Frostpunk 2: Fractured Utopias DLC review – oneindige endgame content

Het leek er even op dat Frostpunk 2 – de meer dan succesvolle en uitstekende survival management-game – hetzelfde zou blijven als op release. Ongebruikelijk voor studio 11 Bit, die tot nu toe voor elk van zijn spellen achteraf gratis of betalende content toevoegde. Gelukkig brengen ze hier eindelijk verandering in – zo een slordige 14 maanden na release – met de DLC Fractured Utopias. Een DLC die zich volledig toespitst op de Utopia-modus van het spel, zoals de naam doet vermoeden. Voor een zacht prijsje belooft het een duchtige balanceringsronde voor de al bestaande content en vult het een eindeloze modus aan met nieuwe missies, kaarten en facties. De moeite waard? We duiken (alweer) de barre -80°C winter in om verslag uit te brengen!

Extra content voor de zandbak

Een open deur intrappen als je op dit artikel hebt geklikt, maar we gaan hier niet uit de doeken doen waar Frostpunk 2 om draait en hoe het speelt. Als je dat wil weten, raden we je onze review van de basegame aan. Dit artikel focust enkel op de laatste gratis update en de DLC Fractured Utopias. Zoals gezegd focust deze DLC zich bijna uitsluitend op de Utopia-modus van het spel. Hierin start je je eigen avontuur met zelfgekozen parameters, al dan niet met invloed op de moeilijkheid. Je kiest er je einddoel, de gemeenschappen die aan je avontuur zullen deelnemen, de kaart waarop je speelt en dan één of meerdere Tales die het verloop van je partij zwaar beïnvloeden. In die Tales vond je al dingen zoals ‘Apocalyptic Whiteout’, dat een extra barre winter beloofde of Depleted Cores, waar de helft van je research tree ontoegankelijk is tot je de core fabriek vindt buiten je kolonie.

Bij die Tales en andere startparameters vinden we een deel van de toevoegingen van deze Fractured Utopias-DLC. We krijgen de Tales Doomsayers en Plague bij, die respectievelijk druk zetten op je stad via politieke spanningen of een nakende pandemie. De DLC brengt ook een extra map, terwijl de gratis update terugkerende spelers beloont met nog eentje, wat het totaal brengt op 10.

De nieuwe maps zijn echter meer dan gewoon fluff en bieden unieke uitdagingen. Zo daagt Jagged Bay je uit om te overleven aan de rand van een bevroren zee, een kaart met bijzonder weinig grondgebied en een vrij lastige grondstofverdeling. Efficiënt en dicht bouwen is de boodschap, maar een te gepakte stad is dan weer zijn eigen recept voor calamiteiten. Combineer deze kaart met de Doomsayer Tale bijvoorbeeld als je eens wil voelen hoe impactvol de politiek in Frostpunk 2 wel (of juist niet) kan zijn. Of combineer het met alle Tales tegelijk als je letterlijk je haren wil uittrekken.

De meest ingrijpende toevoeging van Fractured Utopias vindt echter plaats tijdens je potje. Alle facties hebben namelijk een nieuw en volledig eigen gebouw gekregen om hun zeitgeist verder kracht te zetten. Ze representeren de facties goed en kunnen ook een grote impact hebben. Neem ter illustratie de Menders, een factie die vooral inzet op adaptatie, traditie en gelijkheid. Hun nieuw gebouw is een herdershut waar rendieren geteeld en geslacht kunnen worden. Je kan het gebouw gebruiken als voedselvoorziening, maar even goed als goederenproductie van leer, wat dan kan helpen met de kou. Later kan je deze zelfs upgraden als tijdelijke woonsten bij crisis of hier shamanen inzetten die helpen met je bevolking gezond te houden. En zo heeft elke factie nu dus een extra gimmick en we moeten vaststellen dat zo goed als elk van die hubs echt wel hun unieke strategische inbreng hebben.

Bouw je eigen utopie

Er is wel een kanttekening bij die nieuwe, soms krachtig hubs: je mag er maar één kiezen. Althans om het spel te beginnen. Fractured Utopias voegt niet enkel nieuwe content toe, maar verandert ook de huidige werking van alle facties in Utopia-modus. Vanaf nu moet je niet enkel de gemeenschappen van je stad kiezen. Ook degene waar jij toe behoort (of je tot steward kroonde) moet je aanduiden, en het is van die factie dat je de hub mag gebruiken. Deze keuze reikt weliswaar verder dan de hub dankzij de gloednieuwe Utopia-tree, een soort factiespecifieke research waar je punten voor krijgt als je de zeitgeist van je clan ondersteunt. Dit laat je toe verder je overlevingsstrategie te verfijnen. Ga je voor de Menders (om ze weer als voorbeeld te pakken) genoeg richting traditie met al je bestuurskeuzes, dan krijg je een utopia-punt. In de Utopia-tree kan je er dan upgrades voor de factie-hub mee kopen of wetten onderzoeken die het onderste uit de kan halen van je zeitgeist. Wetten waarvan er ook een heel aantal nieuwe zijn toegevoegd om dit systeem – en de sociale spanningen ervan – op te vangen.

