Blijf op de hoogte
Geekster nieuwsbrief

Inschrijven

Terror at the gates review: Lilith als urban fantasy-heldin

Met Terror at the gates geeft Scarlett St Clair na een vampierenverhaal nu ook een twist op de religieuze mythe van Lilith, de moeder der demonen en eerste vrouw van Adam. Het verhaal doet denken aan Sarah J. Maas’ Crescent City en een vleugje Dark Olympus van Katee Robert en doet me vooral verlangen naar meer.

Over het boek

Titel: Terror at the gates
Auteur: Scarlett St. Clair
Uitgever: Zomer & Keuning
Pagina’s: 469

Het verhaal

Lilith is vervreemd van haar familie en vindt een schuilplaats in Nineveh, een zondige wijk in Eden. Daar gebruikt ze haar magie om te stelen. Als ze in het bezit komt van een bijzonder mes, trekt dat de aandacht van de vijf machtigste families én de kerk, die van vrouwen verwacht dat ze vroom en stil blijven. Ze wendt zich tot Zahariev, de leider van Nineveh en de enige man die ooit iets voor haar heeft betekend, om haar te beschermen. Samen ontrafelen ze de waarheid achter de dolk en hun hele wereld, maar hun groeiende band vormt een gevaar voor de kerk én hun vijanden.

Een feministische (ver)/(her)werking

Het is misschien al duidelijk aan de naam Lilith of de locaties Nineveh en Eden, maar Terror at the gates is gebaseerd op religieuze verhalen. Zelf denk ik uiteraard meteen aan de Bijbel, maar Lilith wordt eigenlijk voor het eerst vernoemd in de Talmoed, die na de Tenach het belangrijkste boek in het jodendom is. Hier wordt Lilith afgebeeld als een demonisch figuur die baby’s vermoordt, en later in de middeleeuwen wordt haar mythe uitgebreid met het verhaal dat ze de eerste vrouw van Adam is. Traditioneel gaat het verhaal dat zij gelijkgeschapen is aan Adam (dus niet voorkomt uit zijn rib) en dat ze ruzie kregen tijdens de seks, omdat zij niet onder hem wou liggen. Ze wordt de moeder van de demonen genoemd, omdat ze na deze ruzie wegliep uit het paradijs en relaties aanging met woestijngeesten, waarna ze demonen baarde. Ze wordt ook vaak gelinkt aan hekserij, de duivel en er wordt gezegd dat zij de slang was die in het paradijs Eva verleidde.

terror at the gates
(c) @adamszkiart

Het is pas later, in de 20ste eeuw, dat Lilith uitgroeit tot een feministisch symbool. Doordat ze in haar originele mythe zich niet liet doen door de man die haar wou dwingen onder hem te gaan liggen, en de vrijheid op zocht om haar eigen leven te leiden, is ze het voorbeeld van de vrijgevochten vrouw die niet zwicht onder tradities en onderdrukking.

Scarlett St Clair kent haar mythologie en geschiedenis goed (en toont dit ook aan in haar author’s note en bronvermelding) en verwerkt de thema’s van Lilith haar verhaal op een zeer interessante manier in Terror at the gates. In deze wereld is er namelijk een kerk die lang geleden besloten heeft dat mannen het voor het zeggen hebben en zij ook alles beslissen voor ‘hun’ vrouwen, waartoe hun vrouw en dochters behoren. Van wat ze eten en aantrekken tot met wie ze trouwen, alles wordt besloten door de man in huis. Dit trekt zich voort in de rest van de samenleving, waar er minder geluisterd wordt naar vrouwen of ze enkel serieus genomen worden als een man hun boodschap staaft. Lilith is dan ook nog eens één van de dochters van een invloedrijke familie, die een heel district van de stad, Hiram, leidt. Maar ze heeft zich los kunnen trekken en leeft nu in Nineveh, waar ze tot voor kort een vrij rustig leven kon leiden.

Bepaalde delen van haar mythe komen in het verhaal door middel van dromen, visioenen en neergeschreven teksten. De verleidende slang duikt op wanneer ze slaapt, ze ontmoet heksen die samenwerken in de Orde van de Slang en er zijn enkele thema’s aanwezig in haar jeugd die vergeleken kunnen worden met de situatie met Adam. Het is moeilijk om alle belangrijke thema’s aan te halen zonder al te veel te spoilen, maar laat me zeggen dat ik met de laatste pagina’s al heel benieuwd ben hoe Scarlett St Clair die kant van haar mythe gaat verwerken.

