Lonely Receiver, over de break-up met een AI, begint als de film Her en eindigt als horror.

Schrijver: Zac Thompson
Tekenaar: Jen Hickman
Uitgever:
Aftershock Comics
Verschijningsdatum: 2 september 2020

Het einde van een relatie suckt. Maar echt. Vooral als het niet jouw keuze was en je heel even niet meer weet hoe je moet leven zonder die ander. Nog erger is als die ander je telefoon was, zoals in Lonely Receiver.

Catrin, een vrouw zonder echte vrienden, koopt een nieuw lief. Ze heet Rhion, eigenlijk artificiële intelligentie in een smartphone met als enige instructiecode haar levenspartner behagen. Na tien jaar huiselijke vrede, en fantastische seks in een soort digitale tuin, trekt de holografische vriendin zelf de stekker uit de relatie. De AI heeft geen ingebouwde code die haar monogaam maakt, waardoor Catrin opnieuw alleen achterblijft. Of wacht, van wie zijn die starende ogen precies?

© Aftershock Comics

De horror van een break-up

Zac Thompson (Marvelous X-Men, The Replacer) is nogal een schrijver aan het worden. Met Lonely Receiver brengt hij net als in No One’s Rose maatschappijkritiek verpakt in een sterk verhaal. Zijn bevinding, we zijn verdorie allemaal te afhankelijk van onze smartphone, klinkt aanvankelijk niet nieuw. Lonely Receiver graaft dieper dan dat en zoomt in op de pijnlijk herkenbare momenten van een relatie in verval, waarin frustraties over scheve verhoudingen blijven opbouwen tot de bom onvermijdelijk barst.

© Aftershock Comics

Er leeft iets in de scheuren tussen Catrin en Rhion. Intense goedmaakseks, intiem in beeld gebracht door illustrator Jen Hickman, wordt onderbroken door een stel ogen dat akelig goed getimed ook even de lezer aankijkt. Het coverbeeld van het wenende hoofdpersonage met een ontblote schedel kondigde de horror al aan. Lonely Receiver is een bizarre mengeling van gruwel en romantiek, of hoe moet ik anders een kusscène omschrijven met iets dat uit Body Worlds is weggelopen? De genremix is alleszins op het lijf geschreven van Hickman.

Hickman kiest voor heel opvallende kleuren, opnieuw een breuk met de verwachtingen van het genre. Het sprookjesachtige begin van een nieuwe relatie slaat volledig om in neonblauw en -paars wanneer de dreiging van het einde zijn intrede doet. En een slim detail van letterzetter Simon Bowland: de tekstballonnen van Rhion veranderen van kleur in haar overgang van computerstem naar AI-vrouw.

9 Heftig

Alles klikt aan Lonely Receiver, het akelige resultaat van totale symbiose tussen schrijver, tekenaar en letterzetter. Het idee van een holografische partner mondt uit in pure horror en herkenbaar liefdesdrama. Ik haal zonder twijfel de rest van de miniserie in huis.

  • Verhaal 9
  • Tekenstijl 9
Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties