Met Marriage Story geeft regisseur Noah Baumbach (The Meyerowitz Stories, Frances Ha) ons de kronieken van een scheiding. Een Divorce Story, zou je dan denken. Maar de titel had even goed Life Story kunnen zijn. Want ja, de film breekt je hart soms, maar doet het even goed een paar keer opzwellen. Of je nu gescheiden, getrouwd of alleen bent.

Persoonlijkheden en talenten

Redenen opsommen waarom je van iemand houdt, we doen het wellicht te weinig. Theaterregisseur Charlie (Adam Driver) en actrice Nicole (Scarlett Johansson) beschrijven elkaar met grote en kleine dingen. Van persoonlijkheidskenmerken zoals onbevreesdheid en oprecht luisteren tot talenten zoals haar knippen en koken. Dingen die alleen mensen die elkaar graag zien kunnen opsommen. Alleen is het een opdracht van een therapeut, die optreedt als bemiddelaar in hun scheiding. Zodat ze zich niet laten meeslepen door het negatieve, maar zich herinneren waarom ze getrouwd waren. Maar Nicole kan en wil het niet, en niet veel later is dat laten meeslepen exact wat er gebeurt. En middenin zit hun zoontje Henry.

Nicole keert namelijk met hem terug naar haar thuisstad Los Angeles, waar ze ook de hoofdrol in een serie te pakken heeft. Charlie gaat er nog steeds van uit dat ze na haar serie met Henry terugkeert naar New York, waar het gezin al jaren woonde. Hij wil zijn tijd investeren in zijn theatergroep, die nu Nicole als ster verliest. Maar zij houdt voet bij stuk, en Charlie pendelt tussen de twee steden. Hij krijgt het moeilijker om te bewijzen dat hij een toegewijde vader is, terwijl Nicole haar moeder en zus dichtbij heeft in LA. Uiteindelijk schakelt het koppel advocaten in, en de amicale scheiding ontaardt in een voogdijstrijd.

Kanten kiezen

© Netflix

Op het internet wordt al druk gediscussieerd of Marriage Story al dan niet een kant kiest, gebaseerd op de manier waarop hun scheiding wordt voorgesteld. We zien meer van Charlie dan van Nicole, en dat geeft je de indruk dat je meer sympathie moet voelen voor hem dan voor haar. Maar dat is volgens mij helemaal niet wat Baumbach voor ogen had. Nicole rondt in mijn ogen haar evolutie af wanneer ze de scheiding aanvraagt. Ze speelt niet meer de tweede viool en vecht voor zichzelf. Die van Charlie moet dan nog beginnen. Hij is totaal overdonderd wanneer hij de scheidingspapieren krijgt, en heeft duidelijk zijn aandeel in de breuk nog niet door.

Maar ze maken allebei fouten, zowel tijdens hun huwelijk als tijdens de scheiding. Charlie luisterde niet naar zijn vrouw, en zette zichzelf voorop. Nicole sleurt er advocaten bij, terwijl ze het zonder wilden regelen. Ze geven ontboezemingen op kwetsbare momenten op als munitie in de rechtbank. Marriage Story toont dat zelfs alle goede wil van de wereld soms niet volstaat. Beiden willen hun zoon niet verliezen, maar willen ook hun gelijk halen. En het is allemaal begrijpelijk, maar heel moeilijk om te zien.

Toch is Marriage Story niet zo deprimerend als je zou denken. Baumbach stopt humor in zijn script, en genoeg hoopvolle momenten. Hij haalde voor de film inspiratie uit zijn eigen scheiding met actrice Jennifer Jason Leigh en verhalen uit zijn omgeving. Die authenticiteit voel je. Mensen die ervaring hebben met pijnlijke breuken en scheidingen of niet zullen het wellicht lastiger hebben met deze film dan anderen. Maar deze materie is voor iedereen herkenbaar, als je ooit van iemand gehouden hebt, of dat nu romantisch is of niet. onze geliefden kunnen tegelijk het slechtste en het beste in ons naar boven halen.

© Netflix

Op Oscarkoers

De film komt wel helemaal toe aan de fenomenale cast. Laura Dern (Big Little Lies), Alan Alda en Ray Liotta (Goodfellas) stelen de scènes waarin ze als advocaten optreden. De monoloog van Dern over wat er van moeders verwacht wordt, is tegelijk hilarisch en pijnlijk waar. Ook Merritt Wever (Unbelievable) is charmant als de zus van Nicole. Maar na afloop blijven zij niet door je hoofd spoken, want dat doen Scarlett Johansson en Adam Driver. Johansson kreeg de rol toen ze net zelf door een scheiding ging. Ze geeft zich volledig als Nicole, en haar kwetsbare, felle vertolking doet je beseffen dat ze in het Marvel Cinematic Universe tot nu toe verspild is. Adam Driver stelt zich zo mogelijk nog kwetsbaarder op. Hij staat voor mij nu op het hoogste schavot voor de komende Oscars.

Het zijn echter niet hun “grote scènes” (zoals hun meest uit de hand gelopen ruzie) die me bij de keel grepen, maar de kleine of sobere momenten. Nicole die Charlies haar knipt, een uitgewisselde blik in de rechtbank, en twee memorabele scènes op het einde. Charlie probeert zijn vrienden te vertellen hoe een scheiding voelt, maar hij krijgt het niet deftig verwoord. Zoals een echte theaterfan zoekt hij dan maar soelaas in een musicalnummer. De tekst van Being Alive uit Company van Stephen Sondheim is bovendien ook nog eens ontroerend toepasselijk. Het einde mag je zelf ontdekken, maar het liet een even grote indruk na als bij Wildlife, en dat was een van mijn favoriete films van vorig jaar. Marriage Story komt dicht in de buurt om mijn favoriet van 2019 te zijn.

Marriage Story is nog in enkele bioscopen en op Netflix te zien.

9 prachtig

Noah Baumbach maakt opnieuw een pakkende film die helemaal niet sensationeel is, maar daarom des te harder binnenkomt. Adam Driver en Scarlett Johansson zetten de rollen van hun leven neer als een koppel dat zichzelf verliest, voor en tijdens hun scheiding, en hun leven opnieuw probeert op te bouwen.

  • Verhaal 9
  • Personages 9
  • Muziek 7
  • Visueel 8
Share.

About Author

Elien Valcke

Gepassioneerd door taal (Nederlands-Engels-Spaans) en heeft er dan maar haar studies en carrière aan gewijd. Helft van een tweeling. Kijkt veel te veel films en tv-series. Oh, well.

Reacties