Avatar: The Last Airbender seizoen 2 review – opschaling

Veel mensen van mijn leeftijd hebben heel goeie herinneringen aan Avatar: The Last Airbender, of Avatar: De Legende van Aang bij ons. De animatiereeks liep van 2006 tot 2008 op Nickelodeon en was op veel vlakken geslaagd. Er zijn al een paar pogingen geweest om een liveactionversie te maken, maar die hebben nog nooit potten gebroken. Ook Netflix waagde zich er 2 jaar geleden aan, met een eerste seizoen en met succes. Kan het tweede het niveau aanhouden?

Afleveringen gezien: 7/7

De reis gaat verder

Het tweede seizoen opent met een kleine time jump. Aang (Gordon Cormier) heeft intussen het waterbenden van Katara (Kiawentiio) geleerd en wil nu op zoek naar een leraar aardebenden. Daarvoor trekken ze naar Ba Sing Se, de hoofdstad van het Earth Kingdom, waar ze uiteindelijk stuiten op Toph Beifong (Miyako). Zij is de dochter van de rijke Beifong-familie en blind, maar een uitstekende aardebender. Sokka (Ian Ousley) worstelt nog met de gebeurtenissen bij de Northern Water Tribe en is niet helemaal in goede doen. In de stad blijft het wachten op een gesprek met de koning, iets waarbij cultureel minister Long Feng (Chin Han, Skyscraper, Captain America: The Winter Soldier) hen probeert te helpen.

Aan de andere kant hebben we Zuko (Dallas Liu), die samen met oom Iroh (Paul Sun-Hyung Lee) ondergedoken leeft als arbeider. Dat gewone leven zint hem echter niet, dus trekt hij er alleen op uit, opnieuw op zoek naar de Avatar. Toch lijkt ook z’n goede kant steeds meer op te spelen. Zijn zus Azula (Elizabeth Yu) moet dan weer op pad om hem terug te halen naar de Fire Nation voor haar vader Ozai (Daniel Dae Kim), en zij weet dat waar de Avatar gaat, hij ook zal volgen. Alle partijen zitten dus in een race tegen de klok om te krijgen wat ze willen.

Productie opgeschaald

Ik geef toe dat deze liveactionversie van Avatar: The Last Airbender een beetje onder m’n radar was gevlogen. Ik heb, net zoals veel mensen van m’n leeftijd, het steengoede origineel gezien en andere liveactionpogingen waren nooit echt geslaagd. Maar al toen de cast werd aangekondigd voor deze Netflix-adaptatie was het veelbelovender. De invloeden van de Aziatische culturen werd hier wel serieus genomen door alleen acteurs van Aziatische origine te casten. We kregen met Geekster de kans om de acteurs te interviewen voor dit tweede seizoen. Daarom heb ik dus ook het eerste seizoen gebinged en ik was toch meteen mee met deze interpretatie.

Dat eerste seizoen kwam intussen 2 jaar geleden uit, waardoor ook de cast duidelijk meegegroeid is. Gordon Cormier is intussen 2 koppen groter en duidelijk geen kind meer. Het past wel goed bij de vooruitgang die Aang ook op vlak van z’n krachten geboekt heeft. Die vooruitgang zie je ook bij de productie van dit seizoen. Het eerste seizoen had soms nog wat te veel (minder goede) CGI, maar al in de eerste aflevering is duidelijk dat ze het hier toch anders hebben aangepakt.

Zo werden er meer praktische locaties gebruikt, en al in de eerste aflevering zit er een gevecht met een gigantische slang die er heel goed uitziet. Ook de sets, zoals die van de stad Ba Sing Se, zien er bijzonder goed uit. De kostuums blijven ook uitstekend en authentiek vormgegeven. Zeker in een van de afleveringen waarin ze ook naar een chique feestje gaan, komen die culturele invloeden mooi naar boven. Dat geldt ook voor de muziek, die weer gecomponeerd werd door Takeshi Furukawa.

Acteurs evolueren mee

Qua verhaal zijn de grote lijnen misschien gelijkaardig aan die van het eerste seizoen (iedereen zoekt nog naar Aang terwijl Aang en Katara willen bijleren), maar toch valt dat niet op omdat de invulling helemaal anders is. Zo staat de oorlog met de Fire Nation voor de hoofdpersonages centraal, maar wordt die in Bang Sing Se buitengesloten. Over het algemeen is er een goed tempo; alleen in het midden is er misschien een klein dipje. Alle personages krijgen wel meer diepgang en worden meer op de proef gesteld. Aang worstelt nog steeds met z’n lot en de limieten van z’n krachten, maar blijft niet bij de pakken neerzitten. Gordon Cormier was in het eerste seizoen een heel aandoenlijke Aang en blijft hier heel oprecht in z’n vertolking, maar krijgt ook een scherper randje als tiener.

Ook de Katara van Kiawentiio voelt wat natuurlijker aan. Ze probeert haar eigen weg te zoeken, maar stuit nog vaak op onbegrip. Ian Ousley kan dan weer een andere, meer kwetsbare kant van Sokka laten zien. Ik kan me dat alleszins niet herinneren uit de animatiereeks, maar het maakt ook zijn personage wat complexer (al is hij nog steeds goeie comic relief). Niet alle individuele verhaallijnen zijn even interessant, maar ook niet vervelend. Miyako, als de vrijgevochten Toph, is ook een leuke toevoeging die vaak sarcastisch uit de hoek komt. Elizabeth Yu maakt ook indruk als Azula in dit seizoen. Ze is in het begin wel wat meer rechtlijnig de slechterik, maar Yu speelt het op zo’n beheersde manier dat het echt verontrustend overkomt.

Antagonisten blijven hoogvlieger

Maar de MVP van Avatar: The Last Airbender blijft toch wel Dallas Liu. Zuko kon in de originele animatiereeks al het beste personage genoemd worden, en dat is hier niet anders. In het eerste seizoen zagen we al dat hij complex is en onder impuls van z’n oom toch een goede kant heeft. In het tweede wordt dat nog verder verkend en krijgen we ook meer achtergrond voor zowel Zuko als Azula. Liu heeft toch wel intense scènes te brengen en houdt daarbij altijd de perfecte balans. De redemption arc van dit personage kan alleen werken met een goeie acteur, en dat zit hier zeker goed. Daarnaast zijn z’n vechtscènes natuurlijk ook heel indrukwekkend, met z’n achtergrond in martial arts nog voor hij acteur werd. Verder blijft het gewoon leuk om te zien hoe belangrijk authenticiteit is bij de casting, met verschillende oosterse etniciteiten die aan bod komen.

Ik heb dit seizoen op een dag bekeken, (deels omdat het niet anders kon voor de interviews en deze review), maar ook omdat ik echt wilde weten hoe het verder ging, ook al weet je dat als kijker van het origineel. Het haalt misschien niet het kaliber van andere fantasyreeksen, maar heeft natuurlijk ook een jonger publiek, al laat de productie dat niet merken. Het zal voor de puristen waarschijnlijk ook niet het niveau van het origineel halen, maar ik kan ze toch apart zien en ben wel fan van hoe ze deze wereld gebracht hebben. Het derde seizoen is al gefilmd, dus ik hoop dat dat niet weer twee jaar op zich laat wachten. Ik ben alvast benieuwd hoe deze versie zal eindigen.

Alle afleveringen van seizoen 2 van Avatar: The Last Airbender zijn vanaf 25 juni te zien op Netflix. Ook onze interviews met de cast zullen snel verschijnen!