We hebben ook dit jaar naast films ook een hoop series bekeken. We konden echter niet alles zien, want er zijn maar 8.760 uren in een jaar. We moeten ergens een grens trekken en daarom hier onze favoriete series die volledig in 2025 werden uitgebracht!
Enkele relevante zaken zoals Pluribus konden we nog niet zien. Ook series zoals Stranger Things of The Best Immigrant kunnen we niet meenemen omdat de laatste aflevering pas in 2026 beschikbaar zal zijn. Zo nemen we ook bijvoorbeeld het geweldige Putain of tweede seizoen van Silo niet mee omdat die al startten in 2024, ook al liepen ze door in 2025. Daarnaast hebben we ook een paar series niet gezien omdat we niet geabonneerd zijn op de relevante streamingdiensten. Vrijwilligers, weet je nog? 😉
Wheel of Time seizoen 3

We (of ja, ik) hebben niet onder stoelen of banken gestoken dat het derde seizoen het absolute hoogtepunt van de reeks is. In dit derde seizoen kwam de reeks op sommige vlakken terug dichter bij de boeken maar werd ook duidelijker op welke manier ze zouden blijven afwijken. De richting van de reeks werd echt duidelijk en de worldbuilding begon echt van start te gaan. Halverwege dit seizoen vinden we dan ook de beste aflevering van de reeks ooit terug. Wederom ziet de reeks er prachtig uit en is het onbegrijpelijk dat Amazon de reeks gecanceld heeft (zeker wanneer Rings of Power wel nog doorgaat). Ergens flakkert nog een klein beetje hoop dat een andere streamer de reeks oppikt, maar waarschijnlijk gaan we vrede moeten nemen met deze versie waarin het verhaal net echt op gang kwam. Neem daarom zeker de boeken van Robert Jordan eens vast, want hoewel het een hele klus is, is het echt de moeite!
En stond “The Hills of Tanchico” in mijn Spotify Wrapped? Misschien. (Frédéric)
Kleine toevoeging van Elien en Jana: Dankzij de continue lofzang van Frédéric en onze liefde voor Rosamund Pike zijn wij dit jaar begonnen aan The Wheel of Time. Het derde seizoen moeten we nog zien, maar de eerste twee hebben alvast geleid tot een kleine obsessie. Meeslepende fantasy met geweldige personages die heel wat clichés op hun kop zetten – we kunnen Fred dus enkel bijtreden!
Te zien op Amazon Prime.
Roomies seizoen 2 🇧🇪

Putain rekenden wij gezien de startdatum nog bij 2024, en dus was de prijs voor beste Vlaamse serie van het jaar snel beslist. Roomies voelt ook in het tweede seizoen even geloofwaardig aan als een docu. De Brusselse vriendinnen Ama en Bibi komen in het werkleven terecht, en dat zorgt voor nieuwe situaties met dezelfde vertrouwde, imperfecte maar herkenbare mensen. We leren andere aspecten van hen kennen, ze maken fouten, maar de makers bekijken hen nog altijd met een even tedere blik. Zes afleveringen is gewoon te weinig, Flo Van Deuren en Kato De Boeck! (Elien)
Te zien op VRT MAX.
The Studio