Commentaar op religie en trigger warnings

Scarlett St Clair eindigt Terror at the gates met een author’s note waarin ze haar kijk op religie uit de doeken doet. Ze benadrukt dat ze nog steeds vindt dat religie belangrijk is en dat mensen hier een toevlucht in kunnen vinden. Mythes zijn altijd belangrijk geweest voor mensen, en hebben ook een reden om te bestaan.

Wel maakt de auteur een kanttekening rond de huidige manier waarop religie werkt en alle gruwelijke feiten die de laatste jaren in het nieuws opduiken. Een belangrijk deel van het verhaal is dan ook een reactie op de vele schandalen die aan het licht kwamen rond de kerk en de hiërarchische leiders ervan. Het boek begint dan ook met een aantal trigger warnings die niet licht mogen opgevat worden. Hierbij vernoemt ze de exacte pagina’s waarop verwijzingen vermeld worden, wat ik enorm kan appreciëren. Zelf heb ik geen moeite met deze triggers, maar het kan andere lezers absoluut helpen om dit boek wel nog te kunnen lezen zonder hun eigen mentale toestand aan te tasten. Deze trigger warnings zijn ook vergezeld van hulplijnen, wat één van de eerste keren is dat ik dit in een boek zie verschijnen.

Een friends to lovers slow burn

(c) @adamszkiart

Terror at the gates is bovenop een herwerking van een religieus verhaal en een aanklacht op schandalen uit de kerk ook een romantasy. Dat kan misschien even dubbel klinken na alles wat ik hierboven heb vermeld, maar het wordt wel effectief op een zeer goede manier gedaan. Het helpt al enorm dat dit boek niet kiest voor de gangbare enemies to lovers-formule in romantasy, maar de personages al jaren bevriend laat zijn. Ook wordt er veel aandacht gegeven aan de keuzes van Lilith in deze romance, en hoe zij de eerste stap moet zetten.

De romance is een slow burn van jewelste, die écht lang op zich laat wachten om tot stand te komen. De spanning doorheen het boek is te snijden en je wil gewoon blijven verder lezen om eindelijk te ontdekken of Lilith en Zahariev dan toch die lijn zullen overstappen. De smutscènes zijn dan ook nog eens heel goed geschreven…

Conclusie

Terror at the gates is een boek dat helemaal op mijn lijf geschreven is. Een goeie romance, een mythologische herwerking en een zeer interessante wereld waarin dit alles tot stand komt. Ik heb me moeten inhouden om niet luidop te roepen toen ik de laatste pagina’s aan het lezen was en kan écht niet wachten tot deel twee verschijnt.

Pre-order Terror at the gates nu in een prachtige speciale uitgave via bol.com!

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.

Interessante herwerking

Interessante herwerking
10 10 0 1
Terror at the gates is een zeer interessante herwerking die vele thema's aanhaalt, zowel uit de mythe van Lilith als uit onze moderne wereld. De wereld die St Clair ontworpen heeft, zit goed in mekaar en de uiting van religie erin voelt bijna herkenbaar aan. De romance (want het boek is een romantasy) voelt heel normaal aan qua pacing en je hoopt echt dat de personages een lijn overstappen die ze de hele tijd voor hun eigen voeten getrokken hebben.
Terror at the gates is een zeer interessante herwerking die vele thema's aanhaalt, zowel uit de mythe van Lilith als uit onze moderne wereld. De wereld die St Clair ontworpen heeft, zit goed in mekaar en de uiting van religie erin voelt bijna herkenbaar aan. De romance (want het boek is een romantasy) voelt heel normaal aan qua pacing en je hoopt echt dat de personages een lijn overstappen die ze de hele tijd voor hun eigen voeten getrokken hebben.
10/10
Score

Raak

  • Goeie herwerking van een mythe
  • Zinderende romance
  • De cliffhanger doet echt hunkeren naar meer verhaal

Braak

  • Misschien had ik nog net iets meer worldbuilding willen lezen
Total
0
Shares
Gerelateerde artikels