Star Wars Zero Company review: XCOM is nu ZCOM

Zero Company (of ZCOM!) werd door ontwikkelaar Bit Reactor voorgesteld als XCOM, maar dan Star Wars. Dat zou genoeg moeten zijn om meerdere harten sneller te doen slaan voor dit turn-based, tactisch spel. Je trekt er met je huurlingengroep tijdens de Clone Wars op uit om een nieuwe dreiging tegen te houden en allerhande clankers en scum and villainy uit te schakelen. Is het een leuke XCOM-like en een goed Star Wars-spel?

De schaduwkant van de oorlog

Zero Company begint tijdens 19 BBY (Before the Battle of Yavin), het laatste jaar van de Clone Wars en plaatst je in de laarzen van Tesh Hawks. Diens gender, soort en uiterlijk kan je zelf bepalen, maar het verhaal blijft hetzelfde, wat ons al doet denken aan MaleShep en FemShep in Mass Effect. Nadat Hawks eerder al als kapitein van het Republikeinse leger tot zonde-Gotal gemaakt werd voor een gefaalde operatie en uit het leger gerangeerd werd, besloot die een eigen huurlingengroep op te starten, Zero Company. Dit klein zooitje ongeregeld voert (vaak gewelddadige) clandestiene missies uit voor wie betaalt. Dat kunnen particulieren zijn, syndicaten of de Republiek (maar normaal gezien niet de Separatisten). Wanneer Hawks echter door de Republikeinse geheime dienst wordt ingehuurd om een nieuwe en mogelijk gevaarlijke sekte bij de Separatisten te onderzoeken en tegen te houden, blijkt het contract ingewikkelder te zijn dan eerst gedacht en zou het lot van een galaxy far far away wel eens op het spel kunnen staan…

Je zou misschien naar analogie met XCOM kunnen denken dat het verhaal vooral een reden is om in verschillende locaties missies uit te voeren, maar dat is toch niet helemaal correct. Behaalt Zero Company het niveau van Andor? Nee, natuurlijk niet, maar het is op zich geen slecht avontuur in het Star Wars-universum, heeft minstens één best goede twist en de cutscenes hebben vaak goede en cinematische regie gekregen. De verschillende elementen van de hoofdmissie en de zijmissies van je teamleden worden best mooi uitgewerkt en de personages zijn eigenlijk allemaal stuk voor stuk interessant. Iets meer uitleg bij het verleden van antagonist Fathom was leuk geweest, maar op zich is ze geen slechte slechterik en heeft ze een paar goede speeches en momenten. Er is één element tegen het laatste deel van Zero Company dat we wat minder konden smaken en dat probeert uit te leggen waarom een bepaalde dreiging niet op Hawks van toepassing is, maar die uitleg komt over alsof de schrijvers niet uit de hoek konden waarin ze zichzelf gedreven hadden.

Aangezien je zelf met Hawks rondloopt, die een eigen persoonlijkheid, verleden en mening heeft en meevecht met de andere leden van de groep, voelt alles persoonlijker aan dan wanneer je de zo goed als altijd onzichtbare en afstandelijke Commander bent in XCOM. Op nul levenspunten komen betekent even uitgeschakeld zijn en een injury krijgen. Drie van die injuries betekenen permadeath voor alle personages behalve Hawks (als deze sterft, is het gewoon game over), waardoor je de vaste personages zeker zal proberen te redden en in je best dure medbay smijten om de injuries te genezen, al was het maar om bepaalde zijmissies niet te ontlopen. Ook het feit dat je zowel in je basis als op bepaalde locaties tijdens grotere missies tussen meerdere gevechten in third person kan rondlopen, trekt je iets meer in de ervaring mee.

