Een soort van survival/heistfilm met Ethan Hawke en Russell Crowe? Dat was al genoeg om The Weight aan ons te verkopen. Maar we hoorden ook goeie dingen na passages op andere filmfestivals, dus gingen wij kijken op Film Fest Gent.
Zware tijden
In 1933, ten tijde van de Grote Depressie, zit Samuel Murphy (Ethan Hawke, Blue Moon) in slechte papieren. Hij en z’n dochtertje Penny (Avy Berry) worden uit hun huis gezet en tot overmaat van ramp belandt hij ook in de gevangenis terwijl hij z’n dochter wilde beschermen. Omdat hij dus niet voor haar kan zorgen, wordt ze binnen enkele maanden ter adoptie afgestaan. Wanneer Murphy naar een werkkamp wordt gestuurd, wil hij dus liever gewoon onder de radar blijven en hard werken om zo snel mogelijk vrij te komen en een adoptie te verhinderen.

Dat lukt ook aardig en hij komt in de goeie gratie van opzichter J.J. Clancey (Russell Crowe, Nuremberg). Die heeft een opdracht voor hem en als Murphy daarin slaagt, kan Clancey ervoor zorgen dat hij vervroegd vrijkomt. Samen met 3 mannen die hij vertrouwt, moeten ze goud uit een mijn smokkelen voordat ze allemaal gesloten worden. Ook de inheemse Anna (Julia Jones, Wind River) sluit zich bij hen aan om te ontsnappen aan de mijn. Ze hebben 6 dagen om aan te komen, maar de tocht naar de afspreekplaats is allesbehalve makkelijk.
Ethan Hawke draagt The Weight
Hawke is wel echt de ster van deze film en zet hier een van zijn meest fysiek intense rollen neer.
De aantrekkingskracht van deze film was aanvankelijk dus de grote namen Ethan Hawke en Russell Crowe. Die laatste heeft echter maar een beperkte rol, die hij wel van de nodige présence voorziet, al heb je aan Hawke meer dan genoeg. Het duurt even voordat de tocht echt begint, maar die tijd gebruikt The Weight om uit te zetten wat voor man Murphy is: liefdevol voor z’n dochter, een harde werker en vooral heel slim. Allemaal kwaliteiten die je onmiddellijk van Hawke aanneemt. Hij is wel echt de ster van deze film en zet hier een van zijn meest fysiek intense rollen neer.
Ook leer je de mannen die hij later zal meenemen al wat beter kennen, aanvankelijk zonder ook te weten waarvoor ze in het kamp zitten. Sommigen zullen het personage van Julia misschien een geforceerde toevoeging vinden, maar net als medegevangene Singh zijn ze zeker relevant voor de historische setting. Ze staat ook meer dan haar mannetje en zelfs Murphy komt bij haar in het krijt te staan. De opzichters daarentegen zijn gepaste antagonistische lege dozen als tegenhangers op de tocht.

Stijlvol
Zodra de tocht begint, schieten het entertainmentgehalte en de spanning de hoogte in.
Tot dan is The Weight wel entertainend, maar zodra de tocht begint, schiet dat gehalte toch nog wel de hoogte in. Natuurlijk komen ze obstakels tegen en geraken ze verzeild in onverwachte situaties op hun weg in de wildernis. Een van de hoogtepunten is een krakkemikkige touwbrug, ook al klinkt dat niet bijster origineel. Niks voelt echt overdreven en wel realistisch, waardoor ik vaak in echte spanning zat. Je leert ook de personages nog wat meer kennen zonder dat het overbodig aanvoelt.
Regisseur Padraic McKinley en de schrijvers kozen waarschijnlijk bewust voor deze setting omdat dat het verhaal simpel kan houden. Maar die keuzes maken de film net ook heel stijl- en sfeervol. Het begint voelt soms wat aan als Peaky Blinders, door de kostuums maar ook wat rockachtige muziek.
De cinematografie door Matteo Cocco valt ook op een goeie manier op, met veel contrast, schaduwen die goed gebruikt worden en een mooie grading. Het helpt ook dat het grootste deel zich afspeelt in mooie natuurlijke omgevingen. Ook is er naar het einde toe een “oner” die je recht in de actie zet. Als laatste is er nog een leuke oldschool aftiteling met de acteurs, die het klassieke gevoel van deze film wel goed bevestigt.
The Weight is vanaf 28/10/2026 te zien in de bioscoop.
Gewichtig entertainment
Gewichtig entertainmentRaak
- Ethan Hawke
- Simpel maar doeltreffend en spannend verhaal
- Ziet er goed uit
Braak
- Tocht laat misschien wat langer op zich wachten