Als we even de mobile-only free-to-play Castlevania: Grimoir of Souls uit 2019 vergeten – wat iedereen best zou doen – is het al van 2014 geleden dat we nog een nieuwe Castlevania kregen. 2008 zelfs als je vindt dat de 3D-episodes niet tellen. Tussen toen en nu kregen we een hoop gebundelde rereleases en opvallend genoeg ook 3 pachinko-toestellen. Na de uitval met Kojima ging Konami door een stint waarin het zich enkel focuste op de minder artistieke kanten van het bedrijf. De voorvermelde rereleases waren Konami’s voorzichtige eerste stapjes terug in de videogamebusiness. Dat en de succesvolle Netflix-serie die ongetwijfeld geholpen heeft om aan te tonen dat fans niet zijn gaan lopen, in tegendeel zelfs. Het tenen dippen is nu officieel veranderd in zwemmen. Voor de eerste keer in twaalf lange jaren, perfect op tijd voor de 40ste verjaardag van de serie, mogen we eindelijk weer een nieuwe Castlevania verwachten. Belmont’s Curse is de officiële ondertitel. En bij Dracula, wat voelt het goed om Konami met deze reeks terug te zien.
Kasteel gamescom
We speelden op de Xbox Series X-versie.
Voor deze Gamescom-preview kregen we vijftien minuten onbelemmerde toegang tot het spel. Niet op de publieke stand gelukkig. Niet omdat deze lelijk is, verre van zelfs. De booth van Konami op Gamescom is prachtig, met een reeks portretten van de familie Belmont afgewisseld met concept art en een trailer van het spel. Allemaal verstopt in een leuk nagemaakt kasteel van Dracula, compleet met troon en al. De eye candy is leuk voor de fans, maar is er vooral om de pijn te verzachten. Want de wachtrijen zijn lang, heel lang, en die tijd hebben wij gewoon niet op Gamescom.
Gelukkig konden wij Belmont’s Curse op ons gemak uitproberen tijdens het Xbox Fanfest, zonder hier een uur voor in de file te staan. We spelen dus op de Xbox Series X-versie van het spel maar met een release gepland voor 15 oktober vindt de demo wel plaats op de quasi finale versie van het spel. De screenshots worden hierdoor wel aangeleverd door de uitgever.
Parijs, 1499
Belmont’s Curse wil duidelijk de link met de Netflix-serie in de verf zetten.
De pitch is als volgt: 23 jaar na de gebeurtenissen van Dracula’s Curse, waarin Trevor Belmont voor het eerst Dracula versloeg, wordt hij opgeroepen door een bisschop in Parijs om het kwaad alweer te bestrijden. Het kasteel van Dracula, dat eeuwig gedoemd is terug te keren, steekt ditmaal de kop op in het hart van de Franse hoofdstad, op een steenworp van de Notre-Dame. Trevor is uiteraard op het appèl, maar neemt ook zijn dochter Rose mee. Zij krijgt de legendarische zweep van haar vader en is ook, langs haar moeder Sypha Belnades’ kant dan, bewapend met magie.
Gelukkig, want het duurt niet lang voor de horde des doods Trevor en Rose uit elkaar spelen. Het is vanaf hier dat jij Rose bestuurt. Op zoek naar Trevor, naar Dracula en vooral antwoorden. In de demo komen we nog niet veel van die antwoorden tegen, helaas. Zelfs NPC’s zijn nergens te bespeuren, al weten we al dat Carmilla, Hector en Isaac in het spel zullen zitten. Belmont’s Curse wil dus ook duidelijk de link met de Netflix-serie in de verf zetten, iets waar we zelf heel benieuwd naar zijn.
Dead Cells-touch
Gameplay-feel is te vergelijken met Bloodstained: Ritual of the Night.
De gameplay is tegelijk familiair en nieuw. Rose heeft toegang tot het standaardpalet van een Castlevania, plus van in het begin al de powerslide om onder vijanden door te glijden. Als we het gevoel in de hand met iets moeten vergelijken, is het zonder twijfel Igarashi’s zijproject Bloodstained: Ritual of the Night. Een beetje floaty maar niet te en heel reactief. Het speelt alleszins vlot van de eerste tot de laatste minuut. En het zou zich ongetwijfeld nog hebben uitgebreid als we verder hadden mogen spelen. Niet veel later krijgt ze wel al de iconische zweep waarmee ze kan slingeren aan ankerpunten in de omgeving of zich naar een vijand toe kan trekken. Goed voor platforming en gevechten. Altijd leuk als een mechanic meerdere functies heeft. Tegelijk kan je de aantrekking voor vijanden hiervan gebruiken om snelheid te bewaren en door de levels te zoeven. We zien de speedruns hiervan nu al zitten.
