In Daybreak gaat het verhaal van Ophelia en Alex verder, nadat het ongelukkige artikel over Alex’ vader gepubliceerd is. Overleeft hun relatie deze tegenvaller?
Over het boek
Titel: Daybreak
Auteur: Autumn Woods
Reeks: Sorrowsong University (#2)
Vertaler: Kyra Ivens
Uitgever: Zomer & Keuning
Pagina’s: 384
Het verhaal
Toen Ophelia op Sorrowsong University aankwam, wilde ze niets liever dan Alex en zijn familie vernietigen. Maar dat was voordat liefde sterker werd dan wraak. Na de mysterieuze verdwijning van zijn vader wordt Alex gedwongen terug te keren naar New York, waar de strijd om het familiebedrijf losbarst. Maar bovenal wil hij de vrouw vergeten die hem heeft verraden en zijn hart heeft gebroken. Ophelia blijft alleen achter in Schotland. Maar is ze wel echt alleen?
Wanneer een anonieme bron dreigt hun duistere geheim te onthullen, wordt duidelijk dat ze elkaar nog steeds nodig hebben. Kunnen ze een manier vinden om elkaar weer te vertrouwen? En zelfs als dat lukt, is het dan genoeg om ze in leven te houden?
Beter voorbereid

Jullie weten het misschien nog van mijn Nightshade-review (deel één van deze duologie), maar ik was toen dus met heel andere verwachtingen aan het boek begonnen dan uiteindelijk waargemaakt werd. Waar ik toen nog helemaal in de paranormale gothic-sferen zat, wist ik nu tenminste heel duidelijk dat dit boek ‘gewoon’ een dark academia thriller romance ging zijn. En dat loont, want blijkbaar vind je een boek toch beter als je er met de juiste verwachtingen aan begint.
Daybreak voelde echter nog altijd niet zó dark aan, vooral omdat de personages zelf alles ook wel wat wegwuifden. Ik had ook het gevoel dat er in dit boek meer aandacht ging naar het romance-aspect dan naar het thriller-aspect, wat niet per se een slecht iets is. Zo vond ik de relatie tussen Ophelia en Alex veel aangenamer om te lezen in dit deel dan in het vorige. Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik aan het juichen was wanneer ze eindelijk toegaven aan hun gevoelens.
Mooie representatie

Daybreak gaat ook nog een stapje verder qua representatie. In Nightshade kregen we al een tipje van de sluier van Ophelia haar angstproblematiek en Alex’ depressie, maar in Daybreak gaan we daar nog dieper op in. Ophelia haar angsten worden groter hoe langer ze weg blijft van Alex, maar ze probeert manieren te vinden om er ook zonder hem door te geraken. Dit heeft ze ook deels te danken aan een zalige vriendengroep die haar steunt op moeilijke momenten. Het moeilijkste moment in het verhaal voor haar is, vrees ik, een dikke spoiler, maar ik wil wel even benoemen dat die scène de beste is uit de hele duologie. Hoe haar gevoelens daar beschreven worden kwam voor mij (iemand met zelf best wat anxiety-problemen) zeer realistisch en geloofwaardig over. Ik werd helemaal meegesleurd in de chaos en angst die Ophelia voelde op dat moment, en dat zorgde meteen voor enkele sterren extra in mijn beoordeling.
Ook Alex zijn mentale gezondheid wordt veel besproken. Ik vind het zelf zeer interessant dat Autumn Woods niet kiest om de relatie alle problemen te laten oplossen. Worden de zorgen iets minder wanneer ze samen zijn? Ja. Zijn ze helemaal weg? Nee. En dat is ook hoe het in het echte leven is. Alex zit met een depressieproblematiek waar hij zich zelf heel bewust van is. Er zijn dagen waarop het moeilijker zal zijn voor hem om met andere mensen om te gaan of zelfs uit zijn bed te raken, maar daar wordt niet lastig over gedaan. Ophelia staat aan zijn zijde om hem daarbij te helpen, maar pusht hem niet om “erover te geraken”, wat ik zelf heel mooi vind om te lezen.
Conclusie
Nightshade was bij mij dan misschien een beetje een misser, Daybreak heeft me helemaal overtuigd. De dingen die ik miste in het eerste deel waren hier wel aanwezig. Komt dit omdat ik er nu wel met de juiste ingesteldheid aan begon, of is deel twee gewoon effectief beter? Ik heb alleszins erg genoten van Ophelia en Alex hun verhaal. (En ben stiekem benieuwd of bepaalde nevenpersonages ook een eigen boek gaan krijgen 😉)
Bestel Daybreak via bol.com!
We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.
In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.
Als de zon die door het donker straalt
Als de zon die door het donker straaltRaak
- Romance was zalig
- Goeie representatie
Braak
- De reveal van de stalker was een beetje voorspelbaar/teleurstellend