The Au Pair Affair review: een favoriet ondanks de tropes

In The Au Pair Affair komen we terecht in de wereld van de Big Shots, een reeks die draait rond enkele topsporters en hun respectievelijke romances. Kunnen Tallulah en Burgess hun verschillen opzij zetten?

Het verhaal

Tallulah is een student mariene biologie en is volledig blut. Dus wanneer Burgess, een doorgewinterde ijshockeyspeler en alleenstaande vader, haar een baan aanbiedt als zijn au pair, kan ze die kans niet laten liggen. Ze wordt nu betaald om in een dure buurt te wonen en tijd te spenderen met Lissa, zijn coole maar introverte puberdochter.

Iedereen, behalve Burgess zelf, vindt dat hij weer moet gaan daten, en de vrolijke Tallulah brengt de zon terug in het leven van Burgess. Maar hoe meer hij valt voor Tallulah, hoe meer hij in de knel komt met de wens van zijn dochter, die hoopt dat haar ouders weer samen komen. Hij komt steeds meer klem te zitten. Durft hij voor Tallulah kiezen?

Enkele tropes waar ik normaal niet van hou

Ik had niet enorm veel high hopes bij dit boek, aangezien het best wat tropes had waar ik normaal gezien niet zo van hou. Het is dan ook voornamelijk de naam van de auteur die me overhaald had om te beginnen lezen, want ik had al eerder een boek van haar gelezen en daar best wel van genoten. Nu kwam dit boek, The Au Pair Affair, op mijn radar en heeft het dus wel wat tropes waar ik normaal gezien écht niet voor zou gaan. Single dad, age gap, nanny… De sports romance , daar heb ik me ondertussen al overgezet. Na per ongeluk iets te veel daarvan te lezen dit jaar heb ik moeten toegeven dat dat genre eigenlijk toch wel iets voor mij is. Maar die andere tropes zijn dat normaal wel wat minder. Age gap romances geven mij vaak wat een ick, toch zeker als het hoofdpersonage zelf nog aan het studeren is. Hier hebben ze het echter in mijn ogen vrij goed opgelost door haar wel al wat noodzakelijke levenservaring te geven, waardoor het leeftijdsverschil toch minder hard opviel. Er zijn andere boeken die daar minder goed mee omgaan.

Van de single dad x nanny romance ben ik meestal ook geen grote fan, maar dat is vooral omdat ik me gewoon echt niet kan inleven in het gevoel van ouderschap. Ik heb zelf geen kinderen dus dat is voor mij gewoon zeer moeilijk om me in te beelden. Daardoor heb ik vaak weinig voeling met deze personages. Hier was dat ook wel wat het geval, maar stoorde het me niet zo erg.

Goeie spice

Wat me echter vooral overtuigde was hoe goed de spice geschreven was. Tessa Bailey, I bow down to you. Spicy scènes balanceren altijd wat op de grens tussen cringe en goed geschreven en het is heel makkelijk om naar de slechte kant van die balans over te hellen. De Game Changer-reeks heeft voor mij bijvoorbeeld niet zo’n goeie spice, en ook Opstandig hart kon mij niet overtuigen. The Au Pair Affair daarentegen dan weer wel. Tessa Bailey (en haar vertaler) houden een mooie balans aan, waardoor de scènes nooit tenenkrullend slecht zijn en ze gewoon aangenaam lezen.

Het helpt ook dat de spice nooit uit het niets komt. Sommige romances hebben last van dit fenomeen, waarbij de smut eigenlijk belangrijker wordt dan het verhaal. Hier zijn de scènes echter op belangrijke momenten geplaatst, waardoor ze ook een effectief doel hebben in het verhaal. En dat is wat ik graag heb in romances.

Conclusie

The Au Pair Affair kon me, ondanks de tropes die er in aanwezig zijn, helemaal overtuigen, en ik ben nu nog benieuwder geworden naar de hints die we doorheen het boek kregen naar andere mogelijke Big Shots die een eigen boek krijgen in de reeks!

Bestel The Au Pair Affair via bol.com!

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.