Assassin’s Creed Black Flag Resynced review: zalige remake, quasi dezelfde ervaring

Assassin’s Creed Black Flag Resynced is geen port, maar wel een volledige remake voor moderne systemen van een van de beste Assassin’s Creed-games uit de reeks, naast Brotherhood en Odyssey. Je kon in Black Flag uit 2013 niet enkel in steden rondlopen, sluipen en moorden, maar ook en vooral op de kleurrijke Caraïbische waters vrij rondvaren met je schip, eilanden bezoeken en zalige zeegevechten houden. Gecombineerd met een best goed verhaal en een interessante protagonist, maakte dit alles Black Flag tot een bijzonder geliefd spel. Het is intussen al een beetje ouder, maar zelfs als je het nu herspeelt, merk je dat die originele versie nog altijd een volwaardige ervaring is in 2026. Ook zijn in deze remake de Freedom Cry– en Aveline-DLC’s weggelaten. Is het dan een goed idee om deze vernieuwde versie van Black Flag te spelen? Zijn er nieuwe toevoegingen of is dit enkel een grafische update? Heeft Black Flag Resynced nog steeds dezelfde zalige piratensfeer en -gameplay?

Pracht en praal

Wat ongetwijfeld meteen zal opvallen bij Black Flag Resynced is hoe mooi het er allemaal uitziet. Nu, de originele versie was qua graphics en art design ook van hoog niveau en dat spel uit 2013 blijft ook nu zeker nog visueel aangenaam, maar het is niets vergeleken met hoe prachtig Black Flag Resynced er kan uitzien. Wanneer je met je schip bij zonsondergang doorheen de golven klieft, of kijkt naar alle planten en bomen op het land, kan je enkel maar onder de indruk zijn. De belichting en het weer zorgen echt voor een ideale sfeer. Bij stormen is het zelfs zo dat je soms op zee zo weinig kan zien dat je moet afgaan op de twee lantaarns aan het achtersteven van andere schepen, wat je immersie enkel maar kan verhogen. Er is deze keer ook een dag-nachtcyclus. De makers hebben zoveel mogelijk de oude motioncapturedata gebruikt en dan bepaalde aanpassingen gedaan, zoals bij de gezichtsanimaties. De gezichten zien er soms iets anders uit dan vroeger, maar dat ben je snel gewoon en visueel blijft alles een schitterende ervaring.

Alles draait door de Anvil Engine mooi vlot op de PS5, hoewel je als je aan 60 fps speelt eraan moet wennen dat de cutscenes aan 30 fps draaien. Wij hadden een paar bugs, maar gelukkig verpestten die onze ervaring niet. Om te beginnen was er een bug waarbij, wanneer we de uitkijkpunten synchroniseerden en de cinematische camera begon, er een grote schaduwplek op de zee ook 360 graden met onze camera meedraaide. Wanneer we dieren doodden op een klif bij water en onze prooi in het water viel, bleef die daar op twee poten rechtopstaand en stijf staan. Ten slotte hadden wij bij de optionele wekelijkse uitdagingen een heel snel teleporterend en onkwetsbaar vijandelijk schip, wat een reload gelukkig oploste.

Ook bij het geluid is het een mix van oud en nieuw. Veel van de oude voice acting is hergebruikt en een aantal voice actors hebben hun oude rol terug opgenomen voor de extra zinnetjes of cutscenes. Dat betekent dat de intensiteit van Blackbeard en het zalige accent van James Kidd bewaard is gebleven. Slechts een paar van de acteurs zijn na 13 jaar vervangen. De soundtrack is uitgebreid en, wat belangrijker is, er zijn nog meer sea shanties dan vroeger om te verzamelen en te beluisteren terwijl je rondvaart!

De onwillige Assassin

Er is wel wat veranderd in deze remake, maar het mooie plot is nog altijd hetzelfde gebleven. Het verhaal van Edward Kenway, de piraat die vroeg in de 18de eeuw eigenlijk enkel wil terugkeren naar Engeland met kisten vol goud om zo een belangrijke man te worden en zijn vrouw terug te geven wat zij had opgeofferd toen ze voor hem gekozen had, blijft een mooie achtergrond voor een spel vol piraterij, avontuur en tegen het einde best wat emotie. Hij draagt het pak wel, maar Edward heeft in het begin totaal geen interesse in de strijd tussen de Assassins en de Templars, tenzij het hem iets kan opbrengen. Edwards innerlijke strijd tussen zijn liefde voor avontuur en schatten, de egoïstische fouten die hij maakt en zijn besef dat de levensstijl die zijn vrienden en hijzelf hebben eigenlijk tot falen gedoemd is, zorgt nog steeds voor een interessant hoofdpersonage. Dat je intussen als piraat in de Caraïben rondvaart en een hoop bekende piraten of andere personages ontmoet, is natuurlijk de kers op de taart.

Black Flag Resynced biedt wél wat uitbreidingen op dit plot: sommige cutscenes of extra dialoogzinnetjes geven wat meer achtergrondinformatie (bijvoorbeeld over de relatie tussen Edward en zijn vrouw Caroline) en tussen missies door helpen één of twee extra zinnetjes soms om het verhaal nét iets beter aan elkaar te hangen. Ook je opdrachtgever voor de zeecontracten kan je in in levende lijve zien en horen in plaats van enkel zijn instructies te lezen. Dat was niet echt nodig, maar is wel fijn. Piraten Stede Bonnet en Blackbeard hebben ook elk een epiloog voor hun avonturen gekregen, wat in het geval van Bonnet een best mooie afsluiter vormt (aangezien je in het originele spel enkel van bewakers op één optioneel momentje kan horen wat er met hem gebeurd is). De twee grootste toevoegingen of veranderingen op narratief vlak zijn echter de vier nieuwe npc’s die Edward kan helpen tijdens zijn avonturen, een aantal nieuwe missies net voor het einde van het verhaal en het weglaten van de scènes in de totaal-niet-Ubisoft-zijnde moderne gamestudio.

Er zijn immers drie nieuwe speciale crewleden te rekruteren en een oudere man bij te staan bij het herstel van je basis op Great Inagua en het terugvinden van een hoop kunstwerken. Nu ja, eerder twee speciale crewleden en eentje die er pas in die nieuwe missies tegen het einde van het verhaal bijkomt. Deze nieuwe personages en hun persoonlijke verhalen waarbij Edward moet helpen zijn in se niet slecht, maar kunnen het niveau en de sfeer van het oorspronkelijke verhaal niet bereiken. De eerste twee crewleden en de oude man leer je bovendien op een logisch punt in het verhaal kennen, maar het laatste crewlid en de nieuwe verhaalmissies komen eigenlijk te laat. Daarbij is Edward immers opeens weer helemaal met goud, piraterij (en wraak) bezig, terwijl hij op dit moment in het verhaal net wat belangrijke character development heeft gehad en in deze missies eigenlijk weer hetzelfde moet leren als in het hoofdverhaal.

Ten slotte zijn de scènes in de moderne tijd zoals gezegd uit Black Flag Resynced weggelaten. Op zich niet zo erg, maar uiteraard mis je dan Shaun en Rebecca wel, en krijg je die ene plottwist niet met een heel lang levend personage. Je speelt zogezegd nu niet als ontwikkelaar maar wel als gewone speler de piratensimulatie die ze bij Abstergo aan het maken waren. Toch is er nog een beetje “modern” verhaal, aangezien de Assassins proberen om de boodschappen van de Templars hier tegen te werken. Dit resulteert dan in een klein aantal What if?-rifts die je kan vinden in de Caraïben waarin een AI van de animus, Ego, belooft je te vertellen wat er zou gebeurd zijn als bepaalde personages andere keuzes hadden gemaakt, zoals wat er gebeurd zou zijn als Edward wél zoals beloofd na twee jaar naar Caroline teruggekeerd was. Dit is echter voor het verhaal in de 18de eeuw minder bevredigend dan wij hadden gehoopt (dankzij elke keer maar een paar zinnetjes en eerder vertellen dan tonen wat er zou kunnen gebeuren), en is er vooral om je wat extra gameplayuitdagingen te geven en het conflict tussen de moderne Assassins en Templars weer in de verf te zetten.

Black Flag Resynced behoudt of verbetert de zalige gameplay van het origineel

Niet enkel het verhaal, maar ook de gameplay van Black Flag werd geprezen dankzij de combinatie van een deftig (maar niet al te moeilijk) third-person vechtsysteem, een open world in verschillende steden en nederzettingen, en uiteraard de andere open world met het varen en de zeegevechten. Op de oceaan zelf kon je zonder enig oponthoud rondvaren, van je schip springen, een eiland betreden, daar alles zoeken om dan terug naar je schip te gaan. Bij zeegevechten was diezelfde overgang er ook tussen varen, een vijandelijk schip bevechten en het dan enteren. Er waren wel nog wat laadschermen zoals bij het bezoeken van een grotere stad, maar in het algemeen was het een héél vlotte ervaring. Ook hier heeft Black Flag Resynced zoveel mogelijk gehouden en een paar aanpassingen of verbeteringen uitgevoerd (een aantal overgenomen uit Shadows). Laadschermen zijn er enkel als je fast travel gebruikt of sterft en de cutscenes na bijvoorbeeld enteracties zijn er eerder voor de sfeer dan om technische redenen. Je hebt nog steeds dezelfde vrijheid en het gevoel een piraat te zijn.