Als slokop bij de Emmy’s moet er toch iets speciaals zijn aan de reeks. Laat me ook meteen met de deur in huisvallen: het is vooral geniaal voor de film- en tv-fans. Maar ook voor zij die minder thuis zijn in de wereld is het gewoon heel funny. In deze satirische komedie spelen namelijk heel wat bekende namen een versie van zichzelf. Als je niet iedereen kent, is dat geen probleem. Maar het maakt het nog net dat tikkeltje beter als je ze wel kent. Zo passeren in grote rollen Dave Franco en Zoë Kravitz als zichzelf maar zien we ook Paul Dano, Martin Scorsese, Charlize Theron, Steve Buscemi, Greta Lee, Anthony Mackie, Ron Howard, Olivia Wilde, Zac Efron, Owen Kline, Johnny Knoxville, Josh Hutcherson, Ice Cube, Adam Scott, Erin Moriarty, Antony Starr, Zack Snyder en nog veel meer passeren. Heel leuk om deze te zien spelen, maar wel een beetje verwarrend omdat grote namen zoals Seth Rogen, Catherine O’Hara, Kathryn Hahn en zelfs Bryan Cranston wel een fictief personage spelen.
Qua humor kan je, ook als je niet thuis bent in de wereld, genieten van de reeks alsof het een gewone sitcom is die zich toevallig in de filmwereld afspeelt. Zo is er een aflevering waarin het personage van Seth Rogen als producer absoluut bedankt wil worden door iemand in een Golden Globe-overwinningsspeech met alle humor die daar bij hoort. Als extra voor de filmfans is bijvoorbeeld de tweede aflevering van de reeks een grote one-shot terwijl ook het thema van de aflevering een one-shot is. Zo zitten er nog wel leuke technische kleinigheden verstopt voor de fans. (Frédéric)
Te zien op Apple TV+.
Upload seizoen 4

Op zich is dit vierde seizoen niet het beste seizoen van deze sciencefictionreeks op Amazon Prime met Robbie Amell in de hoofdrol. Maar het is wel het laatste seizoen en verdient daarom toch een plaatsje in deze lijst.
De reeks speelt zich af in de toekomst waarin mensen zich kunnen uploaden in een soort virtueel hiernamaals. Ons hoofdpersonage is vroegtijdig gestorven en bevindt zich in deze zeer dure ‘cloud’. Na alle onthullingen uit de vorige seizoenen is het dan nu eindelijk tijd voor de ontknoping.
Dit laatste seizoen telt maar 4 afleveringen en is dus vrij snel voorbij. Het is duidelijk gemaakt om alle eindjes aan elkaar te knopen. De humor en chemie tussen de hoofdrolspelers die we gewoon zijn, is weer aanwezig. En bijna hadden ze het einde volledig genaild. Toen kwam nog net de laatste scene die het een beetje om zeep helpt. Maar we doen gewoon alsof deze scène niet bestaat en dan is het een topeinde! (Frédéric)
Te zien op Amazon Prime.
Dexter Resurrection

We hadden allemaal nooit gedacht dat we het beste seizoen van Dexter in 15 jaar nu nog gingen krijgen. Deze sequel volgt op de vorige sequel New Blood. Dit vervolgt het verhaal van Dexter en zijn zoon Harrison. De setting is deze keer de stad New York.
De cast wordt verrijkt door enkele klasbakken zoals Neil Patrick Harris, Peter Dinklage, Uma Thurman en Krysten Ritter. Daarbij keren een aantal oudgedienden terug voor wat legendarische cameo’s. De reeks is echter geschreven zodat nieuwe kijkers ook mee zijn en de nodige info over de originele reeks meekrijgen. Toch zitten er ook genoeg knipoogjes in voor de oude fans en keert onze geliefde Angel Batista terug, alsook James Remar als Harry Morgan! (Frédéric)
Voel mee de spanning op Streamz.
Doctor Who seizoen 2/reeks 16

Ondertussen is het geen geheim meer, maar dit tweede seizoen van Ncuti Gatwa als The Doctor is ook zijn laatste. De samenwerking met Disney+ is beëindigd, maar geen getreur: voor kerstmis 2026 keert Doctor Who terug! (Al is het terug enkel op de BBC.)
Dit seizoen van Doctor Who had een duidelijke rode raad van aflevering 1 tot 8 met enkele politiek getinte afleveringen tussenin, zoals eentje met duidelijke kritiek op Eurovision.
Persoonlijk had ik meer voeling met het duo Gatwa en Millie Gibson uit het vorige seizoen. Maar Ncuti Gatwa bewijst hier ook weer dat hij een geweldige Doctor is, die we graag in nog meer afleveringen hadden zien spelen. (Frédéric)
Reis mee door tijd en ruimte op Disney+.
Severance seizoen 2

