Dino Warriors 1 review: feesten alsof het 1989 is

Dimitri Vegas is op het gebied van dancemuziek natuurlijk een echt Belgisch exportproduct. Maar na een carrière van ruim twintig jaar reiken zijn ambities verder. Als befaamde dj kom je nog eens ergens, en Vegas zou graag een eigen franchise lanceren.

In Amerika heeft hij contacten opgedaan met voormalig uitgever van DC en Marvel, John Nee, en Batman-producent Michael Uslan en diens zoon David, die hem helpen met het opzetten van de Dino Warriors. Dit moet het startpunt vormen van strips, films, games en wat al niet meer.

Standaard Uitgeverij heeft de rechten voor de Dino’s in het Nederlandse taalgebied bemachtigd, en de eerste strip ligt vanaf 3 september in de winkel.

Het verhaal

Eerlijk? Het lezen van deze strip was een hele bevalling. Er is ook een Engelse editie beschikbaar en daar word je dan toch nieuwsgierig naar. Goed, later meer. Eerst even de samenvatting van de uitgeverij plaatsen:

“Het zijn vluchtelingen uit een andere realiteit… Vijf jonge dinosauriërs die van hun meester de opdracht kregen een krachtig kristal te beschermen en hun nieuwe thuis te verdedigen tegen een oude dreiging. Archimedes, Alexander, Cleopatra, Leonidas en Democritus zijn de laatsten van een verdwenen ras van antropomorfe dinosauriërs. Ze werden grootgebracht door Takis, een wolharige mammoet die een vreselijke oorlog tussen de Mammalia en de Reptilia ontvluchtte. Ver van huis groeiden ze op, met alleen het overgebleven verhaal van een rijk dat in rook is opgegaan. Achternagezeten door de meedogenloze sabeltandtijger Maximus, moeten deze helden tegen wil en dank ervoor zorgen dat hun nieuwe planeet niet hetzelfde lot ondergaat als de wereld van hun voorouders.”

Wat werkt?

Voor het maken van dit eerste deel zijn de Amerikaanse schrijver Erik Burnham en de Spaanse tekenaar Diego Galindo ingehuurd. Beide heren hebben hun sporen verdiend op licentie-titels. Galindo tekende de voorbije jaren Stranger Things-comics en Burnham is bekend van een stevige run op The Ghostbusters en de Teenage Mutant Ninja Turtles.

Dat zijn titels die over het algemeen heel goedkoop gemaakt worden. Het schrijfwerk is oké en het tekenwerk kan ermee door. Deze eerste Dino Warriors heeft steriel maar competent tekenwerk. Galindo maakt duidelijk teveel gebruik van referentie waardoor het allemaal wat statisch oogt. Het is niet onaangenaam. Goed is het ook niet. (Een speelse knipoog voor degene die als eerste de Home Alone-referentie spot in dit album.)

Qua schrijfwerk valt het wat tegen. De personages zijn inwisselbaar. De zinnen lopen niet. En dan vraag je jezelf toch een beetje af hoe slecht de Engelse versie wel niet moet zijn. Want James Vandermeersch is een goede vertaler dus aan hem ligt het niet. Ook is het verhaal een samenraapsel van jaren 80-jeugdsentiment. Er wordt leentjebuur gespeeld bij The Transformers, The Dino Riders en The Teenage mutant Ninja Turtles.

Het grote probleem is dat het verhaal niet leeft. Slechts een scene met een van de dino’s voor een koelkast en een meisje zorgt voor een emotie. Voor de rest is het alsof je kopij zit te lezen. Deze strip kan even goed een reclamefolder zijn voor keukengerei.

De naam van Dimitri Vegas is prima

Als je de cover bekijkt, dan zie je enkele quotes staan van bekende Belgen zoals Erik van Looy, Adil el Arbi en Alex Agnew. Ze verliezen zich in superlatieven over deze strip en ze zijn allemaal onterecht. Het is prima dat ze een bekende mede-Belg willen helpen en dat siert hen. Het heeft echter niks met de inhoud van doen.

Dit is goedkope, gemaakte, zielloze brol. Het biedt geen spanning, het heeft geen ziel en het roept louter weerzin op. Voor iemand die de wereld wil bestormen met een heuse eigen franchise laat Vegas vooral zien dat hij er niets van heeft begrepen.

Stripmaken is een vak. Het vertellen van een verhaal is een ambacht. Dimitri Vegas slaagt erin om alles verkeerd aan te pakken. Hoe dan? Waarom neemt hij dit niet net zo serieus als zijn muziek? We gaan er waarschijnlijk nooit achterkomen.

Vegas liet in een persbericht weten dat hij een bijdrage aan de Belgische stripgeschiedenis wilde leveren. Dat is hem gelukt. Dino Warriors laat zien hoe het niet moet.