Oktober is griezelmaand. Gaande van grappig griezelen tot brute horror. Voor jong en voor oud. Voor ieder wat wils. Op onze vaste streamers valt er een hoop te vinden om onze griezelhonger te stillen. Maar zien we door de bomen het bos nog? Daarom geven we onze grootste tips weer per streamingsdienst! Deze keer: Netflix!
Aangezien Netflix een nogal volatiel verloop heeft in titels die ze niet zelf produceren, proberen we ons hier te focussen op Netflix Orginals zodat dit artikel niet te snel dateert.
Series
Wie aan griezelen en Netflix denkt, komt heel snel uit bij Mike Flanagan. In 2018 kwam The Haunting of Hill House op de streamer terecht. Deze verfilming van het gelijknamige boek van Shirley Jackson was een absolute hit en blijft tot op vandaag een must-see. In deze reeks volgen we 5 broers en zussen in een dubbele tijdlijn. Eentje van hun kindertijd en eentje uit het heden. Centraal staat het huis waar ze in hun kindertijd van zijn moeten vluchten.
Twee jaar later, in 2020, volgde hij met een nieuwe boekverfilming: The Haunting of Bly Manor. Voor deze reeks haalde hij een groot deel van de cast terug, ook al zijn beide verhalen niet met elkaar gelinkt. Ook hier hebben we en non-lineaire vertelling waarin een spookachtige huis centraal staat.
In 2021 volgde dan Midnight Mass waar hij een andere element dan spoken gebruikt. De reeks speelt zich af op een klein eiland in het heden waar de gemeenschap nogal gesloten leeft en heel gelovig is. Alles verandert met de komst van een mysterieuze priester. Dit is naar mijn mening de beste reeks die Flanagan maakte tot nu toe. Deze reeks gaat ook filosofisch iets verder dan de voorgangers.
In 2022 volgde The Midnight Club, al was dit bedoeld voor 2 seizoenen, waarvan het tweede nooit ontwikkeld is. Gezien dit geen afgerond verhaal is, raad ik deze minder aan. En als laatste maakt hij in 2023 The Fall of the House of Usher, een verfilming van een Edgar Allen Poe-verhaal. Deze gothische horror kijkt misschien nog het vlotst weg van al zijn projecten. Sfeerzetting wint hier van het echte horror-aspect, maar is stilistisch ook een echt hoogstandje.
Een andere optie voor een kortere reeks is Dracula uit 2020 door Stephen Moffat en Mark Gatiss, makers van Sherlock. In deze 3 afleveringen volgen we de bekendste vampier uit de popcultuur grotendeels volgens de verhalen van Bram Stoker. Aflevering 1 speelt zich af in Victoriaans Transsylvanië, gevolgd door de tweede aflevering op de Demeter-boot en dan een plotse wending in aflevering 3. Al zal die laatste aflevering niet voor iedereen zijn. Voor zij die toch graag in de vampier-lore blijven, is het prachtig geanimeerde, 4 seizoenen tellende Castlevania uiteraard ook een aanrader.
Voor zij die zich liever richten op anthologiereeksen zijn er twee grote aanraders te vinden op Netflix. Als eerste Guillermo del Toro’s Cabinet of Curiosities uit 2022, waarin 8 nieuwe verhalen verteld worden die trouw blijven aan de gothische stijl en het Grand Guignol-theater van begin 20ste eeuw. Daarbij klasseer ik Black Mirror ook graag onder het horror-segment. Meestal wordt deze anthologiereeks in het scifi- en dystopie-hoekje geduwd, wat grotendeels klopt. Maar de meeste afleveringen zijn ook gewoon oprecht heel eng. Om wat meer in de echte klassieke horror te duiken, zijn er in het zesde seizoen enkele afleveringen uitgebracht onder de Red Mirror-noemer die meer aanleunen bij de klassieke griezelverhalen.
De iets familie-vriendelijkere reeksen zoals de Netflixkleppers Wednesday en Stranger Things zijn uiteraard ook nog altijd een optie. Santa Clarita Diet is dan weer een reeks waar de humor centraler staat dan de horror. Drew Barrymore speelt hier de echtgenote van Timothy Olyphant en hun leven wordt overhoop gehaald wanneer zij een zombie wordt en ze toch hun normale leventje willen blijven leven.