We hebben er 3 jaar op moeten wachten, maar eindelijk was het daar. Het tweede seizoen van Severance. Het eerste seizoen liet ons kennismaken met de cleane setting van het bedrijf Lumon. De werknemers van dat biotechbedrijf hebben de zogenaamde ‘Severance’-procedure ondergaan. Dit betekent dat de herinneringen van de persoon gesplitst worden. Hierdoor worden er 2 verschillende identiteiten gecreëerd binnen 1 persoon. De ‘innie’ werkt op Lumon en weet niets van zijn persona buiten het bedrijf en de ‘outie’ leeft buiten, maar heeft geen idee wat er op de werkvloer gebeurt.
Het eerste seizoen focuste sterk op enkele mysteries die hierbij gepaard gegaan, zeker bij de hogere piefen bij Lumon die niet gesplitst zijn en dus wel de innies en outies kennen. Het eerste seizoen eindigde op een gigantische cliffhanger, waardoor het lang wachten was op dit seizoen.
In het tweede seizoen ligt er een veel filosofischere laag over de reeks met de vraag wat het is om een mens te zijn. We krijgen hier wederom weer de geweldige cinematografie, score en acteerprestaties uit het vorig seizoen. Ook zijn sommige aspecten van deze wereld ronduit absurd, maar wordt het met zo een sérieux verteld, dat het je op het puntje van je stoel houdt. Het seizoen eindigt niet met een gigantischer cliffhanger zoals het eerste seizoen, al kunnen we na dit redelijk open einde ook maar enkel smachten naar meer. (Frédéric)
Kijk op Apple TV+.
Film Club

Jonge twintiger Evie weet het even niet meer. Na een paniekaanval op het werk durft ze haar huis niet meer uit. In die onzekere tijden heeft ze één houvast: de filmclub die ze al jaren elke week met vrienden organiseert. Haar familie en vrienden geven haar de tijd om te herstellen, maar er verandert niet veel, tot Evie’s beste vriend Noa aankondigt dat hij gaat verhuizen. Die opzet voor een serie klonk al meteen als Iets Voor Mij™️, en dat bleek ook zo. Film Club is een tedere, grappige en eigenzinnige serie bedacht door hoofdrolspeelster Aimee Lou Wood, door The White Lotus een van de doorbraaksterren van het jaar. Met ook Nabhaan Rizwan en Suranne Jones (die eens een luchtigere rol krijgt), heerlijke chemie tussen al die personages, een vleugje romcom en drama was dit een warm dekentje. (Elien)
Was te zien op BBC, voorlopig helaas nog niet in België.
Platonic seizoen 2

Seth Rogen en Rose Byrne zijn terug als besties Will en Sylvia. Het eerste seizoen was perfect afgerond, dus dit tweede seizoen was gewoon een leuk extraatje. Wederom staat de vriendschappelijke relatie tussen Will en Sylvia centraal. De belangrijkste boodschap blijft dat (hetero)(cis)mannen en (hetero)(cis)vrouwen perfect vrienden kunnen zijn. Een deel van de verhalen wordt wel weer voortgeduwd door het feit dat andere personages dit moeilijk kunnen begrijpen.
Het grootste verschil met het eerste seizoen is dat er deze keer meer aandacht is voor andere personages zoals Charlie, de echtgenoot van Sylvia. Wederom komen onze protagonisten in zotte situaties terecht en blijkt dat hun vriendschap toch niet altijd even evident is. Dit tweede seizoen heeft weer een afgeronde boog op zichzelf. Als de reeks hier eindigt, is het zeker oké. Maar we zeggen ook geen nee tegen meer van de combo Seth Rogen en Rose Byrne. (Frédéric)
Terug te vinden op Apple TV+.
It: Welcome to Derry

