Diablo IV: Lord of Hatred review – einde en nieuw begin

Lord of Hatred is na Vessel of Hatred de tweede grote uitbreiding van Diablo IV en het einde van de zogenaamde Age of Hatred-verhaallijn. De vorige uitbreiding, Vessel of Hatred, bracht wat vernieuwingen naar deze ARPG, maar stelde qua verhaal wat teleur. Nu moet Lord of Hatred proberen het verhaal van de Age of Hatred tot een bevredigend einde te brengen en ons te blijven entertainen in een nieuwe regio en met twee nieuwe classes. Geeft Lord of Hatred ons dan een betere reden om op miljoenen monsters te blijven klikken? Hoe spelen de nieuwe classes? Zijn er met de beloofde grote wijzigingen van de mechanics verdere verbeteringen aan de Diablo IV-formule toegevoegd die ookoudgedienden nog zullen kunnen boeien? Stay awhile and listen…

Het einde van de Age of Hatred

Na het einde van Vessel of Hatred is Neyrelle misschien wel bevrijd van de invloed van de Prime Evil Mephisto en diens Soulstone, maar heeft de Lord of Hatred het lichaam van de heilige Akarat overgenomen. Terug onder de levenden en in het mom van een redder trekt hij nu naar het relatief ongerepte Skovos, het eiland van de Amazones en de plek waar Lilith en Inarius de mensheid hebben gecreëerd. Meer en meer mensen beginnen hem te volgen en zijn macht groeit zienderogen. Aan de Wanderer en vrienden om te weten te komen wat en waarom hij dit wil doen, hem tegen te houden en Sanctuary te redden.

Waar Vessel of Hatred qua compagnons vooral draaide rond Neyrelle en haar queeste om iets te doen met de Soulstone van Mephisto, draait Lord of Hatred vooral rond Lorath. Deze laatste Horadrim (alweer vertolkt door de onnavolgbare Ralph Ineson) doet zijn best, maar begint meer en meer te twijfelen aan het nut van zijn missie. Bovendien hangt (of vliegt) de deal die hij gemaakt heeft met de Tree of Whispers ook constant boven zijn hoofd. Daarnaast leer je in deze uitbreiding ook meer over Mephisto zelf en het verleden van Lilith. Het verhaal van Lord of Hatred is goed opgebouwd en veel leuker om te beleven dan het verbindingsstuk dat Vessel of Hatred was. Toegegeven, het grootste deel is nog steeds voorspelbaar, maar je hebt een veel duidelijker en interessanter doel, de Wanderer doet zelf dingen in plaats van enkel te volgen (en heeft ook meer dialogen!), en als je geïnvesteerd bent in het verhaal, is er wat emotie te vinden. Skovos heeft ook leuke muziek en mooie, maar nog steeds dodelijke (geen valse controverse zoals bij de eerste screenshots van Diablo III aub!) omgevingen die duidelijk door het oude Griekenland of andere landen rond de Middellandse Zee geïnspireerd zijn. Na het hoofdverhaal zijn er trouwens ook nog een best groot aantal side quests, sommige bestaande uit meerdere delen, die elk nog hun eigen, soms best goed, verhaal hebben. Enkel het hoofdverhaal met één personage beleven kost je een goede 7-10 uur, maar afgeleid worden door side quests, world events, optionele dungeons, bazen, de Pit, een nieuwe class uitproberen, etc… kan daar vele tientallen uren aan toevoegen.

Lord of Hatred brengt oude vrienden terug

De eerste gameplay-reden om Lord of Hatred te spelen is de nieuwe classes: de Paladin en de Warlock. Onze favoriet, de Paladin, keert eindelijk terug met een hoop mogelijkheden die hem in Diablo II zo leuk maakten. Met de heilige kracht van het Licht, je geloof en een goede verdediging kan je het de vijanden in Sanctuary in ieder geval heel lastig maken. Wil je overigens terug een Hammerdin of een Thorns Auradin spelen? Geen probleem! Met je zwaard, strijdknots of vlegel eerder vol furie blijven slaan of met je schild constant charges op de monsters uitvoeren? Kan zeker! Andere spelers zullen trouwens zeer dankbaar zijn voor de effecten van je aura’s! Wij vonden de Paladin in deze uitbreiding zeer goed geslaagd en dankzij je schild en grote hoeveelheid HP ook een gemak om mee te spelen.