Zero Company is een pure Star Wars-belevenis

En wat een ervaring! Niet enkel zijn het hoofdverhaal en de speciale missies voor je vaste teamleden zeker oké, heel het spel baadt in zowel algemene Star Wars-atmosfeer als specifiek in de meer militaire kant van de Clone Wars. Je kan bijvoorbeeld op het slagveld een astromech de omgeving laten scannen, een clone trooper zijn heavy repeater laten legen, met een Mandalorian via een jetpack temidden van de vijanden landen en dan meerdere dodelijke gadgets gebruiken of met je jedi padawan vijanden met force push in afgronden smijten. Woorden zoals “kriff, stang, dank farrik, caf, spotchka” en “clankers” keren steeds terug; er wordt verwezen naar bepaalde veldslagen; de omgevingen en wapens lijken recht uit de films, series of andere games te komen en je bevecht meerdere soorten droids – met nog steeds hilarische B1’s! – van de Separatisten. Moet je dan de volledige Clone Wars-cartoon (of bepaalde andere Star Wars-media) gezien hebben om hier mee te zijn? Nee, maar het gaat je natuurlijk wel bepaalde referenties doen herkennen.

De beste manier om dat Star Wars-gevoel op te wekken is uiteraard de muziek. Gelukkig kunnen we daarover bij de games meestal zeker niet klagen, en ook deze keer levert Gordy Haab (intussen onze favoriet bij de soundtracks van Star Wars-games) schitterend werk. Haab is John Williams niet, maar kan als geen ander het Williams-gevoel opwekken bij zowel de actiemomenten als de rustigere momenten wanneer je in je basis rondloopt. Binary Sunset komt er een paar seconden in, maar voor de rest is het allemaal originele muziek van Haab. In een bepaalde missie gebruikt hij trouwens een van zijn eerdere stukken bij een bepaald personage uit een van de meer recente games, wat voor een heel leuk moment zorgt. Ook de voice acting in Zero Company is ten slotte van een hoog niveau en de cast bevat een aantal stemmen die je zelfs uit de films of animated series zal herkennen.

Zo nu en dan krijg je verder ook nieuwsberichten over hoe de oorlog vordert (of geven ze de eer voor je geslaagde missies aan iemand anders). Dat zowel vijanden als jouw personages tijdens missies, ook wanneer het hun beurt niet is, in elkaars richting schieten (wat enkel atmosferisch is maar geen effecten op de gameplay heeft) en je de lasers rakelings naast hoofden ziet vliegen of tegen muren ziet ketsen, laat het allemaal nog levendiger en meer Star Wars voelen. Zero Company is uiteraard een nieuw verhaal, maar heel soms kom je zelfs opeens een paar bekende personages uit zowel de films als de recente games tegen. Aan de ene kant voelt dat soms aan als wat fan service, maar aan de andere kant zet het je, wanneer je probleemloos missies voltooit en het wat hoog in je bol krijgt, wel weer met beide voeten op de grond wanneer je ziet hoe sterk bepaalde personages zijn in vergelijking met die van jou.

Goed geschreven minidialoogjes

Tussen je missies door kan je alweer in een iets meer immersieve third person in je basis rondlopen en korte conversaties met je teamleden houden of naar hun onderlinge conversaties luisteren. Hier zijn de dialogen vaak goed geschreven en ook best grappig. Het is niet zo uitgebreid als in Midnight Suns, maar dat was dan ook een halve dating sim, wat hier niet nodig is. Je vaste teamleden hebben elk hun eigen ras, uiterlijk, verhaal en zo nu en dan een speciale missie. Soms hebben ze slechts iets kort te zeggen; op andere momenten klampen ze je aan en moet je een beslissing maken, waardoor hun band met Hawks kan veranderen.

Daar blijft het echter niet bij, want je kan ook nog véél andere, optionele teamleden rekruteren, en ook zij hebben (naargelang hun persoonlijkheidsarchetype) altijd iets te zeggen. Voor elk archetype zijn er unieke dialoogjes geschreven naargelang waar in het verhaal je je bevindt en of ze met Hawks of andere teamleden praten. Na elke missie doorheen je basis lopen en met iedereen praten betrekt je dus meer bij het verhaal. Je optionele teamleden kan je verder qua ras en uiterlijk (net zoals Hawks trouwens) volledig aanpassen. Wil je squadrons vol Clone Troopers of eerder in de geest van een SHIVCOM-run met uitsluitend astromech droids op missie gaan? Geen enkel probleem! Astromechs klinken trouwens misschien niet zo spectaculair, maar zijn in het geheim de meest handige personages, met hilarisch krachtige granaten, waanzinnige support abilities (gratis extra acties voor een of zelfs alle teamleden!) en dankzij een self-heal de mogelijkheid om echt de tank van je team te zijn.

