Liefde in laagjes review: Ierse folk en zachte romance

In Liefde in laagjes leren we Gwen, een kapster, en Finian, de eigenaar van The Shamrock, kennen en daarbij hun levens, problemen en vonken voor elkaar…

Het verhaal

Soms is één knip genoeg om alles te veranderen. Kapster Gwen probeert het hoofd boven water te houden en heeft genoeg aan haar werk, haar vriendinnen en haar vader. Wanneer de charmante barman Finian als een blok voor haar valt, wimpelt ze hem dan ook resoluut af.

Finian laat zich echter niet zomaar wegknippen en weet haar over te halen tot een date. Al snel blijkt dat er achter zijn aantrekkelijke uiterlijk meer schuilgaat dan Gwen had verwacht. In een decor van knipbeurten, familiestrubbelingen en Ierse folkmuziek ontstaan er gevoelens die ze niet had gepland en ook niet kan tegenhouden.

Net als Gwen draagt Finian echter een verleden met zich mee. Kunnen ze de kloof die ontstaat overbruggen door niet alleen de confrontatie met elkaar, maar ook met zichzelf aan te gaan?

Pubs, praatjes en muziek

Ik maak meestal notities terwijl ik boeken aan het lezen ben, om me achteraf meteen op pad te zetten voor de review. Bij dit boek is mijn enige notitie echter “Ierse folk <3”, en dat is geen negatief iets. Liefde in laagjes zoog me zo hard in het verhaal dat ik het niet eens wou wegleggen om notities te nemen. Finian en Gwen waren personages die me op sleeptouw namen en me niet meer loslieten tot de laatste pagina.

De banter tussen de personages deed me meerdere keren lachen, en de serieuze gesprekken maakten me weer stil. Beide personages hebben hun persoonlijke problemen, en maken doorheen het verhaal een heuse character arc door waarin ze leren omgaan met deze gedachten en herinneringen. Dit terwijl ze elkaar dan ook nog eens steunen.

De wisselende POV vond ik zeer aangenaam om te lezen. Zo leerden we zowel Gwen als Finian als lezer kennen, wat de gesprekken tussen beide personages nog spannender maakte. Wij weten dan misschien al wat er speelt, maar zij weten het niet van elkaar, en dat zorgt voor strubbelingen in de ontluikende relatie…

Mijn enige nota, de muziek, was ook zeer aanwezig in het boek. Bijna elk hoofdstuk werd er wel iets gezegd over een bepaald nummer, dat bijna altijd een Ierse oorsprong had. Mijn enige punt van kritiek hier is het gebruik van het U2-nummer Sunday Bloody Sunday als grap over een familiefeest op een zondag, want dat nummer gaat natuurlijk over het Bloody Sunday-incident in 1972 in Derry, ten tijde van de Troubles (de periode van oorlog tussen Engeland en Ierland).

Verder was de playlist wel zeer aangenaam, en staat ze dan ook nog eens helemaal op Spotify, zodat de lezer kan meeluisteren!

Conclusie

Liefde in laagjes is een feelgood zoals het hoort te zijn. De personages mogen dan wel ruzie maken of even niet met elkaar praten, de lezer weet dat het uiteindelijk wel goed komt. En als dat in de vorm van een Claddagh is, ga ik niet jammeren!

Je kan Liefde in laagjes nu kopen via bol.com.

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.