Films
Ook bij films kunnen we Mike Flanagan niet vergeten. Gerald’s Game is een film uit 2017 en de eerste keer dat hij een Stephen King-verhaal verfilmt. Later zou hij ook nog Doctor Sleep en The Life of Chuck voor zijn rekening nemen, waarvan de eerste momenteel op HBO Max te vinden is. In Gerald’s Game belanden we in de vreemde situatie waaruit een vrouw onmogelijk lijkt uit te kunnen ontsnappen. Jessie en Gerald komen samen in een verlaten huis aan voor een weekendje weg. Tijdens het liefdesspel spel krijgt Gerald opeens een hartaanval en sterft. Alleen hangt Jessie nog met handboeien vast en kan ze niet weg…
Nog een aanrader voor Mike Flanagan-fans is Hush, een film met z’n echtgenote Kate Siegel in de hoofdrol. Zij speelt een dove schrijfster die in een hutje midden in de bossen woont (waarom??), maar op een avond oog in oog staat met een gemaskerde psychopaat. Die probeert haar woning binnen te dringen, maar ondanks haar benadeelde positie probeert ze manieren te vinden om te ontsnappen. Een originele horrorfilm die de spanning er toch wel in houdt.
In Vlaanderen (en vermoedelijk ook Nederland) kennen we schrijver R. L. Stine vooral van de Kippenvel-boekenreeks (Goosebumps in het Engels). Maar in de Angelsaksische wereld is hij ook zeer gekend omwille van zijn Fear Street-reeks. Ideaal dus voor Netflix om hier op te springen. In de zomer van 2021 kwam de trilogie uit met als titels Fear Street Part One: 1994, Fear Street Part Two: 1978 en Fear Street Part Three: 1666. De reeks combineert bovennatuurlijke elementen samen met het slashergenre. Het verhaal wordt in anti-chronologische volgorde verteld zoals de titels doen vermoeden. Waar de eerste film meer op een klassieke tienerslasher uitmondt, loopt dit steeds verder uit naar een vloek die verband houdt met hekserij (het magische jaartal 1666 is niet voor niets gekozen). Deze reeks films valt zeer hard te pruimen en de stand-alone sequel Fear Street: Prom Queen van dit jaar negeren we best, want deze kan niet tippen aan de trilogie.
In het meer komische slasher-gegeven kwam Netflix ook met The Babysitter en The Babysitter: Killer Queen. De titulaire babysitter wordt gespeeld door Samara Weaving, al is haar rol in de sequel veel kleiner dan in de eerste film. Het hoofdpersonage Cole Johnson is een 12-jarige jongen die ontdekt dat zijn babysitter lid is van een satanische sekte en veel meer valt er niet te zeggen. Wat daarop volgt is een bloederige en hilarische samenloop van omstandigheden. De sequel speelt zich 2 jaar later af en introduceert ook tot een tot dan toe onbekende Jenna Ortega.
De volgende reeks die we aanraden, staat meestal op Netflix, maar kan af en toe ook wel verdwijnen. Opgelet dus. Maar nu de laatste film in de Conjuring-franchise in de bioscoop verschenen is, kan het nooit kwaad om terug naar het begin te gaan. The Conjuring blijft de meeste effectieve film in de reeks en kon bovendien rekenen op een sterke cast. Door de scares vooral aan de verbeelding over te laten, bekijk ik deze nog steeds beter niet ‘s avonds. The Conjuring 2 is voor mij dan vooral memorabel door de scène waarin Patrick Wilson een Elvis-liedje zingt (swoon!), maar er is ook de introductie van de enge Nun, die haar eigen spin-off kreeg.
Een klassieker is ook Paranormal Activity, die er destijds voor zorgde dat ik toch een paar nachten moeilijker in slaap geraakte. De formule werd daarna nodeloos uitgerokken, maar in de eerste film is de opzet nog origineel en verrassend uitgevoerd. De spanning bouwt op, ook door de verontrustende beelden van Katie die aan het bed aan de kant van haar vriend staat te wiegen.
Dit jaar kwam ook Wolf Man uit in de bioscoop, en die kan je nu al thuis bekijken. Regisseur en scenarist Leigh Whannell trekt een parallel met slopende ziektes en laat zo de weerwolf meer dan ooit symbool staan voor de tragedie van een ongewenste transformatie. Met een paar intrigerende technische keuzes doet hij ook iets nieuws met dit soort film. Daarnaast is de film ook het label horrorfilm waardig met spanning en vooral overtuigende bodyhorror met geweldige praktische make-up. Een overtuigende cast maakt ook de meer voorspelbare kanten van het verhaal meer dan goed.
Heb jij nog interessante aanraders voor Halloween op Netflix? Laat het ons zeker weten op alle social media-kanalen!