Want wie de basegame al speelde, weet dat een categorieke zeitgeist weleens tot groot ongenoegen kan leiden bij je oppositie. In de oude Utopia-modus kon je dit ietwat opvangen door simpelweg geen factie toe te voegen die ideologisch te ver van je verwijderd staat. Niet in Fractured Utopias. Ongeacht wie je kiest, van zodra je je eerste Utopia-punt vrijspeelt, krijg je er de diametrale tegenstelling van in je gemeenschap. Alleen kan je vanaf dan ook je Utopia-punten spenderen aan die oppositie, en dus ook hun specifieke hub gaan inzetten. Een leuke twist die je toelaat op twee paarden te wedden om het fragiel evenwicht te bewaren of resoluut een factie te verwerpen (al dan niet met geweld) om zo je Utopia-perks te maximaliseren. En de laatste upgrades van een tree zijn ook heel krachtig, dus zeer aanlokkelijk. Aan jou de keuze dus.

Balancing act

Het leuke aan al die vernieuwingen, is dat ze de Utopia-modus nu echt volwaardige postgame content maken. De keuzeruimte is opeens heel groot, jouw beslissingen zijn veel ingrijpender en de moeilijkheid – voor wie dat aankan en wil – is een pak hoger. En met alle instellingen voor je de pot start, kan je een werkelijk uniek scenario fabriceren, iedere keer opnieuw. Maar waarom kiezen? Want de beste instelling is nog gewoonweg random alles. Een setting die onbegrijpelijk nu pas toegevoegd wordt, al is het beter laat dan nooit. En met die kleine toevoeging transformeert de al fijne zandbak die Utopia-mode heet in een werkelijk eindeloze modus. Het bewijst wat we allemaal al wisten: randomizers zijn de beste manier om de levensduur van een spel te verlengen.

Als we het rekensommetje maken, komen we grof geschat op 4,5 miljoen mogelijke verhalen. Zijn ze allemaal even interessant? Misschien niet, maar één probleem delen ze voorlopig wel allemaal: er is balancing nodig. Zoals het nu staat, maken sommige facties het wel heel makkelijk of moeilijk, afhankelijk van aan welke kant ze staan. De bovenvermelde Menders maken basisbehoeften volbrengen wel héél eenvoudig, aangezien de rendieren schijnbaar uit de lucht geplukt worden. Andere, zoals de Venturers, zetten dan weer een enorme druk op je productie – in een wereld waar niets in overvloed aanwezig is – maar leveren enkel wat extra inkomen op. En een derde groep, zoals de Proteans, biedt geen obsceen voor- of nadeel maar komen met hun eigen unieke grondstof, wat soms leidt tot een nodeloze extra laag complexiteit. Begrijp ons niet verkeerd, ze zijn allemaal leuk om eens mee te spelen. Ga je echter voor de hardste uitdagingen, dan zijn er duidelijk betere en beste keuzes.

O, en voor de attente speler: ja, de UI is lichtjes anders. De laatste update heeft dit ook wat gecorrigeerd, met vooral een betere overlay om de warmte in je stad te beheren. Nu kan je in oogopslag zien hoe warm het is in elk district en dit ook meteen aanpassen. Je hoeft dus niet meer individuele gebouwen te selecteren. Het spel vertelt je ook wanneer een district warmte verspilt en gerust een stand lager kan leven, wat van levensbelang kan zijn in sommige situaties. Niets superingrijpend, maar wel het vermelden waard.

Van waar we verder niets over vermelden (verhaal, graphics en sound) is er niets vernieuwd of toegevoegd. Al bij al is Fractured Utopias dus een goede toevoeging aan een zacht prijsje voor wie maar niet genoeg krijgt van het spel. Andere kunnen het (her)ontdekken met de nieuwe map van de gratis update. Het blijft ook zonder de DLC een van de beste ervaringen in het genre.

Maar facties, meer fun

Op zoek naar de review van Frostpunk 2? Of gewoon zin om door te lezen? Geef de lijst hieronder dan een klik!

• Frostpunk 2 blijft een bikkelharde management game, maar verbetert zijn voorganger in zowat elk opzicht.
• In de city builder Anno 117: Pax Romana kan je je eigen prachtige Romeinse stad bouwen en je lusten voor resource management botvieren.
• Ghost of Yōtei brengt prachtige omgevingen en uitgebreide gameplay, maar kan (zeker op het einde) niet al zijn narratieve beloften waarmaken.
• Moonlighter 2 biedt in de EA voorzichtige vernieuwing aan een al leuk concept.
• De roguelike deckbuilder Monster Train 2 loopt als een trein.
• Digimon Story: Time Stranger is een hardcore nummertjes-RPG in een Digimon-jasje.