De kleur springt van je scherm
Beter nog dan de gameplay is echter de presentatie van het geheel. Het spel is bloedmooi (pun intended) en het spektakel spat van het scherm door de vele gestileerde animaties. Het is vlot, bevredigend en boordevol detail. Een kleurrijk palet, dat tegelijk somber is en toch meer leven blaast in een Castlevania dan ooit tevoren, versterkt de visuele pracht. Felle magenta’s durven clashen op vaalgroene contrastelementen. Met de cell-shaded 2.5D-esthetiek begint het bijna te lijken op een Guilty Gear-game. Echt een streling voor het oog. Het openingsshot op de Notre-Dame, opgeslokt door de vuurzee, is dan ook de piek van deze demo voor ons.
Motion Twin en Evil Empire werken samen aan deze titel en het valt eraan te zien. Van de polish in de presentatie en de animaties tot de strakke combat en het stimulerende leveldesign, het is gewoon echt af. Beide teams hadden natuurlijk al ervaring hiermee dankzij hun samenwerking voor de Castlevania-DLC van Dead Cells. Een samenwerking die hen in de perfecte positie brengt om dit te mogen doen, en we hadden ons geen betere ontwikkelaars kunnen inbeelden om Belmont’s Curse te ontwikkelen.
Loup Garou
Er is een Estus-achtige healing, maar “Muurkip aan ’t spit” is nog altijd aanwezig.
Even later krijgen we een baasgevecht voorgeschoteld. Hoe dit in het grotere plaatje past, verklappen we niet, maar het is duidelijk dat deze oversized weerwolf jou kent en tevens in de weg staat. De aanvalspatronen zijn nog niet te ingewikkeld voor het begin van het spel. Een 3-hit-combo die van richting kan veranderen (verraderlijk als je onder het beest door schuift) en een afstandsaanval die lijkt op de holy cross sidearm-aanval uit vorige Castlevania-spellen. De fijne animaties zorgen er alleszins voor dat je alles duidelijk ziet afkomen en de gulle openingen zorgen ervoor dat er altijd wel tijd is om te healen als je een fout hebt gemaakt.
Healen gaat trouwens via een soort Estus Flask-systeem, niet via eenmalige drankjes. De muurkiek blijft wel nog aanwezig als je goed oplet voor breekbare muren. Sommige dingen mogen gewoon niet veranderen. En zo zijn ook de bosses en het leveldesign weer helemaal wat je verwacht van een Castlevania-game. Een beetje verkennen, hier een mental note maken omdat een power ontbreekt, daar een extra moeilijk platformstukje achter een breekbare muur… Al het goede dat het genre metroidvania definieert.
Levelen en bonussen
Een ding nemen we nog snel onder de loep voor de timer op is: het levelsysteem. Ver kunnen we nog niet kijken, maar we zien wel al dat levellen automatisch gebeurt als je genoeg XP hebt. Hiermee kan je je personage en magic sterker maken. Ook zien we dat je van bazen speciale aanvallen krijgt, genaamd Arcana. Deze zijn nog apart te upgraden, en voor elk level verhoogt het de schade en geeft het extra bonussen zoals statuseffecten of tijdelijke buffs. Uiteraard zullen er ook extra uitrustingen en relikwieën zijn om je speelstijl verder aan te passen. Helaas hebben we hiervan geen enkele gevonden in de demo (of althans niet binnen de tijd).
Opvolgen of niet?
Zonder twijfel ‘ja’. De iconische reeks die de helft van de naam ‘metroidvania’ levert, is eindelijk terug van weggeweest. En dat met de succesontwikkelaars van Dead Cells gedeeld aan het roer is het beter dan ooit tevoren. Het is afwachten hoe groot het uiteindelijke spel zal zijn en hoe de combat, platforming en exploratie nog verder zullen uitbreiden. Maar we hebben er na deze demo echt het volste vertrouwen in. Het is niet lang meer wachten, gelukkig. 15 oktober landt Belmont’s Curse in de rekken voor pc, Switch 2, PS5 en Xbox Series X|S. Maak de planning dus maar leeg; de Belmonts are back in town.
Niets missen van Gamescom 2026? Ga dan naar onze landingspagina voor een overzicht van al onze previews en demo’s:
Meer weten over Castlevania: Belmont’s Curse? Hier kun je naar de officiële website.
