For whom the belle tolls review: zware gezelligheid

De Hell’s Belles-reeks begon ooit als een reeks TikTok-video’s op Jaysea Lynns kanaal, maar nadat fans haar smeekten om een geschreven versie van de avonturen in het Hiernamaals schreef ze For whom the belle tolls, het verhaal van Lily de mens en Bel de demoon.

Over het boek

Lily is allesbehalve enthousiast als ze in het Hiernamaals aankomt, maar wat haar daar te wachten staat, is magischer dan ze ooit had verwacht: goden wachten op hun koffie in het café, fae reizen tussen werelden, en zielen maken van hun dood een nieuw begin. Terwijl ze zich thuis probeert te voelen in het Hiernamaals, wordt ze aangetrokken door een plek die de meeste mensen het liefst vermijden: de Hel. De demonen die de klagende zielen begeleiden, kunnen wel wat hulp gebruiken. Gewapend met haar jarenlange ervaring in de klantenservice en een flinke dosis sarcasme, start Lily de Hel-pdesk op. Met haar geduld en humor weet ze zelfs de introverte demongeneraal Bel te raken, die met zijn diepe stem en knappe uiterlijk de temperatuur in de Hel verder verhoogt…

For whom the belle tolls is een cozy romance waarbij er veel humor aan te pas komt. Onze twee geliefden leren elkaar kennen tijdens een aantal rondes van het online spel Invaders, dat wel heel erg op Among Us lijkt, en Lily wordt meteen aangetrokken tot de diepe stem van Bel – iets in mij zegt dat Jaysea Lynn wel eens een fan kon geweest zijn van CorpseHusband. Wanneer een gezamenlijke kennis er dan voor zorgt dat ze elkaar in het echt ontmoeten, springen de vonken meteen over en kunnen ze niet wegblijven van elkaar. Wanneer dan ook nog eens Sharkie tevoorschijn komt in het Hiernamaals, lijken ze hun familie gevonden te hebben.

Zalige personages

Die laatstgenoemde, Sharkie, is meteen ook mijn favoriete personage van het boek. Het jonge kind met haar kenmerkende haaien-onesie geeft een luchtigheid aan het boek, maar is tegelijk ook een persoon waarmee Lily haar eigen zorgen onder de loep kan nemen. Sharkie wordt geïntroduceerd net op het moment waarbij je als lezer je begint af te vragen waar het boek eigenlijk naartoe begint te gaan, en geeft er dus een goeie draai aan.

Lily en Bel hun vrienden geven het verhaal een extra laag en zorgen voor humoristische passages die het slice-of-life-gehalte in het boek naar omhooghalen. Vooral de nogal houterige Lev en de stille Greg waren daar dan weer mijn favorieten. En laat ik nu net eens ergens een vogeltje horen zeggen hebben dat het volgende boek wel eens over hem zou kunnen gaan…

Ook Lily en Bel zijn vrij goed ontwikkelde personages, al heb ik soms het gevoel dat er net iets te veel naar de miscommunicatie- of “het niet vertellen van dingen aan elkaar”-trope gegrepen wordt om hun romance uit te spreiden over 800 pagina’s. Bel en Lily hebben beiden een diep trauma, maar soms voelde het een beetje geforceerd dat het op bepaalde manieren aan bod kwam. En dat brengt me bij mijn volgende punt.

Zware thema’s maar te weinig tegenslag

Er komen heel veel zware thema’s aan bod in dit boek. Zware ziektes, huiselijk en seksueel geweld, religieuze indoctrinatie, moord… Het is nog maar een greep uit de passages die passeren in zowel Lily en Sharkie hun verhaal als dat van de vele mensen die Lily doorstuurt via haar Hel-pdesk. Met momenten voelden ook die passages zeer geforceerd aan. In het begin van het boek passen die zeker nog, om de toon van het verhaal te zetten en om aan zowel Lily als de lezer duidelijk te maken dat het Hiernamaals veel vredelievender in mekaar zit dan de aarde, maar na 700 pagina’s heb je dat ook wel door, en moet er niet nog eens een persoon langs de Hel-pdesk passeren die zijn handen niet kon thuishouden, om dan door iedereen vuil aangekeken te worden. We get it. People are bad.

Ook Lily’s religieuze trauma zit diepgeworteld en komt vaak aan bod, en wanneer ze dan eindelijk de confrontatie aangaat met God… was het een beetje teleurstellend. Veel van de confrontaties zijn nogal teleurstellend. Vooral bij een interactie met Asmodeus – de neef van Bel – die iets te kwaad zijn stem verhief naar Lily had ik een raar gevoel. Iedereen in haar omgeving ging meteen in een overdrive om haar te verdedigen en te zeggen dat hij dat niet mocht doen, terwijl we nog maar net uit een zeer emotioneel geladen situatie kwamen en zijn reactie dus compleet normaal was.

Naast de zware thema’s zijn er ook nog de oorlog die woedt tussen twee universums, waar meerdere personen voor gestorven zijn. Ik had die oorlog net iets meer impactvol gevonden als er ook iemand van Lily’s nabije kring was gestorven. Dat lijkt misschien vreemd om te zeggen, maar nu kwam het meer over als een soort plot point om Bel even weg te houden van Lily zodat ze kon beseffen dat ze niet zonder hem kon. Lily kreeg net iets te weinig tegenslag, maar dat is misschien een ding eigen aan het cozy romance-genre.

Conclusie

Het bovenstaande naast me neerleggend heb ik wel genoten van dit boek. De interacties met de verschillende personages waren meestal heel entertainend en ik vind de worldbuilding zeer interessant om te volgen. Ook Sharkie heeft helemaal mijn hart gestolen. Ik ben alvast zeer benieuwd naar het vervolg in de Hell’s Belles-serie, waar we Penny zullen leren kennen en haar band met Greg.

For whom the belle tolls is te koop bij bol.com.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.