Op de laatste dag van het jaar blikken we nog één keer terug op het beste wat de voorbije 365 dagen ons hebben geschonken. Geen gemakkelijke opdracht, maar na veel wikken en wegen en een officiële stemronde presenteren we je met volle overtuiging de beste films van 2018.

10. Annihilation

Wat krijg je als je een uiterst origineel scificoncept, prachtige visuals en een paar existentiële vragen in een film giet? Annihilation is een van de meest uitdagende films van het jaar, en bekoorde zeker niet iedereen. Ons duidelijk wel. De cast bestaat uit vijf diverse en complexe vrouwen geleid door een fantastische Natalie Portman. Regisseur Alex Garland houdt het hand van zijn publiek niet vast als de wetenschappers Area X binnengaan en meteen vreemde verschijnselen waarnemen. De omstandigheden veranderen hen, en als je het toelaat, misschien ook jou als kijker. Het blijft jammer dat we deze niet op groot scherm konden zien, maar via Netflix kijken is beter dan helemaal niet kijken. (Elien)

9. Mission: Impossible – Fallout

De perfecte blockbuster bestaat en zijn naam is Mission: Impossible – Fallout. De zesde Mission: Impossible-prent toont dat er nog geen sleet zit op de actiereeks met Tom Cruise, integendeel: het is de spannendste franchisefilm van het jaar. Fallout is een adrenalinegevulde actierit waarin Cruise schittert als de perfecte actieheld in imposant georchestreerde spektakelstukken die nog lang zullen blijven nazinderen. In tegenstelling tot zoveel grimmig CGI-spektakel springt Fallout eruit met zijn echt aanvoelende capriolen in prachtige omgevingen. (Matti)

8. Roma

Filmmaker Alfonso Cuarón verhief de Harry Potter-filmreeks tot een heel nieuw niveau met The Prisoner of Azkaban, pakt mijn hart en vertrappelt het elke keer opnieuw ik Children of Men bekijk en maakte met Gravity van een bioscoopbezoekje een intense rollercoaster. Met zijn nieuwste boorling pakt hij het allemaal wat kleiner aan.

Roma is een intieme kijk op het klassenverschil in Mexico tijdens de jaren 70 met in het middelpunt Cleo, een huishoudster die je na de film zelf in huis zou willen nemen om enkel en alleen maar te vertroetelen met liefde. De prachtige ode aan Cleo is gebaseerd op de eigen jeugd van Cuarón en dat uit zich in het kleinste detail in een wereld die barst van leven. Elk shot kan opgehangen worden in een museum, het geluid in de bioscoop slorpt je volledig op. Als je dus kan, rep je naar de cinema in de plaats van Roma op Netflix te bekijken. (Matti)

7. Girl

Girl is het verrassende debuut van de jonge Gentse regisseur Lukas Dhont. De op ware feiten gebaseerde film begon in mei op het festival van Cannes aan een onwaarschijnlijke wereldwijde veroveringstocht waarbij het op allerlei filmfestivals de ene prijs na de andere in de wacht sleepte. Het was tevens de officiële inzending van België voor de Oscars, maar werd helaas niet geselecteerd. Girl vertelt het verhaal van Lara, een tienermeisje dat graag ballerina wil worden. Ze heeft enkel één groot probleem: Lara werd geboren in het lichaam van een jongen. Alhoewel ze ondersteund wordt door een liefhebbende, begrijpende vader is het voor Lara moeilijk zich aan te passen aan haar nieuwe schoolomgeving en leeftijdsgenoten. Girl is een film die door middel van eenvoudige maar stijlvolle beelden langzaam maar zeker een spanning weet op te bouwen. Benieuwd wat we in de toekomst nog mogen verwachten van Dhont. (Yves)

6. A Quiet Place

John Krasinski timmert hard aan zijn carrière na zijn doorbraakrol als lieve malloot Jim in The Office. Met A Quiet Place bewijst hij zichzelf als filmregisseur. De intense horrorfilm vindt plaats in een wereld waar geluid maken je dood betekent, een moeilijke opgave voor een gezin met jonge kinderen. Het resultaat is een uniek familiedrama dat je een uur en half onrustig doet voelen want door het knappe spel met lawaai is de afwezigheid van geluid net ontzettend fel aanwezig. Ik kon de film bekijken zonder voorkennis en dat zorgde voor een bioscoopervaring die je niet snel meer tegenkomt. (Matti)

