Midnight Murder Club review: donker moordspel voor vriendengroepen

Midnight Murder Club was al een paar maanden uit in early access, maar heeft nu zijn full release gekregen. Het is een horror/humor FPS waarin je (idealiter met vrienden, anders met willekeurige mensen of zelfs met bots) korte matches moet zien te doorkomen in een donker herenhuis. Kan Midnight Murder Club een nieuwe succesvolle horrorgame worden, of was het beter in het donker verborgen gebleven?

Dodelijke nacht

In Midnight Murder Club moet je samen met of tegen maximum vijf medespelers een nacht in een massieve en donkere villa zien te overleven door anderen te doden of objectives te verdedigen of net stuk te maken. Qua verhaal is dat het een beetje, maar meer is ook niet echt nodig. What you see is what you get: een multiplayerspel waarin je in korte matches je eigen verhaal kan maken door te overleven of vermoord te worden. Het herenhuis is best groot, maar na een tijdje heb je deze ene (en enige) locatie van het spel wel gezien. Meer locaties zouden leuk zijn, maar er lijken voorlopig geen plannen voor dlt te zijn, enkel kleine patches.

Dé gimmick van dit spel is dat heel het herenhuis donker is. En als we donker zeggen, bedoelen we ook donker. Als je je zaklamp niet gebruikt, zie je niets, zelfs je HUD, eventuele teamgenoten of andere elementen niet. Waarom dan niet altijd met je licht aan rondlopen? Omdat iedereen je dan kan zien en je al snel een vogel voor de kat bent. Het beste is dus héél kort je zaklamp aan en uit doen om je snel te oriënteren of tegenspelers te vinden of om af te gaan op de lichtstralen van de anderen. De duisternis is veilig, maar volledig in het donker blijven rondlopen is natuurlijk niet echt leuk (of handig). Als je met een DualShock speelt, krijg je wel wat haptic feedback als je ergens tegenaan botst of een andere actie onderneemt.

Een ander groot en hieraan verbonden element is dat je daarom echt wel kan (en moet) afgaan op geluid. Hoe dichter spelers bij jou zijn, des te beter hoor je hun voetstappen. Lopen, deuren opendoen, schieten of zelfs praten: het maakt allemaal geluid. Het is best goed gedaan, bijvoorbeeld als geweerschoten uit een andere kamer ietwat gedempt zijn. Na een aantal matchen leer je dan ook de positie van je tegenspelers beter te oriënteren dankzij het geluid dat ze maken. 

Iedereen heeft een geweer en een veel stiller mes. Het is dan ook best leuk om tegenspelers die als kippen zonder kop rondlopen stilletjes te besluipen en met je mes uit te schakelen. Je kan ook vallen plaatsen of andere speciale wapens of voorwerpen vinden waarmee je bijvoorbeeld betere bescherming hebt of zelfs kortstondig in het donker kan zien! Dankzij de verschillende voorwerpen of power-ups krijg je elke match wel wat variatie.

Midnight Murder Club heeft meerdere modi

Die variatie is er ook dankzij de verschillende modi. De meest interessante is Wildcards. Daarin probeer je niet enkel alleen of in groep te winnen, maar mag iedere speler in het begin een kaart leggen die voor een extra regel zorgt. Zelfs de bots leggen elk een kaart! Met maximum zes extra regels per match kan er wat heerlijke chaos ontstaan. Zo kan je in één match op degene met de meeste punten een automatisch licht laten schijnen én deze ook nog eens laten volgen door een lichtspoor én loop je sneller wanneer je je zaklamp gebruikt én kan je kogels door alles laten gaan én wordt iedereen in groepen ingedeeld én is een deel van het herenhuis ontoegankelijk. Als je wint, krijg je twee nieuwe kaarten voor je verzameling, maar verliezers krijgen gelukkig ook nog één kaart, zodat je altijd wel minstens één nieuwe mogelijkheid hebt voor een volgende match. Dit is wel zo goed als de enige meta-progression in het spel. Geen andere skins, geen skills, geen extra wapens. Enkel nieuwe kaarten voor deze ene modus.

Daarnaast is er de Graveyard Shift, die je solo of met één vriend kan spelen. Hierbij moet je een aantal matchen met verschillende doelen achter elkaar zien te overleven. Na elke ronde kan je jezelf een bonus geven, maar krijg je ook een vloek die alles extra moeilijk kan maken. Voor de rest zijn er de standaard Deathmatch en Team Deathmatch, kan je in twee teams kostbaarheden proberen in een kluis veilig te stellen, en is er ook een leuke modus waarbij twee spelers moeten jagen op vier andere spelers die bepaalde voorwerpen moeten zien te vernietigen. Qua variatie in modi kan je dus in Midnight Murder Club niet klagen. 

Welke spelers?

Het grootste deel van Midnight Murder Club speel je dus met of tegen anderen. Dat betekent random spelers op het internet of een groep vrienden. Met vrienden spelen is uiteraard het leukste. Hierbij is het ook heel fijn dat het spel slechts 10 euro kost en dat maar één persoon in een vriendengroep het moet gekocht hebben. De anderen kunnen kosteloos de Guest Pass Edition downloaden. Even de lobby code gebruiken die de eigenaar van het spel genereert of gewoon uitgenodigd worden en je kan er samen aan beginnen. Ook is er crossplay tussen pc en PS5.

Wanneer je speelt met mensen die je niet kent, zijn er uiteraard de gebruikelijke problemen. Zijn ze er om het spel te spelen of om zoveel mogelijk anderen hun plezier te vergallen? Gebruiken ze de voice chat intelligent of willen ze enkel schelden? Gelukkig biedt Midnight Murder Club in dat laatste geval wel de optie om de stem van andere spelers (of jezelf) door elkaar te halen en in gebrabbel te veranderen, zodat het niet hoorbaar is wat er gezegd wordt. Indien je niet genoeg echte spelers hebt, kan je ook met bots spelen. Dit kan wel enkel bij Wildcards en Graveyard Shift. Voor de andere modi moet je met echte mensen spelen. Het probleem is dat zelfs bij deze volledige release het totale spelersaantal maar heel laag lijkt te liggen, zelfs mét crossplay tussen PS5 en pc, waardoor je soms gedwongen wordt om met minstens één bot te spelen. Met je eigen vrienden het herenhuis intrekken blijft dus de grootste tip die we kunnen geven.

.

Geïnteresseerd in recente games?

• De RPG OFF is ook in zijn remake verrukkelijk bizar.
• Chains of Echoes: Ashes of Elrant is een leuke uitbreiding die wel niets aan het verhaal verandert.
• Kick’n Hell is een first person Getting Over It, maar dan met karate kicks.
• Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 biedt een dubbele portie nostalgie.
• Death Stranding 2: On the Beach is heerlijk gestoord maar minder uitdagend dan zijn voorganger.
• Clair Obscur: Expedition 33 is intussen al maanden uit, maar blijft een zalige RPG en kunnen we enkel blijven aanraden.