Op voorhand was het een beetje gissen naar wat deze prequelreeks ging doen. Vorig jaar hadden we Dune: Prophecy, dat totaal niet het niveau van het hoofdproduct kon halen. Dan doet It: Welcome to Derry het tegenovergestelde. De reeks versterkt de films waar het van afgeleid is. Door te werken met dezelfde makers voel je een plan doorheen de franchise en de laatste aflevering geeft zo een onthulling die enkele andere seizoenen mogelijk maakt.
Waar deze reeks misschien in verschilt van de films is dat echt niemand veilig is. Niemand wordt gespaard. Het voelt soms zelfs een beetje Game of Thrones-achtig aan, in de zin dat je echt voor iedereen zijn leven moet vrezen. Ongeacht de leeftijd.
De reeks opent heel sterk en bruut en gaat dan wat op trager tempo door. Het duurt ook een aflevering of 5 vooraleer we Pennywise echt te zien krijgen. Maar als we eenmaal op dat punt komen, dan krijgen we mogelijk de beste tv van de laatste jaren en besef je dat de trage opbouw echt nodig is. Onverwacht is dit een van de beste reeksen van het jaar geworden. (Frédéric)
Griezelen met Pennywise kan op HBO Max.
Big Mouth seizoen 8

Big Mouth seizoen 8 is vooral het vermelden waard omdat het het einde van de reeks is. Deze vuilgebekte animatiereeks heeft ons 8 jaar en 81 afleveringen (nog eens) doorheen de puberteit geloodst. De pubers die we volgen, worden gevolgd door hun ‘hormonenmonsters’, die nogal over-the-top seksuele persoonlijkheden hebben zonder filter. Later worden deze monsters nog uitgebreid met ‘The Shame Wizard’, ‘The Depression Kitty’, ‘Tito The Anxiety Mosquito’ enzovoort. De reeks slaagt erin om zoveel facetten en ook de huidige mentale issues goed weer te geven, zodat de oudere generatie er ook iets van leert.
En het is ongelooflijk hoe mooi en poëtisch dit laatste seizoen geëindigd is. Omkaderd door alle nonsense die we gewoon zijn van de vorige 7 seizoenen. (Frédéric)
Terug te vinden op Netflix.
Dood Spoor 🇧🇪

Met Dood Spoor heeft Malin-Sarah Gozin weer een originele comedymisdaadreeks geschreven, met een bovennatuurlijke hoek af en in een licht andere wereld dan die van ons. Peter Van Den Begin speelt namelijk een man die het verleden ziet van wat hij eet. Hij gebruikt die gave om overledenen hun laatste uren in kaart te brengen voor z’n bedrijf, maar uiteindelijk komt de politie ook bij hem aankloppen voor een moordzaak. Die blijkt het werk van een seriemoordenaar.
De humor komt vooral van sarcastische personages en absurde situaties, en is zeker geslaagd voor wie daar fan van is. Peter Van Den Begin mag nog eens z’n komisch talent bovenhalen, net als de rest van de cast met o.a. Ward Kerremans, Emilie De Roo en Marjan De Schutter. Het misdaadaspect van de reeks was op zich interessant genoeg, maar niet echt de voornaamste reden om te kijken. Het einde miste misschien een beetje impact, maar ik zou niet rouwig zijn om een tweede seizoen van deze reeks. (Jana)
The Sandman seizoen 2

Jammerlijk komt The Sandman te vroeg aan zijn einde, mogelijks door de problemen met Neil Gaiman. In de zomer toen de strijd tussen Rings of Power en House of the Dragon woekerde, ging het eerste seizoen van The Sandman naar huis als beste fantasyreeks.
Ook hier wordt er creatief omgesprongen met het concept ‘verhalen vertrekken’ en dat maakt The Sandman zo goed. De inzet is in dit seizoen hoger dan het vorige en de filler comics worden uit het hoofdverhaal geschreven waardoor we met een strakke hoofdlijn overblijven die raakt. En er verdomd goed uitziet.
Misschien is de reeks te vroeg gedaan, maar we hebben wel 2 geweldige seizoenen gekregen die samen een afgerond verhaal vormen. (Frédéric)
Verdiep je in deze verhalenrijkdom op Netflix.
Asterix & Obelix: the Big Fight

