History of Sound review: liefde door muziek

Josh O’Connor en Paul Mescal bevestigen nogmaals hun status als jonge sterren in The History of Sound, het nieuwe muzikale liefdesdrama van Oliver Hermanus. Wij genoten al op het filmfestival van Oostende.

Tijdcapsule

David (Josh O’Connor, The Mastermind) en Lionel (Paul Mescal, Hamnet) leren elkaar in 1917 kennen in Boston, waar ze allebei aan het conservatorium studeren. Lionel is ver van huis in zo’n drukke universiteit, en hij hoort David een volksliedje uit zijn streek in Kentucky zingen. Die is pianist en componist, maar gefascineerd door de historische betekenis van zulke liedjes. Lionel studeert zang, en hij raakt David meteen met zijn stem. De twee sluiten een vriendschap, maar beiden voelen al snel meer. Ze beginnen een relatie.

Niet veel later gooit de dienstplicht voor de Eerste Wereldoorlog roet in het eten. Lionel wordt afgekeurd omwille van zijn bril, en hij keert terug naar Kentucky om voor de boerderij van zijn ouders te zorgen. David wordt naar het front gestuurd. Nadat David terugkomt van de oorlog, is het duidelijk dat hij veel heeft meegemaakt, maar hij vertelt er weinig over. Hij stort zich op een nieuw project. Met Lionel trekt hij naar landelijk Amerika om volksliedjes te verzamelen door ze op te nemen op wasrollen. Ze halen hun hart op tijdens de reis, maar hun wegen scheiden uiteindelijk toch. Lionel gaat terug naar huis in Kentucky en trekt later naar Rome, terwijl David gaat lesgeven in Maine. Toch lijkt hun verhaal niet afgerond.

Muziek verbindt

Als we zelf niks meer kunnen of willen zeggen, is er nog altijd muziek. In de grote momenten zoals begrafenissen en huwelijken, maar ook de kleinste, zoals een moment van herkenning op de radio. Zo goed als iedereen kan een mixtape maken van zijn eigen leven, of dat van zijn vrienden, familie, gemeenschap. Muziek verzacht, pept op, doet ontladen, spoort aan — muziek verbindt.

Dat gegeven verkent regisseur Oliver Hermanus (Living) in The History of Sound door het verhaal van deze twee muzikale mannen. De oorlog liet meerdere generaties mannen veranderd achter. Over hun tijd daar werd niet gesproken, je ging gewoon verder met je leven. Lionel voelt de afstand tijdens hun trektocht door de bossen, velden en dorpjes, maar ook de toenadering die David zo zoekt. Hun verhalen en muziek zijn dan ook onlosmakelijk verbonden.

Als je van traditionele muziek houdt, en vooral folk, dan is The History of Sound een kolfje naar je hand. Het is voor mij de puurste vorm van liedjeskunst, omdat ze oorspronkelijk echt manieren waren om om te gaan met het harde leven, vooral op het platteland. De geschiedenis wordt door deze muziek een stroom aan herinneringen. De film zit dan ook vol met prachtnummers, gezongen door even geweldige stemmen. Onder hen ook Paul Mescal, die overtuigt met zijn zangkunsten (en zo hoop geeft voor de Beatlesfilms van Sam Mendes).

De filosofie dat muziek bepaalde gaten vult, neemt de film ook ter harte. The History of Sound is een ingetogen liefdesdrama waarbij je geen karrenvracht aan analyserende dialoog moet verwachten. Dit is een film waarbij je je moet laten meevoeren. Het vertelritme kabbelt voort, en best grote onthullingen worden nooit gedramatiseerd. ‘Dit is gewoon het leven’, lijkt de film te zeggen, en daar moeten we mee omgaan. Dat werkt wonderwel voor mij, maar zo’n relatief trage film zal niet voor iedereen zijn. Naar het einde toe leek het verhaal wel nog even te wankelen, maar dat lost zichzelf op wanneer het einde de cirkel rondmaakt.

Subtiel maar krachtig

Paul Mescal lijkt de laatste tijd de meningen meer en meer te verdelen. Is hij nu een goede acteur of niet? Ik vertoef echt wel in het eerste kamp, want hij zet in The History of Sound een van zijn beste vertolkingen neer. Een ingetogenere film ligt beter bij zijn acteerstijl, en hier levert hij dan ook subtiel maar krachtig acteerwerk. Lionel komt van het platteland, en ook al had hij liefdevolle ouders, het is een ruwe omgeving die ook een gevoelige muzikant vormt. David kende veel verlies in zijn jonge jaren, maar ook veel steun in zijn creativiteit. Hij is opener en iets minder bevreesd dan Lionel. Instant charmant, soms een beetje ondoordringbaar maar duidelijk verliefd. Josh O’Connor is dan ook fantastisch in de rol.

The History of Sound is dus een genot om naar te luisteren, met ook de minimalistische score van Oliver Coates, maar zeker ook om naar te kijken. De beeldvoering van Alexander Dynan is lichtrijk maar met zachte kleuren. De vele close-ups van verlangende gezichten en tedere blikken, de aandacht voor de natuur en de rust die dat kan brengen, zorgden ervoor dat ik ondanks impactvolle emoties ook echt tot rust kwam bij deze film. Liefde en verbinding zijn essentieel, maar als het niet uitdraait zoals je hoopt, is er nog altijd de muziek om op terug te vallen. En dan herbegin je.

The History of Sound is vanaf 25 februari te zien in de bioscoop.