Find All 2 & 4 review: ontspannen zoektocht

Het genre van de ‘zoekplaatspelletjes’ begon ooit bij het alombekende Waar is Wally en is ondertussen in de Steam Store in overvloed te vinden. Zelf heb ik al vele uren versleten aan het vinden van katjes in verschillende posities, situaties en werelden. Ik was dan ook zeer enthousiast toen ik Find All 2: Middle Ages en Find All 4: Magic kon reviewen.

Waar is… de kat? De hond? De pijl?

Voor deze review speelde ik Find All 2: Middle Ages en Find All 4: Magic. Beide games volgen hetzelfde basisprincipe. Je krijgt een aantal drukke en chaotische tekeningen waarop je figuurtjes en objecten moet zien te vinden. Het gaat er dus niet over om enkel katjes te vinden, maar wel een heleboel objecten en figuren. Katten, honden, bijen, pijlen, emmers, pompoenen, sleutels… Alles passeert in deze game.

Net dat vond ik in het begin niet zo aangenaam omdat ik het gevoel had dat ik steeds ‘opnieuw’ begon in mijn zoektocht. Het was pas nadat er wat tijd verstreken was dat ik begon door te hebben dat deze manier van zoeken net de charme van deze spelletjes is. Want elke keer als je iets nieuw vindt, kleurt de tekening een stukje in.

Dit aspect is ook een zeer slimme gameplay-truc, want wanneer je alle objecten in een bepaalde zone hebt gevonden, wordt de hele zone ingekleurd. Hierdoor weet je perfect in welke zones je moet gaan zoeken om de laatste items nog te vinden, wat zeer handig voor mij was. Bij zoekplaatspelletjes ga ik steeds zeer gestructureerd te werk. Ik begin in de linkerhoek en ga zo ‘rij per ‘rij’ de hele plaat af om te zoeken. En dit doe ik steeds opnieuw tot ik alles gevonden heb. Dat de plaat stelselmatig ingekleurd wordt, zorgt ervoor dat ik duidelijk kan zien in welke zones ik niet meer moet gaan zoeken.

Er zijn in de zoekplaten ook vaak bewegende delen aanwezig, wat de tekening ook zeer dynamisch maakt. Door bepaalde objecten te vinden en zo te activeren, gaan er stukken in beweging waardoor er weer andere dingen zichtbaar worden. Zo zijn er dus ook ‘lagen’ aanwezig in de levels, die het allemaal net dat tikkeltje interessanter maken.

Daarbovenop gebruiken beide games ook nog eens een zeer mooi kleurenpalet. Het werkt vreemd genoeg zeer rustgevend en ik heb meerdere keren even het zoeken gepauzeerd om naar de mooie ingekleurde stukken te kijken.

Find All 2: Middle Ages

Nu, wat doen deze twee games dan elk anders dat het waard maakt om ze beide te spelen? Als eerste, het zijn natuurlijk andere thema’s. Find All 2 heeft een middeleeuwse stadsetting en Find All 4 brengt daar magische elementen in. We zullen het eerst over Find All 2 hebben, kwestie van een beetje chronologisch te werken.

Vaak speel ik dit soort spellen terwijl er een YouTube-video op de achtergrond staat te spelen. Maar bij Find All 2: Middle Ages vond ik de soundtrack zo geweldig dat ik mijn video gepauzeerd heb en me een ware hofdienaar waande terwijl de minstreel mijn heer toespeelde. Of, hoe normale mensen het zouden ervaren: het spel heeft een leuke soundtrack. Dat deze de hele tijd op een loop speelt stoort niet echt, aangezien er veel verandering in de track zelf zit.