Ik zeg het niet vaak, maar kijk de gedubde Vlaamse versie. Dit Asterix-verhaal is gebaseerd op de strip De strijd van de stamhoofden (tot 2005 was de naam De Kampioen. Ja, verwarrend inderdaad). In de jaren 80 was er reeds een verfilming van deze strip met elementen uit nog andere strips, maar nu dus een 3D animatie-adaptatie op Netflix, bestaande uit 5 afleveringen.
Door een accidentje met Obelix is Panoramix zijn geheugen kwijt en kan hij dus geen toverdrank meer maken. Net op dit moment vindt er een strijd van de stamhoofden plaats, opgezet door de Romeinen, en is het voortbestaan van ons Gallisch dorpje opeens niet meer zeker.
In de Vlaamse versie wordt de stem van Asterix verzorgd door Rik Verheyen en Obelix door Wim Opbrouck. De humor in deze Vlaamse versie is ook gewoon zalig, dus ga gewoon voor deze versie! (Frédéric)
Terug te vinden op Netflix.
This is not a murder mystery 🇧🇪

Belgische fictie voelde zelden zo internationaal als This is not a murder mystery. De bedenkers verpakken de rijke kunstgeschiedenis van het surrealisme in een origineel, intrigerend moordmysterie. Kunst is niet alleen achtergrond, maar echt centraal in het verhaal. Ook onze René Magritte is een sleutelfiguur, wat tot een echte doorbraakrol heeft geleid voor acteur Pierre Gervais. De reeks klinkt en ziet er ook absoluut fantastisch uit. Het totaalplaatje, dus, en zeker de meest ambitieuze Vlaamse serie van het jaar. (Elien)
Te bekijken op VRT MAX.
How to kill your sister 🇧🇪

Het uitgangspunt van het eerste fictieve wapenfeit van Pedro Elias en Evelien Broekaert is een raar beestje: Anna is ongeneeslijk ziek en wil sterven in het Spaanse dorpje Santa Rita, waar ze vroeger met haar gezin op vakantie ging. Ze wil bovendien dat haar zus Kat meegaat, die ze al 8 jaar niet gezien heeft, sinds de dood van hun ouders. Daar wil ze ook hun as uitstrooien. Nog een eigenaardig detail: op het dak van haar auto heeft ze ook haar doodskist al mee. Onderweg maken ze van alles mee, maar proberen ze ook vooral hun relatie terug goed te maken. Alleen verbergen beide zussen iets.
Het verhaal wisselt tussen het heden en de periode van hun laatste reis naar het dorpje. Ondanks het schijnbaar zware thema houdt deze reeks het verrassend luchtig. Dat is ook te danken aan de geweldig droge dialogen en de vertolkingen van Emma Rotsaert en Marjan De Schutter, maar ook Nico Sturm en Sofie Decleir. De muziek van Pieter Van Dessel en Meskerem Mees blijft ook bij. Op het einde kwam alles mooi samen, en was de reis de moeite waard. (Jana)
Gen V seizoen 2

Het tweede seizoen van de tweede spin-off van The Boys, Gen V, toont weer dat het niet moet onderdoen voor haar hoofdreeks.
De productie van dit tweede seizoen begon met een ongelofelijke tegenslag. Acteur Chance Perdomo, die de rol van Andre op zich nam, overleed aan de gevolgen van een moto-ongeluk op weg naar de eerste draaidag van dit tweede seizoen. Uit respect werd besloten hem niet te hercasten en werd het seizoen herschreven.
Hamish Linklater vervoegt de cast als nieuw schoolhoofd op Godolkin University. Gezien dit seizoen zich na het vierde seizoen van The Boys afspeelt, moeten onze jonge helden ook rekening houden met het nieuwe politieke landschap van hun wereld.
In dit tweede seizoen van Gen V worden een aantal ontdekkingen gedaan die grote impact kunnen hebben op de hoofdreeks. Principieel ben ik van mening dat de oplossing van de hoofdreeks niet uit een spin-off mag komen, dus ik ben benieuwd of ze in het vijfde en laatste seizoen van The Boys de cast van Gen V gaan herintroduceren of dat er mogelijk toch nog enkele twists in zitten.
In ieder geval: als je fan bent van The Boys, dan is ook dit tweede seizoen van Gen V weer een schot in de roos. (Frédéric)
Kijk op Amazon Prime.
Under the Bridge