Of je teamleden nu de vaste of optionele teamleden zijn, of zelfs eerder nog een klein aantal andere teamleden die niet meegaan op missies maar wel je huurlingenbedrijfje draaiende houden, ze moeten allemaal samenwerken. Sommigen zijn Republikeinen, maar er zijn er ook een paar bij die liever neutraal willen blijven over het conflict en zelfs een paar die meer aan de kant van de Separatisten stonden. Dat zorgt nu en dan voor een iets meer genuanceerde kijk op het conflict, zoals wanneer je door je heerlijk sarcastische second-in-command Runa erop gewezen wordt dat de Republiek ook vaak gewoon planeten verovert en de beslissingen van planeten om zich te willen afscheiden niet respecteert. Het is in ieder geval duidelijk niet de zwart-witopvattingen en liefde voor de Republiek of Jedi Order die je in andere Star Wars-media kan vinden.

Ten slotte kan je voor je aan een gevechtsmissie begint ook nog operaties uitvoeren. Dit zijn extra jobs die Zero Company uitvoert, soms verbonden met het verhaal of de vaste personages, maar vaak gewoon eenmalige opdrachten van verschillende cliënten. Dit vertaalt zich dan in een heel kleine visual novel, of eerder een kadertje met een paar zinnetjes of paragrafen tekst. Deze zijn vaak goed geschreven, laten je iets meer als een echte fictieve huurlingengroep voelen en zullen je soms zelfs doen lachen. Ook hier moet je vaak keuzes maken, wat je beloningen of nadelige effecten kan beïnvloeden. Doe je wat een cliënt wil of verraad je hun onmenselijk plan aan hun mogelijke slachtoffers? Welk teamlid is geschikt om bepaalde opdrachten aan te gaan? Een van de thema’s in Zero Company is ook dat je niet alles kan doen in één playthrough. Welke missie ga je aan en welke laat je eerder links liggen? Welke teamleden geef je hun zin bij dilemma’s en welke maak je daardoor eerder boos?

ZCOM en XCOM

Ook qua gameplay stelt Zero Company niet teleur. Eerst en vooral zijn er natuurlijk de gevechtsmissies. XCOM-veteranen zullen hier veel vertrouwde elementen zoals half cover en full cover vinden, en een 95% schot missen (Kriff!), maar toch zijn er ook een paar unieke onderdelen. Zo heeft elk personage geen 2 maar wel 3 AP (action points) per ronde om voornamelijk te bewegen, aanvallen of items te gebruiken. Naargelang welk wapen of welke vaardigheid ze gebruiken, kost een actie soms meer dan 1 AP, maar als je meteen schiet bij het begin van je beurt en je nog AP hebt, is je beurt niet meteen voorbij. Hoe krachtiger het wapen, hoe meer kans om de cover van vijanden te vernietigen, waardoor zelfs een gemist schot niet altijd even erg is. Bewegen doe je niet per vakje, maar naar een punt in een cirkel rondom je. Hoe meer AP je gebruikt, hoe groter die cirkel wordt. Ook voor items die je moet werpen, zoals granaten of medkits, hang je vast aan de straal van een cirkel in plaats van een aantal vakjes, wat jagen op die ene pixel die je net één vijand meer laat raken met je thermal detonator iets handiger maakt. 

Je kan uiteraard ook overwatch gebruiken, maar hierbij moet je een personage gericht een bepaald deel van het slagveld in het oog laten houden en kan deze dus niet 360 graden rondom zich schieten op wie er het eerst beweegt. Naargelang je meer AP gebruikt voor je overwatch kan je er trouwens meerdere vijanden mee raken en het wordt ook geactiveerd wanneer vijanden proberen te schieten in plaats van enkel te bewegen. Als je er de vijand mee raakt, kan het effect naast schade bovendien zijn dat de rest van de beweging van de vijand geannuleerd wordt en deze blijft staan op een plaats waar je die handig kan raken. Tussen de gevechten traag oprukken en steeds weer overwatch activeren is niet nodig, want Chimera Squad-gewijs beginnen de gevechten altijd meteen en stoppen ze pas als iedereen dood is of jij kan evacueren.

