007 First Light review: beste Bond-spel ooit?

007 First Light is een nieuw James Bond-spel van IO Interactive (IOI), de makers van onder meer de schitterende Hitman: World of Assassination Trilogy. Toen zij aankondigden dat ze het volgende Bond-spel mochten maken, was onze vreugde dan ook groot. James Bond heeft door de jaren heen een paar heel goede maar ook een aantal teleurstellende games gekregen. Het laatste spel, 007 Legends, dateert bovendien al van 2012 en de film No Time to Die van 2021. Onze honger moest dus zo snel mogelijk gestild worden. Wij konden niet wachten om, net zoals met Agent 47 in Hitman, met 007 in exotische locaties vol NPC’s binnen te dringen, te sluipen, social stealth te gebruiken en als het moet te schieten. Is 007 First Light gewoon Hitman met een nieuw jasje, of doet het iets unieks? Heeft het een interessant Bond-verhaal, een goede nieuwe Bond-acteur en is het een leuk spel, of is het de zoveelste cash grab van een licentie?

007 First Light is beter dan sommige Bond-films

007 First Light begint heel traag, met een opening die meer aan Uncharted of The Last of Us doet denken dan aan een typisch Bond-avontuur, en die je uiteraard ook een aantal van de basisconcepten van het spel aanleert. Als een jonge luchtkadet moet James Bond een SAS-team enkel maar helpen vervoeren tijdens een speciale missie. Uiteraard zijn er “complicaties” en als gevolg van de hele missie wordt Bond gerekruteerd door MI6. De 00-sectie wordt immers nieuw leven ingeblazen nadat ze een tiental jaar geleden is stopgezet. Bond krijgt uiteraard niet zomaar zijn nummer en moet eerst samen met een zestal andere jonge rekruten doorheen een zwaar trainingsprogramma komen. Zwaar voor de spionnen-in-spe, zalig voor ons als spelers, aangezien je een heel goede speelbare trainingsmontage krijgt die dubbelt als meerdere heel snelle tutorials, een concept dat andere games zouden moeten overnemen. Tijdens hun training worden de rekruten echter meteen al in een eerste echte missie geworpen…

Is 007 First Light een goed Bond-verhaal? Zeker. Het is zelfs beter dan meerdere (maar niet alle) Bond-films. Er is intrige, spanning, actie, een paar (voorspelbare) twisten, Bond verleidt een aantal dames, hij luistert niet zo goed naar autoriteit, we bezoeken meerdere exotische locaties, er zijn leuke gadgets en zelfs product placement (hoera?). Na een proloog krijg je zelfs een echte Bond-openingsgeneriek met een heel goed lied en typische beelden, en ga zo maar verder. Heel het spel baadt ook in een leuke semi-sarcastische Britse sfeer en 007 First Light kan bij momenten best grappig zijn. Het is een heel goed Bond-avontuur, maar aangezien het een videospel is, is het ook veel langer dan de films. Om het verhaal voor de eerste keer uit te spelen, zal je zo’n goede 10 tot 15 uur nodig hebben. Ook al voelt het veel langer aan dan de films, toch is de overgang tussen sommige grote delen van het verhaal een paar keer heel bruusk en dan had je toch een half minuutje of zo een extra scène gewild. Aan de andere kant heb je dan wél scènes waarbij je gewoon, alweer Uncharted-gewijs, een locatie zoals het appartement van Bond kan doorzoeken (en alle post-its vindt die over zijn “veroveringen” gaan) of een walk-and-talk met collega’s doet, wat voor de adrenalinejunkies onder ons misschien wat te lang duurt.