Daarnaast heb je de Warlock, die we een paar maanden terug opeens als nieuw personage in Diablo II: Resurrected – Infernal Edition konden uittesten. Het draait ook deze keer allemaal om duistere magie, dodelijk vuur en het zelf inzetten van demonen. In tegenstelling tot de Necromancer zijn deze “summons” eerder gewoon abilities die je gebruikt, waarna de opgeroepen demonen vaak meteen verdwijnen. Denk aan explosieve fallen die zich dood lopen op vijanden of een grote demon die ter plekke uit de grond komt en een halve minuut lang rondom zich heen slaat (zonder zich te kunnen verplaatsen). Na een tijdje kan je één permanente demon bij je houden. Je bent nogal kwetsbaar, maar dankzij de mogelijkheid om stealth te activeren en kort niet door de vijanden gezien te worden of door je demonen de vijanden enkel op zich te laten focussen, kan je blijven overleven. Het duurt wel wat langer om je Warlock écht op gang te krijgen dan bij de Paladin, maar na een tijdje en de juiste synergieën ben je zoals de andere classes heerlijk krachtig en amuseer je je goed. Ons grootste probleem is dat de effecten van je aanvallen, alsmede het feit dat je monsters gebruikt die er als vijanden uitzien, ervoor zorgen dat het visueel soms wat moeilijk wordt om te zien wat er allemaal aan het gebeuren is, zeker als er in multiplayer meerdere Warlocks dezelfde baas aan het bekampen zijn.

Nieuw begin

Zijn die twee nieuwe classes nu de enige reden om Diablo IV te blijven spelen? Zeker niet! Er is immers een immense verandering in de mechanics uitgevoerd, waarvan een groot deel ook gelden als je de uitbreidingen niet hebt. Om te beginnen zijn alle skill trees van de verschillende classes aangepast. Dit betekent wel dat je oude personages al hun skill points teruggekregen hebben en opnieuw moeten investeren, maar dat neem je er graag bij (als je al in Eternal met je oude personages speelt in plaats van elk Seizoen nieuwe personages te maken). Het nieuwe Seizoen, Seizoen 13, biedt trouwens wel meerdere lijstjes met uitdagingen om af te werken, maar niets qua gameplay, speciale loot of verhaal (omdat dit uiteraard allemaal in Lord of Hatred zelf zit). Eenmaal je het verhaal uitgespeeld hebt, kan je trouwens voor je nieuwe personages altijd kiezen of je het verhaal of de uitbreidingen wil herspelen of helemaal op het einde wil beginnen.

Hoe zijn de skill trees nu aangepast? De ietwat saaie passieve bonussen zijn er zo goed als uitgehaald. Je kan wel nog je hoofdskills meerdere malen sterker maken, wat een beetje hetzelfde effect heeft. Nu kan je met extra skill points je vaardigheden soms heel ingrijpend aanpassen of van categorie doen veranderen, waar je vroeger legendary aspects en dus geluk met de RNG voor nodig had. Zo kunnen je hydras als Sorcerer nu ice hydras worden, kan je als Druid (net zoals in de Path of Exile 2 beta) meerdere skills gebruiken als je al van gedaante veranderd bent en kan je als Necromancer apart investeren in skeleton warriors of mages (die vroeger samen in dezelfde skill zaten). Elke class is terug onder de loep genomen en ze lijken er allemaal beter door geworden. Sommige van deze variaties op je skills zijn wel enkel met Lord of Hatred mogelijk, niet met het basisspel, wat een beetje jammer is. Toch is er veel experimenteerruimte, hoewel uiteraard niet zo (bijna overweldigend) veel als in Path of Exile of Path of Exile 2.

Een ander groot voordeel is dat nieuwe hoofdvaardigheden of variaties erop vrijspelen nu afhangt van je algemene level, niet van het aantal geïnvesteerde skill points. Dat betekent dat als je je meest eenvoudige skills wil veranderen, je niet langer zo goed als al je punten moet resetten. Je kan nu meteen onderaan de skill tree beginnen, mits je een hoog genoeg level hebt bereikt. Je level cap is ook verhoogd naar 70 en de uitdagingen in het seizoen bieden je nog meer skill points (die meteen gelden voor alle personages die je dit seizoen speelt). Dit alles zorgt ervoor dat een respec véél sneller gaat en experimenteren aanspoort. Hierdoor zal je toch meer zin hebben om bij een nieuw seizoen nog eens een oude class te spelen. Verder krijgt ook iedereen die enkel het hoofdspel heeft de nieuwe lootfilters en eindelijk de mogelijkheid om de map overlay aan te passen of zelfs om (heel eenvoudige) pathfinding in te schakelen en bolletjes te kunnen volgen naar je volgende objective. Uniques kunnen nu ook getempered worden, waardoor je minder “gestraft” wordt als je uniques gebruikt in plaats van de oude tempered ancestral legendaries. Ten slotte zijn de moeilijkheidsgraden (alweer) aangepast, met 4 pre-torment mogelijkheden en 12 niveaus van torment, waardoor je in torment in gemakkelijker verdraagbare stappen het spel moeilijker kan maken. 

Lord of Hatred gaat terug naar Diablo II

De vorige veranderingen waren al voor iedereen die minstens het hoofdspel had, maar Lord of Hatred brengt ook wat exclusieve veranderingen met zich mee. Zonder de uitbreiding kan je immers niet genieten van de War Plans, Echoing Hatred, de Horadric Cube en de Charms met set-bonussen. Zowel bij de classes als bij een aantal van deze veranderingen lijkt het nog meer dan vroeger alsof de makers je willen doen terugdenken aan Diablo II. Goedkope nostalgie, dat zeker, maar het werkt.

