Is This Seat Taken? review – chille plaatsbepaler

Is This Seat Taken? van Poti Poti Studio is een heel gezellig puzzelspel waarin je personages naargelang hun wensen op de juiste plaats moet weten te zetten. Kan dit concept lang genoeg boeien of triggeren de flashback naar het bepalen van de plaatsen voor je huwelijksgasten en de herinnering aan groepsreizen waar niet iedereen dezelfde hygiënische standaarden heeft, te veel PTSD? 

Iedereen op zijn of haar plaats zetten

In Is This Seat Taken? is de wereld bevolkt door antropomorfe geometrische figuren. De ruit Nat wil graag een beroemde filmster worden. Dit is het excuus van het spel voor een kort verhaal over de kracht van in jezelf geloven en om je naar meerdere gebouwen, locaties of voertuigen mee te nemen. Nat of andere personages rijden bijvoorbeeld op bussen, varen op boten, bezoeken luchthavens, sportwedstrijden, huwelijken of stranden. Vaak krijg je aan het begin van een level een minidialoogje om de situatie wat te schetsen of gewoon om je met een grapj́e of verwijzing naar iets bekends even te doen lachen.

Op elke locatie krijg je een groep figuren die je een correcte plaats moet geven in een poging iedereen tevreden te stellen. De ene wil aan het raam zitten en rustig lezen, de andere wil luide muziek maken, nog iemand haat kinderen of bepaalde andere personages, een vierde is een kind dat bij iemand wil zijn, een vijfde wil helemaal alleen zitten, een zesde kan niet tegen sterke geuren en een zevende heeft vandaag bijzonder veel parfum op. Je zet hen allemaal op een van de beschikbare plaatsen en kijkt dan of ze tevreden zijn.

Hiervoor krijg je op handige wijze zowel beschrijvingen van hun voorkeuren als visuele indicatoren (zoals een tekstballonnetje voor iemand die wil praten, roze wangetjes voor kindjes of stinkwolken voor wie geen douche heeft genomen). Uit die visuele hulpmiddelen kan je op voorhand veel maar niet alles aflezen (zoals dat iemand al dan niet walgt van stinkende medereizigers). Als je de personages echter plaatst, helpen nog andere tekstballonnetjes met commentaar je begrijpen waarom ze hun huidige situatie betreuren. Ook zie je altijd hoever rondom zich een personage een effect kan hebben. Je ontwikkelt al snel een gewoonte om personages met dezelfde icoontjes op voorhand bijeen te zetten of de stinkerds of wie in de cinema constant op de gsm bezig is naar de uithoeken van de zaal te verbannen. Wil je niet graag naast een bepaald persoon zitten op een huwelijk? Naar de kindertafel met jou!

Ook moet je vaak voorwerpen uit de omgeving gebruiken (zoals airconditioning of lichten opzetten of het juiste voedsel voorschotelen) en heel soms moet je hun wensen eigenlijk tegenwerken, zoals wanneer studenten in een klas willen maar niet mogen praten of afkijken. Aan de ene kant moet je dit zelf ontdekken en kan het de eerste keer een beetje een verrassing zijn, aan de andere kant wordt het door de dialoogjes net voor het level begint eigenlijk ook uitgelegd, en krijg je zoals gezegd genoeg feedback wanneer de situatie die je creëert niet ideaal is.

In korte fases doorheen de wereld

Er zijn verschillende steden (waaronder Brussel!) die je in een bepaalde volgorde moet bezoeken en elk bestaat uit een aantal levels en een bonuslevel dat je kan spelen als je de rest van de stad perfect hebt afgewerkt. Elk level heeft dan weer een aantal fases. Na elke fase verdwijnen sommige personages en komen er een aantal bij, maar sommige personages blijven soms met al hun wensen ook meerdere fases aanwezig, wat het extra interessant maakt. Hierdoor kan je wel bij het herspelen (of het laden van je spel!) niet meteen naar een latere en meer uitdagende fase gaan, wat een beetje jammer is. Het zou ook handig zijn om een resetknop per fase te hebben. Als je op restart klikt, ga je immers helemaal terug naar het begin van de eerste fase. Personages verkeerd geplaatst hebben in de vierde fase zorgt er dus voor dat je ze allemaal een voor een weer moet wegslepen.

Is This Seat Taken? is een heel rustig en relaxerend spel, ook al kan je soms boos worden op die ene zagevent die nét niet op de enige beschikbare plaats wil gaan zitten. Onder begeleiding van chille muziek van Rupert Cole los je de puzzels op in een goede zes tot acht uur op. De meeste levels zijn helemaal niet zo uitdagend, maar hier en daar (zeker naar het einde toe) kan er eens iets moeilijker bijzitten.

Is This Seat Taken? is misschien beter mobiel

Ons grootste probleem met Is This Seat Taken? is dat het allemaal wat repetitief is. Dat is natuurlijk de aard van het beestje, maar het maakt het soms wat langdradig om de gemakkelijkere levels in het begin uren aan een stuk te herspelen. Daarnaast keren de verschillende locaties ook vaak terug. Je zal dus meerdere bussen, toeristische boten en cinemazalen moeten bevolken. Aan de andere kant zijn het op zich een mooi aantal verschillende soorten en krijg je bij een herhaling ook wel een nieuwe uitdaging. Door het ietwat repetitieve karakter en de korte levels (zolang je de oplossing vindt) lijkt Is This Seat Taken? ons eerder ideaal voor mobiel (android, iOS, Switch, Steam Deck, …) in plaats van om uren aan een stuk achter je pc te beleven.

.

Geïnteresseerd in recente games of game-nieuws?

• Wij gaven ons overzicht van de meest interessante aankondigingen op de Gamescom Opening Night Live 2025.
• Midnight Murder Club is een (letterlijk en figuurlijk) donkere humor/horror FPS.
• De RPG OFF is ook in zijn remake verrukkelijk bizar.
• Chains of Echoes: Ashes of Elrant is een leuke uitbreiding die wel niets aan het verhaal verandert.
• Kick’n Hell is een first person Getting Over It, maar dan met karate kicks.
• Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 biedt een dubbele portie nostalgie.
• Death Stranding 2: On the Beach is heerlijk gestoord maar minder uitdagend dan zijn voorganger.
• Clair Obscur: Expedition 33 is intussen al maanden uit, maar blijft een zalige RPG en kunnen we enkel blijven aanraden.

.