Een (gedeeltelijk) jongere cast

Velen schrokken misschien van het idee dat we als een piepjonge Bond spelen, maar hen kunnen wij geruststellen: de James Bond in dit spel voelt echt aan als de Britse superspion die we allemaal kennen. Een grote reden hiervoor is de acteerprestatie van Patrick Gibson (Dexter: Original Sin), die zich helemaal in deze rol gesmeten heeft en een bijzonder goede beurt maakt. Zijn Bond is onervaren, roekeloos, koppig, onversaagd en sarcastisch, en je gelooft er heel snel in. Een groot deel van de rest van de cast is ook jong (aangezien de 00-sectie hernieuwd wordt), waaronder de mysterieuze love interest, de mederekruten, Moneypenny en een jongere versie van M dan we gewend zijn. Zelfs Q – flamboyanter dan ooit! – ziet eruit alsof hij de komende tien jaar nog niet op pensioen zal gaan.

Moneypenny en Q zijn als personages ook mooi in dit verhaal gebracht. Zij is heel competent en realistisch, bouwt snel een goede band met Bond op en geeft je vaak advies voor een missie in haar kantoor of via je oortje terwijl je spion aan het spelen bent. Hij heeft zijn sectie vol gadgets, maar probeert ook een goede vader- of oomfiguur voor Bond te zijn. M is in het begin van het verhaal ook interessant en pragmatisch, maar naarmate het verhaal vordert, is haar rol eerder beperkt of toch minder boeiend net door dat pragmatisme. Naar het einde toe doet ze bijvoorbeeld dingen die Judi Dench nooit zou gedaan hebben. Het is echter de relatie tussen Bond en zijn knorrige mentor Greenway – kijk eens aan, een personage dat we nog niet uit de canon kennen! – die bijzonder bevredigend is gedaan. Lennie James (The Walking Dead, Line of Duty) verdient alle lof voor zijn vertolking, en in zijn scènes zal je zowel door het acteren als door de technisch sterk gebrachte gelaatsuitdrukkingen onder de indruk zijn.

Een goed Bond-verhaal heeft natuurlijk ook goede slechteriken en, als het even kan, een interessante love interest. Krijgen we die in 007 First Light? Ja en nee. De eigenlijke slechteriken zijn zelf als personages niet slecht, maar hun rollen zouden zonder problemen door andere boosdoeners kunnen worden overgenomen. Dat is omdat ze eigenlijk symbool staan voor twee concepten die in 2026 zeer actueel (en jammer genoeg ook gevaarlijk) zijn en waarmee je met veel plezier de strijd aangaat. In die zin zijn de villains dus wél goed gedaan, hoewel ze (samen met bepaalde vijanden) tegen het einde van het spel je iets meer de wenkbrauwen zullen doen fronsen en een beetje overdreven aanvoelen. Een van de twee is ook iemand die je heel gemakkelijk kan haten, en het is best fijn dat Bond zelf ook totaal geen respect voor deze vijand toont. De slechteriken hebben ook wel een aantal interessante hulpjes. Ten slotte is er een love interest, en is er met haar meer aan de hand dan je zou denken, wat meteen ideeën geeft voor een potentieel tweede spel in deze reeks. We vonden haar niet slecht, maar ze kan niet tippen aan bijvoorbeeld Vesper Lynd.

Liefde voor de reeks

Heel 007 First Light zit bomvol verwijzingen naar de hele Bond-franchise, wat je kan zien in de missienamen, trofeenamen, achtergrondobjecten en optionele conversaties. Het blijft niet enkel bij verwijzingen naar eerdere films, want 007 First Light kan ook met het eerdere Hitman-verleden van IOI lachen. Agent 47 zit hier niet in dit spel van Agent 007 (in spe), maar wanneer je een moordenaar tegenkomt die zich probleemloos en pijlsnel doorheen alle locaties van een evenement kan begeven en zich wel heel snel kan vermommen, zal je toch ook even moeten grijnzen. De uitleg hiervoor is trouwens best goed. Aangezien je een rebel bent die in het begin opeens met andere jongeren in een heel streng Brits trainingsprogramma van de geheime dienst zit, is er in de eerste akte ook een sterke Kingsman-vibe (maar ja, Eggsy in Kingsman werd dan eigenlijk ook tot een jonge, modernere Bond getraind).