Donkere politieverhalen in een klein stadje blijven het goed doen als miniseries. In dat rijtje past ook Under The Bridge, dat zich afspeelt in Victoria in Canada. De tiener Reena wordt dood teruggevonden onder een brug en al snel worden andere jongeren verdacht. Agente Cam (Lily Gladstone) zat ooit in hetzelfde jeugdhuis als zij en voelt zich betrokken. Dat geldt ook voor journaliste Rebecca (Riley Keough), die terugkomt naar haar thuisstad om een boek over de meisjes in Victoria te schrijven. Ook zij raakt in de zaak verwikkeld, en bovendien hebben zij en Cam ook een verleden samen.
Ook hier springen we tussen twee tijdlijnen: het heden waarin het onderzoek loopt en de aanloop naar de dood van Reena. De twee vullen elkaar goed aan en zorgen ervoor dat je beetje bij beetje meer informatie krijgt. De reeks toont vooral goed hoe jongeren de verkeerde kant kunnen opgaan als ze een goeie thuis missen, of wanneer ze zelf hun plaats nog zoeken. De grote namen waren vooral Gladstone en Keough, en zij zijn dan ook uitstekend, maar het is toch vooral de jonge cast die de show steelt in dit vaak tragische verhaal. (Jana)
Was te zien op VRT Max en nu te zien op Disney+.
Hacks seizoen 3

De komische reeks over komiek Deborah Vance is intussen in de VS al aan haar vierde seizoen toe, maar hier kregen we het derde seizoen voorgeschoteld. En wat ons betreft zit er nog geen sleet op de formule. Aan het begin van dit seizoen zijn Ava en Deborah hun eigen weg gegaan na haar succesvolle stand-upshow. Maar dat duurt niet lang, want nadat ze elkaar toevallig tegenkomen, pikken ze de draad van hun samenwerking weer op. Wanneer Deborah mag invallen als host van een latenightshow proberen ze de rest van het seizoen samen de makers te overtuigen dat zij een goeie permanente host zou zijn.
Deze reeks moet het misschien niet van de uitschieters hebben qua afleveringen, maar is wel consistent heel goed en vooral nog steeds grappig. Toch kan Hacks ook vaak onverwacht emotioneel uit de hoek komen. De personages blijven heerlijk complex en vooral Hannah Einbinder en Jean Smart blijven een glorieus duo. (Jana)
Seizoen 3 is nog tot 16/04/2026 te zien op VRT MAX. Seizoen 1 en 2 staan ook op Netflix.
What It Feels For Like a Girl

Een serie die heel hard kwam binnenvallen dit jaar was What It Feels Like For a Girl, een verfilming van de gelijknamige memoires van transvrouw Paris Lee. De serie volgt Byron, een 15-jarige die in zijn kleinschalig dorp probeert in het reine te komen met zijn geaardheid, ondanks een toxische machovader en afwezige moeder. Wanneer hij een avond uitgaat in Nottingham, leert hij een vriendengroep kennen van queer en transmensen met een open blik. Byron bloeit open, zeker wanneer hij verliefd wordt, maar daarbij komt ook fout volk, foute keuzes en inschattingen. What It Feels Like For a Girl voelde vaak aan als It’s A Sin; nodig, eerlijk, moedig, soms hartverscheurend, maar altijd met het hart op de juiste plaats. Acteur Ellis Howard komt de acteerwereld binnengestormd. Protect the dolls! (Elien)
Was te zien op BBC, voorlopig helaas nog niet in België.
Long Bright River

