We Only Find Them When They’re Dead #1 is het begin van de grootste menselijke zoektocht ooit: die naar een god.

Schrijver: Al Ewing
Tekenaar: Simone Di Meo en Mariasara Miotti
Uitgever:
BOOM! Studios
Verschijningsdatum: 2 september 2020

In het openingsnummer van We Only Find Them When They’re Dead bouwt het creatieve team op naar een epische intergalactische reis met als eindbestemming een levende god aanschouwen. Ja, goden bestaan. Alleen zijn ze aan het sterven.

In het jaar 2367 ontdekt de kapitein van een schip, met een hoop aasgieren in zijn kielzog, het levenloze gigantische lichaam van een god. De schepen voeren een heel gereguleerde autopsie uit op het lijk. De bedoeling ervan is om vlees, ijzer en andere grondstoffen te mijnen uit het omhulsel van de god. Iedereen vecht voor zijn lucratief stukje oog, wang of hart, maar onze kapitein heeft vandaag andere plannen.

© BOOM! Studios

Hoe groot is het universum van We Only Find Them When They’re Dead?

Ik zit nog met een klein hongertje. Al Ewing (je kent hem het best van zijn griezelig diepgaande The Immortal Hulk-serie of Valkyrie: Jane Foster) gebruikt het eerste deel vooral om het concept van zijn sciencefictionwereld uiteen te doen. De kennismaking met zijn personages voelt aan als uitgerokken expositie. Zo legt de ruimtecrew als volleerde boekhouders de kapitalistische insteek van het opsnijden van goden uit. Hij introduceert de schaakstukken, maar niks leeft al echt.

Nogal een geluk dat tekenaar Simone Di Meo het scenario vertaalt met urgentie, spanning en op het juiste moment verbazing. Een imposant godenlichaam vult twee bladzijden, terwijl de actie zich afspeelt in de kleine wolk scheepjes erboven. Overlappende panelen trekken de lezer in de chaos van het moment.

Di Meo wisselt de drukte af met de dissectie in close-up: monteer de panelen na elkaar en je hebt een animatiefilm. De felle kleuren – groen, geel, rood en paars – contrasteren met elkaar, zonder dat de opvallende gezichten van de hoofdpersonages erin verloren gaan. Di Meo tekent met stijl en met hart, zo bewijst het eerbetoon aan de overleden mama van de tekenaar op het einde.

© BOOM! Studios

8 Smullen

We Only Find Them When They're Dead kan wel eens een heel zinnig sciencefictionepos worden. De tekeningen zijn alleszins al om van te smullen.

  • Verhaal 7
  • Tekenstijl 8
Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties