The Naked Gun review: lang leve de (onnozele) komedie

Het lachen vergaat de wereld stilaan, dus is er weer dringend nood aan komedies in de bioscoop. Hoe dwazer, hoe beter, dachten de makers van de nieuwe The Naked Gun. De legendarische parodiefranchise met wijlen Leslie Nielsen wordt nu nieuw leven in geblazen met Liam Neeson in de hoofdrol. Met The Naked Gun is een mogelijke komediecomeback alleszins al goed ingezet.

Nalatenschap

Technisch gezien is The Naked Gun een legacysequel. Want we volgen niet meer Frank Drebin (Leslie Nielsen) maar zijn zoon, Frank Drebin Jr. (Liam Neeson, wiens naam geheel toevallig lijkt op die van zijn voorganger). Een heerlijke scène in het politiekantoor — die ook in de trailer zat — steekt de draak met dat sequel-zijn, maar verder doet het er helemaal niet toe. Iedereen weet wat The Naked Gun is: een absurde komische film die de draak steekt met politiethrillers. Maar hoewel dat genre ten tijde van de originele Naked Guns, in de jaren 80 en 90, gigantisch populair was, vind je er nu nog nauwelijks in de bioscoop.

Thrillers en crime wonen nu vooral op tv. En dus kan je zeggen dat The Naked Gun misschien twee filmgenres weer tot leven kan wekken. Tot het zover is, zijn er wel genoeg actiefilms om de mosterd bij te halen. De makers weten immers dat je niet naar dit soort films komt om omver geblazen te worden door de intriges. Daarom nemen ze dan ook graag wat vrijaf door het eenvoudig te houden en een paar elementen te stelen uit de films waar ze mee lachen.

Drebin onderzoekt de dood van een softwareontwikkelaar, wiens zus Beth (Pamela Anderson) niet gelooft dat hij zelfmoord pleegde. En inderdaad, ultieme slechterik Richard Cane (Danny Huston), de baas van de heengegane, is een techbro met veel snodere plannen. Drebin zal het gros van de eerste Kingsman-film en een deel van Mission: Impossible – Fallout moeten doorlopen om de mensheid te redden. Serieus. Er is zelfs een MacGuffin genaamd het ‘PLOT device’.

Parodie

Goed, nu we dat uit de weg hebben, kunnen we bespreken wat je echt wil weten. Is The Naked Gun ook grappig? Kunnen de nieuwe makers legendes als de Abrahams en de Zucker-broers evenaren? De mannen die ook verantwoordelijk waren voor parodiefilms als Airplane! (een persoonlijke favoriet), Hot Shots!, Top Secret!, en zelfs een paar Scary Movies (waaronder de derde, een persoonlijke favoriet)?

Wel, honderdmaal ja! Als je een fan bent van het genre of een bepaald soort komedie. Want hoewel ik The Naked Gun hilarisch vond, hadden sommige andere bioscoopgangers het er precies wat moeilijk mee. Aan de scenaristen zal het niet liggen. Akiva Schaffer, ook regisseur, is deel van comedytrio The Lonely Island, dat bekend werd met hun parodiesketches voor Saturday Night Live. (Persoonlijke favorieten zijn Mother Lover, I’m on a Boat en natuurlijk Dick in a Box.) Hij regisseerde ook parodiecultfavoriet Popstar: Never Stop Never Stopping en het recente, geestige Chip ‘n Dale: Rescue Rangers. Co-scenaristen Dan Gregor en Doug Mand schreven mee aan die laatste en werkten beide jarenlang aan How I Met Your Mother.

Maar eigenlijk trek ik mijn eerdere verklaring in (heb je ‘m?). Als je geen enkele keer moet lachen tijdens The Naked Gun, dan heb je misschien geen komisch vermogen. Want we krijgen werkelijk zo goed als alle soorten comedy naar ons hoofd geslingerd in 85 minuten. Voor de liefhebbers van absurdisme is er een minutenlange omzwerving over een reisje dat verstoord wordt door een levende sneeuwman, maar er zijn ook visuele grappen (Drebin die een handschoen aantrekt om bewijsmateriaal op te pakken en het dan met de andere hand neemt, een lunaparkgrijper die ergens niet thuishoort), slapstick (de initiatie van een elektrische auto gaat verkeerd), genregrappen (de politiethrillervoice-over die eens van verteller wisselt, de prominente rol van de saxofoon in de muziek), heel wat woordgrappen (let op een antwoord op de vraag ‘Drunk?’ en een opmerking over het stadhuis), en evenveel popcultuurgrappen.

Maatschappij

Popcultuur omvat hier zowel de echte populaire cultuur als de maatschappij waarin we nu leven. The Naked Gun beseft dat de rol van de politie niet meer is wat die in de jaren 80 was. Drebin wordt constant gewezen op wat voor een dinosaurus hij is en hoe fout hij kan zijn. “Sinds wanneer moet de politie de wet volgen?” vraagt hij zich aan het begin luidop af. Dat zo’n rol dan gaat naar Liam Neeson, die in zijn vijftiger- en zestigerjaren bijna uitsluitend ordehandhavers speelde, voegt alleen maar toe aan de gewiekstheid.

Soms wordt de popcultuur zelfs vermengd met die maatschappijfilering. Het antwoord op de vraag of Drebin de rechten van gearresteerden wel kent, deed me búlderen. Maar net bij zo’n mop wringt het schoentje misschien wel voor sommigen. Als je niet zo mee bent met de popcultuur, zullen sommige moppen je passeren. En ook de vertaling speelt een rol. Enkele grappen zijn ontzettend moeilijk om te vertalen, zeker in korte ondertitels. Mijn favoriete mop uit de ganse film is een woordmop over manslaughter (doodslag), maar die valt helaas een beetje dood in het Nederlands. Geen fout van de ondertitelaars, want niet voor alles bestaat een alternatief.

Hoe het ook zij, er wordt zo’n grappensalvo op je afgevuurd (hehe) dat er dus wel voor ieder wat wils is. Het is overigens ook genieten van Neeson, die zich volop in de rol gooit. Hij neemt zichzelf en zijn carrière duidelijk niet te serieus, en dat kunnen we bewonderen. Hetzelfde geldt voor Pamela Anderson. De actrice kan sinds haar mooie rol in The Last Showgirl, haar eerlijkheid over haar verleden en haar zoektocht naar meer, op veel bijval rekenen. Als Beth lijkt ze op het eerste gezicht een femme fatale, maar ook dat wordt snel op zijn kop gezet. De chemie tussen beide acteurs zit goed, al had Anderson nog net wat meer te doen mogen hebben.

Daarnaast is eigenlijk het enige nadeel dat het derde deel van The Naked Gun door die sterke gelijkenis met Kingsman niet zo interessant is. De film is ook helemaal niet mooi in beeld gebracht, met een wazige filter en eerder vaal kleurgebruik. Daar zat nog iets meer in. Maar goed, als we daarop moeten vitten, wil het zeggen dat het goed was. Er is nog genoeg om mee te lachen, dus breng komedies terug en doe dan ook maar een sequel van The Naked Gun.

The Naked Gun is nu te zien in de bioscoop.