Strange Antiquities review: knusse occulte puzzeler

Na Strange Horticulture komen ontwikkelaar Bad Viking en uitgever Iceberg Interactive met Strange Antiquities. In deze knusse puzzeler verkoop je nu voorwerpen met occulte effecten in plaats van planten. Deze op het eerste gezicht ontspannende game heeft echter een donker, mysterieus verhaal dat je gaandeweg volgt. Wat brengt deze opvolger naar de tafel en is het vernieuwend genoeg om je aandacht vast te houden?

Het donkere mysterie

Het stadje Undermere heeft niet enkel een vreemde plantenwinkel, maar ook een vreemde antiekwinkel. Daar worden voorwerpen verkocht die invloed moeten hebben op de koper. Terwijl je de winkel beheert, komen verschillende klanten met verschillende vragen voorbij. Sommigen willen gewoon iets om de chaos uit hun hoofd te verdrijven, maar anderen hebben sterkere middelen nodig. Oude bekenden uit Strange Horticulture komen langs, en ook bij hen merk je dat er meer gaande is. Zo waren er raven gezien bij iemands huis, en blijkt dat de bewoner plots gitzwarte ogen heeft. De persoon die hem probeert te genezen, laat weten dat het niet lijkt te lukken. Ze komt dan langs in je winkel om aan de hand van verschillende artefacten naar een oplossing te zoeken.

De eigenaar van de winkel komt af en toe een bezoekje brengen met nieuwe brieven of artefacten terwijl hij rondreist. Met de info kun je via de kaart plekken bezoeken en zo nieuwe voorwerpen vinden. Ondertussen krijg je uitleg over de achtergrond van legenden en verhalen van de stad aan de hand van brieven. Op deze manier ontrafel je de mysterieuze gebeurtenissen verbonden aan de raven in de stad. Het verhaal ontwikkelt zich vooral in de tweede helft van het spel vrij traag. Wanneer je het spel laat liggen of niet goed oplet, is het dan gemakkelijk om de draad van het verhaal te verliezen. Dit is belangrijk omdat je acties doorheen het spel consquenties hebben voor het einde. Als je de draad kwijt bent, is het moeilijker te achterhalen welke acties welke consequenties hebben, wat soms wat frustrerend kan zijn. Er zijn dus verschillende eindes aan het verhaal afhankelijk van wie en hoe je helpt. Sommige geven je meer voldoening dan de andere.

Alles is een puzzel

Het spel verloopt grotendeels zoals Strange Horticulture. Dit wil zeggen dat je probeert te voldoen aan wat je klanten vragen, door gebruik te maken van naslagwerkboeken. De klant weet bijvoorbeeld de naam niet van het artefact, maar wil een bepaalde werking. Dan kun je in het boek gaan kijken en zoeken naar het voorwerp met de gewenste eigenschappen. Als je het voordien nog niet gebruikt hebt, zul je op verschillende manieren moeten proberen om vast te leggen welk voorwerp het precies is. Heeft het bepaalde symbolen, een soort metaal, kleur etc. Je checkt in je boek of deze overeenstemmen met de beschrijvingen of de informatie van de klant. De puzzels zijn nooit echt zo moeilijk dat je vast komt te zitten.

Er is een hintknop op je scherm waarmee je hints kunt krijgen wanneer je ergens op vastloopt. Die hints geven je een richting maar zijn vaag genoeg om je verder te laten zoeken. Of je kunt voelen, ruiken en je emoties beraadslagen om meer info over het voorwerp te krijgen. Zodra het succesvol geïdentificeerd, is de klant gelukkig en kun je een naamkaartje aan het voorwerp hangen. Het is dan ook meteen gemarkeerd in je boek. De naamkaartjes zijn een stuk uitgebreider dan vroeger. Meer kleuren en vormen van het etiket, maar ook symbolen kunnen worden toegevoegd. Daarnaast zit de winkel zelf vol met geheime schuiven, deurtjes en dingen waarmee je kunt prutsen. Door uit te proberen en de objecten die je hebt te gebruiken, kun je veel ontdekken en zo informatie vinden.

Dag per dag ontrafelen

Het speelt zich af in dagen, waarbij iedere dag maar een beperkt aantal klanten langskomen. Er is dus geen stress of druk om zoveel mogelijk klanten te bedienen. Ze kunnen gerust even wachten tot jij uitgevist hebt welk voorwerp ze nu eigenlijk nodig hebben. Je krijgt kleurrijke figuren over de vloer en ze vertellen steeds een beetje wat er gaande is. Zo ervaar je dat er krachten aan het werk zijn in de stad. Info over de klanten alsook je gesprek kun je nalezen in het bezoekersoverzicht. Dat vind je rechts onderaan bij je dagoverzicht, boven de knop met het map-icoontje met je archief. Ook kat Jupiter, die altijd loyaal bij je is in de winkel, staat erin! Op het einde van de dag, wanneer alle klanten hun verhaal gedaan hebben, sluit je de winkel. Je krijgt een stukje uit een verhaal en een kleine mini-game waarin je punten met elkaar verbindt. Deze geven je dan een tip die je kunt gaan onderzoeken via exploratie.

Je krijgt daarnaast ook brieven van de postman of wordt uitgenodigd in een kasteel om artefacten te zoeken. Omdat je niet meteen weet wat een artefact doet of wat de naam is, maar een klant net dat object kan nodig hebben, is het slim de informatie eerst na te gaan. Kaarten zijn de plek waar je gaat exploreren. Aan de hand van de info zoek je de juiste locatie op de kaart. Wanneer je juist bent, dan krijg je pagina’s voor je naslagwerk en artefacten. Soms krijg je achtergrondverhalen die niet alleen leuk zijn om te lezen, maar ook bijdragen aan het gevoel van interconnectie in het stadje. Fouten maken of verkeerde voorwerpen geven, zorgt echter voor het vermeerderen van een sluipende donkerheid. Wanneer je teveel fouten maakt, komt er een mini-game met dobbelstenen waarin je de juiste symbolen moet matchen. Hiermee kun je jezelf terug in het reine brengen.

Technische en visuele upgrade

Het is geen technisch hoogstandje, toch is het de Bad Viking-broers gelukt om Strange Antiquities mooier af te werken dan de voorganger. Maar het speelt vooral veel vlotter. Er zijn veel ditjes en datjes in de winkel waarmee je kunt interageren. En dat gaat allemaal gemakkelijk en snel. Het bewaren van info in het archief en het onderzoeken van de artefacten gaat vlot. Het openen van kaarten, opbergen van boeken, notities en brieven controleren voelt heel organisch en goed. Zo komt het vergrootglas automatisch tevoorschijn wanneer je scrolt met je muiswiel om in te zoomen op de kaart. In de opties kun je automatisch labelen aanzetten wanneer je dit niet steeds handmatig wil doen. Of je kunt arachnophobia-modus aanzetten om de spinnetjes in je winkel te verwijderen. Er waren verder geen haperingen of bugs te ontdekken.

Heel belangrijk is de audio. Net zoals in het eerdere spel zijn de ambiente geluiden zoals de regen absoluut fantastisch en kalmerend. Dat wordt gecombineerd met rustgevende maar lichtjes griezelige muziek. Daarom is het steeds heel aangenaam om in je winkel te zijn. Het is ontspannend om door de notities te bladeren en linken te leggen met op de achtergrond een storm. En dan is er Jupiter. In Horticulture had je ook een kat, maar Jupiter lijkt een extra luide ronk te hebben wanneer je hem streelt. En als je kattenliefhebber bent, dan is dat alleen al een reden om het spel te spelen.

Nieuw en anders

Het spelverloop van Strange Antiquities is hetzelfde als Horticulture. In plaats van groter en meer te gaan met het spel, hebben ze voortgeborduurd op wat goed werkte. Ook is bijgeschaafd wat niet goed werkte. Dankzij de toegevoegde interacties met je waarnemingszintuigen voelen de objecten veel echter aan. Je weet nu of ze koud zijn, geluid maken of je een vreemd gevoel geven. De kaart is nu ook gedetailleerder en opgedeeld in verschillende vakken die oplichten wanneer je er met je muis overgaat. Het maakt de wereld bevatbaarder en geeft je wat meer houvast terwijl je informatie onderzoekt.

De hoeveelheid nieuwe manieren om de voorwerpen te onderzoeken, maakt het interessanter en houdt je aandacht beter vast. Nieuw is bijvoorbeeld het wegen, waarbij een voorwerp wel of niet een bepaald gewicht moet hebben om het juiste te zijn. Je gaat al snel verschillende dingen uitproberen want misschien geeft het je informatie over het voorwerp. De boeken zijn nog steeds je leidraad om te ontrafelen wat een object doen. De manier waarop je op onderzoek gaat, is echter uitgebreider. Er wordt voor variatie gezorgd aan de hand van extra locaties met een eigen kaart, zoals het kasteel. Je moet dan ook inschatten voor welke kaart de brief of informatie dient.

Conclusie

Als je van puzzels houdt, graag mysteries uitpluist en verbindingen legt, dan ga je deze geweldig vinden. Je kunt het gerust spelen zonder dat je Strange Horticulture gespeeld hebt. Ook voor fans van cozy games is dit een aanrader. Je moet dan wel de occulte kanten van het verhaal willen beleven. Het verhaal verliest zichzelf soms doordat je aan het puzzelen bent en het overzicht moeilijk kunt bewaren. Dat neemt niets weg van hoe comfortabel en gezellig het spel voelt. Je winkel is altijd je veilige plekje waar je de kat kunt komen strelen.

Deze Strange Antiquities als knusse puzzeler neemt zo’n 7 tot 10 uur in beslag, afhankelijk van hoe je de winkel wilt organiseren en hoe lang je puzzelt. Een aanrader om deze herfst mee te ontspannen en toch een beetje spookiness mee in huis te brengen. Het spel is met muis en toetsenbord het gemakkelijkste te bedienen. Voor wie niet zeker is, is er een demo beschikbaar. Daarvan kan de save data gewoon verder gespeeld worden wanneer je het volledige spel koopt.

Wil je meer weten over het spel, de ontwikkelaar of de uitgever? Dat kan hier.

Het spel kun je kopen op Steam of de Nintendo eShop.

Meer goeie games om verder te lezen:

• Hell is Us review: atmosferische puzzeltopper met een soulslike kantje
• The Darkest Files review: diepgaand en duister maar te kort juridisch puzzelspel
• Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants review – leuke zijmissie
• Is This Seat Taken? review – chille plaatsbepaler
• Lost Soul Aside review: waar is de ziel?