007 First Light is niet zomaar Hitman

Het is moeilijk een genre te kleven op 007 First Light. Het is geen action-adventure (want daarvoor is er te veel sluipen), geen sluipspel (want daarvoor is er te veel schieten en vechten), geen autospel, geen schietspel. Het is een beetje een combinatie van al deze genres, gemixt met wat unieke elementen. Hoe noemen we het dan? Een spy immersive sim? Of gewoon een Bond-simulatie. Ook in de gameplay probeert 007: First Light immers echt het gevoel van een Bond-avontuur op te wekken.

Je kan er niet omheen: je zal duidelijk wat invloed van Hitman zien in dit Bond-spel, hoewel de social stealth ietwat anders is en het schieten en vechten véél beter aanvoelt. Bij het schieten moet je het om te beginnen niet als een traditionele third-person cover shooter spelen. Je kogels raken immers héél snel op en vijanden proberen je ook heel de tijd uit je cover te krijgen als je er te lang blijft zitten. Nee, de bedoeling is dat je blijft bewegen, soms in cover gaat en schiet, wanneer je kogels op zijn je wapen tegen het hoofd van een vijand gooit, hun wapens opraapt en hun collega’s ermee bekampt, je gadgets of de omgeving gebruikt en ook gewoon je vijanden met de vuist aanvalt. Je lijkt minder geraakt te worden als je blijft bewegen en ook als je even een vijand vastgrijpt of slaat, durven de anderen niet meteen terug op je te schieten. Voor headshots gaan is echt aangeraden door je lage kogelaantal, maar je kan ook vijanden het wapen uit de hand schieten of hen even verdoven door hen – hallo, Resident Evil 4! – in de benen te raken.

Je kan ten slotte met een beperkte meter voor je instinct een slow motion-effect activeren om je schot extra goed te mikken. Dit instinct komt terug door vijanden te verslaan, maar het is geen één-op-één, dus je kan per groot gevecht maar voor een paar vijanden je instinct gebruiken. Het is even wennen, en je zal misschien een aantal keer sterven voor je doorhebt wat 007 First Light van je verwacht, maar eenmaal het klikt zijn de schietmomenten heerlijk dynamisch, snel en dodelijk.

Handgemeen

Je mag enkel schieten als de vijanden dat ook zouden doen en er een grote LICENCE TO KILL op je scherm verschijnt. Op andere momenten kan je in confrontaties de vijand in snelle en brutale handgevechten uitschakelen. Je hebt meerdere combo’s (Speel zeker de optionele trainingsmissie om deze te leren), kan de vijand vastgrijpen, moet goed aangeduide “gele” aanvallen of reeksen daarvan afweren en “rode” aanvallen ontwijken. Ook kan je veel in je omgeving gebruiken. Muren, meubels, voorwerpen: alles is een potentieel hulpmiddel om het hoofd van een vijand hard tegen te knotsen of naar hen te gooien. Tegen brandblussers vliegen kan hen meteen uitschakelen en een open deur in een vliegtuig of een afgrond is een enkel ticketje naar het hiernamaals voor hen. Het is nog niet zo uitgebreid of over the top als in Sleeping Dogs, maar het is zeker heel fijn. 

Sluipen en social stealth

Zoals gezegd is het niet enkel actie. Je zal vaak ofwel moeten sluipen ofwel je in sociale omgevingen moeten bevinden. Hierbij zijn er een aantal wijzigingen in vergelijking met Hitman, ook al is de basis van het sluipen en het afleiden van vijanden met objecten in de omgeving dezelfde gebleven. Om te beginnen kan je jammer genoeg geen lichamen verslepen of verbergen. Een vijand met een stealth takedown neerhalen betekent dat diens lichaam daar zal blijven liggen en door andere vijanden kan gevonden worden. Ook is er maar een héél klein aantal vaste vermommingen te vinden in heel het spel, dus je kan je niet meer in alle mogelijke jobs transformeren. Aan de andere kant kan je in situaties waarin je betrapt wordt (of gewoon als je zelf doorheen een kamer met een paar bewakers wil gaan) ook je instinct gebruiken om met een leugentje voor jouw bestwil je tegenstanders te overtuigen dat jij daar wel hoort te zijn. Hun baas heeft het immers gevraagd, er is ergens een gevaarlijk lek, je controleert de stevigheid van de deuren, etc. Het is leuk gedaan en zorgt voor een paar grappige momenten.

Je kan dit enkel doen zolang je instinct hebt, en instinct krijg je voornamelijk terug door vijanden te verslaan, dus dit leuke bluffen kan je ook maar een paar keer doen voor je terug moet sluipen. Betrapt worden door vijanden betekent trouwens niet meteen een game over of zelfs niet meteen een alarm. Zolang je de vijanden die weten dat je er bent, snel kan uitschakelen (door bijvoorbeeld hun gezicht kennis te laten maken met de muur), krijg je een heerlijk bevredigende Situation contained te zien, waarna je rustig verder kan gaan. Wie dus niet graag sluipt, kan de sluipmomenten eerder aanzien als een paar (hopelijk) geïsoleerde knokpartijen. Als je de situatie niet in de hand kan houden, komt er natuurlijk versterking. Indien de vijand dan na een tijdje doorheeft dat ze je met hun handen of tasers niet aankunnen, kan het trouwens wel gebeuren dat ze hun wapens trekken…

007 First Light vindt het leuk om je zowel bij de actiemomenten als bij de sluipmomenten grote ruimtes te geven. Je hebt dus wel meerdere paden die je kan nemen, maar uiteindelijk leiden ze allemaal naar hetzelfde punt. Dat laatste is jammer genoeg ook het geval bij de social stealth. Het is fantastisch om als James Bond de oude typische mission stories uit Hitman te kunnen doen, maar uiteindelijk heb je soms minder keuze dan je zou denken en kan de grootte van de locaties misleidend zijn als je de vele opties uit Hitman gewoon bent. Er was bijvoorbeeld een moment waarbij we meerdere conversaties konden afluisteren, maar die gaven allemaal dezelfde informatie. Wanneer je wél een paar opties hebt, voelt het uiteraard heel fijn aan. Je zal ook net zoals in Hitman constant conversaties kunnen horen tussen NPC’s die je wat meer achtergrondinformatie of grappige scènes geven. Er zijn ten slotte een paar momenten met voertuigen in het spel, maar qua gameplay stellen die niet zo veel voor en hoewel je soms iets moet ontwijken, zijn het eerder veredelde cutscenes. Toch zijn er twee momenten, eentje na een goede 70 % van het spel en een ander helemaal op het einde, waarbij je wel een zalige ervaring met een voertuig krijgt.

007 First Light houdt van gadgets

Elke locatie heeft dus een mix van praten, sluipen en schieten en je kan ook als een echte Bond altijd je vrijgespeelde gadgets gebruiken. De gadgets geven je typische mogelijkheden voor 007 (met effecten die Agent 47 ook kon veroorzaken) en lijken op het eerste gezicht op onschuldige voorwerpen. Denk aan een uurwerk dat elektronische toestellen kan hacken of activeren, een telefoon die pijltjes kan schieten om een NPC ziek te maken of een aansteker die fungeert als een rookbom. Bij schietpartijen kunnen deze echt helpen en bij een handgemeen voel je jezelf een beetje een valsspeler. Het is vooral bij het sluipen dat je ze uiteraard heel handig kan vinden. Het is wel hilarisch dat je ze zonder probleem bij de social stealth ook kan en moet gebruiken om onschuldige NPC’s af te leiden zodat je hen bijvoorbeeld even kan bestelen (waar nog anderen bijstaan!). Die flits die ons allemaal even verblind heeft? Niets verdachts aan! Je gadgets gebruiken twee soorten brandstof (batterijen of chemicaliën) die je overal kan vinden, dus je kan en zal deze handige hulpmiddelen heel vaak gebruiken.

