Jessica Chastain doet het de laatste jaren duidelijk wat rustiger op het vlak van acteren. In 2023 en 2024 bracht ze een film per jaar uit en in 2025 kwam alleen deze Dreams uit in de VS. Wij konden al gaan kijken op Film Fest Gent, maar het Belgische publiek moest er dus nog wat langer op wachten. Een ding is zeker: ze koos opnieuw voor een complexe film.
Disfunctionele relatie
Fernando (Isaac Hernández) is een jonge migrant die vanuit Mexico naar de VS komt voor zijn carrière, maar ook voor de liefde. Hij is samen met Jennifer (Jessica Chastain), een rijke filantrope die smoor is op hem, maar hun relatie tegelijkertijd ook niet openbaar wil maken. Ze werkt namelijk voor het liefdadigheidsfonds van haar familie, dat Mexicaanse dansers sponsort in hun thuisland. Zij financierde wel zijn komst, maar hij woont ook in haar huis, dus dat maakt het ingewikkeld.

Hij wil duidelijk meer, maar het lijkt dat zij hem na een tijdje liever terug in Mexico zou zien, waar zij nog een huis heeft. Maar hij droomt ervan om bij het ballet aan de slag te gaan als danser. Totdat dat lukt, werkt hij waar hij kan. Hij wil dus duidelijk niet terugkeren en wil ook niet in het geheim leven en dus besluit hij uit haar leven te verdwijnen, maar laat zij hem niet zo makkelijk los en gebruikt haar aanzienlijke middelen om hem te vinden.
Interessante perspectieven
Dreams brengt een aantal interessante maar netelige thema’s naar boven.
Regisseur en schrijver Michel Franco en Jessica Chastain werkten al eens samen voor de film Memory, die, met het verhaal over een man met jongdementie, ook de moeilijke thema’s niet schuwde. Het leek wel voorbereiding voor deze film, die ook een aantal interessante maar netelige thema’s naar boven brengt.
Allereerst is er dat van migratie. Al in de openingsscène zien we de erbarmelijke omstandigheden waarin mensen de grens moeten oversteken, zo ook Fernando. Dat staat dan in fel contrast met het poepchique huis waar hij uiteindelijk belandt. Ook hij dacht dat de “American Dream” voor hem werkelijkheid zou worden, dankzij de hulp van Jennifer, maar dat blijkt al snel heel anders. Wanneer hij het dan op eigen houtje probeert, wordt hij op allerlei manieren tegengewerkt.
Maar misschien is nog een belangrijkere rode draad in Dreams de machtsverhoudingen binnen een relatie. Het is van in het begin duidelijk dat Jennifer alle macht in hun relatie bezit. Zij is op haar thuisfront, is steenrijk en gerespecteerd en kan het leven van Fernando op alle mogelijke manieren om zeep helpen. Hij wil ook z’n eigen dromen waarmaken, maar hangt af van haar hulp en is tegelijk ook precies wat zij wil. Die sociale ongelijkheid kan niet anders dan problemen met zich meebrengen.

Slecht afgerond
Chastain is hier top, en daarom is het ook zo jammer dat het einde van de film meer kwaad dan goed doet.
Jessica Chastain geeft wellicht haar minst sympathieke vertolking tot nu toe, want Jennifer is vaak ijskoud, opportunistisch en hypocriet. Zo werkt ze met Mexicanen, maar ze kan geen Spaans. Maar toch heeft Chastain zoals altijd iets magnetisch, mede door die prachtige garderobe van kostuumdesigner Mitchell Travers, die ook al eerder werkte met Chastain voor The Eyes of Tammy Faye en Mother’s Instinct. Ondanks de vaak zonnige setting komt die koelheid ook terug in de cinematografie van Yves Cape.
Nieuwkomer Isaac Hernández moet in Dreams niet onderdoen voor z’n ervaren collega. Toch zal hij vooral gecast zijn omdat hij eigenlijk danser is, en dat is toch een aanzienlijk deel van de rol. Daarnaast maakte hij zelf een deel van het verhaal naar Fernando mee, door van Mexico naar Philadelphia te verhuizen voor z’n danscarrière. In januari vorig jaar werd hij zelfs een van de hoofddansers bij het American Ballet Theatre, de eerste Mexicaanse danser die daarin slaagde in 85 jaar.
Daarom is het ook zo jammer dat het einde van de film meer kwaad dan goed doet. De boodschap die langzaam wordt opgezet, wordt verwrongen en op zijn slechtst zelfs stereotiep. Het is tegelijkertijd ook niet helemaal onrealistisch, maar bepaalde elementen zijn ook gewoon onnodig. Een film om over te discussiëren, maar die je toch een beetje met een wrang gevoel achterlaat.
Dreams is vanaf 11/03 te zien in de bioscoop.
Wrang gevoel
Wrang gevoelRaak
- Jessica Chastain en Isaac Hernández
- Verhaal verwerkt subtiel moeilijke thema’s
Braak
- Nefast einde