Tot jij mij zag review: midzomer magie

Bij Geekster genieten we nog wat na van het mooie weer van vorige week en kijken we al uit naar de komende zomer. En wat past er daar beter bij dan een zoete romance die dan ook nog eens Een midzomernachtdroom gebruikt als inspiratie…

Het verhaal

De introverte Millie heeft een prima baan en twee goede vrienden. In de anonimiteit van de Randstad geniet ze van haar rustige leventje in de schaduw. Maar als haar dierbare collega Gerda plotseling overlijdt, besluit Millie haar oude bucketlist af te stoffen.

Die keizerpinguïns, dat wordt niks. Maar die andere dingen… Millie verhuist terug naar haar geboortedorp Boschwei, waar haar jeugdcrush Olivier nog steeds woont, en waar het Bostheater audities houdt voor Een midzomernachtdroom. Maar de strenge en irritante regisseur Bertram maakt het behalen van haar doelen erg moeilijk. Zal ze dan toch voor altijd onzichtbaar blijven?

Daarom treft Cupido ook blind zijn doel

Tot jij mij zag verklapt al vrij snel dat Millies grote jeugdliefde Olivier misschien toch niet haar eeuwige liefde zal worden. Het boek vertelt namelijk het verhaal in twee POV’s, dat van Millie zelf en dat van de regisseur Bertram. Is dat op zich al een beetje een spoiler? Misschien wel, maar het heeft bij mij toch geduurd tot ze de witte kat vermeldde dat ik doorhad dat de love interest van het verhaal niet Olivier ging zijn. Ik vond dan wel dat het iets vroeger in het boek duidelijk had mogen worden en de romance wat vroeger had mogen starten. Mooi dat er veel nadruk ligt op de achtergrond die beide personages hebben, en wat ze hebben meegemaakt, maar soms werd er iets te veel daarop gefocust, vond ik zelf.

Ook vond ik het lastig in te schatten welke leeftijd de personages nu juist hadden. Van Bertram dacht ik eerst dat hij een man op oudere leeftijd was, en van Millie kreeg ik dan weer de hele tijd het gevoel dat ze een jonge twintiger was. Maar na het terugkijken naar de eerste hoofdstukken bleek zeker dat laatste onmogelijk, aangezien Millie al tien jaar bij hetzelfde bedrijf werkt. Haar gedrag kwam eerder over als dat van een jonger iemand, vooral haar obsessie met haar jeugdcrush. Net daarom had deze plotlijn dus net iets vroeger opgelost mogen raken.

Tot jij mij zag maakt echter al deze bovenste zaken wel beter door een stuk van Shakespeare te laten schitteren in een boek. Ik heb een zwak voor elk verhaal dat Shakespeare gebruikt, en al zeker wanneer het Een midzomernachtdroom is. Ik genoot van de stukken die zich in het theater afspeelden en had daar zeker nog wat meer over willen lezen!

Ook de representatie bij de personages vond ik zeer leuk. Millie plakt dan misschien geen label op zichzelf; ze heeft wel enkele specifieke karaktertrekken die bij sommige mensen herkenbaar zullen zijn. Het introverte wordt hier dan wel door Millie zelf als iets negatiever gezet; het verhaal zelf en de andere personages overtuigen van het tegendeel. Dat beide personages worstelen met gelijkaardige problemen – zich onzeker voelen door een vorige relatie – maar toch proberen hierdoor te raken, vind ik een prachtige moraal voor een liefdesverhaal.

Conclusie

Tot jij mij zag is, zoals Anne West wel vaker schrijft, een echte feelgood romance met een tikkeltje humor. Haar schrijfstijl is zeer aangenaam en leest enorm vlot. Het boek ging er hier op een namiddagje volledig door, zonder ooit écht lang of saai aan te voelen. Het is een aanrader voor iedereen die een luchtige zomerromance zoekt, die toch tegelijk nog wat diepgang biedt qua personageontwikkeling.

Koop Tot jij mij zag nu op bol.com!

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.