Terwijl de wereld zich verder en verder de chaos lijkt in te storten, is de neiging groot om te focussen op de gruwel die de slachtoffers meemaken. En dat moet ook, maar tegelijk mogen we de schoonheid van hun levens we niet vergeten. Dat precies doet het prachtige All That’s Left of You, een epos over een Palestijnse familie doorheen de generaties. Wij gingen kijken op Filmfestival Oostende en rekenden deze film bij onze top 4 van het festival.
De tand des tijds
De jonge Noor voegt zich bij een protest dat onder vuur genomen wordt. Een vrouw zegt dat ze, om dit uit te leggen, terug moet naar het verleden. In 1948 woonde zijn grootvader Sharif (Adam Bakri, Official Secrets) met z’n gezin in Jaffa. Hun mooie leven naast een sinaasappelboomgaard wordt verstoord door bombardementen van Israël, dat het land wil bezetten. Sharif blijft achter om z’n eigendom te beschermen terwijl z’n gezin vertrekt.

In 1978 gaat hun verhaal verder, maar staat nu zoon Salim (Saleh Bakri, The Blue Caftan) centraal, terwijl hij met zijn vrouw Hanan (Cherien Dabis, Eagles of the Republic), hun kinderen en de oudere Sharif (Mohammad Bakri) in de westelijke Jordaanoever wonen. Ook daar laat de invloed van Israël zich voelen, dat z’n sporen nalaat op het gezin. In 1988 gaan we terug naar het begin, met kleinzoon Noor in het protest. De nasleep ervan laat de onmogelijke situaties zien waarin de Palestijnen zich vaak bevinden.
Persoonlijke aanpak
Wat de film vooral doet, is laten zien hoe die gebeurtenissen en dat trauma ook doorsijpelt naar de volgende generaties.
De familie mag dan wel fictief zijn, de stukken geschiedenis waarrond het verhaal zich afspeelt, zijn wel degelijk waargebeurd. In 1948 begon het conflict met de Nakba, waar ook de film start, en ook de rest van de historische achtergrond is echt. We zien vaak wat de Palestijnen meemaken, maar we zien maar zelden de persoonlijke impact ervan, zelfs van schijnbaar “kleinere” dingen. Dat is waar All That’s Left Of You dus iets anders doet dan andere films die we al zagen: hier wordt er gekozen voor een meer persoonlijke aanpak.
Wat het vooral doet, is laten zien hoe die gebeurtenissen en dat trauma ook doorsijpelt naar de volgende generaties. Salim leeft met wat z’n vader overkwam en wil het liefst niet te veel tegen de schenen schoppen van de Israëlische soldaten, terwijl z’n vader dan weer de fysieke en mentale gevolgen draagt. Zoon Noor wordt dan weer beïnvloed door z’n grootvader, waardoor hij het gedrag van Salim moeilijk vindt om te begrijpen. Het is duidelijk dat hier geen juiste antwoorden zijn over hoe je ermee moet omgaan, alleen dat het diepe wonden nalaat.

Mooi gebracht
Het verhaal is vaak pakkend, maar ook ingetogen en verrassend genoeg niet onnodig zwaar.
De film duurt 2,5 uur, maar dat laat zich totaal niet voelen. Het verhaal is vaak pakkend, maar ook ingetogen en verrassend genoeg niet onnodig zwaar. Vooral het laatste deel is vaak indrukwekkend, de manier waarop het verhaal op integere wijze gebracht wordt. Zonder overdreven rooskleurig te zijn, laat het wel zien dat goede mensen vaak nog altijd voor medeleven kiezen, hoe erg ze het ook te verduren gehad hebben.
Bovendien is de cast geweldig, met name Saleh Bakri en Cherien Dabis, die de film ook schreef en regisseerde. Alles is ook mooi in beeld gebracht met warme kleuren door Christopher Aoun (Capernaum), en mooie, sobere muziek met vooral strijkers van Amine Bouhafa (La Petite Dernière, The Voice of Hind Rajab). De film kon rekenen op veel producers, onder wie Mark Ruffalo en Javier Bardem, haalde de shortlist van de Oscar voor Beste Buitenlandse Film, maar kon jammer genoeg geen nominatie binnenhalen en dat vinden wij zeker jammer. Laat het je er dan ook niet van weerhouden om te gaan kijken, want door films als deze te steunen, durf ik te denken dat we toch ook ons steentje bijdragen om de oorlog onder de aandacht te blijven brengen.
All That’s Left of You is vanaf 11/03 te zien in de bioscoop.
Niet te missen
Niet te missenRaak
- Ingetogen maar pakkend verhaal
- Focus op familieleven
- Geweldige cast
- Mooi gemaakt
Braak
- Duur en thema kunnen mensen toch (onterecht) afschrikken