5. Three Billboards Outside Ebbing, Missouri

Three Billboards was reeds te zien op het Filmfest Gent in 2017, maar kwam pas begin 2018 in de Belgische zalen. Mildred Hayes (vertolkt door terechte Oscarwinnares Frances McDormand) wil antwoorden over de dood van haar dochter. Deze werd verkracht, in brand gestoken en voor dood achtergelaten op een verlaten weg. De lokale politie maakt geen vooruitgang in het onderzoek en dus beslist Mildred om het vuur aan de lont te steken door enkele gigantische billboards aan de kant van de weg af te huren en deze te beplakken met enkele prangende vragen. De film is een ogenschijnlijk onmogelijke mix van wraakdrama, zwarte komedie en whodunit die gewoon werkt. Het is een emotionele rollercoaster die je geen minuut loslaat. Net wanneer je denkt dat het verhaal stilvalt, gebeurt er iets wat je niet had verwacht. De plotse omschakeling tussen komedie en drama zal wellicht niet voor iedereen zijn, maar Three Billboards is een film die indrukt maakt en hoort absoluut thuis in dit lijstje. (Yves)

4. The Shape of Water

The Shape of Water is mijn persoonlijke favoriet van 2018. Opnieuw, deze film is oorspronkelijk uit 2017 maar kwam pas later bij ons uit. Ik was dan ook enorm blij dat de nieuwste film van Guillermo Del Toro de Oscar voor Beste Film in de wacht sleepte. Een ongewone keuze voor The Academy die toont wat voor een grootmeester Del Toro is. Elisa (Sally Hawkins) is een vrouw die niet kan praten. Samen met haar vriendin Zelda poetst ze ’s nachts geheime labo’s van de overheid, en daar ontdekt ze op een nacht het zeewezen dat door de organisatie gevangen is. Ook hij kan niet praten, en Elisa herkent een gelijke. Ze wordt verliefd op het wezen en samen met één van de wetenschappers bedenkt ze een plan om hem te bevrijden. Een mens en een zeewezen die verliefd worden, dat hadden we niet meer gezien sinds De kleine zeemeermin. Toch is dit geen kinderfilm, maar een modern sprookje voor volwassenen. Samen met het zeer sterke script maken de prachtige cinematografie en de wonderlijke soundtrack Alexandre Desplat het geheel af. Een aanrader van formaat. (Yves)

3. Black Panther

Hét fenomeen van 2018 was de eerste Marvel-film van het jaar. Black Panther was een overweldigend succes op zowel financieel als cultureel vlak. Een groot deel van de bevolking zag zichzelf op het grote scherm als superheld, en de rest van de bevolking had – verrassing – geen problemen om zich in de personages in te leven. De wereld van Wakanda en zijn inwoners had iets te zeggen over onze maatschappij, stelde ons een nieuwe cultuur voor en doorbrak stereotiepen over genderrollen, Afro-Amerikanen en Afrikanen. Bovendien steeg Michael B. Jordan boven zich uit als “villain” Killmonger, wiens gedachtengang we allemaal konden volgen, ook al waren we het totaal niet eens met zijn uitvoering. Regisseur en co-scenarist Ryan Coogler schreef een van de meest pakkende scènes van het jaar, met een zin die me tot vandaag een krop in de keel bezorgt. We zeggen het toch nog eens: Wakanda forever. (Elien)

2. Avengers: Infinity War

Dit was misschien wel de film waar iedereen het meest naar uitkeek voor 2018. Met zo veel personages in één verhaal kon Infinity War ofwel een gigantisch rommeltje worden of een onwaarschijnlijk succes. Het is gelukkig dat laatste geworden. De Russo’s en vooral schrijvers Markus en McFeeley slaagden erin om elk personage wel wat te doen te geven, het een wel meer dan het andere, maar bovenal om een intrigerende villain te creëren. Thanos is eigenlijk het hoofdpersonage en net daarom werkt hij zo goed. Is hij beter dan Killmonger? Waarschijnlijk niet, maar twee succesvolle villains op een jaar? Marvel kan niet klagen. Het einde was niet voor iedereen even geslaagd, maar als je alle echte wereld-informatie zoals contracten en sequels even vergeet, is het gewaagd en emotioneel. Wij kijken alvast uit naar Avengers: Endgame. (Jana)

1. Spider-Man: Into the Spider-Verse

Avengers: Infinity War was dan wel de superheldenfilm waarnaar iedereen het meest uitkeek, Spider-Man: Into the Spider-Verse kwam, zag en overwon uit het niks. Niemand had durven denken dat de animatiefilm rond de superheld die al drie incarnaties op het witte doek heeft gekregen nog iets speciaals ging doen, but boy, we were wrong.

Spider-Man: Into the Spider-Verse combineert film en comics in een flitsende animatiefilm die je zintuigen en gevoelens in overdrive gooit. Niet Peter Parker, maar wel Miles Morales blaast nieuw leven in de Spider-Man-franchise. Plezant en kleurrijk, geschift en het hart op de juiste plaats: Into the Spider-Verse is niet alleen de film die Spider-Man op het witte doek alle eer aan doet, het is ook een animatiefilm zoals geen andere. (Matti)

Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties