The Rip review: entertainende politiethriller

Ben Affleck en Matt Damon vormen niet alleen de leukste bromance van Hollywood, maar ook een niet te onderschatten producersteam. Voor hun nieuwste film The Rip maakten ze een ongeziene deal met Netflix en leveren ze een goed doordachte thriller voor het publiek.

Good Will Drugs Hunting

Artists Equity, de naam van het productiehuis van Affleck en Damon, maakte in 2023 hun eerste film met Air en ze co-produceerden ook Small Things Like These, de film van Tim Mielants. Nu komen ze in het nieuws voor een opmerkelijke deal met Netflix voor The Rip. Elke persoon die meewerkte aan de film zal een bonus krijgen als die bepaalde doelen haalt. Welke is niet geweten, maar alleen al door hun naam op de castlijst is het waarschijnlijk dat die ook gehaald worden. Daarnaast is het ook gewoon een heel onderhoudende thriller.

Matt Damon speelt Dane Dumars, het hoofd van het Tactical Narcotics Team, of TNT, in Miami. Nadat hun baas vermoord wordt, worden ze ondervraagd door de FBI, die onderzoek doet naar corruptie. Er worden namelijk veel zogenaamde stash houses of “opslaghuizen” van kartels afgeroomd door de politie. Wanneer Dane zelf een tip krijgt over een aanzienlijke hoeveelheid geld op een bepaald adres neemt hij z’n team mee: agenten Lolo Salazar (Catalina Sandino Moreno, From), Numa Baptiste (Teyana Taylor, One Battle After Another), Mike Ro (Steven Yeun, The Walking Dead, Minari) en dichte vriend J.D. Darums (Ben Affleck).

Het huis blijkt van de oma van de jonge Desi (Sasha Calle, The Flash), die het zopas geërfd heeft. Ze vinden er inderdaad geld verstopt op zolder, maar veel meer dan gedacht. Dane wil niet meteen hun baas bellen omdat hij die niet vertrouwt, of zit er toch een andere reden achter? Zeker omdat hij zelf al wat dingen heeft meegemaakt en het geld zou kunnen gebruiken. Het wantrouwen groeit in het team, en tot overmaat van ramp blijkt er nog een andere partij die het geld in handen wil krijgen en er niet voor terugdeinst om geweld te gebruiken.

Even aanpassen

Ik was in het begin niet helemaal overtuigd. De personages legden hun stoerheid er nogal dik op en er kwam in wel bijna elke zin een f-bomb voor die niet helemaal nodig was. Van zodra ze op pad gaan, betert dat wel en zeker wanneer de spanning de hoogte in gaat, voelt het niet meer zo vreemd aan. Een ander minpuntje is dat we over de meeste personages wel heel weinig te weten komen. Alleen van Dane en J.D. krijgen we iets van buiten hun werk te zien. Wel komen hun verschillende persooonlijkheden al snel door, waardoor ze wel een eigen rol te vervullen hebben.

Als er veel licht binnenkomt op de plaats waar je naar The Rip kijkt, raad ik wel aan om het ‘s avonds te doen. Het grootste deel van de film speelt zich in het donker af en bij momenten is niet alles even goed te zien. Tijdens de actiescènes schudt de camera ook wel vaak, wat niet altijd helpt. Er wordt ook vaak jargon gebruikt zonder uitleg. Dat verhoogt wel de authenticiteit, want iemand met die job heeft die uitleg niet meer nodig, maar maakt het soms moeilijker om te volgen.

Wantrouwen en een tikkende klok

Tegelijk is verwarring wel de bedoeling in het script van Joe Carnahan (The Grey, The A-Team) en de reden waarom je toch overstag gaat. Op een gegeven moment beginnen er inconsistenties in de gebeurtenissen te sluipen, waardoor je doorhebt dat er meer aan de hand is. Het resultaat is een verhaal waarin je blijft gissen tot het einde en dan toch nog (deels) verbaasd bent over hoe het allemaal loopt.

Vanaf een bepaald moment gaat alles ook in een stroomversnelling en gaan de spanning en het wantrouwen echt de hoogte in. Als je je laat meeslepen door wat er gebeurt, wordt The Rip zo een spannende en entertainende thriller. Dat is ook vaak te danken aan de muziek van Clinton Shorter, die soms een hartslag in de beat lijkt te stoppen. En omdat de film zich grotendeels afspeelt in een volgepakt huis en de omliggende wijk, speelt ook een claustrofobisch gevoel een rol.

Er zitten bijna alleen klinkende namen in de cast. Teyana Taylor loopt al even in de kijker dankzij haar rol in One Battle After Another en blijft hier ook bij, net als de nog steeds onderschatte Steven Yeun. En de geweldige Kyle Chandler (Friday Night Lights, Manchester By The Sea) als een DEA-agent hadden we zelfs nog niet vernoemd. Daarnaast krijgt Sasha Calle hier wat meer te doen dan in The Flash en zet zichzelf zo beter op de kaart. Van Ben Affleck zijn we al wat meer stoerdere rollen gewoon, maar het is Matt Damon die zelfs een beetje verbaast met hoe eng en intimiderend hij hier is. De scènes tussen deze twee kleppers blijven ook een plezier om naar te kijken. Als je dus nog een goeie ouwe, paranoïde politiethriller wil bekijken, kan je zeker slechter doen dan The Rip.

The Rip is vanaf 16/01 te zien op Netflix.