Lego Batman: Legacy of the Dark Knight review – de hele Batman-geschiedenis in blokjes

Lego Batman: Legacy of the Dark Knight is niet de eerste keer dat de Caped Crusader in een Lego-spel is terechtgekomen, maar deze nieuwe poging van ontwikkelaar Traveller’s Tales is toch wel best speciaal. Het is een hommage aan zo goed als de hele geschiedenis van de superheld, van het prille begin langs de Adam West-versie uit de jaren ‘60 en het briljante The Animated Series uit de jaren ‘90 tot aan de meer recente films. Lego Horizon Adventures stelde qua verhaal en algemene ervaring wat teleur, en hoewel heel het universum in Lego Star Wars: The Skywalker Saga doorzoeken echt leuk was, was de indeling in slechts vier levels per film niet ideaal. Hoe presteert Legacy of the Dark Knight?

Legacy of the Dark Knight biedt een blokkenhoop van bekende momenten

Lego Batman: Legacy of the Dark Knight heeft aan de ene kant een origineel verhaal en zo speel je dus geen volledige film of game na, maar aan de andere kant zijn veel levels gewoon bekende momenten uit, en een grote liefdesbrief aan, de strips, films, cartoons (The Animated Series uiteraard, maar zelfs ook Harley Quinn) en games. Het is natuurlijk wel mogelijk dat sommige van je favoriete momenten er niet inzitten, of dat je bepaalde slechteriken deze keer eens niet zal zien. De momenten die wel gebruikt worden, zijn dan op een competente (maar geen wereldschokkende) manier samengeregen om een eigen versie van het leven van de World’s Greatest Detective te maken.

We volgen de carrière van Bruce Wayne als Batman dus alweer vanaf het prille begin en springen bij elk van de zes hoofdstukken een tijdje vooruit in zijn carrière. Veel verrassingen zijn er niet, dus wanneer je mentor tijdens je training bij de League of Shadows bepaalde zaken geheimhoudt of wanneer je later Red Hood achtervolgt in Ace Chemicals, weet je waarschijnlijk al goed wat er gaat gebeuren. Die verwijzingen zitten niet enkel in de grote momenten en levels, maar ook in de omgevingen, dialogen, missienamen, trofeenamen en zelfs geluidseffecten (de spelers van Arkham Asylum zullen zeker een bepaald geluidje herkennen!). Liefhebbers van The Animated Series zullen trouwens ongetwijfeld een héél leuk moment kunnen appreciëren.

Dat alles wordt uiteraard gemixt met de typische Lego-humor. Op meerdere momenten moesten wij grinniken of zelfs luidop lachen. De humor blijft trouwens niet enkel bij slapstick of Batman zelf (die vaak te cool wil zijn en zich bijvoorbeeld altijd omdraait bij zijn eigen explosies), maar er zitten ook heel korte verwijzingen in naar bijvoorbeeld de Schotse komiek Limmy of naar een hilarisch moment uit de Britse show Lauren and Hacker. Het blijft natuurlijk een spel voor iedereen, dus het mocht wel niet zo donker zijn als de trilogie van Christopher Nolan of als de Arkham-games. Meestal wordt deze grens tussen humor en drama goed gerespecteerd, maar hier en daar is het toch nog steeds een beetje donker. De dood van Thomas en Martha Wayne wordt bijvoorbeeld zo goed als zonder humor getoond (terwijl een ander sterfgeval later in het spel wél een typisch Lego-einde heeft) en bij momenten zitten er zelfs een aantal emotionele stukken in het spel. 

Klassieke Lego-gameplay met een paar handige quality-of-life-elementen

Legacy of the Dark Knight voelt qua gameplay best familiair aan voor wie al veel recente Lego-games heeft gespeeld. Aan de ene kant heb je de gewone levels, maar aan de andere kant zit je alweer met een open wereld. Wat wel meteen opvalt, is dat je slechts een klein aantal speelbare personages met hun eigen – om een of andere reden heeft Gordon een lijmpistool – krachten hebt, hoewel het er gelukkig wel iets meer zijn dan in Lego Horizon Adventures. Wie veel variatie wil, kan deze personages wel in een heel groot aantal verschillende outfits steken. De focus op een kleinere speelbare cast betekent ook dat elk echt level altijd vaste personages heeft. In de open wereld kan je dus spelen met wie je wil, maar in de levels zelf is het voor jou bepaald, zelfs als je ze herspeelt. 

