Black Widow opent met een spannende roof en eindigt met een mysterieuze cliffhanger.

Schrijver: Kelly Thompson
Tekenaar: Elena Casagrande met Jordie Bellaire
Uitgever:
Marvel Comics
Verschijningsdatum: 2 september 2020

We moeten nog twee maanden wachten op haar eerste soloavontuur in de bioscoop, maar Natasha Romanoff heeft al een ijzersterk repertoire opgebouwd in de comics. Black Widow, dat is klassiek spionnengeweld met de nodige wendingen en draaiingen. Kelly Thompson (Captain Marvel, Rogue and Gambit) gooit het titelpersonage deze keer in een onverwacht scenario: het vredevolle leventje.

Nochtans begint Black Widow #1 zoals elke goeie spionnenblockbuster. Geassisteerd door de pijlen van Hawkeye infiltreert Natasha een appartementsgebouw. Haar doel? Het stelen van een harde schijf voor niemand minder dan Captain America. Een standaardmissie voor deze heldin, tot ze ontwaakt in een andere stad met een andere man en heel haar vorig leven vergeten is.

© Marvel Comics

Thompson kijkt naar een toekomst voor Black Widow

Met die mysterieuze opzet is het alsof de scenariste ons toont hoe het leven van Natasha eruit zou kunnen zien. Veel te vaak is de insteek van haar verhalen een zoektocht naar haar verleden, meestal om fouten recht te zetten (ook de aankomende film duikt in de geschiedenis van het personage). Maar wat als Natasha alles kan loslaten en leert genieten van het leven?

Thompson toont dat Natasha niet aan het afzien is in dit opgedrongen leven. Overdag een stoere architecte die iedereen om haar vingers windt, ’s avonds een liefkozende vriendin. Mooie liedjes duren niet lang, want achter de schermen zit een oude schurk af te tellen tot haar dood. Gelukkig zijn enkele bekende koppen, Hawkeye en Winter Soldier, de heldin ondertussen op het spoor.

Een vrouw met klasse

Als Black Widow steelt, dan doet ze dat met stijl. Geen verrassing met Elena Casagrande achter de pennen die eerder al Catwoman tekende. Casagrande overvalt je meteen met een vloeiende vechtscène gedrenkt in het opvallende kleurenpalet van Jordie Bellaire. Close-ups van Hawkeyes pijl en boog als visueel extraatje.

Wanneer de strip een ommezwaai maakt en coole actie achterwege laat, straalt Natasha klasse uit. De shots van Hawkeye, nu terwijl hij zapt voor de tv, keren ook terug als slimme running gag die er de pas insteken. Visueel zitten we niet op onze honger.

© Marvel Comics

8 Stijlvol

De nieuwe reeks van Black Widow zet voorlopig meer in op geheimdoenerij dan op actie. Welke kant Natasha ook opgaat, met het tekenwerk van Casagrande doet ze dat in stijl.

  • Verhaal 7
  • Tekenstijl 8
Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties