inside Insanity.
Waarom zien: Zelf hebben we het nooit kunnen meemaken om The Rocky Horror Picture Show in groep te zien op groot scherm. Dit is absoluut een film die in groep beter tot zijn recht komt, dus deze docu is mogelijks het dichtst dat we erbij gaan komen, én het dichtste bij een tipje van de sluier van hoe gek het moet geweest zijn om mee te werken aan zo een enorme cultklassieker.
The Smashing Machine
Plot: Dwayne Johnson kruipt in de toegetakelde huid van Mark Kerr, een legendarische MMA-vechter (Mixed Martial Arts). Buiten de ring worstelt Kerr even hard als erbinnen, zij het dan vooral met zichzelf. Gebaseerd op de gelijknamige documentaire uit 2002, geeft dit waargebeurde drama een ontnuchterend verslag van de tol die de sport en Kerrs verslaving eisten van zijn leven en liefde (actrice Emily Blunt).
Waarom zien: Meestal als we naar een film van Dwayne Johson gaan kijken, speelt hij, toegegeven, toch een versie van zichzelf. En dat is misschien ook wel wat we van hem verwachten. Maar hij wou zelf wat meer uitdaging en dat is naar verluidt gelukt. Hij kruipt weliswaar in de huid van een andere vechter maar hij verdwijnt toch meer in de rol, en laat meer dramatische kunsten zien dan we gewoon zijn. Daarnaast is er een reünie met Jungle Cruise-collega, de altijd geweldige Emily Blunt. Bovendien is de regie van de hand van Benny Safdie, bekend van Good Time en Uncut Gems met z’n broer Josh, en zelf acteur, onder andere in Oppenheimer.
This Is Not A Murder Mystery
Plot: Wanneer René Magritte een uitnodiging ontvangt om het landgoed van de exuberante Lord James te bezoeken in Engeland, draait de zomer van 1936 op volle toeren. De opkomende kunstenaar mag een bijdrage leveren aan een exclusieve tentoonstelling, samen met grootheden als Salvador Dalí, Man Ray en Lee Miller. Maar wat een droom moest worden voor de Belgische surrealist, draait uit op een ware nachtmerrie wanneer hij na een uitzinnige nacht wakker wordt naast het levenloze lichaam van een jonge kunstenares, uitgestald zoals een van zijn eigen kunstwerken. Terwijl Scotland Yard een onderzoek start en de gasten verbiedt het domein te verlaten, zet Magritte alles op alles om zijn onschuld te bewijzen.
Waarom zien: Deze nieuwe reeks van de VRT is blijkbaar een samenwerking van acht publieke omroepen. Dat is op zich al speciaal, maar ook de opzet.. Want René Magritte als een soort Hercule Poirot die een moord oplost? Dat is toch wel merkwaardig. Hans Herbots (The Serpent) regisseert een internationale cast. Het lijkt een beetje een gok waar we wel benieuwd naar zijn.
Timestamp
Plot: Een documentaire gedraaid in Oekraïne tussen maart 2023 en juni 2024 naar een voorstel van onderwijsorganisatie Osvitoria. Zelfs onder constante dreiging gaat het schoolleven daar zo gewoon mogelijk door. Leerlingen en leerkrachten proberen op die manier iets te redden van hun normale bestaan vóór de oorlog uitbrak in 2022 en in sommige regio’s al in 2014. Al mag dat soms surreëel lijken, voor hen is het realiteit geworden.
Waarom zien: Vorig jaar zagen we op FFG ook een documentaire over onderwijs in soms moeilijke omstandigheden, Favoriten, en zelfs in ons land toonde de reeks Basisschool Balder onlangs het belang van degelijk onderwijs. Maar deze documentaire zal toch de kroon spannen. Want hoe geef je kinderen nog een enigszin normale schooltijd en leven onder de constante dreiging van oorlog? Toch lijkt het ook een hoopvolle film over mensen die er het beste van proberen te maken.
Two Prosecutors
Plot: In het hart van de film, gesitueerd in de Sovjet-Unie van 1937, vertelt Loznitsa een kille, kafkaëske parabel over een jonge idealistische openbare aanklager die een anonieme brief ontdekt en gerechtigheid najaagt. Wat volgt, is een doordringende tocht door de machine van stalinistische terreur: bureaucratie, manipulatie en de ontmenselijking van het recht.
