Skiff review: memorabele coming-of-age

Het filmfestival van Oostende is nog niet voorbij of daar zijn al de eerste releases. Skiff had z’n Belgische première op het festival na een succesvol parcours op buitenlandse filmfestivals. Wij waren er ook bij en nu de film overal in België te zien is, willen wij je graag warm maken voor dit mooie coming-of-ageverhaal.

Tegen de stroom in

De roeidiscipline skiff is de passie van de 15-jarige Malou (Femke Vanhove, Radioman) en beheerst haar leven. Tegelijk wordt ze gepest door meisjes in de roeiclub omdat ze zich liever niet doucht daar en lijkt ze over het algemeen wel met zichzelf in de knoop te liggen. Toch krijgt ze steun en liefde van haar familie: vooral van broers Alex (Mil Sinaeve, Juliet, Zondag De Negenste) en Max (Wout Vleugels) terwijl haar moeder Annick (Natali Broods) moeite doet om een band met haar te hebben, maar na haar scheiding weer aan het daten is met de roeicoach van Malou.

De situatie van Malou wordt er niet makkelijker op wanneer ze Nouria (Lina Miftah) leert kennen, het lief van haar broer Max. Ze kunnen het goed vinden, en na een tijd kan ze haar gevoelens voor haar moeilijker en moeilijker voor zich houden. Alleen is ze uiteraard bang voor de reactie van haar omgeving.

Uit het leven gegrepen

Ik zei het al in m’n minireview: wat mij betreft hoort Skiff een coming-of-ageklassieker te worden. Regisseur Cecilia Verheyden zei zelf dat het een persoonlijk passieproject was en dat voel je. Ze schreef ook het scenario samen met Vincent Vanneste en dat is bijzonder goed gebalanceerd. Zoals je hierboven kon lezen, zijn er best wel wat onderliggende verhaallijnen die allemaal subtiel worden geïntroduceerd en verweven. Ook de dialogen voelen naturel en spontaan aan en de personages krijgen ruimte om te laten zien hoe ze in elkaar zitten. Ook al weten we vaak niet heel veel over hen, ze voelen toch als volledige personages die je zelf zou kunnen kennen.

Wat de film daarnaast zo goed maakt, is dat hier geen wereldschokkende drama’s gebeuren, maar het gewone leven en de moeilijkheden die daarbij komen minstens even belangrijk zijn. Alles wordt ook met veel nuance en tederheid aangepakt, met vaak meer beelden dan woorden om iets duidelijk te maken, zoals een verontwaardigde blik of een zucht. Zo zijn de zoektocht naar je geaardheid en leren leven met je eigen lichaam belangrijke thema’s die zeker zullen binnenkomen bij mensen die daar zelf ook mee beziggeweest zijn. En is dat niet bijna elke mens?

Jonge talenten

Zo komen we naadloos bij een ander deel van het succes van Skiff: de cast. Natali Broods is zonder twijfel de bekendste naam hier maar heeft zeker niet de grootste rol. Toch blijft ze bij als moeder die vooral goed wil doen voor haar dochter, maar ook daarin nog zoekende is. De grootste rollen zijn weggelegd voor de jongeren, die allemaal nog relatief weinig ervaring hebben maar er meteen staan. Mil Sineave en Wout Vleugels zetten de broers van Malou neer als echte steunpilaren die het voorwaardelijk voor haar opnemen, maar haar ook zeggen waar het op staat. De band tussen alle gezinsleden is ook echt een hoogtepunt in deze film.

Lina Miftah maakt van Nouriah iemand die heel empatisch is, maar ook zichzelf niet in de weg wil staan. Ze heeft een uitstraling die haar zowel mysterieus als toegankelijk maakt. Je begrijpt zo waarom Malou voor haar zou vallen. Hun prille relatie is ook heel mooi en toch aandoenlijk weergegeven. Daarbij komt ook de zomerse sfeer die de film uitdraagt, die sowieso perfect past bij een coming-of-ageverhaal. De cinematografie van Jordan Vanschel (Putain, De Twaalf) en lichte synthmuziek van Karl Frid (Pleasure) geven zo ook een lichtheid aan het verhaal.

Maar de grootste sterkte van Skiff is zonder meer Femke Vanhove. Malou is tiener die voor iedereen herkenbaar is, maar dus met haar eigen specifieke zaken worstelt. Die kan ze moeilijk onder woorden brengen, maar laat ze des te meer doorschijnen in haar daden, gezichtsuitdrukkingen en houding. Ze steelt meteen je hart en je voelt ook de groeiende wanhoop van wat ze meemaakt, tot de eindscène dat alles nog eens cementeert. Als ik Skiff zou moeten samenvatten, dan is het wel met het empathie, dat uit bijna elke minuut van deze film doorstraalt.

Skiff is vanaf 04/02 te zien in de bioscoop.

Bekijk ook zeker de Q&A van de cast en crew na de première op Filmfestival Oostende. (Zelf gefilmd dus vergeef ons voor de kwaliteit 😉)