Positief is wel dat je daardoor meteen alle collectibles en geheimen in elk level van de eerste keer kan vinden, wat zeker niet zo is in de meeste Lego-games. De vraag is dan in hoeverre je die levels dan nog wil herspelen nadat je alles gevonden hebt. De collectibles in de open wereld vergen wél vaak dat je terugkomt met personages die je later vrijspeelt. Bij de collectibles in de levels is er trouwens nog een handige quality-of-life-verbetering: nu kan je in de levels niet enkel zien hoeveel collectibles je nog moet vinden, maar ook de hoeveelste collectible je nog nodig hebt. Als je dus opeens de tweede Waynetech-cache in de lijst vindt als je eerste collectible, weet je dat je ergens de eerste al bent vergeten.

Legacy of the Dark Knight is de kleine broer van de Arkham-games

De basisgameplay heeft ook wel wat eigen kanten, voor een groot deel geïnspireerd door de Arkham-serie. Zo werken de gevechten met een combo-counter die reset wanneer je geraakt wordt en kan je aanvallen afweren of een combometer opbouwen. Indien je meter hoog genoeg is, kan je een extra krachtige aanval doen; je hebt critical hits die de combo-counter dubbel zoveel punten bijgeven en je kan na de vijanden met je batarang verdoofd te hebben een beatdown op hen uitvoeren. Het is uiteraard niet zo diepgaand als in de Arkham-serie, maar het is toch meer dan in de meeste andere Lego-games. Moeten jongere spelers nu dit vechtsysteem helemaal onder de knie hebben? Nee, als ze willen, kunnen ze nog buttonmashen dat het een lieve lust is en genieten van oneindig veel levens. Wie meer uitdaging of variatie wil, kan de moeilijkheidsgraad verhogen (waardoor er meer krachtigere en speciale vijanden zijn en je maar een beperkt aantal levens krijgt), nieuwe skills kopen of proberen in elk gevecht de combometer niet te laten resetten.

Naast vechten moet je ook soms sluipen. Er is een eenvoudig stealth-systeem waarbij je vijanden in één keer kan uitschakelen door een takedown van achter of boven hen te doen. Ook hier merk je meteen de invloed van grote broer Arkham en krijg je leuke upgrades zoals een batarang die vijanden lokt of de mogelijkheid om vanop een verhoogde positie de vijand naar boven te trekken. Je partner doet zelfs een takedown op de tweede vijand als er maar twee vijanden waren en jij de eerste onder handen neemt. Het is allemaal best fijn en in sommige hoofd- of zijmissies kan je zelfs op bepaalde plekken heel de tijd sluipen en zo gevechten vermijden.

Mooie, maar niet altijd even interessante, open wereld

Vechten en sluipen doe je vooral tijdens hoofdmissies, maar daarnaast kan je zoals gezegd ook in de open wereld van Legacy of the Dark Knight veel tijd besteden. Een groot verschil met de eerdere Batman-games is dat er nu wél gewone burgers over de straat rondlopen en er zelfs random crimes zijn. Je kan lopen, rijden, of zelfs (ongeacht met welk personage je speelt) een grapple gebruiken om jezelf de lucht in te katapulteren om daarna rond te zweven (zoals in, je raadt het al, Arkham). De voertuigen besturen is wel wat stroef en het zweven zou nét iets sneller mogen. De vraag is enkel hoe lang je dit zal volhouden. Tijdens je playthrough zal je blij zijn als je bepaalde collectibles vindt, maar als je later de mogelijkheid vrijspeelt om alle collectibles en nevenactiviteiten op de kaart te laten verschijnen, zal je pas zien hoeveel het er zijn. Holy collectible overload, Batman!

Hier is de invloed van Arkham (of is het eerder Assassin’s Creed?) misschien zelfs overdreven. Er zijn zelfs Riddler-challenges en -rooms met helemaal dezelfde sfeer (naast nog een ander megalomaan personage dat je ook nog eens zulke uitdagingen geeft). Ook al zijn er best veel verschillende soorten nevenactiviteiten, toch is het een hele uitdaging om alles interessant te blijven vinden. Het is dan ook jammer dat er slechts bij twee activiteiten echt een extra narratief element is, en slechts bij één van deze een nieuw baasgevecht. Nu ja, de nevenactiviteiten of collectibles zijn uiteraard niet verplicht en zijn er vooral voor wie veel tijd heeft en voor 100% wil gaan. Het hoofdspel uitspelen duurt zo’n 10-15 uur, maar je kan daar gerust nog eens het dubbele of driedubbele bijtellen als je voor 100% wil gaan. Ten slotte is er ook een speelbare Batcave met verschillende mogelijkheden (zoals het inkleden van bepaalde ruimtes), maar is deze niet naadloos aan de open wereld gehangen. Van of naar je grot gaan betekent jammer genoeg een kort laadscherm.

Cosmetische geschiedenis

Lego-games, dat betekent alles kapotmaken en studs (“tjoepkes”) oppakken. De stud-multiplier werkt in Legacy of the Dark Knight op dezelfde wijze als in Lego Horizon Adventures. Je kan dus geen red bricks combineren om bijvoorbeeld een heerlijk hilarische multiplier van 3840 te krijgen zoals in pakweg Lego Harry Potter, maar wel vul je een meter op door studs op te pikken. Zolang je er pakt, blijft de meter stijgen, maar hij daalt wanneer je geen studs vindt. Na een tijdje geeft die meter je een stud multiplier van 2, en na bepaalde upgrades ook 3 of maximum 4. Dat betekent ook dat je gaat proberen om je multiplier zo hoog mogelijk te krijgen voor je een blauwe of paarse stud grijpt. Wat doe je nu met die studs? De vele, vele, vele leuke cosmetische pakken, voertuigen of versieringen voor je Batcave kopen. Het moet niet, maar het is wel een fijn extraatje.

De pakken en voertuigen voor elk personage zijn immers niet enkel legio (vooral voor Batman dan), maar ze laten je toe je favoriete Batman-media te herspelen. Wil je volledig zwart zoals in The Dark Knight of eerder een groot geel logo op je borst? De Batcycle of de jaren ‘60 Batmobile? Kies maar. Er is enkel geen Batwing. Daarnaast kan je ook nog eens al die pakken andere kleurencombinaties geven, hoewel dit vaak eerder een aanval op je ogen is. Maar hé, als je een volledig roze Batman wil, waarom dan niet. Naast de personages zijn ook de omgevingen en het nachtelijke Gotham mooi gedaan. De stemacteurs doen soms heel goed hun best, en sommigen, zoals die van Alfred of Lucius Fox, proberen zo hard mogelijk voor een impressie van respectievelijk Michael Caine en Morgan Freeman te gaan. Jammer genoeg past niet elke performance, zoals die van Batgirl, even goed bij elk personage. De muziek begeleidt alles goed, maar het is vooral wanneer je een bepaald bekend thema uit de films hoort, dat je er met plezier naar zal luisteren.

.

Geïnteresseerd in Lego-games of recente games?

• Lego Horizon Adventures had leuke gameplay, maar kon de sfeer van het originele spel niet behalen.
• Lego Brawls is een toegankelijke knokker die free-to-play moest gaan.
• De Early Access van Dead as Disco toont hoe leuk het spel kan zijn, maar toont met zijn korte speelduur ook de limieten.
• Diablo IV: Lord of Hatred is een heel goede afsluiter voor het (huidige?) verhaal van Diablo IV en biedt twee nieuwe classes.
• Pragmata is een geweldig leuke nieuwe IP met unieke gameplay.

LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight is te koop bij o.a. bol.com

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.