Hamnet review: wanneer Shakespeare de film zelf moet komen redden

Met 8 Oscar-nominaties is ook Hamnet een film om rekening mee te houden dit awardsseizoen. In nasleep van het Oscar-verslindende Shakespeare in Love uit 1998 kan, Shakespeare, dit Britse icoon, de Academy misschien weer overtuigen?

Hamnet is een fictief verhaal over William Shakespeare en zijn vrouw, Agnes Hathaway. In Hamnet zien we hoe beiden omgaan met het verlies van hun 11-jarige zoon, Hamnet. Dit komt misschien direct binnen als een spoiler, maar is het niet. Het is belangrijk om dit te weten zodat je doorhebt naar wat voor film je gaat kijken. Ook al gebeurt dit maar in de helft van de film, het is een belangrijk gegeven om op voorhand te weten.

In het eerste deel van Hamnet krijgen we te zien hoe Agnes en William elkaar ontmoeten, verliefd worden en een gezin starten. Belangrijk hierin is dat Agnes centraal staat en William Shakespeare meer als een zijpersonage aan bod komt. Al vrij snel vindt William het dorpje Stratford te klein en reist hij regelmatig af naar London. Shakespeare mist hierdoor veel belangrijke momenten maar op de momenten dat hij thuis is, zien we een liefhebbende vader.

En dan slaat het noodlot toe. Veelal zien we de nasleep door de ogen van Agnes. Wanneer ze te horen krijgt dat haar man een toneelstuk geschreven heeft dat te maken zou hebben met hun zoon (The Tragedy of Hamlet), reist ze af naar London om het stuk zelf te zien.

Wisselend succes in casting

Als er een Oscarnominatie is die absoluut verdiend is voor Hamnet, dan is het wel die van Jessie Buckley (Men). Ze is genomineerd voor beste actrice in een hoofdrol en wat zij hier neerzet, is van het beste dat we afgelopen filmjaar hebben gezien. De ene schreeuw alleen al die ze brengt, verdient een prijs (iedereen die Hamnet gezien heeft, weet perfect waar ik het over heb). Zeker omdat de film zonder haar eigenlijk volledig in elkaar zou stuiken. Later meer daar over.

In contrast staat daartegenover Paul Mescal in de rol van William Shakespeare. Mescal wordt dankzij Aftersun en All of Us Strangers nogal naar voor geduwd als een van de nieuwe grote acteurs. En voor die 2 kleinere films klopt dat. Maar net zoals in Gladiator 2 is hij een beetje miscast. Hij overtuigt niet echt als Shakespeare. Zijn spel is te gelijkend op wat we al van hem gezien hebben, waardoor je als kijker weer gewoon naar Paul Mescal aan het kijken bent en niet naar William Shakespeare. De zwaarwichtigheid met typische blik die zo goed paste in bijvoorbeeld Aftersun is hier een beetje misplaatst, waardoor hij je vaak uit de film trekt. De nominatie voor de nieuwe Oscar-categorie, Beste Casting, lijkt me dus niet echt op zijn plaats.

De ondersteunende cast is grotendeels ook een sterk punt. Zo is Emily Watson (Small Things Like These) als moeder van William Shakespeare een perfecte mengeling tussen de strenge (schoon)moeder en de liefdevolle (groot)moeder. Ook Jacobi Jupe, Olivia Lynes en Bodhi Rae Breathnach die de kinderen van Agnes en William spelen, zijn zeer goed gecast. Met kinderen is het altijd moeilijk in te schatten hoe ze gaan spelen. Maar hier past hun spel perfect in het beeld dat Hamnet wil opgooien.

Toegankelijker dan haar vorige film

Regisseur Chloé Zhao heeft al eens een Oscar gewonnen voor Beste Regie, namelijk voor Nomadland. Persoonlijk vond ik dit niet echt verdiend en had/heb ik het gevoel dat ze het beeldje vooral te danken heeft aan te weinig concurrentie. We spreken dan over ook de ceremonie uit 2021, het jaar dat de pandemie de filmwereld platlegde. Wat ze met Eternals deed, was meer mijn ding. Dit werd dan vooral een flop omdat men teveel in deze film wou steken en door studio-inmenging. Zhao valt hier niets aan te verwijten.

In Hamnet gaat Zhao wel de iets toegankelijkere weg op dan ze deed met Nomadland, al is het toch nog niet altijd voor het hele brede publiek weggelegd. Ze legt in Hamnet de focus vooral op Agnes en in de eerste act ook met Agnes’ band met de natuur. Dit geeft soms wel wat lang durende shots die overbodig en licht pretentieus aanvoelen. Gelukkig speelt Buckley zo sterk dat je dit snel kan vergeven. Waar Zhao wel, naar mijn mening, te weinig tijd aan spendeert, is William Shakespeare zelf. Zijn plotse verliefdheid naar Agnes is nog redelijk uitgewerkt, maar zijn nood om te vertrekken naar London komt te plots zonder duidelijke motivatie. Ook zijn rol als vader komt te weinig aan bod waardoor we eigenlijk het afwezige vader-gevoel krijgen.

Niets boven OG Shakespeare

Dit is waarschijnlijk de bedoeling omdat we vanuit Agnes haar standpunt kijken. Maar ook het verdriet van Shakespeare moet centraal staan om aan te geven hoe hij tot The Tragedy of Hamlet komt. En dat miste ik. Net wanneer deze tekortkomingen me tijdens het kijken zelf begonnen te storen, eindigt Hamnet in het theater zelf waar The Tragedy of Hamlet wordt opgevoerd. Deze sequentie van bijna een kwartier tilt Hamnet naar een hoger niveau. Dit komt natuurlijk door het feit dat we letterlijk Shakespeare gespeeld zien worden. De fragmenten in deze sequentie waarin Paul Mescal zelf een rol opneemt, zijn de minste en dragen bij tot wat ik hiervoor zei over zijn casting. Buiten het toneelstuk zelf is het ook de reactie van Agnes erop die je helemaal meevoert in de emotie. En dan is het weer dankzij Jessie Buckley dat je op het einde toch tot tranen toe bewogen bent.

Hamnet speelt sinds 21 januari in de bioscoop!