Er zijn bij het starten van het spel een aantal zaken zichtbaar in de UI. Zo heb je de objecten die je moet vinden, een timer om te kijken hoe lang je al aan het zoeken bent en een schatkaart met daarnaast een zak met muntjes. Die laatste twee hebben bij mij veel tijd gekost om te snappen waarom ze in de UI zichtbaar zijn. De zak met muntjes wordt dan ook pas duidelijk wanneer je het tweede level hebt uitgespeeld. Ik ga nog niet verklappen wat het juist doet, maar het was voor mij persoonlijk niet helemaal het wachten waard. Ik was snel klaar met de muntjes en ging verder met de eigenlijke game. De landkaart daarentegen heeft me langer bezig gehouden omdat ik pas op het einde doorhad waar die voor dient. Het was een leuk extraatje voor de oplettende speler (niet ik dus, ik was blijkbaar niet helemaal aan het opletten)!

Wat ik bij Find All 2: Middle Ages ook jammer vond (en later zag dat het bij Find All 4 wel aanwezig was) is dat er geen hintsoptie is. Of ik moet weer heel onoplettend geweest zijn en ze niet gevonden hebben. Uiteindelijk zijn de zones die niet ingekleurd worden wel al wat hints op zich, maar in de beginfases van de tekening is het soms wel heel moeilijk om bepaalde dingen te vinden. Ik heb bijvoorbeeld een goed kwartier zitten zoeken naar de laatste verfpot. Het spel is dan ook niet zo heel gemakkelijk, en sommige zaken zijn wel heel goed weggestopt.

Ik deed 107 minuten over Find All 2: Middle Ages. In die tijd zocht ik naar 500 objecten, wat een heel hoog aantal is voor een zoekspel. Je bent er dus wel degelijk even zoet mee.

Find All 4: Magic

Find All 4: Magic voelde voor mij aan als een korter spel dan Find All 2, alhoewel ik er volgens Steam wel 2,5 uur aan bezig geweest ben. Ik weet dus niet helemaal waar het aan ligt dat het veel korter voelde, misschien omdat de levels zelf me iets kleiner leken?

Ik was bij deze game een heel grote fan van het leveldesign. Level twee (en daar spoil ik niet zo veel mee) is een tekening in een tekening, en dat vind ik gewoon een heel leuke keuze. Dat we van het exterieur naar het interieur gaan is leuk gevonden. Ook bij de volgende levels blijft er een zekere ‘gelaagdheid’ aanwezig waardoor de wereld groter aanvoelt dan ze eigenlijk is. Level vier heeft dan ook nog eens een hele interessante gameplay-mechanic die ik nog niet zal verklappen, waardoor de tekening wel heel groot lijkt te zijn!

Toch was ik over het algemeen iets minder overtuigd door deze. Misschien omdat ik me wat misleid voelde door de Magic-titel. De eerste twee levels zijn zeker wel heel magisch, maar daarna vind ik dat de magie een beetje verdwijnt. Zijn de scènes zeer realistisch? Nee. Maar ze misten wel wat extra magie om mij helemaal mee te hebben. Al vind ik het sowieso wel een pluspunt dat er vleermuisjes verschijnen. Elke game verdient extra vleermuisjes.

Hier had je dus, zoals hierboven al gezegd, wel een hintsfunctie in de vorm van een tovenaarskatje met een vergrootglas. Die begeleidt je naar de specifieke zone waar het te zoeken object zich verschuilt. Ik heb deze functie toch enkele keren gebruikt om een paar zeer goed verborgen zaken wat sneller te kunnen vinden. Het is dus voornamelijk handig wanneer je vastzit. De game houdt je ook tegen om deze functie te misbruiken om het spel te speedrunnen, want er zit een timer van drie minuten op. Deze timer pusht je dus vooral om zeker zelf ook nog te gaan zoeken.

