The Sheep Detectives review: bèèèèh-na perfecte crowdpleaser

Terwijl The Super Mario Galaxy Movie ouders en kinderen in de ban houdt in de bioscoop, kunnen wij een alternatief aanraden dat ook wij als kinderloze volwassenen aangenaam vonden. The Sheep Detectives (Vlaamse versie Bèèèèh. Het mysterie van de wei) is een mooie, geestige whodunnit — met schapen in de hoofdrol — die ons ook nog eens een traan deed wegpinken. En dat uit de geest van de maker van Chernobyl en The Last of Us.

Opgedane kennis

Er was eens… een landbouwer die Breaking Bad-gewijs drughandelaar als bijberoep opnam en zijn kudde schapen als koeriers gebruikte. Maar gelukkig niet in deze familiefilm, want dat deel van het verhaal werd niet meegenomen uit Three Bags Full, het Duitse boek waarop scenarist Craig Mazin zich baseerde. Het was vooral de schaap-herderband en een andere misdaadinvalshoek die het hem deden. Wat als de landbouwer niet alleen misdadig was, maar ook het slachtoffer van een misdaad werd?

In The Sheep Detectives wordt het dorpje Denbrook in het landelijke Engeland opgeschrikt door de dood van eenzaat George Hardy (Hugh Jackman, Song Sung Blue). De lokale politie bestaat maar uit één man, agent Tim Derry (Nicolas Braun, Succession, Cat Person). Hij wil de zaak vlug klasseren als natuurlijke dood, tot journalist Elliot Matthews (Nicolas Galitzine, Red, White and Royal Blue) verdachte omstandigheden opmerkt. Hij is op zoek naar zijn journalistieke doorbraak en werkt dus maar wat graag mee aan de zaak.

Maar zij zijn niet alleen, want ook de geliefden van George willen helpen: zijn schapen. Elke avond las hij hen namelijk misdaadverhalen voor, en die opgedane kennis wil de kudde nu gebruiken. Want ja, schapen zijn intelligent. De slimste van allemaal is Lily (Julia Louis-Dreyfus, Thunderbolts*). Zij krijgt hulp van Moppel (Chris O’Dowd, Bridesmaids), die een fantastisch geheugen heeft, en Sebastian (Bryan Cranston, The Studio), een zwarte ram die eigenlijk amper bij de kudde hoort. Zij gaan net als de mensen op zoek naar de dader tussen de verdachten. Die zijn er genoeg, want George was niet de populairste bewoner van het dorpje…

Memorabel

Een whodunit met CGI-schapen? Een whodunit met CGI-schapen! The Sheep Detectives heeft alles in huis om volslagen huiveringwekkend en onkijkbaar te zijn. In plaats daarvan is de film op veel vlakken geslaagd. Het is een toegankelijkere eerste misdaadfilm voor kinderen dan bijvoorbeeld de Disneyklassieker The Great Mouse Detective (traumavoer in mijn jeugd). Ook ik wist zelfs niet helemaal hoe het mysterie uiteindelijk precies in elkaar zou zitten. Een Knives Out-film ook geschikt voor kinderen, dus.

De weg naar de oplossing is bezaaid met eerder subtiele sitcomhumor, woordgrapjes en visuele mopjes. Schaapjes tellen is er een van, maar net zo goed een kleine running gag met een neonwinkel die je vooral op de achtergrond ziet. Er is ook een vis-op-het-droge-element omdat de schapen de weide nog nooit verlaten hebben en nu het dorp in moeten. Door de toevoeging van de mensen kan de film ook spelen met de reacties van de schapen. Wij weten dat ze praten, en dus kunnen we bij momenten ook hun reacties voorspellen, ook al horen we enkel geblaat. Samen met wat goed monteerwerk werkt ook dat, wellicht zelfs meer voor volwassenen dan kinderen.

Mazin zei zelf in een interview dat hij The Sheep Detectives zo’n tien jaar geleden schreef, nog voor Chernobyl en The Last of Us hem bekend maakten als diepmenselijk dramatisch schrijver. Deze film was zijn overgang daarnaartoe na komedies als Scary Movie 3 (de beste, ik heb gesproken) en 4 en de Hangover-films. De balans tussen humor en oprechtheid is dan ook opmerkelijk.

Wat The Sheep Detectives dan ook echt memorabel maakt, is de manier waarop het verhaal onverwacht grote menselijke thema’s aansnijdt. Wanneer George sterft, is de standaardreactie van de schapen om hem letterlijk collectief uit hun geheugen te wissen. Dat doen ze al jarenlang als er tegenslag is. Als ze de dood van George willen oplossen, levert hen dat echter niets op. En dus moeten ze gaandeweg leren om ermee om te gaan en te rouwen. In dat opzicht leent de film wat van The Lion King, compleet met een Mufasa-achtig moment. Maar als je leent, doe het dan ten minste goed. Ook over tolerantie en aanvaarding heeft de film wel wat te zeggen via een inhoudelijk toepasselijke versie van ‘de andere’. Ja, wij hebben een traan gelaten, net als een paar andere volwassenen in de zaal. De film gaf ons meer dan eens dat Paddington-gevoel.

Uitdrukkingen

Dat dit alles werkt, is des te verwonderlijker omdat het dus om CGI-schapen gaat. Vandaag de dag schrikken de liveactionremakes van Disney, zoals The Lion King, mensen vooral af met hun levensechte maar levenloze dieren. Ook hier moet je even wennen, maar The Sheep Detectives bewandelt de dunne lijn tussen realisme en emotie wél goed, net zoals de Paddington-films. De schapen krijgen subtiele maar herkenbare uitdrukkingen die duidelijk emoties overbrengen. En toch zien ze er in veel scènes onberispelijk echt uit, dankzij een mix van in-camerawerk, poppengebruik en visuele effecten. (Net zoals in producers Phil Lord en Chris Millers andere topfilm van dit jaar, Project Hail Mary.) Er zijn maar een handvol momenten waarop een bepaalde schaduw of lichtinval het computerwerk verraden.

Regisseur Kyle Balda was in dat opzicht alleszins een goede keuze. Hij was eerst animator en werkte mee aan onder andere Toy Story 2, Chicken Run en Monsters Inc. Hij snapt dus wat goede animatie kan doen. Ook zijn beeldstijl kon ik erg appreciëren, net als het werk van cinematograaf George Steel (Peaky Blinders: The Immortal Man). The Sheep Detectives ziet er gezellig en warm uit, vol kleur. Ook het setontwerp van Suzie Davis (Conclave) past in dat kader, op en top Engels.

De kwaliteit van de film moet al duidelijk geweest zijn in het scenario, want de cast is een toonboek van Hollywood. Bij de mensen is Hugh Jackman ontzettend charmant als George, Emma Thompson heerlijk no-nonsense in gekleurde maatpakken als zijn advocaat en notaris en vooral Nicolas Braun heel sympathiek als de onervaren maar integere agent, met een indrukwekkend Engels accent. Bij de schapen is het centrale trio van Louis-Dreyfus, Cranston en O’Dowd uitstekend, maar ook Brett Goldstein, Sir Patrick Stewart en Regina Hall krijgen memorabele momenten.

In mijn huis wordt dit alleszins een nieuwe klassieker in het feelgoodgenre. Ga het vooral zelf ontdekken, al dan niet met kinderen.

The Sheep Detectives (Bèèèèh. Het mysterie van de wei) is sinds 6 mei te zien in de bioscoop.