Geekster Speelt #16: science and history

0

Dag beste Geeksters! In deze tweewekelijkse Geekster Speelt gaan we kort in op het spel waarmee we ons de laatste veertien dagen beziggehouden hebben. Soms is dat een grote release, soms is dat een kleintje dat misschien tussen de mazen van het net is geglipt, of een spel dat al jaren geleden is uitgekomen. Een videospel, een bordspel of nog iets anders: het kan allemaal. De voorbije weken kon het volgende ons boeien:

Steamworld Heist

Michiel: Steamworld Heist is al een tijdje uit, en speelt zich in hetzelfde universum af als het recentere Steamworld Dig en Steamworld Dig 2. Waarom heb ik dan voor Heist gekozen? Simpel: de twee recentere games zijn als 2D-mining games voor mij minder interessant, maar Steamworld Heist is 2D XCOM met robots! Meer moet het niet zijn, en het spel lost de verwachtingen in. Je hebt een gold move en een blue move (maar de kleuren zijn wel omgewisseld in vergelijking met XCOM), meerdere classes met elk hun eigen wapens en mogelijkheden en een heleboel belangrijke covers om je achter te verbergen of om op te blazen. Daar komt nog bij dat je de meeste schoten vaak meermaals kan laten weerkaatsen tijdens gevechten. Je trick shots zorgen er zo voor dat je een vijand die zich achter een cover heeft verstopt toch maar mooi kan neerschieten en daarna hun hoofddeksels kan verzamelen. Het verhaal is redelijk eenvoudig maar volstaat om de gameplay te begeleiden en heeft hier en daar zelfs een kleine twist. Als een freelance crew robots op stoom probeer je in de ruimte te overleven en kom je oog in oog met scrappers (piraten), olie-eenheden van het dictatoriale koninklijke regime en zelfs een moordzuchtige A.I.

Steamworld Heist

Dit soort schoten zijn schering en inslag in Steamworld Heist.

Horizon: Zero Dawn

Jens: Horizon: Zero Dawn staat al een hele tijd op mijn radar, maar wegens wat problemen met mijn PS4 heb ik lang gewacht om het te kopen. Daar kwam verandering in toen ik onlangs de Complete Edition te koop zag staan voor 50% van de normale prijs. Die kans kon ik niet laten liggen en zo geschiedde. Als Aloy loop ik rond in een dystopische toekomst waar het ernaar uitziet dat de robot uprising de mensheid teruggedreven heeft naar de prehistorie. Robot-dieren lopen door de restanten van de wereld, en de meesten van hen lusten precies wel een stukje mensenvlees. Gewapend met mijn pijl en boog, een knuppel en een wapen dat valstrikken creëert, beleef ik avonturen en komt de wraak waar ik op lust steeds dichterbij. Ik zit nog maar enkele uren ver in mijn avontuur, maar kan wel al zeggen dat ik enorm onder de indruk ben van de prachtige wereld en boeiende mythologie die erachter schuilt. Oh, en ik heb een toestel dat me robotmonsters laat overnemen en erop rijden. Hoe cool is dat?

Assassin’s Creed: Origins

Nils: Het is al sinds Black Flag geleden dat ik nog een Assassin’s Creed gespeeld had. De laatste delen in de serie konden me immers niet bekoren en het feit dat er technisch steeds wat aan schortte, deed me altijd afhaken. Maar toch speel ik Assassin’s Creed: Origins. Ik lonkte nog eens naar een goede Assassin-game en de setting deed mijn verbeelding al op hol slaan. En bij Sekhmet, ik was warempel niet teleurgesteld. Deze Assassin’s Creed behoort tot nu toe de beste en meest vlotte ervaring die ik ooit had met de franchise. De Egyptische omgeving is erg uitgediept en er is waarlijk veel werk gestoken in het overbrengen van die absoluut charmante Egyptische cultuur. Ook Bayek, het hoofdpersonage, spreekt tot de verbeelding als Medjay, een soort beschermer van het volk, die zich vanaf scratch ontpopt tot echte Hassanssin. Gecombineerd met een krachtige verhaallijn en combat die eindelijk goed aanvoelt, is deze Assassin’s Creed voor mij een schot in de roos. Tombes en kameel rijden, het voelde nog nooit zo goed.

Super Bomberman R

Olivier: De eeuwige zoektocht naar goeie couch co op-games bracht me bij Super Bomberman R. Online gamen is fun, maar geef mij toch liever samen op een ongemakkelijk gehalveerd scherm gamen of tegen elkaar strijden. Gecombineerd met een stevige portie nostalgie leek de nieuwste Bomberman voor de Switch een schot in de roos. Na het lezen van enkele mindere reviews, heb ik even gewacht om deze aan te schaffen. Toen we vorige week enkele mensen over de vloer hadden, kwam het idee terug in mij op om deze party game in huis te halen. Ik moet me helaas bij die reeks teleurstellende reviews aansluiten. Deze versie is een absolute basisvariant en dat na zoveel jaren ervaring. De formule blijft uiteraard ongewijzigd en enkele games tegen of met elkaar spelen is best leuk. Maar er zijn te weinig extra’s om het lang leuk te houden. Je begint met één basismap om op te strijden, je moet sparen om er extra te kopen… In dergelijke game boeit me dat niet! Ik verwacht gewoon zoveel mogelijk plezier in korte periodes. Ik verwacht geen uren aan content om meer content vrij te spelen! Ik herinner me Bomberman-versies waar je na ontploffen aan de zijlijn kwam te staan en je opnieuw een kans had om terug op het veld te komen als je van daar nog een slachtoffer kon maken met een welgemikte bom. Chaos was het, prachtige, hilarische chaos. Voor 50 euro voel ik me serieus in het zak gezet. Maar uiteindelijk mijn eigen schuld, ik had beter moeten luisteren naar al die recensenten vóór mij! Lesje geleerd!

Waar ben jij de voorbije week mee bezig geweest? Was er een videospel waardoor je je console of je pc-scherm niet kon verlaten of heb je met vrienden een leuk bordspel uitgeprobeerd? Laat het ons weten!

Share.

About Author

Michiel Van Belle

Michiel Van Belle speelt videogames, boardgames en tabletop rpg's. Hij leest naast de occasionele comic ook veel fantasy en historic fiction. Zijn grote geky love is soundtracks.

Reacties