Toegankelijkheidsinstellingen

Waar deze games in shinen is voor mij toch wel de toegankelijkheidsinstellingen. Ik vond alleen bij zowel Middle Ages als Magic de instelling waarmee je de felheid van het spel kon instellen al fantastisch. Ik heb deze meteen helemaal naar beneden gezet om mijn ogen wat te sparen. Bij beide games kon je ook de gevoeligheid en snelheid waarmee de tekening zich bewoog (wanneer je dus naar een andere zone wil scrollen) aanpassen, wat ik ook heel handig vind! Het mag bij mij dus wat minder fel en wat trager, en ik vind het zeer goed dat ik dit gewoon naar mijn eigen gevoel kan aanpassen. Bij Middle Ages is er, zoals hierboven al vermeld, ook een timer aanwezig tijdens het spel, maar je kan deze gemakkelijk uitzetten als je de ’tijdsdruk’ niet wilt.

Find All 4: Magic had nog net iets meer instellingen waardoor het spel ook wat ‘moderner’ aanvoelde. Zo had je dus de helper die je hints gaf, maar deze kon je ook uitzetten als je die liever niet gebruikte (of wanneer je deze niet per ongeluk wil aanklikken, het is bij mij gebeurd). Ook kan je aanduiden of het volgende object dat je moet zoeken random gekozen wordt of je zelf kiest. Het spel heeft geen timer en ook geen optie om deze aan te zetten, maar als toegeving daarop kan je bij deze wel in- en uitzoomen op de tekening, wat het zoeken nog net iets gemakkelijker maakt!

Een klein beetje frustratie

Ik zei hierboven al dat ik me wat aan het opwinden was tijdens de zoektocht naar de laatste verfpot, maar ik was jammer genoeg wel nog een paar keer gefrustreerd. Dit vooral omdat sommige voorbeelden van objecten die je moest vinden niet overeenkwamen met de tekeningen op de plaat zelf. Dat die objecten niet allemaal exact hetzelfde op de tekening moeten staan is maar normaal, want anders is er ook niet zoveel werk meer aan. Maar als je een hondje als voorbeeld geeft, en je moet dan naar een heel ander ras zoeken op de tekening, wordt het spel wel een pak moeilijker. Ook vond ik het niet helemaal logisch dat een kuiken niet telde als een vogel, maar wel als een ei. En zo zaten er nog een paar licht onlogische redeneringen in die het spel daardoor onnodig moeilijker maakten.

Wat de moeilijkheidsgraad ook weer een tikkeltje naar omhoog haalde, was de beweeglijkheid van de levels. Ook al vond ik deze heel leuk en gaf het diepgang aan de kleurplaten, toch frustreerde het me af en toe wel. De bewegende onderdelen zorgden er namelijk voor dat bepaalde objecten wel of niet zichtbaar werden. Bij de molen moest je dan bijvoorbeeld wachten tot de juiste wiek voorbijkwam, of bij het zoeken van de landkaarten moest je zorgen dat je bepaalde stukken wel of net niet in beweging zette. Het leek me soms een beetje een ‘goedkope’ manier om meer obstakels in het spel te krijgen.

Conclusie

Nu, de op zich kleine frustraties negerend, heb ik me wel echt enorm geamuseerd met Find All 2: Middle Ages en Find All 4: Magic. Zo hard dat ik ondertussen zelfs Find All 5: Vikings en Find All: Christmas in mijn Steam-bibliotheek heb gezet. Ik heb ook net gezien dat er een sale is op hun games, dus ik vermoed dat ik er nog wel een aantal zal binnenhalen.

Het zijn leuke games die je een aantal uren bezig kunnen houden zonder dat je daarbij veel druk ervaart. Ze zijn cosy, ze zijn ontspannend en ze zijn gewoon heel leuk in elkaar gestoken. Ontdek het vooral zelf!

Nog niet klaar met lezen? Klik dan hier!

• We kunnen er niet naast kijken, World of Warcraft: Forever is gearriveerd.
• In Death at Fleming Manor onderzoek je enkele verdachte moorden.
• Neuron Activation geeft je alle dopamine die je nodig hebt.
• Castlevania is eindelijk terug met Belmont’s Curse.
• Final Fantasy Resonance is geen cashgrab maar een ware liefdesbrief.
• TOEM 2 review: relaxerend foto-avontuur