Chained Echoes: Ashes of Elrant review – fijne uitbreiding

Ashes of Elrant is een standalone DLC voor het in 2022 uitgekomen Chained Echoes. Ook al is het een aparte modus, je moet toch het basisspel bezitten om het te kunnen spelen. Chained Echoes was een liefdesbrief aan de JRPG’s van weleer en was voor het grootste deel volledig van de hand van Matthias Linda. Door zijn leuk verhaal, mooie muziek en interessante gameplay was dit spel zeer indrukwekkend en aangenaam. Biedt Ashes of Elrant dezelfde fijne ervaring als Chained Echoes?

Extra verhaal, geen gevolgen

Ashes of Elrant speelt zich af net voor de finale van Chained Echoes. Als het al een paar jaar geleden is dat je het originele spel hebt gespeeld, raden we je zeker aan nog eens een samenvatting van het verhaal te lezen. Ashes of Elrant geeft je wel een korte opfrissingscursus maar verwacht toch dat je je bepaalde belangrijke plotelementen of vijanden nog zelf herinnert.

De Crimson Wings worden gerekruteerd om een mysterieus portaal en een mogelijke link naar een verloren gegane stad te onderzoeken. Dat is de start van een avontuur van een goede tien uur waarin je moet proberen een bepaalde dreiging tegen te houden. Je komt een paar oude npc’s en vijanden tegen en leert wat meer over bepaalde gebeurtenissen uit het originele spel, maar je kan uiteindelijk niets veranderen aan het einde van Chained Echoes. Hoewel de dreiging dus in se best groot is, voelt het nooit echt zo aan.

Ook krijg je jammer genoeg geen extra verklaring voor de verrassende plotwending op het einde van het originele spel, iets waar we toch op gehoopt hadden. Glenn en zijn kompanen zijn er vooral om je van de ene gebeurtenis naar de andere mee te nemen, niet om hun personages verder te ontwikkelen. Ze krijgen allemaal wel een (optionele) grappige scène. Qua originele personages krijg je vooral over Lenne nog wat meer achtergrondinformatie.

Het meest interessante deel van het verhaal zit hem in de oude stad en haar inwoners. Zij hebben een bepaalde unieke situatie waar Ashes of Elrant verschillende boeiende dingen mee doet, vooral als je niet enkel het hoofdverhaal of de side quests beleeft, maar ook met alle npc’s in de stad praat. Het nieuwe speelbare personage, een antropomorfe witte wolf met verschillende verantwoordelijkheden en hier en daar een mooie scène, past ook goed in die verzameling.

Ashes of Elrant breidt de gekende gameplay lichtjes uit

De gameplay van het originele spel komt hier uiteraard terug. Dat betekent turn-based gevechten met je personages (of mechs) en het overdrive-systeem om je te dwingen verschillende soorten aanvallen te gebruiken. Je trekt doorheen een aantal zones die elk een aantal soms goed verborgen geheimen, kisten en nieuwe soorten vijanden bevatten. Uiteraard doe je dat eerst te voet, maar nadat je weer je mechs kan gebruiken, kan je in de meeste zones ook rondvliegen en nog meer beloningen zoeken. Gelukkig vertelt het spel je hoeveel kisten je in een bepaalde zone nog kan vinden en of je de speciale bronnen om je personages permanent krachtiger te maken al gebruikt hebt. Elke zone heeft ook zijn eigen unieke visueel karakter én nieuwe muziek.

Je krijgt wel een nieuw en leuk speelbaar personage. De witte wolf is een krachtpatser die vijanden door hen te bijten met een latere speciale aanval extra schade kan toebrengen. Ook heeft hij net zoals Mikah een skill die de eerste ronde van elk gevecht superkrachtig is en zo de trash fights sneller laat gaan. Een andere grote en bijzonder fijne vernieuwing is dat het nodeloos gecompliceerde systeem van kristallen uit het originele spel nu veel gestroomlijnder is. Je hoeft ze niet te craften, maar kan ze gewoon in gevechten of schatkisten bemachtigen. Ook kan je ze nu naar hartenlust aan je uitrusting toevoegen en weer weghalen, wat experimenteren deze keer aanmoedigt in plaats van bestraft. 

Verder zijn er een nieuwe soort skill points, de party points, die je nog wat extra verbeteringen laten maken aan je personages, bepaalde dingen vlotter laten verlopen en nieuwe mogelijkheden zoals minigames beschikbaar maken (dat er nog wat Frans in dit menu te vinden is, zal wel opgelost worden met een patch). Ten slotte zijn er dus een tweetal nieuwe vrij te spelen minigames, zijnde een eenvoudige versie van Chocobo Hot and Cold uit FF9 en – hoe kan het ook anders? – de mogelijkheid om verschillende soorten vissen te vangen. Dat alles geeft je zowel iets meer speelduur als een paar goede beloningen.

Waarom is Ashes of Elrant een aparte modus?

Het is eigenlijk een beetje vreemd dat je het basisspel moet hebben om Ashes of Elrant te kunnen spelen, omdat de DLC je mechanisch gezien alles geeft wat je nodig hebt. Aan de andere kant zijn er waarschijnlijk weinig mensen die enkel de DLC zouden spelen. Je kán je originele save file laden om al je wapens, uitrusting en skills beschikbaar te hebben, maar het is niet nodig. Als je geen save game gebruikt, worden je personages – ook de optionele, zelfs als je hen niet in je team had – immers automatisch krachtig genoeg gemaakt om de DLC te overleven.

Verder vind je al snel wapens, harnassen en kristallen die krachtiger zijn dan alles uit het originele spel (en kan je je oude wapens eigenlijk niet meer gebruiken). Je kan die nieuwe aanwinsten wel niet meenemen naar Chained Echoes zelf omdat Ashes of Elrant dus een aparte mode is. Uiteindelijk is Ashes of Elrant niet zo moeilijk, op een paar optionele en veel uitdagendere vijanden na. Voor een goede 10 euro is het zeker zijn prijs waard.

Geïnteresseerd in Chained Echoes of in recente games?

• Chained Echoes is een zeer indrukwekkende prestatie van zo goed als één ontwikkelaar en een liefdesbrief aan de JRPGs van weleer.
• Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 biedt een dubbele portie nostalgie.
• Death Stranding 2: On the Beach is een massief spel dat alles van het eerste spel uitbreidt, maar misschien ook gemakkelijker maakt.
• Ruffy and the Riverside is een schattige platformer die je doet denken aan de klassieke platformers op N64.
• Elden Ring Nightreign kan heel leuk zijn, zolang je zelf kan communiceren met je medespelers.
• Clair Obscur: Expedition 33 is als emotionele en Franse turn-based rpg een prestatie van jewelste en maakt grote kans om het spel van het jaar te zijn.