Nog meer tactiek

Naast je AP zijn er echter nog mogelijkheden om acties uit te voeren of je vijand te raken. Zo heb je ook Advantage, een aparte voorraad punten waarvan je er maximum 10 tegelijk kan bijhouden. Deze bouw je voornamelijk op door vijanden te raken of door bepaalde (AP-kostende) acties uit te voeren en stellen je in staat om héél handige of krachtige extra acties te ondernemen en kosten géén AP. Wanneer je hiermee volledige groepen vijanden in één keer kan uitroeien, voelt het wel soms wat ongebalanceerd aan. Ten slotte kan je elke beurt met één willekeurig personage ook aan één ander personage naar keuze vragen om bij de eerste aanval gratis mee aan te vallen (zolang ze je doelwit kunnen zien), of die helper nu nog AP heeft of niet. Gratis snipershots! 

Dat alles zorgt ervoor dat je elke beurt veel tactische beslissingen moet maken, ook al ben je op de normale moeilijkheidsgraad al snel heel krachtig en kan je bepaalde bazen, waaronder de eindbaas, in één beurt neerleggen. Zelfs op de hoogste moeilijkheidsgraad is het mogelijk om met de juiste combinaties de vijanden helemaal te vernederen. Je ziet ook perfect hoeveel kans je hebt om een vijand te raken en hoeveel schade dit zal doen. In welke volgorde gebruik je je AP of je Advantage? Wie laat je elke beurt een gratis extra schot maken? Durf je je met al je AP in het midden van de vijanden te wagen omdat je een krachtige Advantage-skill in petto hebt? Die arme B1 battle droids zijn ten slotte natuurlijk altijd gemakkelijke doelwitten om in één schot uit te schakelen én zo AP op te bouwen…

Het zal ook opvallen dat er vaak best veel vijanden tegelijk op het veld staan en jij meestal – slechts! – vier personages hebt, waardoor je prioriteiten moet stellen en al je mogelijkheden moet gebruiken. Het klein aantal actieve teamleden is jammer, want Zero Company laat vijf of zes personages in je team al toe in bepaalde speciale missies, dus moet het allemaal mogelijk zijn. Waarom ons zo een grote groep teamleden geven als je er altijd maar 4 tegelijk kan meenemen? Geef ons gewoon meer vijanden als balans! Wanneer je het opneemt tegen de sekteleden en niet tegen Separatistische droids, krijgen die trouwens ook buffs (en genezing!) wanneer andere leden van hun cultus sterven, waardoor je ook echt wel moet letten op de volgorde waarin je hen uitschakelt. Niets zo irritant als wanneer een krachtige vijand opeens al diens levenspunten terugkrijgt omdat je wat andere sekteleden hebt gedood. Bij zo goed als elke missie blijven ten slotte versterkingen komen, zeker wanneer je doelwitten kan voltooien, en moet je met al je personages een bepaald punt op de kaart bereiken om te kunnen evacueren. Ook zijn er nu en dan timers. Heel de tijd stilzitten en overwatchen zal dus misschien even werken, maar is uiteindelijk geen permanent bruikbare tactiek.

Zero Company laat je naar hartelust experimenteren

Je personages hebben één specialiteit, vaak door jou te bepalen uit een groep van acht, maar die bij drie vaste verhaalpersonages (de jedi, Mandalorian en astromech) uniek is en niet kan veranderd worden. Elke specialiteit is trouwens best handig, hoewel sommige toch wat té krachtig aanvoelen. Binnen elke specialiteit is er dan een handige passieve skill en zijn er drie korte skill trees die je kan upgraden. Het is wel een beetje jammer dat deze upgrades altijd over percentages gaan omdat je voor elke specialiteit meteen al je vaardigheden krijgt. Enkel de laatste upgrade voor een bepaalde vaardigheid geeft soms een echt grote bonus. Het is echter geen probleem om in je basis een van je teamleden (gratis!) zo goed als volledig te respeccen. Iemand die als medic je team inkomt, kan je zonder problemen of kosten in een heavy veranderen. Wil je een sniper meer laten focussen op overwatch dan diens speciale Advantage-skill om vijanden automatisch te raken of moet je soldier investeren in de vijand uitdagen? Ben je aan het sparen voor een krachtige upgrade maar heb je in de tussentijd wat punten (focus points) over en wil je die tijdelijk ergens anders in investeren? Allemaal geen probleem! Wanneer je dan tegen de helft van het spel voor iedereen een tweede specialiteit krijgt (en op je jedi en astromech na deze ook altijd kan veranderen!), kan het experimenteren – en vernederen van de vijanden door je combinaties – pas echt beginnen.

Die focus points krijg je niet door vijanden uit te schakelen maar voornamelijk door missies te voltooien (dus versterkingen blijven doden brengt je niets op). Daarnaast worden je personages sterker door hun onderlinge banden te verbeteren. Wanneer ze bijvoorbeeld elkaar helpen met vaardigheden of voorwerpen, elkaars hulp inroepen voor een gratis schot of samen op operatie gaan, krijgen ze bond points. Deze kan je tegen het einde van een missie wél gedeeltelijk blijven verzamelen door je acties, wat nodig is als je een écht goede band wil opbouwen tussen personages. Genoeg van deze punten en hun band wordt sterker, wat je dan voor beide teamleden per niveau de keuze geeft tussen drie vaak handige bonussen, zoals bijvoorbeeld meer ranged damage, melee damage, focus points, levenspunten, critical chance of – vaak onze absolute prioriteit – movement points bij het begin van elke beurt. Deze bonussen kan je niet respeccen, wat je keuze extra belangrijk maakt.

Het is belangrijk om hier te benadrukken dat deze banden niet, zoals in XCOM, slechts tussen twee personen gaan, maar dat elk personage een aparte band heeft met elk ander personage! Daarom is het ook handig niet altijd hetzelfde team mee te nemen op missie. Voor je aan een missie begint, zal je dan ook vaak bij meerdere koppels hun bonussen kunnen kiezen, wat handig is maar ook wat extra tijd kost. Op zich klinkt +1 ranged damage trouwens misschien niet zo indrukwekkend als vijanden na een tijdje meerdere tientallen levenspunten hebben, maar door er voor een personage in al zijn bonussen met alle andere personages zo vaak mogelijk voor te kiezen, bouwt het echt wel op. Extra levenspunten zijn altijd handig, maar uiteindelijk stelt de permadeath niet zoveel voor. Je kan immers driemaal een injury krijgen en kan deze tussen gevechten in je medbay gewoon genezen (hoewel het wel wat credits kost). Wanneer je slim speelt en je skills, bonussen en uitrusting goed gebruikt, moet je je best doen om te verliezen.

De economie van Zero Company is niet in balans

Je maakt je teamleden niet enkel met bond points en skill points sterker, maar ook door hen voorwerpen mee te geven en hun wapens een klein aantal mods te geven. Je hebt vier soorten basiswapens (met elk hun eigen damage en AP-kost) die je tussen missies door alweer zonder problemen kan omruilen. Een heavy hangt bijvoorbeeld niet vast aan een repeater, maar kan je ook gewoon een blaster pistol geven. Voorwerpen of mods krijg je dan als beloning voor operaties of missies, of kan je kopen op de zwarte markt. Het is wel jammer dat deze héél duur is. De economie zit niet 100% gebalanceerd in elkaar en je moet goed nadenken voor je iets koopt, want je hebt na een tijdje veel te veel personages om echt iedereen volledig uit te rusten en al te veel credits kan je meestal niet uitgeven.

Die credits gebruik je immers niet enkel op de zwarte markt, maar ook om nieuwe teamleden te rekruteren én om je basis zelf te upgraden. Elke verhaalmissie neemt een tijdcyclus in beslag en elke upgrade kost één of twee cycli. Zero Company heeft ook een vast aantal cycli voor het spel eindigt, dus alweer geldt hier dat je niet alles zal kunnen doen. De upgrades verschijnen gewoon; je kan ze niet op een of andere plattegrond van je basis inplannen. Ze zijn ook (te?) duur en lijken soms geen al te bijster goede investering te zijn. Hoera, je kan je personages na een paar upgrades van je medische dienst voor 150 credits goedkoper genezen! Intussen heb je wel meerdere duizenden credits erin gestoken en daardoor ook andere zaken niet kunnen bouwen of kopen en blijft genezen nog steeds meerdere honderden credits kosten. Gelukkig zijn andere upgrades véél handiger.

