Spider-Man: Brand New Day review – opgroeien en loslaten

Vijf jaar nadat de wereld hem vergat, is Peter Parker naast een jonge twintiger vooral een vriendelijke, lokale Spider-Man geworden. Brand New Day is op die manier een toepasselijke film voor het personage en zeker iets anders na het spektakel van No Way Home. Grotendeels ten goede en een stukje ten kwade.

Op slag weg

Het is maar deels waar wat ze zeggen. De tijd heelt niet alle wonden. Op het einde van No Way Home verloor Peter Parker (Tom Holland, The Odyssey) zijn tante May (Marisa Tomei). Hij moest ook nog eens afstand nemen van zijn vriendin MJ (Zendaya, The Odyssey, The Drama) en beste vriend Ned (Jacob Batalon). Alleen zo kon hij een universumversplinterende spreuk van Doctor Strange tegenhouden. Zijn hele wereld was op slag weg, want niemand wist nog wie hij was. Spider-Man was alles wat hij nog had.

Vijf jaar later is Peter nog altijd alleen. Zijn oorspronkelijke plan om MJ en Ned de waarheid te vertellen, borg hij op toen hij zag dat het hen alleen maar meer voor de wind ging op de unief. Zijn brief bleef zitten in het koffiekopje dat hij van MJ kreeg. Hij bleef in New York, en focuste zich alleen nog op het werk. Die inspanningen hebben na al die tijd wel enige vruchten afgeworpen. De misdaad is fel afgenomen en New York houdt van hem. Zelfs de politie, Damage Control (die hem nog wou veroordelen in No Way Home) én Frank Castle alias The Punisher (Jon Bernthal, His & Hers), de heftigste superheld van New York, zijn nu zijn bondgenoten. Maar verder is Peters hechtste relatie die met agent DeWolff (Liza Colón-Zayas, The Bear), die hem workaholic af probeert te maken.

Maar eenzaamheid is niet het enige waarmee Peter moet afrekenen. Een nieuwe dreiging komt zowel van buiten als binnenin. Een mysterieuze antagonist wil iets wat Damage Control in een gigantische kluis verbergt en laat onschuldige mensen het vuile werk doen door hun bewustzijn over te nemen. Maar het gaat fysiek steeds slechter met Peter. Zijn spinnen-DNA leidt tot vreemde veranderingen die zijn krachten nog versterken, op goede en slechte manieren. Die moet hij eerst onder controle krijgen voordat hij de dag kan redden. Dat alles wordt nog ingewikkelder wanneer MJ en Ned weer in zijn leven opduiken.

Intiemer

Na de ‘Home’-trilogie krijgt deze vierde Spider-Man-film ook een nieuwe regisseur aan het roer. Destin Daniel Cretton maakte eerder Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings en recent nog Wonder Man voor Marvel Studios. Hij is vooral bekend voor Short Term 12, zijn rauwe indiedebuut met Brie Larson, en de kwaliteiten die hij daarin toont, brengt hij ook deels naar Brand New Day.

Deze film is intiemer en volwassener dan de vorige. Gezien de situatie waarin Peter zit, is dat niet te verwonderen, maar het scenario van Chris McKenna en Erik Sommers zoekt niet naar snelle, mooie oplossingen. Peter is dan wel een held, maar ook eenzaam en gehard door het leven. Met weemoed ziet hij MJ en Neds leven voorbijgaan op Instagram. Hoe maak je nieuwe connecties als de oude niet afgerond voelen? Laat je het los of probeer je opnieuw?

Een groot stuk van de film gaat over die best zware thema’s. Voor mij is die serieuzere toon dan ook de kracht van Brand New Day. Er zijn luchtigere momenten, maar die krijgen meer betekenis door die goede balans. De scènes tussen Tom Holland, Zendaya en Jacob Batalon zijn al drie films de hoogtepunten, en dat is hier niet anders. Het is een iconisch trio waar zeker ook Batalon meer erkenning voor mag krijgen. En wie Tom Holland als acteur alleen maar beoordeelt op zijn rol in The Odyssey, heeft nog niet genoeg van zijn werk gezien. Net als in No Way Home krijgt hij hier veel om zijn tanden in te zetten. Zijn Peter Parker was nooit de spitsvondigste, maar wellicht wel de meest herkenbare en pure. Die oprechtheid inherent aan het personage belichaamt Holland perfect.

Verhaallijnen die samenkomen

In de eerdere film zagen we ook al de wetenschappelijke kant van Peter. Die komt hier nog meer naar voren. Zijn de veranderingen die hij ondervindt echt schadelijk? Of iets waar hij moet leren mee omgaan en nu probeert te onderdrukken? In die zoektocht komt hij ook in aanraking met Bruce Banner (Mark Ruffalo). Dat levert een interessante verhaallijn op die wellicht nog niet afgerond is binnen het grotere Marvel-universum.

Ook de verhaallijn van de antagonist wordt hiermee verweven. Die geeft ook meteen een goede reden waarom Spider-Man en bijvoorbeeld niet de New Avengers zich ermee bemoeien. (Dat is vaak een struikelblok in de logica van dit universum.) Die nieuwe slechterik wordt op een doeltreffende manier geïntroduceerd, want dat overnemen van onschuldige voorbijgangers leidt soms echt wel tot verontrustende scènes. Wanneer we dan uiteindelijk weten wie het is, komt het voor mij helaas niet helemaal binnen. Dan is er namelijk nog relatief weinig tijd over om meteen met hen te ‘moeten’ meeleven. Die opbouw kon iets beter, en ook de vertolking die erbij hoort, had me niet helemaal mee. Pas op het einde vond ik dat er meer in zat.

Wat de productie betreft, hebben de makers wel veel goede keuzes gemaakt. De trouw aan wie Peter Parker is, komt ook terug in de setting. Je voelt het lokale New York heel erg in Brand New Day. Veel scènes spelen zich buiten af, in echte, tastbare buurten en locaties, en dat maakt het allemaal veel authentieker. Dat wordt ondersteund door de cinematografie van Brett Pawlak (Wonder Man) met natuurlijke belichting, en de warme color grading. Daartegenover staan dan wel de vergezichten, die er door een gebrek aan scherpte af en toe te fake uitzien. Wij gingen kijken in ScreenX, maar dat was buiten een iets hoger gevoel van onderdompeling niet zo’n grote meerwaarde, ook al is de film speciaal voor het format gemaakt.

Natuurlijk is er ook nog actie in een Spider-Man-film, maar niet te veel, zoals in sommige andere superheldenfilms. Cretton voegt een paar inventieve exemplaren toe aan de catalogus, met een stellinggevecht dat doet denken aan Shang-Chi en een actiescène met de Hulk die tot de betere uit het hele MCU gerekend kan worden. De groene gigant was niet meer zo destructief sinds Avengers: Age of Ultron. Dat de actie hier niet de focus is, bewijst dat Marvel Studios met Spider-Man: Brand New Day wel kan wat we hen al even vragen. Als je je film opbouwt rond de essentie van een personage, volgt het superheldengedeelte ook wel.

Spider-Man: Brand New Day is vanaf 29 juli te zien in de bioscoop.