Wicker review: absurd romantisch

Onze eerste film op het filmfestival van Londen was er meteen boenk op. Nee, Wicker is zeker geen sequel op Wicker Man, maar een komedie met Olivia Colman en Alexander Skarsgård. En ah ja, die laatste is inderdaad van riet.

Je bent wat je doet

Ergens in een periode die lijkt op de middeleeuwen wordt de vissersvrouw (Olivia Colman, The Night Manager) van het dorp vaak uitgelachen door de andere dorpelingen. Na het zoveelste huwelijk en haar weigerachtige houding ervoor is ze de commentaren beu en vraagt ze aan de mandenmaker (Peter Dinklage, Game of Thrones, I Care A Lot) om haar een man uit riet te maken. Een maand later is het zover en tot haar verbazing is het hem gelukt.

De “wicker husband” zoals hij wordt genoemd (Alexander Skarsgård, Pillion), lijkt wel voor haar gemaakt. Ze vullen elkaar goed aan en ook de seks is tot ver buiten hun hut te horen. Hij maakt al snel indruk in het dorp, vooral bij de vrouwen, maar wordt berucht bij de mannen. Ook de kleermakersvrouw (Elizabeth Debicki, Tenet) heeft het niet zo op het koppel. Zal het dorp hun relatie beïnvloeden of niet?

Wicker heeft zalige humor

Al heel snel wordt duidelijk dat Wicker een komedie is van het absurde soort. De heel droge humor past perfect om ook het concept wat aannemelijker te maken. Je moet er misschien voor zijn, maar zonder zou het centrale thema ook wat te zwaar worden. Want het script van regisseurs Alex Huston Fischer en Eleanor Wilson (gebaseerd op het kortverhaal The Wicker Husband van Ursula Wills) heeft wel degelijk wat te zeggen over relaties. Ook al speelt het verhaal zich heel lang geleden af, je kan tegelijk zien hoe ver we al gekomen zijn én hoe weinig er soms veranderd is. Zo heeft niemand in het dorp echt een naam maar worden ze benoemd met hun beroep. Maar zodra een man en vrouw getrouwd zijn, neemt zij als naam het beroep van haar man over, zoals de slagersvrouw, en geven ze vaak ook hun eigen beroep op.

Bij de vissersvrouw en de rieten echtgenoot is er bijna het tegenovergestelde: hij helpt haar met haar werk en klusjes maar ook met alle andere dingen die ze nodig heeft, waaronder ook seksueel dus. Daar komt ook wel een deel van de humor uit in het begin, maar langzaamaan wordt het ook veel romantischer. En net die combinatie schiet vaak te kort bij veel andere koppels in het dorp. Vooral als je de rieten echtgenoot dan hoort zeggen dat hij z’n hele leven aan haar te danken heeft, kan je bijna niet anders dan dromerig zuchten. Net als de dorpsgenotes van de vissersvrouw.

Perfecte casting

In dat opzicht is Alexander Skarsgård perfect gecast. Hij is niet vies van een vreemde rol waar toch iets dieper in schuilt, maar is natuurlijk ook een mooie en charmante verschijning. Hoewel dat eerste hier wat minder zichtbaar onder het indrukwekkende kostuum. Want “rieten man” mag je in dit geval letterlijk nemen. In plaats van VFX te gebruiken heeft Weta FX een praktisch masker en kostuum gemaakt, en dat ziet er niet alleen bijzonder goed uit, maar het versterkt wat mij betreft ook het gevoel. Ook het sounddesignteam verdient hier lof, want ook hun werk valt op een goeie manier op met alle geluiden van rietbewegingen.

Daarnaast is ook Olivia Colman een perfecte keuze, want ze weet als geen ander humor en emotie te combineren. Wat een actrice toch. Verder is het ook slim geweest van de regisseurs om te kiezen voor (minder bekende) comedyacteurs in de bijrollen, want deze stijl van humor is soms lastig om goed te brengen. Wicker ziet er ook heel goed uit, met vooral de natuur die mooi in beeld is gebracht door Lol Crawley (The Brutalist, White Noise). Dat laat de romantische momenten nog beter uitkomen. Een aangename verrassing op vele vlakken.

Wicker is vanaf 21 oktober te zien in de bioscoop.