Blijven spelen

Buiten het hoofdverhaal kan je vanuit je main menu optionele uitdagingen (voorlopig enkel gevechten of sluipen) doen in de Tactical Simulator van de Q-section. Daarmee verdien je punten die je kan gebruiken om in die Tac-sim meer of betere wapens/gadgets/outfits aan te schaffen. Deze Tac-sim is volledig optioneel (maar leert je zoals eerder gezegd wel nog een paar geavanceerde vechttechnieken) en geeft je ook geen beloningen in het hoofdverhaal. De meeste uitdagingen kan je ook enkel doen nadat je de credits van het hoofdverhaal bereikt hebt. Je speelt ze enkel omdat je meer korte stukjes gameplay wil. Daarbij kies je eerst je wapens, gadgets en outfit en word je meegenomen naar eerdere locaties voor specifieke uitdagingen. Deze kunnen kort of lang zijn, maar net zoals in het hoofdverhaal kan je het niet bewaren wanneer je wil. In het hoofdverhaal moet je vertrouwen op relatief gulle autosaves en kan je bij het herspelen ook echt de sectie in elke missie kiezen die je zelf wil. In de Tac-sim moet alles in één keer in orde zijn, wat soms kan frustreren wanneer je net op het einde van een sluipmissie gezien of gedood wordt. Er is voorlopig een klein aantal missies (met variaties), maar IOI heeft al beloofd om net zoals in Hitman regelmatig gratis nieuwe uitdagingen beschikbaar te maken voor de Tac-sim.

De sfeer van een Bond-film

De locaties en omgevingen in 007 First Light zijn allemaal goed gedaan, of het nu gaat om MI6, een Londense nachtclub, een zwarte markt in Mauretanië of een paradijselijk Vietnamees eiland. De personages hebben allemaal een leuk design en de gezichtsuitdrukkingen zijn vaak heel goed gedaan. Ook het uit de originele boeken komende litteken op Bonds wang (en de reden daarvoor) is fijn om te zien. Op PS5 draaide alles vlot, maar op een paar zeldzame momenten kwam de belichting iets minder goed over en kregen we artefacten op ons scherm. De voice acting, vooral die van Gibson en James, is vaak heel professioneel gedaan en betrekt je echt in de scènes. De soundtrack in 007 First Light is gecomponeerd door het duo The Flight en past ook mooi bij het spel. Hun thema’s kunnen echter niet tippen aan de thema’s die we al jaren kennen en die in verschillende versies in het spel zitten, zoals het James Bond Theme en nog eentje dat we niet willen spoilen maar wel voor een zalig moment zorgt en perfect in dit uitstekende spel past. Ze hadden dan ook de opdracht gekregen om enkel all-out te gaan bij de grote actiemomenten en het voor de rest iets soberder te houden. Het openingslied, First Light, wordt gebracht door Lana del Rey en is gecomponeerd door haar én door David Arnold, componist van de Bond-muziek vanaf Tomorrow Never Dies tot en met Quantum of Solace. Dit zalige lied is een echt Bond-theme en draagt bij aan heel het gevoel dat 007 First Light een volwaardig Bond-avontuur is.

Geïnteresseerd in recente games?

• Mina the Hollower is een retro Bloodborne én Link’s Awakening in één.
• Lego Batman: Legacy of the Dark Knight brengt in typische Lego-stijl een ode aan heel de Batman-geschiedenis.
• De Early Access van Dead as Disco toont hoe leuk het spel kan zijn, maar toont met zijn korte speelduur ook de limieten.
• Diablo IV: Lord of Hatred is een heel goede afsluiter voor het (huidige?) verhaal van Diablo IV en biedt twee nieuwe classes.
• Pragmata is een geweldig leuke nieuwe IP met unieke gameplay.

007 First Light is te koop bij o.a. bol.com

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.