Blijf op de hoogte
Geekster nieuwsbrief

Inschrijven

scarlett johansson

Hoe Scarlett Johansson zich niet in een hokje liet stoppen

Scarlett Johansson heeft er op haar 40ste al een bijzonder lange carrière opzitten. Met de release van Jurassic World Rebirth is ze nu de meest winstgevende acteur aller tijden wat kassa-inkomsten betreft. Voor de meeste jongere filmfans is ze bekend als Marvel-personage Natasha Romanoff, maar Johansson heeft een reikwijdte aan rollen die weinig acteurs van haar leeftijd gegeven is — en misschien ook niet is wat de wereld van haar had verwacht. Ze is niet altijd onbesproken gebleven, maar staat er na 30 jaar (!) nog altijd.

Jong geleerd

Johansson, geboren in 1984, mag dan 11 jaar Black Widow gespeeld hebben in het Marvel Cinematic Universe, maar dat was eigenlijk nog maar een derde van haar carrière. Al van jongs af aan wilde ze entertainen: ze trad op voor haar familie en volgde onder andere theater- en tapdansles. Haar familie steunde haar droom om actrice te worden, want haar Deense grootvader Ejner Johansson was regisseur en scenarist. Maar ook een van haar broers had de microbe te pakken. Toen een agentschap haar tweelingbroer Hunter een contract bood en haar afwees, kreeg ze meteen een serieuze tegenslag te verwerken. “Ik was volledig van de kaart. Als 7-jarige zag ik mijn toekomst instorten”, vertelde Johansson in 2004 aan New York Magazine.

“Als 7-jarige zag ik mijn toekomst instorten.”

Toch volhardde ze: ze vertrok naar een acteerschool en begon in de reclame. Maar dat was ze al snel beu, dus probeerde ze het in theater en film. In 1992, op haar achtste, kreeg ze haar eerste rol, in een off-Broadway toneelstuk met Ethan Hawke. Ze mocht twee zinnen zeggen. Een filmrol volgde in 1994 in de verguisde fantasykomedie North van Rob Reiner. Dat was geen succes, maar de ervaring alvast wel. “Ik voelde me meteen thuis op de set. Ik wist instinctief wat ik moest doen.”

Datzelfde jaar, toen ze 10 was, kreeg ze haar eerste tv-rolletje van Conan O’Brien, als de winnaar van een spellingwedstrijd in een sketch. Een aantal kleine rolletjes volgden, tot ze twee jaar later, in 1996, haar eerste grote rol kreeg in Manny & Lo, een dramedy over een zwanger meisje dat wegloopt van huis samen met haar zus. Ook broer Hunter heeft een rolletje in de film, maar zij liep met de aandacht en goede reviews weg. En ook al meteen een eerste nominatie, voor de Independent Spirit Award voor Beste Actrice, de belangrijkste filmprijs voor kleinschalige, onafhankelijke films. Niet slecht voor een twaalfjarige.

Een vliegende start

Maar haar doorbraak, en ook de eerste film die ik ooit met haar zag, was The Horse Whisperer. De verfilming van het gelijknamige boek door regisseur en acteur Robert Redford is een romantisch drama, maar Johanssons vertolking van een getraumatiseerd meisje getuigt van een volwassenheid die weinig 15-jarigen gegeven zijn.

Het grote publiek leerde haar wel pas echt kennen in 2003, dankzij Lost in Translation. In de intieme film van Sofia Coppola speelt Johansson de afgestudeerde twintiger Charlotte die met haar man meereist naar Tokio maar er nogal verloren loopt. Tot ze het personage van Bill Murray, Bob, tegenkomt. De twee gaan op ontdekking door de stad en bouwen een band op. Bill Murray noemt dit nog steeds zijn favoriete film, en ook bij de critici en fans is dit een blijvertje.

Het grote publiek leerde Johansson pas echt kennen in 2003, dankzij Lost in Translation.

De 19-jarige Johansson speelde een personage dat eigenlijk een pak ouder was, tegenover de 50-jarige Murray. De romantische ondertoon van de film wordt daardoor vandaag wat kritischer bekeken dan toen, maar Johansson moest niet onderdoen voor de acteerlegende. Ze voelde zich niet overal even goed bij, zoals de ondergoedscène aan het begin, maar ze legde haar vertrouwen bij Coppola, die het ook teruggaf. Veel van het scenario was geïmproviseerd, en zo kwam de goede chemie tussen de hoofdrolspelers helemaal tot zijn recht. Johansson haalde zo een van haar eerste Golden Globes-nominatie binnen.