Twee series uit deze lijst hadden best wat gemeen: een verfilming van een boek waarin een filmactrice een politieagente speelt in een kleine gemeente die zich inzet voor een groep vrouwen die de rest van de gemeenschap liever links laat liggen. Toch zijn beide series je tijd waard. De ene was Under The Bridge, in de tweede, Long Bright River, speelt Amanda Seyfried de hoofdrol. Haar personage Mickey start een onofficieel onderzoek naar de verdwijning en dood van enkele verslaafde, dakloze vrouwen en sekswerkers wanneer de commissaris geen verdere actie onderneemt. Een van de verdwenen vrouwen is haar zus.
Mickey wordt het leven moeilijk gemaakt door zowel collega’s, de andere vrouwen en haar verleden, dat een rol blijkt te spelen in het hele verhaal. Long Bright River is soms misschien voorspelbaar, maar soms ook niet. Vooral Amanda Seyfrieds genuanceerde en meeslepende vertolking, het vlotte scenario en een paar aangehaalde onderwerpen die vaak onderbelicht blijven, maken van deze serie een drama dat bijblijft. (Elien)
Was te zien op VRT Max, helaas nu niet meer.
Adolescence

Voor velen de grote triomf van dit jaar, en terecht. Britse national treasure Stephen Graham schreef mee aan deze reeks over Jamie, een jongen die wordt beschuldigd van moord op klasgenootje Katie. Van het moment dat hij bij z’n gezin uit bed gelicht wordt, tot het onderzoek en ondervragingen in het politiebureau en z’n uiteindelijke opsluiting, alles gebeurt in één continu shot. Die technische verwezenlijking alleen al is indrukwekkend, maar ook het verhaal was bijzonder actueel. Vooral jongens blijken heel kwetsbaar voor radicalisering online, vooral tegenover vrouwen, en deze reeks liet dat op verontrustende maar menselijke manier zien. Owen Cooper won terecht een Emmy voor z’n vertolking, maar ook Graham maakte opnieuw indruk. Een korte maar krachtige reeks. (Jana)
Te zien op Netflix.
The Day of the Jackal

Misschien wel de meest verrassende vertolking van het jaar kunnen we toeschrijven aan Eddie Redmayne, die in The Day of the Jackal helemaal ingaat tegen zijn eerder jongensachtige uiterlijk (zie de Fantastic Beasts-films). In deze nieuwe verfilming van het gelijknamige boek – er was al een serie/film uit 1973 – speelt de Oscarwinnaar een meedogenloze en ingenieuze seriemoordenaar die op de hielen gezeten wordt door MI6. Bij momenten ontzettend spannend, entertainend en heel erg goed gemaakt (die locaties!): The Day of the Jackal was een ‘ouderwetse’ thrillerreeks waar ik er alleszins graag nog meer van wil. (Elien)
Was te zien op VRT Max, helaas nu niet meer.
The Last of Us seizoen 2

Eigenlijk is dit tweede seizoen van The Last of Us maar een half verhaal. Maar wel een impactvol half verhaal. We zijn 2 jaar na de seizoensfinale van het eerste seizoen en de band tussen Ellie en Joel is niet op en top. Het duurt enkele afleveringen vooraleer we weten waarom. Ondertussen wordt het stadje waar ze vertoeven in de gaten gehouden door een groepje soldaten onder leiding van Abby, die nog een eitje te pellen heeft.
Iedereen die het tweede spel gespeeld heeft, weet wat er in het begin van seizoen 2 stond te gebeuren en het is niet aangenaam om naar te kijken, maar wel noodzakelijk. Pedro Pascal en Bella Ramsey zijn weer geweldig in hun rollen van Ellie en Joel terwijl nieuwkomer Kaitlyn Dever als Abby ook zeker haar mannetje staat. Hopen dat seizoen 3 er ook snel komt om te zien hoe ze dit deel van de game verder in beeld gaan brengen. (Frédéric)
Trotseer de zombies op HBO Max.
From seizoen 3

In Amerika kwam dit seizoen al uit in 2024, maar hier was het pas in 2025 te zien bij STAR Channel. Na het uitdoven van The Walking Dead en voor Welcome To Derry onlangs een lans brak voor horror op tv waren horrorreeksen toch maar dun bezaaid. In From staat een ongenoemd Amerikaans dorpje centraal waar iedereen die aankomt ook niet meer weggeraakt, en waar tot overmaat van ramp ‘s nachts de doden als een soort menselijke monsters terugkeren om terreur te zaaien. Toegegeven, de verhaallijnen worden steeds raarder, maar daardoor vaak ook intrigerender en spannender. Tegelijk kan je hier ook redelijk wat gore verwachten. De cast is ook wel waardoor je terug blijft komen, vooral Harold Perrineau in de hoofdrol. (Jana)
Was te zien op STAR Channel en is te koop bij Amazon Prime.
All Creatures Great and Small seizoen 6

Mijn ultieme comfortserie is net hernieuwd voor nog twee seizoenen, dus geen excuus om de vorige zes niet in te halen. Vorig jaar vermeldde ik de serie trouwens ook al. In seizoen zes is er een kleine timejump om de boel een andere wending te geven én nog wat oorlogsjaren over te slaan. Een gezellige serie over dierenartsen in Yorkshire kan moeilijk seizoenenlang in die doemtijd blijven hangen. Maar dat wil niet zeggen dat er geen gevolgen zijn die zijn sporen nalaten. Dat en de steeds groeiende band tussen de personages maakt dat Creatures elk seizoen ook wat dieper gaat dan de façade doen vermoeden. En toch blijven de goedhartige mensen, zachtaardige humor en de dieren elke aflevering een glimlach op mijn gezicht toveren. Gun jezelf dat plezier ook! (Elien)
Te zien op BBC First.
Ludwig

BBC First barst van de kleinschalige, niet al te zwaarwichtige misdaadreeksen, maar ook VRT Canvas zond er dit jaar een paar uit. Een van de meest vermakelijke was Ludwig. Daarin neemt eenzaat en puzzelmaker John ‘Ludwig’ Taylor de plaats in van zijn tweelingbroer James wanneer die verdwijnt. Zo kan hij ook zijn job als inspecteur overnemen en op onderzoek gaan. Met zijn analytische brein blijkt hij een verrassende meerwaarde voor de politie, en ook in James’ gezin kan John goed aarden. Maar dat alles wordt natuurlijk ingewikkeld.
Ludwig kon ook in het Verenigd Koninkrijk hoge ogen gooien door de mix van komedie, drama en mysterie, en de verrassend belangrijke rol van puzzels en logica daarbij. Ook de hoofdrolspelers, komiek David Mitchell en Anna Maxwell-Martin, zijn een grote meerwaarde voor de reeks. Een tweede seizoen komt eraan, dus redenen genoeg om te kijken. (Elien)
Was te zien op VRT Canvas en VRT Max, en zou in 2026 op Prime Video komen.
The Settlers: Louis Theroux

Een serie kunnen we deze docu niet noemen, maar hij is wel voor tv gemaakt. De bekendste en wellicht ook meest gerespecteerde documentairemaker van het Verenigd Koninkrijk richtte zich dit jaar op het nog altijd onopgeloste conflict in Palestina. Want naast de genocide in Gaza is er ook nog het probleem van de Israëlische bezetters in de Westelijke Jordaanoever. Zij nemen sinds 7 oktober 2023 steeds meer woongebied in van de Palestijnen, met de hulp van het leger. De Palestijnen worden verdreven, vaak met geweld, en kunnen vervolgens amper ergens anders heen. Louis Theroux bezoekt enkele van die bezetters.
Het levert een onthutsende docu op die toont hoe ver sommige nationalisten heen zijn in hun gedachtegoed en demonisering van de Palestijnen. Zelfs de minzame Theroux vraagt op een bepaald moment aan een radicale bezetter of ze een sociopaat is. Zijn onpartijdigheid heeft de journalist al op veel ontoegankelijk gewaande plaatsen gebracht, maar dit scherpere kantje gaat hem ook goed af. (Elien)
Nog tot februari te zien op VRT Max.
Welke series vond jij de moeite dit jaar? Laat het ons zeker weten via de socials!