Rental Family review: oprechte verbinding

Brendan Fraser won in 2020 een Oscar voor The Whale. In Rental Family bewijst hij waarom dat geen toevalstreffer was. Wij gingen kijken op het filmfestival van Oostende.

Rollen vervullen

Wat zou jij doen als een overledene op zijn begrafenis ineens opstaat van zijn kist? In Japan is dat niet eens heel erg ongewoon, want je kan er je eigen afscheid organiseren terwijl je nog leeft. Vaak hebben de mensen die dat willen namelijk niet zo’n uitgebreide kring van vrienden en familie. Acteur Paul Vanderploeg (Brendan Fraser) komt op zo’n ceremonie terecht, dankzij de organisator van het evenement, Tada (Takehiro Hira, Shogun). Hij heeft een bedrijfje dat acteurs inhuurt om bepaalde rollen te vervullen in iemands leven. Paul kan nog meer werk krijgen, maar is er principieel tegen. Hij heeft het echter moeilijk om werk te vinden in Japan, dus probeert hij het toch.

Zo wordt hij de bruidegom voor een lesbische vrouw die wil verhuizen, de vader van een introvert meisje (Shannen Mahina Gorman), de vriend van een jonge gamer en de compagnon van een bejaarde acteur (Akira Emoto) die zijn nalatenschap wil verzekeren voor hij alles vergeet. Gaandeweg vervagen de grenzen wel. Is wat Paul doet een hulp of een vlucht? Uiteindelijk kan hij niet elke opdracht op een elegante manier stopzetten en worden soms mensen gekwetst.

Verbinding

Rental Family leek in trailers een zeemzoete film te worden die makkelijk weg te lachen is. Soms neigen de dialogen misschien wat naar sentimentaliteit, maar ik krijg ook steeds meer de indruk dat we oprechtheid weer moeten leren aanvaarden. Bovendien wordt er ingegaan op moeilijke en soms netelige onderwerpen. Tada legt zelf uit tegen Paul dat mentale problemen heel erg gestigmatiseerd worden in Japan. Therapeuten zijn dus grotendeels uit den boze, en moeilijke gesprekken voeren is ook niet evident omwille van het belang van respect in hun cultuur.

De film doet je nadenken over de echtheid van onze relaties. Wat is ‘echte’ verbinding? Vroeger rekenden we online vriendschappen daar niet bij, maar globalisering en de groei van het internet maakten die legitiem. Er wordt daarnaast een voorzichtige parallel gelegd met sekswerk. Paul vindt zo lichamelijke intimiteit, terwijl hij een andere leegte vult in iemands leven. Zij het nu gezelschap, herinneringen of zelfs vrijheid. Zijn dit soort initiatieven, zeker in een land als Japan, dan toch nog een vorm van lafheid of net zachtheid? De waarheid ligt wellicht ergens in het midden.

Voordeel van de twijfel

Rental Family had op bepaalde, donkere aspecten nog iets dieper mogen ingaan, zoals dat taboe op mentale problemen. Er is ook een minder koosjer kantje aan het huurbureau, meer bepaald de dienst Verontschuldigingen, waarbij vooral mannen hun verantwoordelijkheid ontduiken. Maar er wordt tenminste wel op ingegaan, en een diepere kijk had ook een ander soort film opgeleverd.

Regisseur en co-scenarist Hikari (Beef) mikt duidelijk op een hoopgevendere film, die mensen het voordeel van de twijfel geeft. Het is onmiskenbaar dat iedereen naar verbinding snakt. Maar dat is niet altijd even eenvoudig om te vinden. De verschillende verhaallijnen die Rental Family verweeft, zijn allemaal met nuance en oprechtheid gebracht. De lijm daartussen is Paul. We komen misschien wat te weinig over hem te weten, maar het is zijn empathie die de boodschap van de film uitdraagt.

Hetzelfde geldt voor de vertolking van Brendan Fraser. Zijn gezicht is een open boek, en dat zuigt je de film binnen. Je moet al uit straf hout gesneden zijn om onbewogen te blijven. Ook zijn Japanse mede-acteurs overtuigen, vooral Takehiro Hira en Mari Yamamoto als zijn collega’s, en Akira Emoto, die een kwetsbare rol erg pakkend maakt. Rental Family deed me meer dan eens denken aan We Bought A Zoo, de Matt Damon-film van Cameron Crowe (en niet alleen omdat ze een minimalistische score van Jonsí gemeen hebben). Als je voor dat soort films allergisch bent, dan is Rental Family misschien niets voor jou. Krijg je af en toe graag weer wat hoop over wat de mensheid voor elkaar over heeft? Dan is het zeker een aanrader.

Rental Family is vanaf 4 februari te zien in de bioscoop.