Want ja, dat jaar was ze meteen twee keer genomineerd. In The Girl With the Pearl Earring speelt ze de muze van Johannes Vermeer voor zijn gelijknamige schilderij, naast Colin Firth (24 jaar ouder dan Johansson). Haar vertolking moet het vooral hebben van wat ze niet zegt. Ondanks een minimum aan dialogen steelt ze de aandacht door haar intrigerende aanwezigheid op het scherm.

lost in translation
© Focus Features

Chris Evans, Hugh Jackman en Woody Allen

2003 was dus een topjaar, 2004 iets minder. Drama’s A Love Song for Bobby Long en A Good Woman en komedies The Perfect Score en In Good Company werden niet zo goed onthaald. Toch heeft elke tegenslag een voordeel: Johansson kreeg voor Bobby Long toch opnieuw een Golden Globe-nominatie, en bij The Perfect Score leerde ze Chris Evans kennen. Volgens Johansson klikte het vooral met hem omdat ze hetzelfde gevoel voor humor hebben en veel belang hechten aan familie en vrienden. Net voordat Johansson gecast werd als Black Widow, speelden ze in 2007 nog samen in The Nanny Diaries, een basic maar charmante romcom over een onervaren studente die bijverdient als nanny in New York. In die tijd werkte Johansson ook nog een paar keer samen met dezelfde mensen, voor ze een nog veel langer engagement aanging.

In 2006 speelde ze twee keer tegenover de 16 jaar oudere Hugh Jackman, in Scoop van Woody Allen en The Prestige van Christopher Nolan. Toevallig komt magie in beide films aan bod. In Nolans film speelt ze de nogal ondankbare rol van love interest, maar het is wel de betere (en meest geloofwaardige) film. (Ook in The Black Dahlia van Brian De Palma heeft ze geen grote rol dat jaar, maar haar vertolking blijft een aantal critici wel bij.)

Ze maakte niet altijd even empathische keuzes.

Voor Scoop was Johansson al geen vreemde meer voor Allen. Een jaar eerder werkte ze met hem aan het tennisdrama Match Point, waarvoor de actrice opnieuw kans maakte op een Golden Globe. In totaal heeft ze tot nu toe drie keer samengewerkt met Allen. Hun grootste succes was wellicht Vicky, Christina, Barcelona, de romantische dramedy over twee vriendinnen die verliefd worden op een schilder en daarna met zijn ex-vrouw te maken krijgen.

Leven en leren

Daarna werkten de twee niet meer samen, maar Johansson steunt Allen nog steeds, ook na de aantijgingen van seksueel misbruik door zijn ex en dochter. Hij werd nooit veroordeeld en is intussen getrouwd met een van zijn andere adoptiedochters. In 2019 zei ze dat ze hem geloofde en opnieuw met hem zou samenwerken. Enkele jaren geleden refereerde ze vaag naar de kwestie in een interview, waarin ze spreekt over een paar van haar controverses: “Ik kan erg reactief en ongeduldig zijn. Dat gaat niet zo goed samen met zelfbewustzijn.”

Want ja, ze maakte niet altijd even empathische keuzes. In 2017 speelde ze de hoofdrol in de scififilm Ghost in the Shell, een adaptatie van de Japanse graphic novel. Velen vonden het ongepast dat een witte actrice een film droeg die zo hard gebaseerd was op de Japanse cultuur. Johansson verduidelijkte dat ze nooit een ander ras zou spelen en focuste in haar repliek eerder op het nog altijd geringe aantal franchises dat door een vrouw wordt geleid.

ghost in the shell
© Paramount Pictures

Een jaar later, in 2018, werd aangekondigd dat Johansson een trans man zou vertolken. Dante “Tex” Gill had een bewogen leven dat geen eer zou worden aangedaan door een cisgender actrice. Er volgde veel kritiek, en Johansson beet van zich af. Ze riep op om commentaar te halen bij de vertegenwoordigers van Jeffrey Tambor, Jared Leto en Felicity Huffman. Zij speelden eerder al trans personen in film en tv. Iets later verliet ze het project dan toch en excuseerde ze zich voor haar “ongevoelige” statement in LGBT-magazine Out. Nog iets later gaf ze toe dat ze de situatie verkeerd had aangepakt en dat ze nog wel wat te leren had

MCU en afwisseling

Doorheen de zoektocht naar projecten had Johansson jarenlang dus wel één constante: het Marvel Cinematic Universe. Eind 2008 was de casting voor Iron Man 2 volop aan de gang, en Johansson wou de rol heel graag. Maar regisseur Jon Favreau en Marvel kozen aanvankelijk voor Emily Blunt. Zij moest uiteindelijk verstek geven omwille van een planningsprobleem met Gulliver’s Travels. Johansson kreeg de rol aangeboden en nam die met veel plezier aan, zo vertelde ze aan BBC Radio 1.

Het is ondertussen een ‘bekend geheim’ dat voormalig Disney-topman Ike Perlmutter liefst niet te veel aandacht schonk aan grote rollen en representatie voor vrouwen en minderheden.

De rol bood een volledig nieuwe uitdaging: fysiek werk en stunts. Omdat Johansson pas laat bij de productie kwam, moest ze zich op vijf weken tijd omvormen tot iemand die gevechtssport kon doen en zichzelf veilig kon houden op de set. Ze kreeg hulp van stuntvrouw en -trainer Heidi Moneymaker, en sindsdien hebben ze elke Marvel-film samengewerkt. Dat aspect is een van de meest dankbare uit haar jaren met Marvel. “Het is zo’n geschenk geweest. Ik was misschien 23 of 24 toen, en dit heeft me een fysieke sterkte gegeven die ik anders waarschijnlijk nooit had gehad,” zei ze aan Vanity Fair. Hoewel Iron Man 2 veel minder geliefd was dan de eerste film, deed hij het goed aan de box office.

Het aandeel van Natasha Romanoff in de Marvelfilms liet soms te wensen over, maar gelukkig kreeg Johansson gaandeweg toch iets meer te doen dan enkel stunts. Baas Kevin Feige heeft ook wel voor haar gestreden binnen Disney. Het is ondertussen een ‘bekend geheim’ dat voormalig Disney-topman Ike Perlmutter liefst niet te veel aandacht schonk aan grote rollen en representatie voor vrouwen en minderheden. Hij schaalde de productie van actiefiguren en poppen van Black Widow terug omdat hij niet geloofde in “meisjesspeelgoed”.

iron man 2
© Marvel Studios

Toch was Feige vastbesloten om diversiteit te blijven promoten. Mark Ruffalo, die Hulk speelt, vertelde daarover in 2020: “Tijdens Avengers zei Kevin op een dag dat hij er misschien de volgende dag niet meer zou zijn, want Ike denkt niet dat iemand naar een film over vrouwelijke superhelden zou gaan. Als ik er nog ben, heb ik die strijd gewonnen.” Feige bleef aan, maar die Black Widow-solofilm, waar zeker na Avengers steeds meer vraag naar kwam, bleef uit. Het duurde nog tot Perlmutter aan de kant geschoven werd in 2015 tot er iets bewoog.

Rechtszaak

In 2017 ging Black Widow in productie, maar dat betekende dat de film pas zou verschijnen na Avengers: Endgame. Scarlett Johansson zette daarin haar beste vertolking neer, maar het bleek ook meteen het einde van haar tijd bij de Avengers. En dus waren de verwachtingen voor Black Widow, die zich zou afspelen tussen Civil War en Infinity War, meteen hoog. Johansson was van meet af aan betrokken als uitvoerend producent. Zij stelde Cate Shortland voor als regisseur en bepaalde daarmee grotendeels de toon van de film. Elf jaar en een halve pandemie later kreeg Johansson haar hoofdrol, maar ook dus meteen haar laatste in het MCU.

Black Widow kreeg wel nog een pijnlijk staartje.

Dat Black Widow, ondanks de scheve chronologie en Natascha’s uiteindelijke lot, toch goed onthaald werd en zelfs nog in waardering toeneemt, daar heeft Johansson mee voor gezorgd. De film lanceerde ook Florence Pugh in het universum als Yelena Belova, een van de nieuwe sterkhouders in de franchise.

Maar de film kreeg wel nog een pijnlijk staartje. Na de release spande Johansson een rechtszaak aan tegen Marvel Studios, omdat ze Black Widow ook meteen op Disney+ lanceerden en niet alleen in de bioscoop. Dat was niet de afspraak, aldus Johansson. We schreven eerder al over de betekenis die dat had, zeker gezien de blijvende polemiek rond streaming en bioscoopreleases. Enkele maanden later kwamen de actrice en de studio tot een schikking. Bij de release van Thunderbolts* vroeg ze dan weer aan Marvel Studios om haar producercredit te verwijderen omdat ze niet aan de film had meegewerkt.

Familie

Ondanks dat alles zijn er geen bruggen verbrand. Terugkeren als Natasha Romanoff gaat ze niet doen, ondanks dat ze “haar maatjes mist”. “Wat werkt voor het personage is dat haar verhaal af is. Daar wil ik niets aan veranderen”, vertelde ze dit jaar aan Black Widow– en Thunderbolts-acteur David Harbour. Maar Johansson werkt wel aan een Tower of Terror-film (ja, over de Disneyland-attractie) voor Disney én een project voor Marvel Studios, wellicht over Blonde Phantom.

Ook voor haar mede-Avengers heeft Johansson niks dan lof. De Avengers-acteurs (op Mark Ruffalo na) lieten na Infinity War samen een tattoo zetten en Chris Evans beschouwt haar als een zus. “We zijn net een familie. We hebben meer dan 10 jaar ongelofelijke dingen meegemaakt.” Ook Jeremy Renner benadrukt hoe uitzonderlijk dat is. “Er zijn ondertussen scheidingen geweest, huwelijken, baby’s – er is veel gebeurd.”

Zo ook in het leven van de actrice. Toen ze het MCU vervoegde, was Johansson nog getrouwd met Ryan Reynolds. Ze scheidden in 2011. De actrice kreeg in 2015 een dochter, Rose, met de Franse journalist Romain Dauriac, met wie ze in Parijs woonde. In 2017, na de scheiding met Dauriac, vroeg Saturday Night Live-schrijver Colin Jost haar mee uit. De twee kenden elkaar al jaren — Johansson was al zeven keer host van het liveprogramma en is daarmee vrouwelijke recordhouder — maar de vonk was nog nooit overgeslagen. Ze trouwden in 2020 en kregen twee jaar later een zoontje, Cosmo.

Het is naar eigen zeggen een kalme relatie, met veel gelach. Johansson is in Weekend Update, het programmadeel in SNL waar Jost actuamoppen deelt met David Che, wel eens kop van jut, zeker wanneer de twee elkaars moppen moeten voorlezen. Zo ging één mop over haar in maart nog viraal, maar Johansson kreeg haar ‘wraak’ in mei, toen ze opnieuw hostte. Jost voelt zich ook geenszins bedreigd door het gigantische succes van zijn vrouw, noch met de band die ze heeft met haar co-acteurs. Johansson deelde op een paar premières van Jurassic World Rebirth een kus met Jonathan Bailey. Jost reageerde met een kwinkslag: “Van alle mannen had ik niet verwacht dat net hij — een openlijk homoseksuele man — een bedreiging zou zijn.”

Macht

In de jaren tussen Marvel-films gebruikte ze haar steeds groter wordende bekendheid om eigenzinnige rollen aan te nemen en kleinere projecten te steunen.

Bedreiging of niet, het valt niet te ontkennen dat Johansson lang een sekssymbool geweest is, en nog altijd een van de mooiste vrouwen in Hollywood is. Toch voelde ze zeker in het begin van haar carrière dat ze geduwd werd richting “bombshell”-rollen. In een podcast over Hollywood vertelde ze dat ze zich daardoor gevangen voelde. En dus begon ze andere keuzes te maken.

Naast de Marvelfilms deed ze lange tijd eigenlijk maar weinig mainstreamfilms. De ensembleromcom He’s Just Not That Into You net voor ze gecast werd als Black Widow, en een van mijn persoonlijke favorieten, We Bought a Zoo van Cameron Crowe in 2011. Zelfs daarin speelde ze geen typische love interest voor Matt Damon, maar een zoomedewerkster die vooral haar werk belangrijk vindt. Zes jaar later pas speelde ze in de komedie Rough Night, van de makers van Hacks.

we bought a zoo
© 20th Century Fox

In de jaren daartussen gebruikte ze haar steeds groter wordende bekendheid om eigenzinnige rollen aan te nemen en kleinere projecten te steunen. In 2013 speelde Johansson mee in Don Jon, het regiedebuut van Joseph Gordon-Levitt, over een pornoverslaafde man. Een jaar later had ze een bijrol in Chef, het kleinschalige (en geweldige) passieproject van Iron Man-regisseur Jon Favreau. Hij castte haar later ook nog als Kaa in The Jungle Book. Ze is ook een getrouwe van Wes Anderson en verscheen al in drie van zijn films, waaronder zijn recentste, The Phoenician Scheme.

Scifi en AI

Die tijd midden jaren 2010 zou je kunnen bestempelen als een van haar meest geliefde. Net toen ze een lijvige rol had in Captain America: The Winter Soldier, verschenen ook drie van haar meest memorabele rollen — in scififilms. In Under the Skin lijkt ze met haar rol commentaar te geven op de vooringenomenheid over haar looks. In de film van Jonathan Glazer speelde ze namelijk een alien die mannen verslindt en gaandeweg zichzelf leert kennen. De vreemde film kreeg geweldige recensies, maar deed het niet goed aan de kassa. Het omgekeerde was dan weer waar voor Lucy, de thriller van Luc Besson. Daarin krijgt Johanssons personage bovennatuurlijke krachten wanneer een lading drugs haar complete hersenkracht onthult. Lucy was met meer dan 400 miljoen dollar een kassucces, maar de meningen waren verdeeld. (Vooral over het al dan niet ongeloofwaardige plot.)

Net toen ze een lijvige rol had in Captain America: The Winter Soldier, verschenen ook drie van haar meest memorabele rollen — in scififilms.

Maar in een van haar meest geliefde rollen zien we Johansson zelfs niet op het scherm. In Her van Spike Jonze vertolkte ze de stem van Samantha, het AI-systeem waarop het personage van Joaquin Phoenix verliefd wordt. Gaandeweg beseft ze dat ze niet zomaar iemands gezelschap wil zijn zonder meer. Het stemmenwerk deed ze met zo veel nuance dat velen vonden dat ze er meer erkenning voor verdiende.

Ook Sam Altman van OpenAI had de film duidelijk gezien. In 2024 liet hij een nieuwe stem voor ChatGPT op de wereld los. Die leek wel heel goed op die van een bepaalde actrice. Altman had Johansson benaderd om de stem in te spreken, maar ze had geweigerd. “Het druiste in tegen mijn kernwaarden”, zei ze vorig jaar aan The New York Times. Johansson vroeg in twee open brieven duidelijkheid over het ontwikkelingsproces en benadrukte haar zorgen over de technologie. OpenAI hield vol dat het allemaal een misverstand was. Toch haalden ze de stem niet veel later offline. Gezien de eerder negatieve gevoelens die Hollywood nu heeft over AI, was dat alweer een belangrijk statement en opnieuw een overwinning voor Johansson.

Oscars

Tegen 2019 had het MCU gigantische proporties bereikt. In het jaar dat ze Natasha Romanoff met haar uitstekende vertolking een emotioneel einde bezorgde, acteerde ze in twee films die haar twee Oscarnominaties opleverden (!). In Marriage Story van Noah Baumbach speelt ze de helft van een regisseurskoppel dat gaat scheiden en dat probeert te verwerken. Toen Baumbach haar benaderde voor de rol, had ze net zelf haar tweede scheiding achter de rug. Ze kreeg de kans om haar eigen ervaringen in de rol te leggen. Haar kwetsbare samenspel met Adam Driver bleef dan ook iedereen bij (net als de nogal onverwachte memes later).

marriage story
© Netflix

Humor was dan weer inherenter aan Jojo Rabbit. De satirische komedie van Taika Waititi gaat over een jongetje dat in de Hitlerjugend zit en ontdekt dat zijn moeder, gespeeld door Johansson, in het verzet zit. In de rol kon ze zowel humor als diepgang stoppen, ondanks de beperkte schermtijd. De meningen over de film waren verdeelder dan bij Marriage Story, maar Johansson werd wel amper de twaalfde acteur die kans maakte op twee Oscarbeeldjes in hetzelfde jaar. Het bleef bij nominaties, maar Hollywood zag Johansson opnieuw in een ander licht.

Van kinderdroom naar regisseur

Ook achter de schermen laat Johansson zich steeds meer zien. Na Black Widow richtte ze haar eigen productiebedrijf op. De historische romantische komedie Fly Me to the Moon, over het filmen van een valse maanlanding in het geval dat de Apollo 11-missie mislukte, werd het eerste wapenfeit. Na positieve testvertoningen kreeg de film een bioscooprelease in plaats van op Disney+. Helaas deed de film het niet goed, ondanks best positieve recensies.

Dit jaar voegt Johansson nog een nieuwe rol aan haar cv toe: regisseur.

Dit jaar voegt Johansson nog een nieuwe rol aan haar cv toe. Op het filmfestival van Cannes ging haar regiedebuut Eleanor the Great in première. In de tragikomedie speelt de 95-jarige June Squibb de hoofdrol. Na een groot verlies raakt de bejaarde verwikkeld in een leugentje om bestwil over de Holocaust dat nogal uit de hand loopt. Johansson wil met de film een eerbetoon brengen aan haar joodse roots en haar grootmoeder. “Ik wist dat ik die identiteit met vertrouwen kon weergeven, omdat het in mijn DNA zit”, zei ze aan Deadline. Een releasedatum is er voorlopig nog niet.

Maar voor het publiek haar werk als regisseur kan zien, is ze nog eens te zien in een franchise. Als gigantische fan van Jurassic Park probeerde ze al jaren deel te worden van de franchise. Ze zag de film in de bioscoop in 1993, net voor ze haar eerste filmrol kreeg. “Het was een vormende bioscoopervaring. We hadden nog nooit zoiets gezien. Het is me altijd bijgebleven”, vertelde ze aan The Hollywood Reporter.

rebirth3
© Universal Pictures

Toen Jurassic World verscheen in 2015, organiseerde ze zelfs een bioscoopbezoek met haar mede-Avengers. “Dat ik nu in een Jurassic-film mag spelen, is gewoon gestoord.” De rol vereist ook fysieke mogelijkheden, die Johansson dankzij haar tijd in het MCU nog altijd heeft. En zo is met deze rol op een manier de cirkel rond voor de actrice. Haar liefde en carrière leidden haar naar Jurassic World Rebirth, op een moment dat ze net weer even van het scherm was verdwenen.

Dankzij Rebirth heeft Johansson een indrukwekkende mijlpaal bereikt. De film had een openingsweekend van maar liefst 318 miljoen dollar wereldwijd. Dat bedrag maakt haar de meest winstgevende acteur ooit: meer dan 14,8 miljard dollar aan opbrengsten. Daarmee laat ze haar voormalige medeacteurs Samuel L. Jackson (14,6 miljard) en Robert Downey Jr. (14,3 miljard) achter zich. Je raadt het al, het MCU heeft er een heel groot aandeel in, maar ook animatiefilm Sing, The Jungle Book en Lucy. Opvallend: Johansson bereikt haar totaal met amper 36 films, vergeleken met de 71 van Jackson en 45 van Downey. (De kans is groot dat Downey met Avengers: Doomsday de titel weer overneemt, maar dat zien we dan wel weer.)

Het succes van Rebirth maakt Johansson de meest winstgevende acteur ooit.

Ondertussen bracht Rebirth wereldwijd zelfs al meer dan 500 miljoen dollar op. Dat succes is ook niet zomaar te danken aan de bekendheid van de franchise. Filmsterren doen er nog toe, zo vindt ook The Wrap. Een wereldberoemde actrice als Scarlett Johansson casten naast een rijzende ster zoals Jonathan Bailey en een Oscarwinnaar als Mahershala Ali geeft de film een extra aanlokkende factor. Kijkers willen ook in franchises al eens graag een bekende kop die het geheel herkenbaar maakt. En dat is Johansson op haar veertigste zeker en vast.

Of zoals Fly Me to the Moon-regisseur Greg Berlanti het vorig jaar zei: “Ze behoort tot dat pantheon van actrices die je enkel met hun voornaam kan benoemen: Meryl, Julia en Scarlett. Ze is haar hele volwassen leven al een ster. Ze heeft succes gehad in elk genre, van kaskrakers tot arthousefilms en zelfs voice-overwerk. En ze is niet bezweken onder het gewicht van het sterrensysteem of de cultuur.” Scarlett Johansson voelde zich op een bepaald moment misschien gevangen door hoe ze eruit zag, maar ze heeft zichzelf daarvan op verschillende manieren losgerukt. Haar traject schreeuwt het uit: Scarlett Johansson gaat nergens heen.

Jurassic World Rebirth is nu te zien in de bioscoop.

Total
0
Shares
Gerelateerde artikels