Gevechten zijn iets meer gericht op actie dan op enkel ontwijken, verdediging breken of afweren dankzij bijvoorbeeld de zichtbare levensbalken en drie medicijnflesjes die je kan gebruiken. Het is wel niet de volledige action-rpg van bijvoorbeeld Odyssey, maar vormt een gouden middenweg tussen het oude systeem en de meer recente games uit de serie. Vijanden hebben naast een levensbalk ook een soort verdedigingsbalk die je eerst moet leegmaken als ze beslissen om veel te blocken. Perfect parryen en dan meteen een of meerdere dodelijke en soms héél brutale takedowns doen, is dus nog steeds de beste methode, hoewel je nu tijdens je takedowncombo’s kwetsbaarder bent omdat je vastzit in de animatie en niet meer kan wegrollen als een andere vijand je intussen wil neersabelen. De verdedigingsbalk van de meer elitevijanden houdt ook je pistoolschoten 1 à 2 keer tegen, maar tegen gewone soldaten of piraten zijn je pistolen nog steeds heel dodelijk (behalve tegen gevaarlijke dieren, die elk minstens drie tot vijf schoten nodig hebben, wat best irritant is).

Naast zelf aanvallen en afweren kan je ook ontwijken, je quick tools (geweer, rope darts, blaaspijltjes) gebruiken, of met speciale moves vijanden die altijd blocken of tegen een muur of aan een rand staan meteen klaarmaken voor een dodelijke takedown. Je hebt drie soorten dual swords naargelang welke soort speciale aanval je wil doen en hoe snel je wil kunnen slaan, maar kan enkel die dubbele zwaarden gebruiken tijdens gevechten. De tijd van in een gevecht te wisselen naar je hidden blades of een bijl van een gevallen vijand op te rapen is dus jammer genoeg voorbij. De stats van je wapens zijn gelukkig veel eenvoudiger dan bij de meer recente games, met enkel damage, aantal takedowns in een combo en eventueel nog een extra bonus perk. Ten slotte is er ook een nieuwe soort elitevijand met granaten en een zware blunderbuss, om voor iets meer variatie te zorgen.

Ook bij de zeegevechten en het enteren zijn er wat wijzigingen gebeurd. Om te beginnen zijn de zeegevechten nog steeds even zalig als vroeger, hoewel ze dankzij een veel agressievere AI ook wel wat moeilijker aanvoelen. Voor wie liever de oude ervaring heeft, kan je wel de moeilijkheidsgraad van enkel de zeegevechten aanpassen. Verder heb je bij elk van je aanvalsmogelijkheden nu ook een alternatieve vuurmodus (zoals verhitte kanonskogels die eerder als een stroom gaan en véél schade doen van dichtbij) die je kan vrijspelen en die voor wat meer variatie zorgen. Bij het enteren krijg je niet meer een aantal vijanden dat je moet doden, maar is er een moraalmeter, die naar onderen gaat wanneer je… vijanden doodt (of bepaalde andere acties uitvoert). Als je wil, kan je dus de vlag die je helemaal bovenaan moet afsnijden of buskruit dat je tot ontploffing moet brengen nu negeren en gewoon vijanden doden tot de rest zich overgeeft. Ook forten werken nu trouwens met een moraalmeter, in plaats van met één tot drie vijanden die je moest doden voor je de laatste kamer in kon. Dat geeft je veel meer het gevoel dat je het fort echt aan het bestormen bent samen met je manschappen, die je van van begin tot einde vergezellen.

Sluipen gaat beter

Bij het sluipen en moorden zijn er een paar bijzonder belangrijke en welkome veranderingen gebeurd. Zo kan je nu overal bukken, in plaats van enkel in hoog gras. De belichting en het weer zorgen er ook voor dat je sneller of trager gezien wordt. Een van de beste wijzigingen zijn echter doorgevoerd bij het origineel irritante achtervolgen of afluisteren. Bij dat laatste moet je het niet meer doen terwijl je je beweegt (en terwijl bewakers die geen deel uitmaken van de missie je kunnen zien) maar kan je vanuit één verscholen positie een volledig gesprek afluisteren. Bij het achtervolgen krijg je niet meteen een game-over wanneer de vijanden je opmerken (op één verhaalmissie na, maar het sluipgedeelte daarbij is véél korter en gemakkelijker gemaakt). Je zal hen moeten bevechten, maar herladen zit er niet meer in. Maken deze twee wijzigingen alles gemakkelijker? Zeker, maar het maakt alles ook veel minder irritant. Een laatste en kleinere maar toch ook aangename verbetering is dat het fluiten om vijanden te lokken nu van veel verder lijkt te werken.

Parkour en het klimmen lijkt allemaal nét iets vlotter te gaan. Zo kan Edward bijvoorbeeld hoger springen bij het begin van zijn klimacties en is het mogelijk om bij de opties aan te duiden dat je iets minder automatisch tegen alles moet kleven dan vroeger en gemakkelijker laten afdalen. Ook de manuele springknop helpt hier wat bij. Je moet wel nog steeds houvasten vinden om ergens bovenop te raken, want net zoals vroeger kan je niet gewoon op steile muren klauteren. Ondanks die wijzigingen zal je net zoals vroeger vermoedelijk soms toch de verkeerde takken of delen van een gebouw grijpen of in de afgrond springen. Ook kan je soms ziplines vinden die je meteen en snel een grotere afstand laten afleggen.

Veel kleine wijzigingen

Voor de rest zijn er in de open wereld en bij de oude gameplay nog een aantal andere kleinere wijzigingen gebeurd. Een bloemlezing:

• Toegang tot de upgrades en wat je allemaal kan doen is strenger bepaald nu, zodat je in vergelijking met het originele spel zodra je kan rondvaren je schip niet meer al voor meer dan 50% kan upgraden (wat even later dan wel weer kan) of nu niet meer na de eerste uren van het spel bijvoorbeeld Assassin contracts of Mayastenen kan doen. Ook de beste wapens kopen nog voor je je schip hebt, zit er niet meer bij. Je moet het allemaal eerst om de beurt unlocken in het verhaal. Aan de andere kant krijg je je rope darts wél veel vroeger nu, in vergelijking met veel te laat in het originele spel.
• Wanneer je personages wandelend moet volgen, is er nu een functie om dit automatisch te doen.
• Er is geen minimap meer, wat toch even wennen is maar uiteindelijk nog meevalt. Je zal hierdoor wel vaker je grote map openen.
• De locaties zelf zijn soms lichtjes anders, een beetje uitgebreid of zelfs helemaal nieuw, waardoor je ook iets andere ervaring of doelen kan hebben.
• De meeste missies hebben géén optionele doelen meer, dus je kan alles afwerken zoals je het zelf wil. Enkel de contracten van de Assassins of op zee hebben nog zulke optionele doelen en extra beloningen.
• Je kan twee trinkets met handige bonussen (zoals dubbele opbrengst bij de jacht) aandoen. 

• Plantaties of smokkelaarsgrotten hebben nu allemaal hun eigen miniverhaaltje (bestaande uit een paar zinnetjes door een npc of een bericht dat je kan vinden) en geven je soms zo een hint over waar je bijvoorbeeld de sleutel van het warenhuis op de plantatie moet vinden, want je eagle vision gaat de sleuteldrager niet meteen in goud doen oplichten. 
• Je kan nu overal in het water springen én duiken, maar dat wordt eigenlijk vooral gebruikt om je bij de eilanden onderwaterkisten te laten vinden. Je kan ze zélf opsporen door bij wrakken van schepen naast stukken land even te gaan duiken, of je kan uiteraard op een eiland zelf eerst een hoog punt opzoeken om alle collectibles van de omgeving te laten verschijnen.
• Bij alle eilanden en in alle steden zijn er trouwens veel minder collectibles of kisten die je moet vinden, dus voor wie alles 100% wil afwerken is het hier een rustigere ervaring. Omdat er minder zijn, kunnen de grote kisten soms ook iets beter verstopt zijn. De massa animus fragments is trouwens wat van identiteit veranderd en is ook echt véél kleiner geworden.
• Het duiken in de echte diepte lijkt voor het grootste deel hetzelfde relatief irritant stukje gameplay te zijn gebleven, maar je kan een optie opzetten om oneindig veel zuurstof te hebben en zo toch al minder gestresseerd te zijn. Ook kan je haaien nu heel gemakkelijk ontwijken met een eenvoudige dodge, zijn de murenen helemaal verdwenen en kan je met een speciale trinket levens terugkrijgen als je niet in een gevecht bent, waardoor je quasi onsterfelijk bent.
• Kenway’s fleet is nu passiever en vereist dat je om de twee of drie missies per schip een nieuw schip in de open wereld gaat bemachtigen, maar de beloningen zijn het meestal uiteindelijk niet echt waard.
• Je kan op het water brandende schepen tegenkomen die je nog net van alle inhoud moet zien te beroven voor ze ontploffen.
• Ten slotte ziet de UI er ook iets moderner uit.

Black Flag Resynced heeft alle moderne elementen

Een moderne versie van een eerder uitgekomen spel betekent meestal ook dat we vasthangen aan andere moderne elementen. In Black Flag Resynced keert de animus hub na Assassin’s Creed Shadows ook terug. Dat betekent in se een nieuwe soort currency verdienen met wat optionele wekelijkse uitdagingen, zoals een bepaalde bewaker doden of een bepaald schip of konvooi doen zinken. Door Shadows te spelen of gespeeld te hebben krijg je trouwens ook in Black Flag Resynced wat bonussen en zelfs door gewoon het verhaal of de zijactiviteiten van Black Flag Resynced stukje voor stukje af te werken krijg je die currency. Daarmee kan je dan in de (gratis!) battle passes vooruitgang maken en als beloning kiezen voor wat cosmetische rewards of nog een andere soort currency (“keys”) gaan, waarmee je dan premium items kan kopen met soms handige bonussen in dit spel of in Shadows. Je kan deze “keys” ook in heel kleine hoeveelheden tijdens het spelen vinden. Verder zijn er drops te verdienen via Twitch. Ook al zijn sommige items zeer handig (bijvoorbeeld de zwaarden van Ezio die je toelaten alle aanvallen af te weren), je kan het allemaal negeren. En ere wie ere toekomt, je kan al deze cosmetics of voorwerpen ook niet gewoon met je echt geld kopen. Andere cosmetics (of zelfs ingame resources) kan je dan weer wél als dlc met je echt geld kopen, en dat ook een van de studio’s die heeft meegewerkt aan deze remake intussen gesloten is, laat ook een wrange nasmaak achter. Ubisoft blijft Ubisoft…

Assassin‘s Creed Black Flag Resynced bevat misschien de oude Aveline en Freedom Cry dlc’s niet, maar je krijgt wél waar voor je geld. Met alles uit het originele spel en de nieuwe toevoegingen samen heb je zo een dikke 40 tot 50 uur piraterijplezier als je alles wil doen. Ook al zijn er wat wijzigingen doorgevoerd, de algemene ervaring blijft dezelfde. Om ons goed voor te bereiden op deze review hadden we eerst het originele spel nog eens volledig herspeeld, maar daardoor kregen we deze keer wel een zwaar déja-vu effect. De vraag is dan of deze remake aangeraden kan worden aan wie het origineel spel al heeft. Wel, dankzij alle aanpassingen en verbeteringen is Black Flag Resynced wel de beste en meest moderne versie van dit spel. Als je het originele spel onlangs nog herspeeld hebt, kan je misschien even wachten, maar als het enkel nog een mooie herinnering is of voor wie graag een van de beste Assassin’s Creed-games speelt of een bijzonder fijne piratenervaring wil, kunnen wij Black Flag Resynced alleen maar aanraden.

.

Geïnteresseerd in Black Flag Resynced, Assassin’s Creed of recente games?

• Assassin’s Creed Mirage probeerde ons weer het old-school gevoel te geven.
• Assassin’s Creed Odyssey is een titanenwerk, zowel voor de makers als de spelers. Wij maakten er zelfs een extra podcast-aflevering van.
• De Fate of Atlantis DLC van Odyssey was niet perfect, maar bevatte toch mooie omgevingen en leuke momenten.
• Ook Assassin’s Creed Syndicate kon ons wel bevallen.
• The Adventures of Elliot: The Millenium Tales steekt Oracle of Ages-gameplay in een Octopath-jasje.
• 007 First Light is een goed Bond-avontuur en misschien wel het beste spel van de Britse spion ooit.

Assassin’s Creed Black Flag Resynced is te koop bij o.a. bol.com

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.