In een wereld waar kinderen speciale krachten hebben en volwassen er alles aan doen om die kinderen te bedwingen, probeert Ruby te overleven en haar krachten te controleren. Giet daar nog een avonturensausje over en als kers op de taart wat liefdesperikelen. Als resultaat krijg je het perfecte young adult-boek genaamd De overlevenden.

Een kleurenpalet

De overlevenden volgt het leven van Ruby. Zij, als Oranje, is één van de krachtigste kinderen die rondlopen op aarde. Sinds de uitbraak van deze krachten werden kinderen naar kampen gestuurd en verdeeld volgens kracht. Je hebt Oranje, Rood, Geel, Blauw en Groen. Maar met de hulp van de Alliantie, een groep die tegen de overheid strijdt, weet Ruby te ontsnappen. Ze vertrouwt de groep niet en loopt ook daarvan weg. Zo ontmoet ze de knappe en vlotte Liam, de wantrouwige maar slimme Chubs en de lieve, kleine Zu. Samen trekken ze erop uit om te zoeken naar de veilige plek, East River, waar ieder kind welkom is en niet opgejaagd wordt door volwassenen. Maar voor ze die plek bereiken, moeten ze nog een hele weg afleggen. En dat gebeurt niet zonder slag of stoot. Vinden ze die veilige plek? En als ze East River vinden, is het wel zo veilig als ze denken?

Zwart is ook een kleur

Ik heb bewust de film nog niet gezien, laat staan de review van Louis (sorry Louis, het is niet persoonlijk). Ik wou geen invloeden van buitenaf want wou mijn eigen mening vormen over het boek. En ik vrees dat het geen populaire mening is. Ik vind het boek goed geschreven, leest vlotjes maar daar blijft het ook bij. Het verhaal is erg voorspelbaar en het volgt de klassieke structuur die je verwacht van zo’n boek. Je weet dat het hoofdpersonage anders is dan de andere personages en dat ze uiteindelijk verliefd wordt op die ene mannelijke tegenspeler.

Je merkt dat het een zwak vrouwelijk personage is dat door het hele verhaal geen evolutie meemaakt. Ze komt niet op voor zichzelf en ze heeft een hele negatieve mindset waardoor ze voor mij heel vervelend wordt. Nu weer, nog maar door over haar te schrijven word ik wat ambetant.

Slap afkooksel

Het hoofdpersonage maakt of kraakt het boek. En als ik het hele verhaal lastig ben op dat personage, is mijn hele mening ook niet meer te veranderen. Hoewel De overlevenden echt goed in elkaar zit en de omgeving goed beschreven wordt, sta ik niet te springen om het boek aan te raden. Buiten als je wat houdt van het typische avonturenverhaal, dan is het perfect. Alle ingrediënten zijn er: de liefde, het hoofdpersonage met unieke krachten en de spanning van de achtervolging en het avontuur. Ik wil het zeker geen slap afkooksel noemen van The Hunger Games, maar het komt wel in de buurt.

De overlevenden bij bol.com

6 Meh

Misschien ben ik te oud voor dit boek, maar ik heb het gevoel dat het veel te geforceerd overkomt om te voldoen aan de voorwaarden van Young Adult. Hoewel ik fan ben van het verhaal, vond ik de personages te zwak en merkte ik geen evolutie.

  • Verhaal 7
  • Personages 5
  • Schrijfstijl 7
Share.

About Author

Geef mij een glas Almdudler, een stuk chocolade (of een reep mag ook) en een goed spannend boek. Meer heb ik niet nodig in deze wereld.

Reacties