De War Plans zijn geen nieuwe activiteit, maar zorgen er wel voor dat de oude endgame-activiteiten vlotter verlopen. Je selecteert een aantal activiteiten om in een bepaalde volgorde te spelen, zoals eerst een Helltide, dan een Pit en ten slotte een Undercity, waar je dan extra beloningen voor krijgt. Elke activiteit brengt ook een nieuw soort punten op die je in een skill tree voor elke activiteit kan investeren, wat je dan bij die activiteit meer bonussen oplevert, zoals meer kansen op glyph-upgrades bij de Pit. Naast het feit dat je aangespoord wordt om voor variatie in je activiteiten te zorgen, is het bovendien extra handig dat je meteen kan teleporteren naar de activiteit die je op dit moment in je War Plans moet doen. Echoing Hatred is dan weer een nieuwe modus die je het tegen een oneindig aantal steeds sterker wordende vijanden laat opnemen in ruil voor steeds betere beloningen (en eeuwige roem op leaderboards), maar om eraan te beginnen heb je wel een heel zeldzame drops nodig. Wij zijn deze jammer genoeg nog niet tegengekomen…

Onze geliefde Horadric Cube keert ook terug. Hij staat wel vast op een plek in je hub (dus je kan hem niet meenemen en krijgt geen extra inventory slots), maar mits je genoeg materialen hebt, kan je alweer verschillende elementen combineren om je wapens, runen, charms of andere voorwerpen te veranderen. Een affix of modifier die je niet aanstaat op een voor de rest perfecte helm? In de kubus ermee! Een paar legendarische zwaarden die je telkens de verkeerde power voor je build geeft? Je Cube geeft je de mogelijkheid om ze samen te smelten tot eentje van dezelfde kwaliteit, maar deze keer (hopelijk!) de gewenste vaardigheid. Het is zelfs mogelijk om al je spullen qua zeldzaamheid te upgraden. Een ancestral rare gevonden die je zou willen gebruiken als er net iets meer voordelen bij hoorden? Je kan er nu een ancestral legendary (of unique!) van maken. Hierdoor kunnen zelfs normale, witte stukken uitrusting relevant zijn! Het is (alweer) een nieuw systeem om te leren, maar het levert wel grote beloningen en wat tijdswinst op. Number (en de dopamine) will go up!

We blijven in Diablo II-sferen dankzij het opnieuw verzamelen van charms! Deze hou je zoals vroeger bij in je inventaris (maar net zoals bijvoorbeeld je keys of gems in een aparte tab, zodat je géén plaats verliest!) en bieden krachtige bonussen. Om te beginnen moet je een zegel in je nieuwe talisman steken. Deze zegel biedt niet enkel een paar voordelen, maar ook een aantal charm slots (maximaal zes). In de charm slots kan je dan charms met speciale effecten steken, zoals meer experience krijgen, betere healing of – uiteraard heel gegeerde – bonussen voor je skills zoals +2 voor je disciple-skills als Paladin. Ook zijn er bij deze charms sets te vinden, met steeds krachtigere bonussen naarmate je meer charms van dezelfde set hebt. Handig, en alweer iets om extra te verzamelen (of te maken in je Cube). Ten slotte zijn sommige effecten op je charms die van de voor de rest unieke stukken uitrusting, waardoor je dus die effecten kan hebben zonder een specifiek wapen te moeten farmen en je nog meer mogelijkheden hebt voor je build.

Lord of Hatred heeft nog één (vreemde) toevoeging…

De laatste grote verandering in Lord of Hatred is misschien wel de meest bizarre. Er is namelijk een vissen-minigame. Waarom? Een heel goede vraag. Het biedt je eventjes rust als je dat wil, maar uiteindelijk is het voor completionists die graag lijstjes afvinken. Je vist (al dan niet met speciaal aas) in alle vloeibare poelen en zeeën in heel Sanctuary, duwt eenmaal op de knop zodra je ziet dat er een vis bijt, en klaar is Kees. Soms kan je andere dingen opvissen, maar echt de moeite is het toch niet. Het is grappig dat je nu kan vissen, maar meerwaarde krijg je er dus niet door. Gelukkig biedt Lord of Hatred zonder deze bizarre toevoeging wél veel meerwaarde aan Diablo IV.

Geïnteresseerd in Diablo IV, Diablo of recente games?

• Diablo IV zelf kon ons zeker bekoren.
• Diablo IV: Vessel of Hatred was qua gameplay een leuke uitbreiding met een heel goede nieuwe class, maar was narratief niet perfect.
• Diablo II: Resurrected – Infernal Edition bracht een update van de beste ARPG ooit én bood opeens een nieuwe class aan!
• Pragmata is een geweldig spel dat volledig gedreven wordt en ten dienste staat van zijn eigenzinnige gameplay.
• Saros is als roguelike third person shooter nog steeds dodelijk leuk, en deze keer iets minder frustrerend wanneer je sterft.