De 4 boeken die we deze maand hebben gelezen

0

Op ons nachtkastje en in onze rugzak tijdens het pendelen is er altijd een plekje vrij voor een boek. Een fysiek boek, een luisterboek of een versie op een e-reader. Zoveel opties dat je eigenlijk geen reden meer hebt om niet te beginnen lezen! Ontdek welke boeken wij de laatste maand hebben opengeslagen.

The Laatste Magiër – Lisa Maxwell (Louis)

The Last Magician vertelt het verhaal van Esta, een jongedame met een affiniteit om de tijd rondom haar te manipuleren. Esta woont in het heden en krijgt van haar leraar de opdracht om terug te keren naar het verleden om daar een gebeurtenis tegen te gaan waardoor hij New York zou kunnen ontdoen van The Brink. New York is namelijk omringd door een krachtveld die Mageus belet buiten de stad te treden. Indien ze dat wel proberen is er namelijk veel kans dat ze er niet levend doorgeraken. Het is dus aan Esta om te infiltreren in een bende om zo The Order van het boek te ontdoen waarmee ze The Brink hebben doen ontstaan…

De opener van een reeks boeken doet smaken naar meer. Esta is dan wel je typische heldin, ik moet toegeven dat de New Yorkse setting, The Order, de bende die zich ertegen verzet en de laatste magiër, het personage, echt wel zorgen voor een intrigerend en interessant verhaal. De twist die Lisa Maxwell op het einde dropt, geeft je ook meteen zin om niet te lang wachten met het vervolg. Die twist is trouwens helemaal verdiend en volgt vrij logisch op wat er voorafging.

Het verhaal is vlot en duidelijk geschreven vanuit een aantal wisselende standpunten. Esta is duidelijk het hoofdpersonage maar wordt afgewisseld met enkele andere vertelstandpunten, de laatste magiër, de bendeleider die de aanval op The Order plant en een (laaggeplaatst) lid van de orde passeren de revue. Allemaal interessante vertelstandpunten die telkens een klein beetje van de sluier oplichten van waar het verhaal naartoe gaat en wie waar staat in de wereld. The Order heeft het namelijk gemunt op de Mageus maar hebben zelf geen affiniteit die je toegang heeft tot magie.

Resurrection Bay – Emma Viskic (Louis)

Het is me gelukt. Na veel worstelen heb ik me door Resurrection Bay gewerkt. Om eventjes te recapituleren: een detectivethriller is niet echt mijn genre. Ik was een beetje te veel afgegaan op de cover en de vage korte inhoud. Maar ik heb volhard en het verhaal uitgeluisterd. Uiteindelijk is het nog tot een redelijk goed punt samengekomen.

In de tweede helft is het verhaal mooi blijven doorgaan tussen Melbourne en Calebs geboortestad. Toch moet ik nog eens herhalen dat voor mij het gegeven dat het hoofdpersonage doof is en hoe hij daarmee omgaat, helaas niet genoeg overkwam. Het is juist dit, dat me na de verkeerde inschatting van het soort verhaal, nog had kunnen boeien.

Civil War – Stuart Moore (Elien)

In juli las ik voor het eerst een romantisering van een comic book van Marvel, en dat is me beter bevallen dan verwacht. De boekversie van Civil War, de verhaallijn die ook verfilmd werd, heeft naast de interessante Marvelpersonages en -helden ook gewoon een goed verhaal, dat in een boek ook goed tot zijn recht komt. De uitgebreide beschrijvingen van de actie zijn hier ondergeschikt aan de motivaties van de personages, en dat vind ik een van de sterktes. Het enige nadeel is dat je soms geen eenduidig beeld hebt van de personages of bepaalde gevechten, maar daarvoor haal je er achteraf toch gewoon de comic bij?

I Like to Watch: Arguing My Way Through the TV Revolution – Emily Nussbaum (Elien)

Emily Nussbaum is een van mijn favoriete critici ter wereld, en alles wat ik wil zijn als schrijver. Ze maakte haar carrière door columns te schrijven over tv-programma’s, de industrie en hoe tv de wereld weerspiegelt en beïnvloedt. Dat doet ze vandaag bij het magazine The New Yorker. Haar essays of columns zijn altijd doordacht, met goed uitgewerkte argumenten en een schrijfstijl die weinig journalisten gegeven zijn. Ze won dan ook een Pulitzer voor haar werk. In I Like to Watch bundelt ze essays waarin ze de evolutie van tv blootlegt en analyseert. Ze koos er niet haar beste uit, en dat alleen al is een opvallende keuze. Alleen al de introductie, waarin ze de bestaansreden voor het boek illustreert, is beter dan menig boek dat ik heb gelezen. Bij elk essay geeft ze ook een context, en er zijn ook stukken die ze speciaal voor het boek schreef. Het eerste, over de #MeToo-periode en haar rol daarin, is een van de meest genuanceerde essays die ik al over het onderwerp las. Nu al een topboek.

Share.

About Author

Louis Van de Putte

A bit Hipster, A bit Geeky, A bit Shy, A bit Ambitious, A big Optimist, A Creative, A Designer, and A lot more!

Reacties