Batman: Daylight is Batman à la Matt Fraction

Batman is eigenlijk geen echte comic meer in de traditionele zin van het woord. Iedereen kent inmiddels wel het verhaal van de miljonairszoon die op een dag z’n beide ouders verliest en daardoor zijn hele leven zal wijden aan het bestrijden van de misdaad. Inmiddels is de Caped Crusader ruim 80 jaar oud en kun je in letterlijk duizenden comics lezen hoe hij de strijd aanbindt tegen de misdaad.

Batman is als een opera! Je weet wat je kunt verwachten en welke kanten het verhaal op zal gaan. Het enige wat nog relevant is, is de uitvoering. Het is voor de iets oudere lezer vooral interessant om de personen achter de strip te volgen dan de strip zelf. De manieren waarop de verhaallijn wordt samengesteld, bepalen uiteindelijk of jij als lezer de moeite wil nemen om toch maar weer aan te schuiven.

De grote trekpleister is Matt Fraction, de schrijver die vooral bekend is van zijn werk voor Marvel en op Apple TV succes kende met de deels door hem gecreëerde serie Monarch: Legacy of Monsters. Hij besloot om zich ietwat terug te trekken uit Hollywood omdat zijn kinderen bijna het huis uitgaan en hij, als vader zijnde, daar wat bewuster mee bezig wilde zijn. En dus lonkte de strip.

Vol bord

Er begint weer een druk, nieuw hoofdstuk in het leven van Batman. Gotham City is de onwelriekende parel van zijn regio en altijd in een permanente staat van verandering. De nieuwe commissaris is tijdreiziger Vandal Savage. Hij heeft de politiemacht van Gotham omgevormd naar z’n eigen persoonlijke wacht. En ondertussen zitten de reguliere misdadigers ook niet stil.

Zo ontsnapt Killer Croc weer eens uit Arkham en beleeft de georganiseerde misdaad in de stad nieuwe hoogtepunten onder leiding van een mysterieuze figuur die zichzelf de Minotaurus noemt. En is er een nieuwe huurmoordenaar genaamd Ojo on the Prowl, die het idee heeft dat Bruce Wayne iets meer in zijn mars heeft dan normaal is voor een rijke miljardair.

Er is ook een lichtpuntje in de vorm van een charmante psychiater die met haar nieuwe behandeling zowaar een deuk in het criminele pak boter weet te slaan. En natuurlijk zijn daar ook nog de kleinere soapachtige verhalen op de achtergrond die de boel een beetje gevarieerd houden.

Batman als bolletje wol

Als je denkt dat het verhaal zoals dat hierboven wordt beschreven een beetje warrig overkomt, dan heb je volledig gelijk. Troost je met de gedachte dat het bewust is gedaan, omdat het belachelijk goed overeenkomt met hoe deze comic aanvankelijk leest.

Het lijkt op een bolletje wol dat is gevallen en helemaal door elkaar ligt. Totdat de schrijver aan de touwtjes begint te trekken en ineens blijkt dat die enorme puinhoop juist goed met elkaar is verbonden. En dan openbaart het verhaal zich helemaal.

Waarschijnlijk zie je hier terug dat hij de voorbije jaren voornamelijk in Hollywood heeft gezeten en nu probeert om hetgeen hij daar leerde nu in de praktijk te brengen. Gelukkig wordt de ontwikkeling van de personages ook niet vergeten. De kleine soapverhaaltjes zijn amusant en je kijkt bij tijd en wijlen ook wel weer op wanneer Batman iets te veel van zichzelf laat zien aan de digitale Alfred die hij bij zich draagt. Natuurlijk is er ook gewoon ruimte voor het cliché van een Bruce Wayne die graag achter de meiden aanzit.

Jorge Jiménez is een Spaanse tekenaar die een opvallende keuze is voor deze reeks. Het is een veelzijdige man die absoluut kennis heeft van de Amerikaanse comic, maar tegelijkertijd doordrenkt is van invloeden uit Japan. Dat geeft deze comic toch een andere sfeer.

De bladindeling is onmiskenbaar Amerikaans, maar de personages ogen licht Japans. Het is een verhaal dat, ondanks de structuur, door dit tekenwerk wel veel vaart kent.

Oordeel

Deze Batman is heel erg gericht op de superheldenactie, gecombineerd met iets over de functie van waarneming. Kijk voor de aardigheid hoe de psychologe reageert op een specifieke onthulling. Idem voor Ojo, die op basis van haar waarneming meteen beseft dat Bruce Wayne wel een enorme vechtjas is. Een heel bijzondere aanpak die echt voor de aandachtige lezer is.

Deze comic is er een van de lange adem. Het eerste kwart is lastig te volgen, maar daarna wordt het heel aardig. Heel benieuwd hoe dit verdergaat.