Naast credits heb je ook intel, die je verzamelt door missies uit te voeren en door je in sommige verhaalmissies in de third-personmomenten heel kort bezig te houden met quasi niet te missen voorwerpen of conversaties. Intel gebruik je dan om operaties uit te voeren tussen de missies door, wat je weer andere bonussen kan opleveren. Het intussen bekende refrein: je zal niet alles kunnen doen. Vaak moet je kiezen welke operaties je wil uitvoeren naargelang hoeveel ze opbrengen, of er risico’s aan verbonden zijn en hoeveel cycli je er nog tijd voor hebt. Operaties (en soms missies) laten je ook beslissen welke van de twee permanente en soms heel krachtige upgrades van de vijanden je uitschakelt, en welke ze daardoor wél kunnen houden voor de rest van het spel.

May the Mods be with you

Wij hebben echt genoten van de gameplay, maar voor onze playthrough gaan we ons toch storten op de mods die je intussen al kan vinden voor pc en net zoals bij XCOM ons klein aantal problemen met het systeem kunnen oplossen, zoals dat dode sekteleden die een buff doorgeven aan een ander lid soms wat lang kan duren als je meerdere vijanden tegelijkertijd hebt uitgeschakeld. De grootste prioriteit zal zijn om de mod te gebruiken die je toelaat met meer dan vier personages tegelijkertijd ten strijde te trekken (en als balans ook meer of krachtigere vijanden te krijgen). Jammer ook dat je vijanden ofwel meerdere soorten droids ofwel mensen of aliens op twee benen en met wapens zijn. Star Wars heeft zoveel meer wezens in het universum, dus waarom geen Rancor of ander wezen dat dan werkt zoals een Muton Berserker uit XCOM? Misschien kunnen modders dit probleem verhelpen. Ook op het verlanglijstje (want modders zijn gek): meer uitdaging en spelen ten tijde van de Old Republic, Original Trilogy of Sequel Trilogy. Ten slotte zou een endless mod met gewoon operaties en steeds moeilijker wordende missies na het spel ook leuk zijn, want nu is er geen post-game.

Voorspelbare prestaties?

Wij speelden Zero Company op pc, en technisch is het wat je zou verwachten van de eerste release van een XCOM-like. Dat betekent dat alles wel draait, maar dat er hier en daar wat glitches zijn. Soms blijft je camera bij versterkingen, een overwatch of een bepaalde vaardigheid gewoon hangen, waardoor je niet ziet wat er gebeurt en het enkel kan horen als er iemand geraakt wordt. Op zich niet zo erg, maar we hebben ook in onze eerste playthrough van een goede 30-35 uur tweemaal een missie moeten herstarten (vergeet dus je quicksaves niet!) omdat de personages opeens niets meer deden en we niets konden aanduiden, wat ons telkens een kwartiertje kostte. Dat zorgt ervoor dat we – net zoals bij XCOM – nog niet meteen aan onze Beskar-run (Iron Man, dus maar één save game en alles is permanent) gaan beginnen. Door idiote legale en financiële beslissingen bij Bit Reactor zijn het leeuwendeel van de makers van Zero Company ook een paar weken voor release op – onbetaald! – verlof gestuurd, wat ervoor gezorgd heeft dat we tot nu toe nog niet veel patches hebben gehad en ons hart vasthouden voor meer patches of zelfs DLC… Hopelijk vallen de verkoopscijfers mee en leidt dit tot meer ondersteuning of content, maar zelfs veel exemplaren verkopen is tegenwoordig geen garantie meer. Echt jammer, want de werknemers bij Bit Reactor hebben een heel leuk spel geleverd dat fans van Star Wars of XCOM zonder twijfel zullen appreciëren, zeker voor de basisprijs van 50 euro.

.

Geïnteresseerd in recente games?

Star Wars Zero Company is te koop bij o.a. bol.com

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.