Waarom zien: Totalitaire regimes bestaan jammer genoeg nog steeds, dus blijft er ook nood aan films waarin iemand het tegen het systeem opneemt. Wij zijn doorgaans wel fan van het genre als we denken aan films als Dark Waters of Official Secrets. Het lijkt een beklijvende film te worden, en een happy ending is zeker niet verzekerd. Hoofdrolspeler Aleksandr Kuznetsov wordt wel stilaan bekender, onze andere door rollen in Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore en Heads of State.
Urchin
Plot: Mike is een van de naar schatting 12.000 daklozen in de Engelse hoofdstad. Mike komt de dag door met bedelen om kleingeld, praatjes slaan met lotgenoten en weggejaagd worden uit lokale zaken waar hij zijn smartphone wil opladen. Intussen is hij afgeleerd hoe hij hulp moet aanvaarden. Na een goede daad van een barmhartige burger, bedankt hij hem met een gewelddadige diefstal. En zo slingert de jongeman heen en weer tussen gevangenis, de straat en de aftandse hotels waar hij door de sociale diensten wordt geplaatst. Mentaal en fysiek gehavend, tracht Mike halsstarrig de vicieuze cirkel te doorbreken en deel uit te maken van een maatschappij die hem keer op keer afwijst.
Waarom zien: Harris Dickinson is een van de meest getalenteerde jonge acteurs die het VK de voorbije jaren voortbracht. In 2021 maakte hij indruk in The King’s Man, in 2022 kreeg hij pas echt een doorbraak met Triangle of Sadness en vorig jaar maakte hij furore in Babygirl. Vorig jaar was hij op FFG te zien in Blitz en het jaar daarvoor in het geweldige Scrapper, maar nu komt hij zelf z’n regiedebuut voorstellen. De film ging in première in Cannes en werd daar bijzonder goed onthaald. Het is dus altijd speciaal als de maker zelf naar Gent afzakt als afsluiter van het festival.
Videoheaven
Plot: In het huidige streaming-tijdperk weten dvd en blu-ray tegen alle verwachtingen in te overleven, maar fysieke videotheken lijken voor eeuwig de deuren te hebben gesloten. Vóór de videoband voorgoed uit het collectieve geheugen gewist wordt, verkent de omvangrijke, vrijgevige documentaire Videoheaven de impact en rol van de voormalige filmmekka’s binnen de Amerikaanse kijkcultuur.
Waarom zien: Elk jaar zien we op FFG ook graag een film of documentaire over het medium dat ons allemaal nauw aan het hart ligt, en waar we nog iets van bijleren. Deze keer duiken we terug in het verleden naar de tijd van de videotheken. Daar heeft elke filmfan wel tijd doorgebracht, op zoek naar de perfecte film. De laatste videotheek die wij kenden, de Video Palace in Kinepolis Gent zelf, is intussen al een paar jaar dicht, dus kunnen we via deze film die ervaring nog eens herbeleven.
The Voice of Hind Rajab
Plot: Op 29 januari 2024 ontvangt de Palestijnse Rode Halve Maan in Gaza een noodoproep: de zesjarige Hind Rajab zit vast in een auto, omringd door het vuur van het Israëlische leger. Haar familie ligt onder de slachtoffers; zij is de enige die contact kan houden met de hulpverleners. De Oscargenomineerde Tunesische regisseur Kaouther Ben Hania reconstrueert deze fatale momenten met echte telefoongesprekken en geënsceneerde scènes. De acteurs maken paniek, stilte, ethische dilemma’s en obstakels voelbaar. Onverbiddelijk en indringend confronteert de film ons met falen en de verantwoordelijkheid van individuen en systemen, en blijft het lang nazinderen als oproep tot menselijkheid.
Waarom zien: Ik durf deze film zonder twijfel de belangrijkste van het hele festival te noemen. Toch had ik er zelf niet van gehoord tot het filmfestival van Venetië, waar de passage niet onopgemerkt voorbijging. Daar kreeg de film na vertoning een staande ovatie van 23 minuten, de langste tot nu toe in de geschiedenis van het festival. De film is intussen ook geselecteerd als de Oscarinzending voor Tunesië voor Beste Buitenlandse Film. Terwijl Israël de Gazastrook maar blijft belagen en de internationele gemeenschap blijft toekijken, herinnert deze film ons aan de mensen die erdoor getroffen worden en de onmacht van de lokale organisaties die hen proberen te helpen.
Naar welke films kijken jullie uit?
