Stuart Fails to Save the Universe review: zeer leuke trip voor de fans

Stuart Fails to Save the Universe is de derde spin-off in The Big Bang Theory-franchise. De opzet van deze reeks is misschien wel de meest absurde van allemaal. De vraag is dan natuurlijk of deze reeks werkt en ook op zichzelf kan staan?

Welcome to the multiverse

Stuart Fails to Save the Universe begint direct in een ander universum dan het onze. De wereld is al volledig naar de knoppen, maar de comicbookwinkel van Stuart Bloom (Kevin Sussman) staat nog overeind. Daar krijgt Stuart bezoek van zijn alter ego uit (vermoedelijk) ons universum. De Stuart uit ons universum vertelt deze Stuart dat Sheldon Cooper, Leonard Hofstadter en Howard Wolowitz een machine hebben gebouwd die een ‘multiverse-armageddon’ kan tegenhouden. Stuart moet deze machine gaan halen in de gebouwen van Caltech. Onderweg neemt hij Denis (Lauren Lapkus), Bert Kibbler (Brian Posehn) en Barry Kripke (John Ross Bowie) mee. Maar in de afwezigheid van de drie wetenschappers die de machine gemaakt hebben en de bijbehorende chaos raakt de machine beschadigd. Opeens worden Stuart, Denise, Bert en Kripke getransporteerd naar een nieuw universum. En dan is natuurlijk de vraag: kunnen ze de apocalyps over alle multiverses nog tegenhouden en geraken ze ooit terug in hun eigen universum?

Heel de beschrijving hierboven vat ongeveer de eerste aflevering van de reeks samen. Elke aflevering komt ons kwartet terecht in een nieuw universum met elk hun eigen rarigheden. Gelukkig hebben ze voor deze reeks meer gekeken naar Everything Everywhere All At Once dan naar Doctor Strange In The Multiverse of Madness. Hoe verder de reeks vordert, hoe absurder de werelden worden waarin ze terechtkomen.

Bekende onbekenden

De eerste spin-off van The Big Bang Theory ging over het meest gekende personage uit de reeks, Sheldon Cooper. In Young Sheldon volgden we de jeugd van dit personage. Deze eerste spin-off gaf dan weer de aanzet voor de spin-off Georgie & Mandy’s First Marriage over Sheldons grote broer tussen de twee vorige reeksen in.

Stuart Fails to Save the Universe kiest er dan weer voor om de minder gekende personages naar voor te duwen als hoofdrolspelers. Op zich is dat leuk, maar ergens maakt dat het ook een moeilijkere reeks. The Big Bang Theory steunt sowieso al op een hoop clichés. De hoofdrolspelers werden uiteraard gelaagder gebracht, anders kan je geen 12 seizoenen vullen. Personages zoals Stuart, Denise, Bert en Kripke daarentegen zijn altijd een beetje karikaturen gebleven. Stuart Fails to Save the Universe heeft een zeer hoog tempo en doet weinig moeite om deze personages te herintroduceren. Iedereen begint eigenlijk in de karikatuur van waar we hem/haar kennen en wijkt daar niet sterk van af. Voor kijkers die nooit The Big Bang Theory hebben gezien, maakt dit het moeilijk om erin te komen.

In de opzet van de reeks blijft de vraag of ze Sheldon, Leonard en Howard ooit gaan vinden, in welk universum dan ook. Andere grote namen zoals Penny, Amy, Bernadette en Raj komen we wel vaak tegen. Al is dit steeds in een andere versie van zichzelf. Zelf vind ik het een beetje jammer dat Raj op deze manier losgetrokken wordt van de andere 3 OG-nerds uit de hoofdreeks. Dit voelt een beetje als onrecht tegenover deze sympathieke astrofysicus. Ook wanneer er een bekend personage uit The Big Bang Theory verschijnt, wordt het wel benoemd dat dit personage gekend is, maar wordt er ook geen context gegeven. De bijkomende mopjes vallen dan ook naar alle waarschijnlijkheid in dovemansoren bij nieuwe kijkers.

Zelfbewuste reeks

Stuart Fails to Save the Universe weet duidelijk wat het is en neemt zichzelf niet al te serieus. Dat is net de sterkte van de reeks. Door te kiezen voor een meer absurde aanpak zoals in Everything Everywhere All At Once waarin het tempo hoog moet liggen, kan je niet anders dan jezelf niet al te serieus nemen. Je merkt dit ook al in de intro van elke aflevering. De beelden zijn elke keer dezelfde, maar de tekst op alles wat passeert is elke aflevering anders. De makers spreken in het begin van elke aflevering de kijker toe. De ene keer is dit geslaagder dan de andere, maar het zorgt er wel voor dat je de intro niet doorklikt.

Elke aflevering heeft ook een titel die begint met ‘Spoiler:’ gevolgd door een zin die ook effectief een spoiler is. Ook wordt deze steeds zelfbewuster; zo heeft aflevering 8 als titel “Spoiler: We’re as Confused as You Are”, en dit is dan ook wel eentje waarin het multiverse wat rare dingen doet en je gewoon moet aanvaarden. Iets wat vaak voorkomt in een multiverse- of tijdreisverhaal, alleen benoemen ze het nu. De spoilers in de titel geven ook aan dat het verhaal er eigenlijk nauwelijks toe doet en de humor echt wel centraal staat. Het is duidelijk dat zowel de makers als de acteurs zich te pletter amuseren in de absurde situaties waarin ze terechtkomen.

Elke aflevering heeft een speelduur van rond de 20 minuten, waardoor het lekker vlot wegkijkt als tussendoortje. Ondertussen is er ook al een tweede seizoen bevestigd. En ook daar zal ik van genieten. Maar of het een must-see is: nee, dat niet. Wel een leuk extraatje voor de fans van The Big Bang Theory.

En oh ja: Geology is a superpower!

Stuart Fails to Save the Universe is te streamen op HBO Max.