Halewijn review: een prachtig liedekijn

Else Boer schiep met haar eerste historische roman Halewijn een mysterieus beeld van een middeleeuws dorp waar een onzichtbaar monster vrouwen terroriseert, als hervertelling van het bekend Lied van Heer Halewijn.

Over het boek

In de bossen rond het dorp verdwijnen jonge vrouwen. Iedereen weet dat je daar ‘s nachts niet moet komen. Wat heeft hen naar het duister gelokt?

Elena, de bastaarddochter van kasteelheer Henric van de Cannenburgh, leidt een teruggetrokken leven. Door haar spraakgebrek heeft ze moeite aansluiting te vinden. Alleen wanneer ze zingt, vloeien haar woorden vrij. Maar haar wereld wankelt wanneer haar vader hertrouwt met vrouwe Marzoeta, een vrouw uit het bedrijvige Zutphen die niets moet hebben van het trage kasteelleven en al helemaal niet van Henrics bastaarden. Terwijl de dreiging in het bos groeit, komen Elena en Marzoeta steeds meer alleen te staan. Als ze willen overleven, zullen ze elkaar – en de waarheid – onder ogen moeten komen.

De legende van Halewijn

Naast vampieren, romantasy en dark romance ben ik ook gefascineerd door de middeleeuwen. Het is misschien een overblijfsel van mijn (nog niet afgelopen) Merlin-fase dat ik zo geobsedeerd blijf met ridders, kastelen en jonkvrouwen. Het Lied van Heer Halewijn spreekt dan ook helemaal tot de verbeelding. De beginstrofe “Heer Halewijn zong een liedekijn, al wie dat hoorde wou bij hem zijn” doet al meteen denken aan mysterieuze sferen en spannende verhalen. Het verhaal doet ook denken aan een van die andere mannen die vrouwen deed verdwijnen, Blauwbaard. Net zoals in de traditie van de sprookjes zorgde ook dit lied voor entertainment maar vooral ook als een waarschuwing: ga in de nacht niet alleen het bos in.

Moedige vrouwen

In Else Boers Halewijn, net zoals in het originele lied, is het echter niet Heer Halewijn zelf die in de spotlight staat, sterker nog, het blijft doorheen het boek (ongeveer) een mysterie wie die Halewijn is (aandachtige lezers kunnen echter wel al vrij snel raden wie Heer Halewijn eigenlijk is). Het zijn Elena en Marzoeta, net zoals het koningskind in het middeleeuws lied, die met de eer en de stem in het verhaal gaan lopen. Al worden deze twee vrouwen wel zwaar onderdrukt door hun omstandigheden. Elena is een bastaarddochter van Heer Henric, en heeft daardoor weinig rechten. Henric zelf is dan wel vriendelijk tegen haar en laat hen veilig en zonder zorgen in het dorp wonen en werken, maar zijn nieuwe vrouw Marzoeta is niet zo blij met de aanwezigheid van het stille meisje. Ingefluisterd door haar broer gelooft Marzoeta dat de bastaardkinderen met de erfenis van Heer Henric willen gaan lopen en haar toekomstige kinderen hun plaats op de troon zouden afnemen. Ze doet er dan ook alles aan om hun leven lastiger te maken en hen op hun plek te wijzen.

Wanneer er echter vrouwen beginnen te verdwijnen, en tijdens het onderzoek naar die verdwijningen Marzoeta begint te merken dat haar broer het wel en wee in Fasna begint te beheren, bedenkt ze dat ze zelf even hard op haar plek gewezen wordt als zij doet bij Elena. Haar broer bewijst dit door meerdere keren te vermelden dat haar enige taak kinderen baren en gasten ontvangen is, want dat is werk voor vrouwvolk. Hij neemt haar hele takenpakket rond het beheren van het kasteel en het dorp errond over.

De twee vrouwen komen door omstandigheden toch bij elkaar terecht, waarna ze op jacht gaan naar Heer Halewijn. Zowel Elena en Marzoeta zijn twee zeer moedige vrouwen, maar tegelijk schuwen ze het niet om bang te zijn. Beiden beseffen ze zeer goed dat hun leven veel korter kan zijn als ze de verkeerde keuzes maken. Beiden beseffen ze ook dat niet iedereen in hun omgeving het zo goed met hen voor heeft. En dat heeft drastische consequenties…

Conclusie

Halewijn is een prachtige en sfeervolle hervertelling van het bekende middeleeuws lied. De beschrijvingen van het kasteel en diens omgeving zorgden ervoor dat ik Fasna en het omliggende woud meteen voor mijn ogen tevoorschijn kon toveren en ik me het leven in de burcht perfect kon inbeelden. De vele liederen en verhalen zijn een mix van middeleeuwse fabels, Griekse mythes en Bijbelse versen, waardoor de lezer een hele historische onderdompeling krijgt. Ook de aandacht naar de textielambachten van de middeleeuwen vond ik enorm interessant.

Daarbij is Halewijn ook nog eens een zeer moderne hervertelling. Het gebruikt geen archaïsche taal, de verhaallijn leest bijna als een moderne fantasyroman en het plot komt zeer vlot op gang.

Ik genoot van dit liedekijn en spoor iedereen aan om er ook naar te luisteren!

Halewijn is te verkrijgen via bol.com.

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.