Mix Tape review: muziek verbindt levenslang

In Mix Tape volgen we jeugdliefdes die na jaren weer op elkaars radar komen. Langzaamaan ontdekken we wat er met hen gebeurde, maar één verbindingspunt hebben ze nog altijd: de muziek uit hun jeugd.

Afleveringen gezien: 4/4

Schrijven

Auteur Daniel (Jim Sturgess, One Day, Across the Universe) is heel erg verbaasd als hij op een dag een bekend gezicht en naam terugziet op een boekcover. Hijzelf is als muziekjournalist zoekende naar betekenisvolle opdrachten, maar ook de druk van werkloosheid laat hem niet los. Zijn vrouw (Sophie Soulié) wil bovendien meer reizen nu hun zoon naar de unief gaat, maar dat is financieel niet vanzelfsprekend.

Oude bekende Alison (Teresa Palmer, Warm Bodies, A Discovery of Witches) heeft dan weer een bestsellende reeks beet. Ze woont in Australië met haar man (Ben Lawson) en dochters, in een prachtig huis en zonder geldproblemen. Toch is ook zij niet helemaal waar ze wil zijn, want de ideeën voor haar contractuele volgende boek willen maar niet komen. Ook de relatie met haar man is gespannen, zeker wanneer een moeilijke situatie met hun dochter andere visies aan het licht brengt.

In een opwelling voegt Daniel Alison toe op Facebook. Zij aanvaardt, en langzaamaan nemen ze weer contact op met elkaar. Daardoor komen ook onvermijdelijk steeds meer herinneringen naar boven. De jonge Daniel (Rory Walton-Smith) en Alison (Florence Hunt, Bridgerton) leerden elkaar kennen op een feestje in thuisstad Sheffield. Aantrekking op het eerste gezicht, met een belangrijke verbindende factor: muziek. Maar die band werd even abrupt verbroken als die begon, en vooral Daniel wil antwoorden. Gaandeweg ook eentje op de vraag: is er nog altijd iets tussen hen?

Schijven

Mix Tape is geen groots of vernieuwend verhaal, maar een herkenbaar en teder gebrachte ode aan de liefde, bij jong en oud. Dat is de grootste sterkte van deze minireeks van vier afleveringen. We wisselen voortdurend tussen de jonge en volwassen versies, maar je gaat even hard mee in beide verhaallijnen. Het scenario gaat moeilijke vragen, discussies en genuanceerde problemen nooit uit de weg, zonder bepaalde dingen te overdramatiseren.

Het contrast tussen de tienerversies van Daniel en Alison is een bepalende factor in hun relatie. Zijn gezin zit in de lagere middenklasse, terwijl zij, haar broer en moeder amper rondkomen. Zijn ouders zijn harde werkers die het beste voorhebben met hun zoon; haar moeder heeft een drankverslaving en haalt foute mannen in huis. In de erg begane en rustige Daniel vindt Alison haar toevlucht, maar ze houdt hem ook op afstand. Ze verbergt haar thuissituatie, en wanneer het van kwaad naar erger gaat thuis, sluit ze hem ook actief buiten. Jaren later hebben ze het duidelijk nog altijd moeilijk om de balans te vinden tussen zichzelf en hun relaties.

Maar de serie blijft vooral bij dankzij de geweldige vertolkingen. Teresa Palmer en Jim Sturgess zijn door de aard van hun rollen iets geslotener, maar in hun blikken is constant te zien dat er veel gaande is onder de oppervlakte. Zij worden perfect aangevuld door wat Florence Hunt en Rory Walton-Smith brengen. Die jeugdige hoop en breekbaarheid brengen ze perfect over. Daardoor wordt de evolutie van Daniel en Alison alleen maar des te pakkender.

Ook memorabel is de jaren-80-esthetiek van de flashbacks. De warme en vaak intieme beeldvoering spiegelt de vaak warme, nostalgische gloed die herinneringen kunnen hebben. En landelijk Engeland is natuurlijk altijd charmant. Maar met een titel als Mix Tape kan je maar beter een goede soundtrack hebben. Met glans geslaagd, want het is een heerlijke verzameling, met The Cure en The Velvet Underground in prominente rollen, maar ook New Order en zelfs wat Arctic Monkeys en Angus and Julia Stone. De vele scènes waarin Daniel en Alison elkaar een cassette geven met hun eigen mixes, zijn ook gewoon een mooie manier om verbinding te tonen. Je zou er zelfs door op zoek gaan naar een boombox en wat oude bandjes.

Mix Tape is te zien op VRT Max.