It: Welcome to Derry review – Pennywise gaat hard, heel hard

Met It: Welcome to Derry komt er een einde aan het geweldige Stephen King-jaar dat 2025 is. En niet met zomaar een reeks, maar eentje over een van Kings meest iconische monsters. Het monster dat eigenlijk geen naam heeft omdat het zo verschrikkelijk is en we het maar gewoon It (of Het) moeten noemen. Maar we kennen hem vooral van zijn bekendste vermomming: Pennywise, The Dancing Clown. Welke gruwel heeft dit monster gepleegd voor het alom gekende verhaal? Daar gaat It: Welcome to Derry over.

It: Welcome to Derry speelt zich af in het universum van de meest recente verfilming van het boek It (It en It: Chapter 2, uit 2017 en 2019). Aangezien Pennywise altijd een ‘winterslaap’ van 27 jaar doet, speelt It: Welcome to Derry zich af in 1962, 27 jaar voor de film. En ook een beetje in 1935 en in 1908.

Niet enkel de kinderen

De reeks opent met een eerste aflevering die sterk doet denken aan het klassieke It-verhaal waar ook Stranger Things zijn mosterd gehaald heeft. Pennywise veroorzaakt vreemde waanbeelden bij een groepje kinderen en zij gaan op onderzoek uit. En tegen het einde van de eerste aflevering maakt de reeks direct duidelijk dat het niet gewoon een herhaling zal worden van het verhaal dat we kennen. En dat maakt het duidelijk op een harde manier, heel harde manier.

Een andere belangrijke verhaallijn naast de kinderen is dat het Amerikaans leger een grote rol speelt in It: Welcome to Derry. Zij zijn duidelijk ook iets op het spoor in Derry. Met een legerbasis die pas opgezet is, gaan ze ook op zoek naar iets. Al is het niet duidelijk wat ze exact al weten over wat er speelt.

Bij de overige volwassenen krijgen we ook enkele verhaallijnen te zien die gelinkt zijn aan de rampages van het monster 27 en 54 jaar in het verleden. En ja, we ontdekken hoe hij aan zijn iconische Pennywise-uiterlijk komt.

Oudgedienden van de partij

Zowel Andy Muschietti, Barbara Muschietti als Jason Fuchs keren terug voor It: Welcome to Derry. Andy heeft de 2 recente films geregisseerd, Barbara geproducet en Jason was scriptschrijver van It: Chapter 2. En dat merk je. En dat is iets positiefs. De vibe van de films is wel terug en je merkt dat de reeks een geheel vormt met de films. Iemand anders die ook terugkeert, is Bill Skarsgård als Pennywise. Als titulair personage is het een absolute zegening dat hij wou terugkomen. Want als we eerlijk zijn, is zijn versie van Pennywise de versie die we allemaal voor ogen hebben.

De groep kinderen wordt gespeeld door een groepje onbekende acteurs, waarvan Matilda Lawler (The Santa Clauses) misschien de bekendste is. Op deze acteurs is niet echt iets aan te merken. Ze spelen hun rol voortreffelijk (wat wel eens kan tegenvallen bij kindacteurs). Clara Stack (die al eens de kleine Kate Bishop in Hawkeye speelde) heeft misschien de zwaarste rol, maar ze speelt dit alsof ze dit al jaren doet.

En daar komt bij de volwassen opeens een grote verrassing in de reeks. Dick Hallorann duikt op. Voor zij die hem niet kennen: dit is de kok uit The Shining en Doctor Sleep die net als Danny ‘The Shining’ heeft. In de kloefer van het boek dat It is (tegen de 1.200 pagina’s), wordt kort vermeld dat Dick Hallorann mee The Black Spot opent, een bar voor zwarte Amerikaanse soldaten. Dus heel leuk dat deze verwijzing naar andere Stephen King-werken mee in de reeks zit. Ook zijn er redelijk wat verwijzingen naar Shawshank, wat het universum van King enkel groter maakt in deze reeks. En oh ja, The Black Spot wordt ook nog eens vernoemd in het boek Insomnia. Dit boek is dan weer verbonden met Pet Sematary, Gerald’s Game, Bag of Bones en met Kings magnus opus The Dark Tower. Of hoe deze prequel-reeks de opzet naar een groot universum kan zijn.

Chris Chalk (Gotham) neemt de rol van Hallorann op zich. Binnen de volwassen cast duiken nog namen op zoals Taylour Paige (Axel F), Jovan Adepo (Babylon) en James Remar (Dexter) op. Zij spelen allemaal hun rol voortreffelijk, al blijft de kracht van alles in de franchise ook in It: Welcome to Derry steunen op de kinderen en Pennywise. En deze laatste wordt gelukkig schaars gebruikt om de dreiging groter te maken.

Trouw aan het boek

Boekfans zullen blij zijn want er is veel aandacht voor het bronmateriaal. Zoals hierboven aangehaald is het verschijnen van Dick Hallorann al een eerste feit. In het boek zijn er af en toe intermezzo’s die het hoofdverhaal onderbreken. Deze intermezzo’s bestaan uit dagboekfragmenten van Mike met krantenknipsels en vertellingen over het verleden waarmee een groter beeld van Pennywise geschetst wordt. Veel van deze elementen komen terug.

Qua horror schuwt It: Welcome to Derry de grenzen niet. Net zoals in het boek is Pennywise meedogenloos en bruut. Hij teert op angst en angst is vaak tijdsgerelateerd. Verwacht dus angst voor nucleaire misvormingen die uitgebuit wordt. Of racisme dat Pennywise graag versterkt. Elke aflevering bevat wel een echte horrorsequentie. Deze uit aflevering 1 is misschien zelfs zo gruwelijk dat je je moeilijk kan inbeelden dat ze er nog over kunnen gaan. Doorheen de reeks komt er weinig herhaling voor in de horrorsequenties, wat de reeks altijd fris houdt.

It: Welcome to Derry werkt op een antichronologische manier, waardoor dit eerste seizoen perfect op zichzelf kan staan. Gezien de kijkcijfers is de kans groot dat het vernieuwd wordt (maar sinds Wheel of Time seizoen 3 durf ik geen uitspraken meer te doen). De Muschietti’s hebben wel aangegeven 3 seizoenen in totaal voor ogen te hebben. Elk seizoen zou meer naar het verleden keren. Het voordeel is dat er bijgevolg geen open eindes zijn op een seizoen. Het bronmateriaal geeft nog genoeg verhaallijnen voor verdere gruwelijke verhalen uit het verleden van Pennywise. En wie weet zet het ook de deur open voor een veel groter Stephen King-universum. Want zou een spin-off reeks over Dick Hallorann tot aan The Shining ook niet interessant zijn?

Huiver mee met de gruweldaden van Pennywise via It: Welcome to Derry op HBO Max!