Blijf op de hoogte
Geekster nieuwsbrief

Inschrijven

The Defender review: geen solospeler

The Defender is deel twee van de Gods of the Game-reeks en verklaart een standalone te zijn. Is dit boek echter wel los te lezen van deel één, of moet je echt dat verhaal gelezen hebben om bepaalde dingen te begrijpen?

Over het boek

Titel: The Defender
Reeks: Gods of the Game
Auteur: Ana Huang
Uitgever: Love Books
Pagina’s: 443

Het verhaal

Vincent DuBois is aanvoerder van Blackcastle en een van de bestbetaalde spelers in de club, en zou een fantastisch leven moeten leiden. Maar zijn bekendheid brengt gevaren met zich mee en dat dwingt hem stiekem een appartement te gaan delen met de dochter van zijn coach, wetende dat zij een veel te grote verleiding voor hem is om te weerstaan. Wanneer ze een afspraak maken waardoor ze onbedoeld alleen maar dichter naar elkaar toe groeien, realiseert hij zich dat hij in grotere problemen zit dan hij eerst dacht.

Brooklyn Armstrong is als sportdiëtist en dochter van een legendarische voetbalcoach gewend om met knappe voetballers om te gaan. Toch haalt niemand zoveel bloed onder haar nagels vandaan als Vincent, de arrogante (en knappe) broer van haar beste vriend. Hij is precies de afleiding die Brooklyn níét kan gebruiken. De spanning hangt in de lucht, maar een relatie tussen de aanvoerder en de dochter van de coach kan nooit werken… Toch?

Lastig als standalone

Ondanks dat het boek dus een standalone is, gaat het er wel wat van uit dat je deel één gelezen hebt.

The Defender is een standalone in de reeks Gods of the Game, waarvan het voorgaande deel The Striker heette. Ondanks dat het boek dus een standalone is, gaat het er wel wat van uit dat je deel één gelezen hebt. Ik heb dat niet gedaan, en was bij bepaalde dingen wel echt heel verward. Bijvoorbeeld dat het boek start bij een established frenemiesrelatie tussen Vincent en Brooklyn, en dat het even kort een samenvatting geeft van hoe die ontstaan is, is voor mij niet genoeg om meteen mee te zijn met de personages. Dan zijn er ook nog bepaalde andere gebeurtenissen waarnaar gehint wordt doorheen het verhaal, waar ook maar weinig uitleg bij komt voor lezers die enkel dit boek vastnemen. Ook nevenpersonages worden niet echt geïntroduceerd, omdat ervan uitgegaan wordt dat de lezer de personages al kent.

Ja, meestal lees je standalone series wel in volgorde. Maar het hele punt van een standalone boek is dat je ook alles kan snappen zonder de vorige te lezen, en dat referenties naar andere boeken bestaan als easter eggs, niet als onuitgelegde grapjes.

Het boek probeert de lezer van veel te overtuigen

Voor een boek dat een groot deel van de POV van Brooklyn besteedt aan hoe irritant ze het vindt om enkel maar gezien te worden als de dochter van de voetbalcoach, vind ik het wel jammer dat er op de achterflap vooral daarop wordt gefocust. Ook doorheen het boek is hier nogal vaak een spotlight op gezet, en wanneer een bepaalde kleine twist arriveert, was ik alleen maar teleurgesteld dat de auteur toch deze route had gekozen. Heel Brooklyn haar character arc draait rond haar moeder die niets om haar geeft en haar vader die haar leven te hard wil controleren… En geen enkele van de arcs heeft echt een leuke resolutie? Beide bevestigen gewoon wat Brooklyn al het hele boek lang zegt, en dat is gewoon jammer, want dan voelt het aan alsof we 70% van een boek zaten toe te werken naar iets wat uiteindelijk gewoon exact is zoals ze het zei, en ook niet meteen gaat veranderen. Ja, haar vader heeft beloofd te veranderen, maar daar zien we nog niet echt veel van.

Daarnaast probeert het tijdens de POV van Vincent ons ook steeds te overtuigen dat de mysterieuze “niet contacteren”-persoon meer is dan we denken, en wel eens verbonden zou kunnen zijn aan de achtergelaten objecten. Ik ga niet spoilen als dat wel of niet waar is, maar alles rond Vincent zijn hoofdplot is ook gewoon weer vrij… Teleurstellend? Misschien omdat het allemaal snel en simpel afgehandeld wordt en er daarna niet meer bij wordt stilgestaan, of misschien omdat het helemaal uit het niets lijkt te komen… Ik had voor een keer eens blij geweest met een meer voor de hand liggende plottwist, eigenlijk.

Conclusie

Ik vond The Defender op zich wel nog een aangenaam boek om te lezen, maar was vaak gewoon te verward en te teleurgesteld. Het heeft me dan wel weer aangezet om boek één eens vast te nemen, want die relatie lijkt me dan wel interessanter om te lezen, en daar kunnen tenminste geen referenties in sluipen die ik niet kan snappen.

Bestel The Defender via bol.com!

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.

Teleurgesteld en verward

Teleurgesteld en verward
5 10 0 1
Jammer genoeg was deze standalone niet echt helemaal los van deel één te lezen, waardoor referenties vooral gewoon verwarden. Daarnaast vond ik het plot ook nog eens teleurstellend, omdat het op een bepaalde manier over heel veel ging, maar tegelijk ook over niets. De character arcs gingen niet meteen ergens heen en bepaalde onthullingen kwamen ook zeer onverwacht binnen, net omdat er amper hints waren in het verhaal naar deze onthullingen. Jammer.
Jammer genoeg was deze standalone niet echt helemaal los van deel één te lezen, waardoor referenties vooral gewoon verwarden. Daarnaast vond ik het plot ook nog eens teleurstellend, omdat het op een bepaalde manier over heel veel ging, maar tegelijk ook over niets. De character arcs gingen niet meteen ergens heen en bepaalde onthullingen kwamen ook zeer onverwacht binnen, net omdat er amper hints waren in het verhaal naar deze onthullingen. Jammer.
5/10
Score

Raak

  • Leuke nevenpersonages (die waarschijnlijk hoofdpersonages worden)

Braak

  • Verwarrend plot
  • Vreemde focus in het verhaal
Total
0
Shares
Gerelateerde artikels